Twintales.com

my tales, your tales

 

บทที่ 7 – ก้าวแรกบนเทเซอาร่า, เด็กสาวผู้เงียบขรึม และ มิโกะต่างโลก

โครม!
แรร์เบิรด์ของทุกคนลงจอดบนยอดเขาแห่งหนึ่ง ถึงจะไม่สวยงามนักก็ตามที....อย่างน้อยทุกคนก็รอด แต่สภาพยานก็ดูท่าจะใช้งานอีกไม่ได้ถ้าไม่ซ่อมซะก่อน
รอยด์ - ...เฮ้อ อย่างน้อยพวกเราก็ยังไม่ทำลายมันจนไม่เหลือซากล่ะนะ...
จีเนียส - แต่ยังไงมันก็ไม่มีประโยชน์นะถ้าไม่มีเชื้อเพลิงน่ะ
รอยด์ - เชื้อเพลิงเหรอ...น้ำมันหรือถ่านหินล่ะ
ชีน่า - ถ่านหิน!! ....เฮ้อ พวกนายมีชีวิตอยู่กันได้ยังไงที่ซิลวาแลนด์น่ะ
รีฟิล - ถ้างั้นก็คงเป็นพลังเวทย์ล่ะมั้ง? อาจจะเป็นไฟฟ้าที่โวลท์สร้างออกมา?
จีเนียส - งั้นที่เราต้องทำก็คือให้คุณชีน่าอัญเชิญโวลท์ออกมาใช่ไหม?
ชีน่า - ...ชั้นยังไม่ได้สร้างพันธะสัญญากับโวลท์หรอก
รอยด์ - ...งั้นพวกเราคงต้องปล่อยยานพวกนี้ไว้ที่นี่ก่อนสินะ
จีเนียส - โธ่....ฉันนึกว่าเวทยาการไม่มีข้อผิดพลาดแล้วนะเนี่ย
รอยด์ - ..เฮ้ นั่นมันอะไรน่ะ
จีเนียส - นั่นมันหอคอยแห่งการชำระล้างไม่ใช่เหรอ?! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ ก็นี่มันเทเซอาร่าไม่ใช่เหรอ?
ชีน่า - แน่ล่ะ หอคอยจะปรากฏบนโลกที่กำลังจะรุ่งเรืองนี่ ที่ซิลวาแลนด์ หอคอยปรากฏหลังโคเลทรับคำพยารณ์ใช่ไหม
รีฟิล - 2 โลก...2 หอคอย....แล้วดินแดนศักดิ์สิทธิ์ล่ะ เพราะวิหารมาร์เทลก็ยังมีที่นี่เลยใช่ไหม ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่นี่ก้เรียกว่าคารานใช่ไหม??
ชีน่า - ใช่แล้ว สถานที่ที่หอคอยตั้งอยู่เรียกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์คาราน เหมือนกับที่โลกของพวกเธอ
จีเนียส - ดินแดนศักดิ์สิทธิ์คารานเป็นสถานที่ที่มีการทำสนธิสัญญาสันติภาพเพื่อยุติสงครามนะ มันมี2ที่ไม่ได้หรอก!
ชีน่า - แน่ใจหรือเปล่าว่าของพวกนายไม่ใช่ของปลอมน่ะ? พวกชั้นมีปันทึกไว้หมดนะ ทั้งการที่วีรบุรุษมิโทสเรียก 2 กษัตริย์มาที่ดินแดนคารานเพื่อให้พวกเขาทำสัญญาสันติภาพ
รีฟิล - บันทึกแบบนั้นทางพวกฉันก็มีไว้เหมือนกัน สิ่งของต่างๆที่ใช้ในการทำสัญญากันยังเก็บไว้อยู่ที่ศูนย์การศึกษาของพัลมาคอสต้าเลย
รอยด์ - งั้น...ถ้าไม่ใช่ว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นของปลอม ทั้งคู่ก็เป็นของจริง?
จีเนียส - รอยด์! นั่นมันเป็นไปไม่ได้นะ!
รอยด์ - ชั้นแค่ชักเริ่มงงก็เลยบ่นออกมาน่ะ รีบไปกันเถอะ
ชีน่า - นั่นสิ พวกเราคงไม่ได้อะไรถ้ามาเอ้อละเหยอยู่แถวนี้
จีเนียส - นี่มันการผจญภัยก้าวแรกบนเทเซอาร่าเลยนะเนี่ย!
รีฟิล - จีเนียส นี่ไม่ใช่การเดินทางไกลนะ
รอยด์ – แล้ว...พวกเราจะไปที่ไหนกันล่ะ?
ชีน่า - ......อะไรนะ! นายเป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอว่า “ไปกันเถอะ” น่ะ! ชั้นนึกว่านายรู้อยู่แล้วว่าจะไปที่ไหนซะอีก !
รอยด์ – ชั้นจะรู้ได้ยังไงล่ะ? ชั้นมาจากซิลวาแลนด์นี่
ชีน่า - ...เอ้ะ นั่นสินะ ขอโทษๆ งั้นคงต้องไปที่เมลโตกิโอ เมืองหลวงของเทเซอาร่าล่ะ ที่นั่นเป็นเมืองซึ่งกษัตริย์ของเทเซอาร่าประทับอยู่
รอยด์ – ไกลมากหรือเปล่า?
ชีน่า – ไม่เท่าไหร่หรอก แค่ขึ้นไปทางเหนือจากภูเขาฟูจินี่นิดเดียวเอง

~ เมืองหลวงของเทเซอาร่า เมลโตกิโอ ~
ชีน่า – ขอโทษนะ แต่ว่าชั้นคงต้องแยกทางกับพวกนายตรงนี้ล่ะ
จีเนียส – ทำไมล่ะครับ?
ชีน่า – ลืมไปแล้วเหรอ ? ชั้นถูกส่งไปสังหารโคเลทนะ ชั้นต้องไปรายงานการทำภารกิจพลาดให้หัวหน้าทราบก่อน
จีเนียส – หัวหน้าที่ว่าอยู่ในเมืองนี้หรือเปล่า?
ชีน่า – ชั้นมาจาก ”มิสุโฮะ” น่ะ ผู้คนของมิสุโฮะถูกขับไล่จากดินแดนนี้อยู่เหมือนกัน เลยต้องคอยหลบซ่อนตัวกันหน่อย
รีฟิล – ถ้าเธอไปรายงานแล้วจะไม่เป็นไรหรือ?
ชีน่า – อย่าเป็นห่วงเลย แล้วชั้นก็อยากฝากส่งจดหมายนี้ให้กับกษัตริย์ด้วย เอาไปมอบให้ท่านที่ปราสาทนะ บอกท่านว่ามาจากชีน่าแห่งมิสุโฮะ ท่านจะต้อนรับพวกนายเอง
จีเนียส – กษัตริย์ต้องการจะสังหารโคเลทไม่ใช่หรือ? แล้วพวกเราเข้าไปหาแบบนี้จะไม่เป็นอะไรงั้นเหรอ?
ชีน่า – ชั้นได้เขียนอธิบายทุกอย่างไว้ในจดหมายเพื่อป้องกันเรื่องนั้นแล้วล่ะ แล้วก็ขอไปอีกว่าให้ช่วยรักษาโคเลทด้วย
รอยด์ – งั้นหรือ...ขอบใจเธอมาก!
ชีน่า – อ่ะ...อย่าๆ นายไม่ต้องมาขอบใจชั้นหรอก อย่าพูดถึงมันเลย แล้วก็สถาบันวิจัยของราชวงศ์ก็อยู่ใต้การควบคุมของราชนิกูลด้วย ยังไงก็ไม่มีทางอื่นที่จะไปขอความช่วยเหลือจากที่นั่นอยู่ดี แค่นั้นล่ะ!
จีเนียส – คุณชีน่าเขินเหรอ?
ชีน่า – ง...เงียบน่า! ชั้นไปล่ะนะ!
รอยด์ – เราจะได้เจอกันอีกใช่มั้ย?
ชีน่า – หืมม...อาจจะได้เจอหรือไม่ก็ได้น่ะนะ
รีฟิล – ถ้าเช่นนั้นก็อย่าพึ่งกล่าวลากันเลย
รอยด์ – นั่นสิ แล้วเจอกันนะ
ชีน่า – ใช่ พบกันใหม่..ซักวันนะ

ชีน่าแยกตัวออกไปจากกลุ่มมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านของตัวเอง ส่วนพวกรอยด์ก็ก้าวผ่านประตูเมืองเมลโตกิโอที่กว้างใหญ่ สุนัขตัวหนึ่งเดินดุ่มๆเข้ามา มันเข้าไปคลอเคลียกับโคเลท
จีเนียส – ว้าว ที่โลกนี้ก็มีสุนัขอยู่ด้วย
พั้วะ! โคเลทเตะสุนัขจนกระเด็นวิ่งหนีไป....
รอยด์ – โคเลท!....ทั้งๆที่เคยรักสุนัขมากแท้ๆ...
??? – อะฮ่าๆๆ ช่างเป็นท่านหญิงสาวที่รุนแรงอะไรเช่นนี้ เยี่ยมจริงๆ
ชายคนหนึ่งซึ่งเดินผ่านมาพูด ก่อนจะเดินหลบออกไปนอกเมือง
รีฟิล - ......เขาเป็นใครน่ะ?
ขณะที่ทุกคนเดินไป อึ้งไปกับความใหญ่โตของเมือง โคเลทก็เดินไปเรื่อยๆคนเดียวจนไปชนกับกลุ่มคุณหนูที่อยู่รอบๆผุ้ชายคนหนึ่งเข้า
คุณหนู – โอ้ย! ระวังหน่อยสิ!
คุณหนู2 – ดูทางหน่อยสิเวลาเดินน่ะ!
???? – ใจเย็นก่อน คุณหนูที่น่ารักของผม แล้ว ”คุณหนูผู้เลอโฉม” ทางนี้เป็นอะไรหรือเปล่า
ชายคนนั้นหันมามองโคเลท
คุณหนู - ดูซิ! ท่านเซรอสยอมลดตัวลงมาสนทนาด้วยเช่นนี้แล้ว หล่อนยังทำตัวเยี่ยงนี้อีก!
คุณหนู3 – ดูสภาพหล่อนสิ! ยังไม่ถึงช่วงงานราตรีซักหน่อย หล่อนยังสวมชุดเทพธิดาอีก ! ไร้หัวคิดจริงๆ!
จีเนียส – ว่าอะไรนะ!
รอยด์ – จีเนียส ปล่อยเธอไปเถอะ ท่าทางเธอคงไม่เคยส่องกระจกด้วยซ้ำ
คุณหนู3 – ว่าอะไรนะ!
รีฟิล – พวกเธอนี่ทำตัวเหมือนเด็กจริงๆ
เซรอส – ใจเย็นก่อน คุณรำคาญหรือเปล่า แม่เทพธิดาน้อย? รู้ไหม ผมเดิมพันเลยว่าคุณต้องน่ารักแน่ๆเลยเมื่อยามคุณยิ้ม
เซรอสเดินเข้าไปจะโอบไหล่โคเลท และด้วยสัญชาติญาณการป้องกันตัว เธอจับเขาทุ่มจนลอยไปไกล..
คุณหนู – กรี้ด! ท่านเซรอสขา!!
ผิดคาด....เซรอสกลับตัวลงสู่พื้นได้อย่างสวยงาม จนแม้รอยด์เองยังตกใจ
เซรอส – โว้ว!!.... น่าประหลาดใจจริงๆ คุณนี่แข็งแรงจริงๆ แม่เทพธิดาน้อย คุณทำผมหลงแล้วสิ
รอยด์ – นาย...นายเป็นใครกัน?
เซรอสเดินตรงเข้ามา....แต่ก็เดินผ่านรอยด์ไปหยุดที่รีฟิล
เซรอส – ไม่ได้จะว่าอะไรนะ แต่เราไม่สนที่จะคุยกับผู้ชายหรอก
จีเนียส - .....ฉันเกลียดหมอนี่แล้วสิ...
เซรอส – โอ้! นามของคุณคืออะไรหรือ ท่านหญิงงาม?
รีฟิล – บอกชื่อของคุณมาสิ แล้วฉันจะบอกให้รู้
จีเนียส – พี่เลียนแบบรอยด์นี่!
รอยด์ – เอ...พอชั้นได้ยินคนอื่นพูดแบบนี้แล้ว ฟังดูรู้สึกหยิ่งๆยังไงไม่รู้สิ….
เซรอส – โอ๋? คุณไม่รู้จักผมหรือ? เอาเถอะๆ ผมว่าเรายังมีเวลาอีกเยอะ
กลุ่มคุณหนู – ท่านเซรอสคะ! ไปกันเถอะ!
เซรอส – ได้ๆ ถ้างั้นหวังว่าคงได้พบกันอีกครั้ง ท่านหญิงงามของผม แม่เทพธิดาน้อย แล้วก็....เอ....พวกนายคนอื่นๆน่ะ
เซรอสพูดจบก็เดินหายไปกับกลุ่มคุณหนู...
รอยด์ – หมอนั่นมันอะไรเนี่ย?!
จีเนียส – น่าเกลียดจริงๆ เขาเอาแต่ยิ้มกรุ่มกริ่มตลอดเวลาเหมือนคนบ้าเลย เป็นอะไรของเขานะ?
รีฟิล - ....เขาคนนั้นมีเอกซ์เฟียร์ด้วยนะ
จีเนียส – อะไรนะ! ไม่มีทางน่า!
รอยด์ – เพราะแบบนั้นถึงได้ปฏิกิริยาไวขนาดนั้นสินะ หมอนั่นเป็นใครกัน ?

รอยด์เดินเข้าไปยังเขตราชวังซึ่งมีทหารรักษาความปลอดภัยยืนขวางประตูอยู่
ทหาร – พวกนายเป็นใครกัน?
รอยด์ – พวกเราต้องการพบกับกษัตริย์
ทหาร – พระองค์ทรงประชวรอยู่ และไม่ต้องการพบกับผู้มาเยือนในเวลานี้ เมื่อรู้แล้วก็กลับไปเถอะ
รอยด์ – ไม่ได้นะ พวกเราต้องพบท่าน!
ทหาร – เรารู้ แต่ว่าจนกว่าพระองค์จะหายก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น วิหารมาร์เทลเองก็กำลังเตรียมทำพิธีสวดอ้อนวอนเพื่อให้พระองค์ฟื้นตัวอยู่ ลองไปขอกับบาทหลวงที่วิหารเพื่อให้ท่านหายเร็วๆเถอะ

~ วิหารมาร์เทล รอยด์ลองไปคุยกับบาทหลวง แต่ก่อนจะได้สนทนาอะไรมากมาย ประตูวิหารก็เปิดออก เด็กหญิงผมสีชมพูอายุราวๆ12-13ปี ก็เดินเข้ามาในวิหาร.....โดยลากท่อนซุงขนาดใหญ่มากเข้ามาด้วยมือข้างเดียว
บาทหลวง – โอ เพรเซียเองรึ พิธีสวดอ้อนวอนจะจัดที่ท้องพระโรงของพระราชวัง ช่วยนำไม้ศักดิ์สิทธิ์ไปที่นั่นให้ด้วย
เพรเซีย - ....ค่ะ
เธอลากซุงออกไปภายนอก....ทุกคนมองตามไปเงียบๆ ยกเว้นจีเนียสที่หน้าแดงแป้ด
จีเนียส - ....น่ารักจัง....
รอยด์ - เด็กคนนั้นก็มีเอกซ์เฟียร์ด้วย....เป็นเรื่องปกติของโลกนี้หรือไงนะ?
จีเนียส – ใช่ เธอน่ารักจริงๆด้วยล่ะ
รอยด์ - ....นายฟังอยู่หรือเปล่าน่ะ
รีฟิล – ท่านบาทหลวง เมื่อซักครู่ที่พูดถึง “พิธีสวดอ้อนวอน” ที่ว่านี่คือการสวดขอให้กษัตริย์หายประชวรใช่ไหมคะ?
บาทหลวง – ถูกต้องแล้ว ท่านมิโกะและท่านสันตะปาปาจะสวดภาวนาเบื้องหน้าพระองค์และรับความช่วยเหลือจากองค์มาร์เทล
รอยด์ - .....ท่านบอกว่าพิธีจะจัดที่ท้องพระโรงใช่ไหมครับ?
บาทหลวง – ใช่แล้ว แต่ว่า....
รอยด์ – ดีเลย ขอบคุณครับ! พวกเรา ชั้นคิดได้แล้วว่าจะไปพบกษัตริย์ได้ยังไง!
จีเนียส – อะไร? จะทำยังไงเหรอ?
รอยด์ – พวกเราจะแสร้งทำทีเป็นขนไม้ศักดิ์สิทธิ์เข้าไป แล้วก็ลอบเข้าไปพบ
รีฟิล - ...ฉันคิดอยู่แล้วว่าเธอต้องพูดแบบนี้ แต่เราจะเอาไม้ศักดิ์สิทธิ์มาได้อย่างไรล่ะ?
รอยด์ – ก็ไปขอให้เพรเซียคนนั้นช่วยดูสิ
จีเนียส – อะไรนะ! ...จ..จริงเหรอ! ฉันเห็นด้วย! เป็นแผนที่เยี่ยมเลยล่ะ! ไปกันเถอะ!
รีฟิล - ...ก็ดี อย่างไรก็ลองไปคุยกับเธอดูเถอะ

ที่นอกวิหาร ทุกคนตามเพรเซียออกไป แล้วเห็นเธอกำลังคุยกับชายร่างอ้วนอยู่
วารี่ย์ – ถ้างั้นชั้นจะให้เธอกลับไปทำงานต่อ หลังจากงานนี้เสร็จแล้วก็ช่วยเอาไม้ศักดิ์สิทธิ์ไปส่งที่อัลตามิร่าด้วยล่ะ
เพรเซีย - ....ทราบแล้วค่ะ
วารี่ย์ – แผนดำเนินไปตามไปตามที่วางไว้เลย ชั้นต้องรายงานให้ท่านโรดีลทราบแล้ว
วารีย์เดินแยกตัวไป ส่วนเพรเซียก็ลากท่อนไม้ตรงไปยังปราสาท จนจีเนียสส่งเสียงเรียก
จีเนียส – เฮ้! รอดี๋ยวสิ! เอ่อ......คุณเพรเซีย!
รีฟิล – พวกเรา...ขอคุยกับเธอซักครู่ได้ไหม?
รอยด์ – ชั้นชื่อรอยด์ คนนี้ชื่อโคเลท คนนั้นก็คือรีฟิล แล้วนี่ก็...
จีเนียส – ผ....ผมชื่อจีเนียส!!
รอยด์ - ...เฮ้ จีเนียส ทำไมนายหน้าแดงแบบนั้นล่ะ?
จีเนียส – คุณจะให้พวกเราช่วยนำไม้ศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในปราสาทได้ไหม?
เพรเซีย - ......
เธอไม่สนใจ หันหลังลากท่อนซุงต่อไป
จีเนียส – ด...เดี๋ยวครับ!
รีฟิล – ชั้นต้องขอโทษจริงๆ ฉันรู้ว่ามันดูแปลกๆแต่ขอให้ฟังพวกเราก่อนเถอะ จริงๆแล้วพวกเรามีจดหมายที่จะมอบให้กับกษัตริย์
รอยด์ – ชีวิตของเพื่อนของพวกเราขึ้นอยู่กับมัน แต่พวกเราก็เข้าไปไม่ได้เพราะกษัตริย์ป่วยอยู่ และปฏิเสธที่จะพบกับใครทั้งนั้น
เพรเซีย - ...............
รอยด์ – คงจะช่วยพวกเราได้มากเลยล่ะ ถ้าเธอให้พวกเราช่วยเธอนำท่อนไม้นั่นเข้าไป
เพรเซีย - ...........
รอยด์ - .....เธอฟังอยู่หรือเปล่า?
เพรเซีย - .....รับทราบ
เธอปล่อยมือจากท่อนซุงแล้วเดินตรงไปที่ปราสาท
จีเนียส – เอ่อ...คุณเพรเซีย?
เพรเซีย – ....ช่วยลากสิ่งนั้นให้ที
รอยด์ – โอ้ะ....ตกลง! เชื่อมือได้เลย!
รอยด์กับจีเนียสเข้าไปช่วยกันลาก......แต่ก็...
รอยด์ – ฮึ่ย!!......แฮ่กๆ....เดี๋ยวสิ นี่มันหนักมากเลยนะเนี่ย!
เพรเซียหันหลังกลับมาลากท่อนซุงด้วยมือเดียวไปแบบสบายๆ
รอยด์ - ......ชั้นเสียความมั่นใจในฐานะผู้ชายไปแล้วล่ะสิ....
จีเนียส – ฉันด้วย....
รีฟิล – ยังไงก็รีบตามเธอไปเถอะ

รอยด์ – ขอโทษที่ทำให้ต้องรอนะ
ทหาร – เดี๋ยวก่อน! วันนี้ไม่ใช่แค่เพรเซียคนเดียวรึ?
ทหาร2 – พวกนายเป็นใครกัน?
รีฟิล -พวกเรามาช่วยเธอนำไม้ศักดิ์สิทธิ์มาส่งยังท้องพระโรงเพื่อใช้ในพิธีสวดอ้อนวอนค่ะ
เพรเซีย - ...วันนี้...พิเศษ.....
ทหาร – ตกลง ทุกคนผ่านเข้าไปได้
ทหารเปิดประตูให้ เพรเซียก็ลากท่อนไม้ศักดิ์สิทธิ์เข้าไปคนเดียวเหมือนเคย
รอยด์ – ขอโทษนะคร้าบ
จีเนียส – ไปล่ะน้า
ทหาร - .......เดี๋ยวนี้นี่คนตัดไม้มีแต่เด็กกับผู้หญิงแล้วเหรอ?
ทหาร2 – อืมม...แต่คนที่ไม่ค่อยพูดแบบเพรเซียเป็นคนเอ่ยปากเองก็คงไม่เป็นไรมั้ง?

รอยด์ – เอาล่ะ พวกเราเข้ามาจนได้
จีเนียส – แล้วจะทำยังไงกับไม้นี่ล่ะ?
เพรเซีย - ...ทิ้งมันไว้ที่นี่
รอยด์ – ตกลง งั้นไปหากษัตริย์กันเถอะ
จีเนียส – คุณจะทำอะไรต่อเหรอ คุณเพรเซีย?
รีฟิล – นั่นสินะ ถ้าจะให้เธอกลับออกไปคนเดียวก็คงดูน่าสงสัย ให้เธอมากับพวกเราเถอะ
รอยด์ – จะช่วยพวกเราอีกหน่อยได้ไหม?
เพรเซีย - ...........

ที่ห้องท้องพระโรง ทหารคนหนึ่งยืนเฝ้ายามอยู่
ทหาร – เฮ้ พวกนายน่ะ ใครอนุญาตให้เข้ามาที่นี่กัน
รอยด์ – พวกเราเอาไม้ศักดิ์สิทธิ์มาส่ง แล้วก็ถูกขอให้มาช่วยในพิธีสวดอ้อนวอนด้วย...
รีฟิล – เป็นคำสั่งจากงค์สันตะปาปาค่ะ
ทหาร – ท่านสันตะปาปาหรือ? งั้นรอซักครู่ ขอเราถาม...
ทหารหันหลังไปเปิดประตู รอยด์อาศัยโอกาสหวดให้เขาสลบไป
รอยด์ – ขอโทษนะ!

สันตะปา – เกิดอะไรขึ้นน่ะ!
เซรอส – หือ? พวกนายนี่เอง
รอยด์ – เอ้ะ ?! นายคือคนที่ชั้นพบที่...
สันตะปาปา – มิโกะ รู้จักพวกนี้ด้วยหรือ?
จีเนียส – มิโกะ!?
เซรอส – จะพูดว่ารู้จักก็ไม่เชิงซะทีเดียวหรอกนะ ว่าแต่พวกนายมาทำอะไรที่นี่เถอะ?
รีฟิล – คุณคือมิโกะของเทเซอาร่านี่เอง....
จีเนียส+รอยด์ – อะไรนะ!
รอยด์ – หมอเนี่ยน่ะเหรอ มิโกะ!
เซรอส – หมายความว่ายังไงน่ะ “ของเทเซอาร่า”?
สันตะปาปา – พวกเจ้ามาจากซิลวาแลนด์หรือ ?!
รอยด์ - .....ถูกแล้ว
องค์หญิงฮิลด้า – คนพวกนี้มาจากโลกที่เสื่อมโทรมหรือ ?!
เซรอส – องค์หญิง อย่าหวาดกลัวไปเลย เอ่อ...นายชื่ออะไรน่ะ?
รอยด์ – ชั้นชื่อรอยด์
เซรอส – รอยด์ นายมีจุดประสงค์อะไรถึงมาที่นี่?
รอยด์ – พวกเรามาส่งจดหมายให้กษัตริย์ เป๋นจดหมายจากชีน่าแห่งมิสุโฮะ
เซรอส – ชีน่า? นายมีความสัมพันธ์ยังไงกับชีน่าน่ะ?
กษัตริย์เทเซอาร่า – ชีน่า ?!
สันตะปาปา – พระองค์! โปรดให้อภัยพวกกระหม่อมที่ทำให้ทรงกริ้วด้วยสภาพพระวรกายเช่นนี้
กษัตริย์ – รอยด์.....นำจดหมายนั่นมาให้เราที
รอยด์ – นี่ครับ
กษัตริย์ – ผู้มาเยือนจากซิลวาแลนด์ ไปรอที่ห้องรับรองก่อนเถอะ
สันตะปาปา - ...บาทหลวง พาพวกเขาไปที่ห้องรับรองด้วย

รอยด์ – พวกเขาให้เรารอนานแล้วนะ
รีฟิล – บางทีอาจจะกำลังเตรียมฆ่าพวกเราก็ได้ สำหรับพวกเขาแล้วโคเลทก็คือขวากหนามดีๆนี่เอง
จีเนียส – ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้ว...จะเกิดอะไรขึ้นกับเพรเซียล่ะ?
รอยด์ – พวกเราคงต้องหาทางให้เธอหนีไป
จีเนียส – ผมขอโทษนะที่ลากให้คุณมายุ่งกับเรื่องนี้ด้วย คุณเพรเซีย
เพรเซีย - ..........

สันตะปาปา – ขอโทษที่ต้องทำให้รอ ผู้มาเยือนจากซิลวาแลนด์
รอยด์ – ท่านอ่านจดหมายแล้วสินะ
เซรอส – พวกนายอยากจะใช้เทคโนโลยีของเทเซอาร่าเพื่อช่วยมิโกะของพวกนาย ถูกใหม?
รอยด์ – โคเลทน่ะสูญเสียวิญญาณไปแล้ว เธอจะเสียชีวิตในฐานะมนุษย์ไปด้วยถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป
สันตะปาปา – แต่ทว่า ถ้ามิโกะยังมีชีวิตอยู่ โลกของเราก็จะก้าวสู่หนทางสู่การทำลายล้าง
จีเนียส – เหมือนที่พี่พูดเลย...
รอยด์ – เดี๋ยวก่อน! ฟังที่พวกเรา....
สันตะปาปา – เราไม่อยากได้ยินอีก! จับพวกมันซะ!
ทหารเข้าไปจับกุมโคเลท แต่เธอก็สวนกลับจนทหารล้มลงไปกันหมด
สันตะปาปา – บ้าจริง! พวกนี้ทำไม่ได้แม้แต่รอยข่วนด้วยซ้ำ!
เซรอส – เห็นไหมล่ะ? เราก็บอกแล้ว คนพวกนี้มีเอกซ์เฟียร์อยู่ ซึ่งแน่นอนว่าต้องมีพลังมหาศาล
จีเนียส – หืมม...นายนี่ไม่ได้โง่เหมือนที่เห็นเลยนี่
เซรอส – เจ้าเด็กลามปามนี่....
รีฟิล – จะว่าอะไรไหมถ้าพวกเราจะแลกเปลี่ยนกัน?
สันตะปาปา – แลกเปลี่ยน?
รีฟิล – โคเลทเสียวิญญาณไปเพราะเธอได้เกิดใหม่ในฐานะเทวทูตเพื่อจะช่วยซิลวาแลนด์ แต่ตราบใดที่เธอยังไม่ได้เป็นเทพ ซิลวาแลนด์ก็ยังไม่ถูกช่วยเหลือ
เซรอส – งั้นหรือ ถ้าพวกเราช่วยมิโกะ เทเซอาร่าก็จะถูกช่วยด้วย
สันตะปาปา – นั่นหมายความว่าพวกเจ้าจะทอดทิ้งซิลวาแลนด์
รีฟิล – ฉันไม่สนใจหรอก
รอยด์ – อาจารย์! พูดอะไรน่ะ!
รีฟิล – ที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการช่วยโคเลทไม่ใช่หรือ?
จีเนียส – แต่ว่า ....ทอดทิ้งซิลวาแลนด์เหรอ....
รอยด์ – ไม่ได้หรอก พวกเราทำแบบนั้นไม่ได้
รีฟิล – ถ้าเช่นนั้นเธอจะสู้กับเรมิเอลทำไมล่ะ? แล้วพวกเรามายังโลกที่ไม่รู้จักทำไม?
เซรอส – โอ๋?....คุณนี่ไม่รอบคอบเลยนะเนี่ย ที่ตัดสินใจมาอาจจะทำลายโลกทั้งโลกเลยก็ได้นะ ผมว่ามันก็คงเป็นปกติอยู่แล้วที่พวกนี้จะลังเลกันน่ะ
สันตะปาปา – แตกแยกกันเองซะแล้วหรือ?
รอยด์ – ไม่....พวกเราจะทำตามที่อาจารย์เสนอและยอมที่จะแลกเปลี่ยน บอกวิธีรักษาโคเลทมาสิ
เซรอส – ว่าไงล่ะท่านสันตะปาปา ถ้าคนพวกนี้ไม่กลับไปซิลวาแลนด์แล้ว ก็ไม่เกี่ยวละว่าพวกเขาจะอยู่หรือตาย พวกเขาทำให้การฟื้นฟูโลกสำเร็จไม่ได้อยู่ดี ถ้างั้นเราจะคอยติดตามคนเหล่านี้และจับตาดูเอง แบบนี้คงได้สินะ?
สันตะปาปา - ....ถ้ายืนยันแบบนั้นก็ได้ มิโกะ
จีเนียส – งั้นก็จะช่วยโคเลทใช่ไหม!?
เซรอส – พวกเราก็จะทำเท่าที่ทำได้ล่ะนะ ขอสาบานด้วยชื่อเสียงของมิโกะ เซรอสผู้นี้เอง
สันตะปาปา – เราจะอนุญาตให้พวกเจ้าเดินทางบนแผ่นดินเทเซอาร่าได้ แต่ต้องอยู่ใต้การจับตาของมิโกะเท่านั้น
รอยด์ - ..ชั้นว่าเราคงไม่มีทางเลือกล่ะนะ ตกลง แบบนั้นก็ได้
เซรอส – งั้นก็ลงตัวแล้ว เราจะไปเตรียมตัวก่อน แล้วค่อยเจอกันนะ?
รอยด์ – จะไปเจอกันที่ไหนล่ะ?
เซรอส – หืมม.....วิหารมาร์เทลเป็นไงล่ะ?
รอยด์ – ก็ได้
สันตะปาปา ถ้าเช่นนั้น มิโกะโปรดไปแจ้งพระราชาด้วย
เซรอส – ได้เลย งั้นเจอกันที่หลังนะ ท่านหญิงผู้เลอโฉม, มิโกะผู้น่ารัก และแม่ช่อกุหลายน้อย อ้อ แล้วก็เด็กรับใช้ทั้งหลายด้วย

รอยด์ออกมาจากปราสาท และเข้าไปยังวิหารตามที่เซรอสนัดไว้ ซึ่งเขาก็มาคอยอยู่แล้ว
เซรอส – โย่! รอยด์! มาซะที
รอยด์ – เอ่อ....เซรอส ...ใช่ไหม?
เซรอส – ใช่แล้วๆ เราคือเซรอส ไวลด์เดอร์ผู้ยิ่งใหญ่ แต่นายเรียกเราว่าเซรอสก็ได้
ทุกคน - .........
เซรอส - พวกเราคงต้องร่วมทางกันซักพัก งั้นก็..อืม เป็นมิตรกันนะ โอเค?
จีเนียส – เขาพูดเหมือนไม่ได้เอาจริงซักเรื่องเลย...
เซรอส – ไหนดูซิ นอกจาก2หน่อนี่แล้ว ....คุณหญิงผู้เลอโฉมชื่อรีฟิลใช่ไหมครับ? แล้วคุณหนูรูปงามก็คงชื่อโคเลท แล้วคุณหนูตัวน้อยนั่นล่ะ?
จีเนียส – เพรเซีย เธอช่วยพวกเราให้เข้าไปในปราสาทได้
เซรอส - คนนั้นไม่ได้มาจากซิลวาแลนด์ใช่ไหม?
เพรเซีย - ....โอเซท.....
เซรอส – โอเซท!!! บ้านนอกคอกนา....เอ้ย เราหมายถึงหมู่บ้านน้อยในป่าน่ะหรือ? โอ้ย ช่างน่าเศร้าจริงที่เธอถูกพวกคนป่าไร้อารยธรรมแบบนี้ใช้งานเอา!!
รอยด์ – นายเรียกใครว่าคนป่าไร้อารยธรรมน่ะ?!
เซรอส – เฮ้ๆๆๆ อย่าพึ่งโกรธสิ โดยเฉพาะหลังจากปัญหานู่นๆนี่ๆแล้ว เรายังไปขออนุญาตให้พวกนายติดต่อกับศุนย์วิจัยของราชวงศ์มาแล้วนา
รอยด์ – ไม่เลวนี่เซรอส
เซรอส – แน่นอน ปกติต้องมีเอกสารขออนุญาตมาจากที่ศูนย์ด้วยนะ แต่เมื่อท่านเซรอสผู้ยิ่งใหญ่เป็นคนออกปาก พระราชาก็ยังต้องฟัง
จีเนียส - เพราะว่านายก็ต้องจับตาดูพวกเราอยู่แล้ว ฉันก็ว่าน่าจะทำแบบนั้นได้อยู่แล้วล่ะ
เซรอส – นายนี่เป็นเด็กที่น่ารำคาญจริงๆรู้ไหม?
รีฟิล – ถ้าจะต้องไปที่ศูนย์วิจัยน่ะก็ได้ แต่คุณช่วยปล่อยเพรเซียไปได้หรือเปล่า? จริงๆแล้วคุณก็คงไม่ต้องจับตาดูเธออยู่แล้ว
เซรอส – ไม่หรอก ศูนย์วิจัยของราชวงศ์กับหมู่บ้านโอเซทก็อยู่บนทวีปเดียวกันอยู่แล้ว เพราะอย่างนั้นเราก็พาเธอไปส่งถึงที่นั่นเลยก็ได้
จีเนียส – ผ....ผมเห็นด้วย! เป็นความคิดที่ดีมากเลย!
รอยด์ – เพรเซีย เธอคิดว่ายังไงล่ะ?
เพรเซีย - ....ได้
รอยด์ – งั้นก็ตกลง พวกเราจะไปที่ไหนกันล่ะ?
เซรอส – ไปที่ไซแบก มันตั้งอยู่อีกด้านหนึ่งของสะพานแกรนด์เทเซอาร่าน่ะ อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือนี่เอง
รอยด์ – ศูนย์วิจับของราชวงศ์เหรอ...แค่คิดชั้นก็เริ่มตื่นเต้นแล้วสิ ไปกันเถอะ ทุกคน!

~ สะพานที่ทอดข้ามโพ้นทะเล แกรนด์เทเซอาร่าบริดจ์ ~
รอยด์ – โอ้ว ! เป็นสะพานที่ใหญ่มากๆเลย!
เซรอส – ฟังและก็ตกตะลึงให้ดีละ นี่เป็นสะพานยกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก มันเชื่อมทวีปอัลตามิร่ากับทวีปฟูจิเข้าด้วยกัน ระบบควบคุมของมันประกอบขึ้นจากเอกซ์เฟียร์ถึง 3,000 ชิ้นเชียวนะ
จีเนียส – สาม...พัน...
รอยด์ – ชีวิตมนุษย์...สามพันคน...
เซรอส – หือ? เป็นอะไรน่ะ? สีหน้าแบบนั้นมันอะไรกัน?
รีฟิล – ฉันว่าบอกคุณไปเลยคงดีกว่าสินะ

เซรอส - .....เป็นเรื่องที่น่าสะเทือนใจจริงๆ...เป็นเรื่องจริงหรือ?
รอยด์ – นายคิดว่าเราจะแต่งเรื่องแบบนี้เองหรือไง?
เพรเซีย - ....
เซรอส – อืมมม ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ใช่ว่าคนตายแล้วจะฟื้นกลับมาได้เมื่อไหร่ มองแต่ด้านดีของมันไว้ล่ะดีแล้ว!
รีฟิล - ...ฉันไม่รู้จะพูดว่าเขาเป็นคนมองโลกในแง่ดี หรือจะบอกว่าเขาเป็นคนไม่สนใจอะไรเลยดีนะ....
รอยด์ – ไหนๆเราก็เข้าเรื่องนี้กันแล้ว ทั้งนายกับเพรเซียมีเอกซ์เฟียร์เหมือนกันนี่ ทุกคนในโลกนี้มีเอกซ์เฟียร์หมดเลยเหรอ? ไม่เห็นเหมือนที่ชีน่าเล่าให้ฟังเลย
เซรอส – ไม่หรอก เราได้สิ่งนี้มาจากพวกที่เรียกตัวเองว่าเรเนเกทน่ะ พวกนั้นแบ่งให้กับชีน่าแล้วก็หน่วยทหารของสันตะปาปาด้วย
จีเนียส – แล้วคุณเพรเซียล่ะ?
เซรอส – เราจะรู้ได้ไงล่ะ ใช่ไหมแม่หนู?
เพรเซีย - .............
เซรอส – เธอนี่ช่างพูดจริงๆนะ เอาล่ะ เราจะถือโอกาสนี้ตั้งชื่อเล่นให้กับทุกคนเอง
รอยด์ – จู่ๆทำไมถึงพูดขึ้นมาล่ะเนี่ย
เซรอส – รอยด์ก็จะเป็น ....”เฮ้ย นายน่ะ”
เซรอส – จีเนียสก็...”เด็กเวร”
จีเนียส - ....นายตั้งชื่อตามที่คิดแบบตรงเป้ะสิท่า...
เซรอส – เพรเซียจังก็คือ “แม่หนูน้อย” โคเลทจังก็เป็น “เทพธิดาน้อย”
เซรอส – ส่วนคุณพี่รีฟิลก็คือ “คุณหญิงเลอโฉมงามเลิศในปฐพี” ว้าว ~
รีฟิล - ...อย่าเรียกฉันแบบนั้นได้ไหม?
เซรอส – งั้นก็ ….“ท่านหญิงผู้สูงศักดิ์”???
รอยด์ – เซรอส อาจารย์ก็คืออาจารย์น่า
เซรอส – โอ้ว.....อาจาร์ยหรือ.....น่าสนใจดีนะ....”อาจาร์ยสาวเจ้าเสน่ห์” ฮี่ๆๆๆๆๆๆ
รีฟิล - ....เฮ้อ....จะเรียกยังไงก็เรียกมาเถอะ.....
เซรอส – งั้นก็ขอเรัยกว่า “คุณครูรีฟิล” ละกันครับ ~~~

รีฟิล – “โอเซท” หรือ.....
รอยด์ – มีอะไรหรือครับ อาจารย์?
รีฟิล – ไม่มีอะไรมากหรอก.....ฉันแค่รู้สึกเหมือนเคยได้ยินชื่อนี้จากที่ไหน...
รอยด์ – อ้าว ก็คุ้นจากโคเลทไม่ใช่เหรอครับ?
รีฟิล - ????
รอยด์ – ก็....”โอเซท” กับ “โคเลท” ก็ออกเสียงเหมือนกันนี่หน่า~
พล่อก
รอยด์ – โอ้ย ....ไม่เห็นต้องเขกหัวกันเลยนี่.....

เซรอส – ว่าก็ว่าเถอะ....โคเลทจังกับเพรเซียจังนี่เหมือนกันเลยนะ
รอยด์ – หืม? เหมือนกันยังไงเหรอ?
เซรอส – ก็ทั้ง 2 คน ไม่ยิ้มกันเลยนี่ ผู้หญิงน่ะจะสวยที่สุดตอนยิ้มรู้หรือเปล่า~
รอยด์ - ....โคเลทน่ะถึงอยากจะยิ้มก็ยิ้มไม่ได้ด้วยซ้ำ.....เพราะงั้นอย่าพูดแบบนี้อีกนะ!!
เซรอส – อ่ะ...รู้แล้วๆ อูย ร้อนๆ

~ เมืองแห่งความรู้ ไซแบค ~
เพรเซีย – ฉันเกลียด...เมืองนี้.....รีบเถอะ....ไปโอเซท...
จีเนียส – ข ....ขอโทษนะคุณเพรเซีย
เซรอส – รอแป้บเดียวเท่านั้นล่ะคุณหนู ทำธุระนิดหน่อยก็เสร็จแล้ว ใช่ไหมรอยด์?
รอยด์ – ใช่...ขอโทษนะ

~ ศูนย์วิจัยของราชวงศ์
นักวิจัย – เมื่อได้รับรายงานเรื่องอาการของคุณโคเลทแล้ว พวกเราก็ให้ความสนใจไปที่ข้อมูลวิจัยเกี่ยวกับครูซิสคริสตัลของมิโกะ
เซรอส – คริสตัลของเรามีประโยชน์ซะทีสินะ พอโคเลทจังกลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว เราต้องให้เธอขอบคุณในความการุณของเราซะแล้ว
นักวิจัย – จากข้อมูลแล้ว ทั้งครูซิสคริสตัลและเอกซ์เฟียร์ต่างเป็นสิ่งไร้ชีวิต
รีฟิล – อะไรนะ!
รอยด์ – สิ่ง...ไร้ชีวิต อะไรน่ะ?
รีฟิล – สิ่งไร้ชีวิต...ฉันจะพูดยังไงดีนะ....โดยพื้นฐานแล้ว เอกซ์เฟียร์น่ะมีชีวิต แต่ก็ไม่ได้อยู่ในรูปแบบเดียวกับพวกเรา
นักวิจัย- ครับ คริสตัลทั้ง2ประเภทนี้ เป็นเหมือนกับกาฝากที่คอยเกาะติดสิ่งมีชีวิตรูปแบบอื่น
รอยด์ – กาฝากเหรอ...ฟังดูไม่ดีเท่าไหร่แฮะ
นักวิจัย – เมื่อเป็นเช่นนี้ มาน่าในร่างกายก็จะเสียสมดุล และก็จะไม่อาจควบคุมได้ถ้าไม่มีตราผนึก
จีเนียส – เพราะแบบนี้นี่เอง เอกซ์เฟียร์ที่ไม่มีตราผนึกถึงเปลี่ยนคนให้กลายเป็นปีศาจได้
นักวิจัย – ถูกต้อง ถ้าจะพูดอีกอย่าง ในเมื่อครูซิสคริสตัลให้ผลลัพธ์เหมือนเอกซ์เฟียร์ เราจึงคาดว่าคุณโคเลทกำลังทนทุกข์กับอาการข้างเคียงเพราะครูซิสคริสตัลที่มา เป็นกาฝาก
รีฟิล – เป็นอย่างนี้นี่เอง เพราฉะนั้น กระบวนการการปลดผนึกก็คือการเพิ่มระดับของการรวมตัวเข้ากับครูซิสคริสตัล....น่าสนใจจริงๆ
รอยด์ – อาจารย์ อย่าพูดแบบนั้นหลังจากที่เกิดเรื่องร้ายๆกับโคเลทเลย...
เซรอส – งั้นถ้าเธอมีตราผนึก เธอก็น่าจะหายใช่ไหม?
นักวิจัย – ใช่ครับ เธอน่าจะควบคุมครูซิสคริสตัลได้อย่างอิสระถ้ามีตราผนึก
รอยด์ – ตราผนึกงั้นหรือ? ชั้นสงสัยจังว่าเราจะหาได้จากแถวนี้หรือเปล่า?

รอยด์ลองเดินดูในเมืองเผื่อว่าจะหาตราผนึกเจอซักอัน จนไปถึงร้านขายของเก่า
เซรอส – นี่มันอะไรเนี่ย! ที่นายขายมีแต่ขยะทั้งนั้น!
รีฟิล – เลิศจริงๆ! นี่มันเลิศสุดๆ! โอ้ววว นี่มันธาตุคารบอนจากเวทยาการโบราณนี่!!
จีเนียส - ...เฮ้อ....พี่น็อตหลุดอีกแล้ว....
รอยด์ – โธ่!! ขอเถอะน่า ช่วยกันหาของที่เหมือนตราผนึกหน่อย! อื๋อ.... นั่นไงล่ะ ตราผนึก!!
คนขาย – อะไร คุณต้องการเศษขยะแบบนี้เหรอ?
รอยด์ – ใช่! เท่าไหร่ล่ะ?
คนขาย – งั้นก็ซัก 10,000กัลด์ เป็นไง?
รอยด์ – เอาเปรียบคนในเวลาที่เขาต้องการเหรอ.....
คนขาย – นี่มันธุรกิจนะ
เซรอส – งั้นก็ไปเรียกคนรับผิดชอบพื้นที่ขายของนี่มาดีกว่า เราจะเอาให้เขาขายของอีกไม่ได้เลย
คนขาย – แกเป็นใครกันถึงจะมาทำแบบนั้น!
เซรอส – นายนี่มีความกล้ามากเลยนะที่เมินเฉยต่อมิโกะเซรอสแบบนี้น่ะ
คนขาย – มิโกะ ?!....ได้โปรดเถอะ เอาขยะ.....ผมหมายถึงผมยินดีที่จะถวายสิ่งนี้ให้กับท่าน...โปรดอภัยให้ด้วยเถอะ ?!
เซรอส – ดีๆ เราพอใจกับความรู้สึกของนายมาก เราจะจดจำนายไว้
คนขาย – ฮะฮะฮะ.....
รอยด์ – ขอบใจนะเซรอส
เซรอส – ไม่มีไรหรอก ก็แค่เพื่อโคเลทที่น่ารักของเรา

รอยด์ใช้ห้องทดลองในศุนย์วิจัยเพื่อซ่อมตราผนึกที่หามาอยู่ได้คนเดียว จนได้สำเร็จ ที่เหลือก็มีเพียงเอาไปให้โคเลท....
รอยด์ – ชั้นเอาตราผนึกติดเข้ากับสร้อยที่จะให้เธอ แต่ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาให้ของขวัญวันเกิดเธอแบบนี้...ถ้าจะสายไปหน่อย แต่นี่เป็นของขวัญวันเกิดสำหรับเธอนะ
เขานำสร้อยนั้นสวมให้โคเลท...
รอยด์ - ...โคเลท? ได้ยินชั้นไหม?
....แววตาของเธอยังคงไร้ประกายเหมือนปกติ.....
รอยด์ - ...ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผลนะ....
รีฟิล – แล้วถ้าขอให้คุณเดิร์กช่วยล่ะ?
จีเนียส – แต่ลุงเดิร์กอยู่ที่ซิลวาแลนด์นะ แล้วแรร์เบิร์ดก็เชื้อเพลิงหมดด้วย...
รอยด์ – บางทีคนที่ศูนย์วิจัยอาจจะรู้เรื่องบ้างก็ได้
เซรอส – เฮ้ๆๆๆๆ เดี๋ยวก่อนสิ! พวกนายลืมอะไรไปหรือเปล่า? เรามาที่นี่เพื่อคอยจับตาดูพวกนายนะ เราให้กลับไปซิลวาแลนด์ไม่ได้หรอก!
รอยด์ – ถ้างั้นก็มากับพวกเราด้วยสิ
เซรอส - ...อะไรนะ? เอาจริงหรือเนี่ย?
รีฟิล – คุณอ่อนโยนกับผู้หญิงเสมอไม่ใช่หรือ?
จีเนียส – ใช่ นี่เพื่อช่วยโคเลทนะ นายจะเงียบๆเอาไว้ได้ใช่ไหม?
เซรอส - ....เยี่ยมจริงๆ ได้ยินแบบนี้แล้วเราจะไปบอกคนอื่นได้ยังไงdyo
รอยด์ – โอเค งั้นที่เหลือก็คือเชื้อเพลิง

ทหารเสื้อเกราะเดินเข้ามาทันทีราวกับเตรียมการไว้อยู่แล้ว
ทหาร – มิโกะ เราได้ยินสิ่งที่ท่านพูดเมื่อครู่แล้ว เราขอกล่าวหาท่านและผู้ร่วมทางในข้อหาทรยศและพยายามจะทำลายเทเซอาร่า
เซรอส – หืมม เหมาะเจาะเชียวนะ คุณทหารสันตะปาปาทั้งหลาย
ทหาร – นี่เป็นคำสั่งของท่านสันตะปาปา พวกเรามาจับตาดูท่านหากมีพิรุจที่จะยึดบัลลังก์
เซรอส – หึ น่าสนใจนี่ เรากลายเป็นคนวางแผนยึดบัลลังก์ไปซะแล้ว
ทหาร – ควบคุมตัวทุกคนไว้แล้วตรวจตัวอย่างเลือดซะ และอย่าแตะต้องตัวเทวทูตนั่น ถ้าใครไปแตะเธอโดยไม่ระวังล่ะก็โดนฆ่าตายแน่
ทหารคนอื่นๆแทงเครื่องมือขนาดเล็กลงที่ผิวของรอยด์เพื่อเก็บตัวอย่างเลือด
รอยด์ – โอ้ย ! ทำอะไรน่ะ!
เซรอส – อาชญากรจะต้องผ่านการตรวจสอบทางชีวภาพก่อนที่จะถูกจับกุม นั่นเป็นเพราะระบบชั้นวรรณะของที่นี่น่ะ แล้วฮาล์ฟเอลฟ์บางคนก็ดูไม่แตกต่างจากมนุษย์ด้วย ก็เลยต้องแยกพวกนั้นไว้ก่อน
ทหาร - ...ท่านครับ! ผลการจับคู่ออกมาตรงกัน!
รอยด์ – จีเนียส! อาจารย์!
ทหาร – 2คนนี้เป็นฮาล์ฟเอลฟ์สินะ!!
เซรอส – ฮาล์ฟเอล์ฟ...? จริงหรือ?!
รีฟิล - ...ถูกแล้ว
จีเนียส – พี่!
รีฟิล – ไม่มีประโยชน์ที่จะปิดบังแล้วนี่
ทหาร – ฮาล์ฟเอลฟ์ที่ไร้ยางอายพวกนี้ฝ่าฝืนจารีตของราชวัง
รอยด์ – พูดอะไรน่ะ! จีเนียสกับอาจารย์ยังเป็นผู้เป็นคนมากกว่าพวกแกเลย! ใครจะไปสนใจล่ะว่าเป็นฮาล์ฟเอลฟ์หรือเปล่า!!!
เซรอส – เราไม่รู้หรอกนะว่าที่โลกของนายเป็นยังไง แต่ที่นี่ ที่เทเซอาร่านี่ ฮาลฟ์เอลฟ์อยู่ชั้นต่ำสุดของระบบวรรณะนะ
ทหาร – ฮาล์ฟเอลฟ์ที่ก่อความผิดจะถูกประหารชีวิตโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆทั้งสิ้น
รอยด์ – นั่นมันบ้าแล้ว!
ทหาร – พาตัวไปซะ
ทั้ง2คนถูกทหารพาตัวไป.....
รอยด์ – จีเนียส! อาจารย์!
ทหาร – คงต้องเปลี่ยนแผนแล้ว ฮาลฟ์เอล์ฟสามารถใช้เวทย์ได้ พวกเราคงต้องควบคุมตัวไปอย่างแน่นหนา
ทหาร2 – แต่พวกเราไม่มีกำลังเสริมมานะ
ทหาร – พวกเราจะไปที่สะพานแล้วเรียกกำลังเสริมมา ส่วนมิโกะกับคนอื่น...อาจจะพาไปขังไว้ที่ชั้นใต้ดินหรืออะไรก่อนก็ได้

ที่ห้องทดลองชั้นใต้ดิน มีนักวิจัย2คนอยู่ก่อนแล้ว
เคท – ใครน่ะ ?!
ทหาร – อย่าบังอาจพูดกับเรา เจ้าฮาล์ฟเอลฟ์ เงียบซะแล้วทำงานต่อไป
นักวิจัย – คนเหล่านี้เป็นอาชญากร จับพวกเขาไว้ซะจนกว่าพวกเราจะกลับมา
เคท – อาชญากร.....ถ้าพวกคุณโชคดีที่ได้เกิดเป็นมนุษย์ อย่าเอามันมาโยนทิ้งไว้แบบนี้สิ
รอยด์ – พวกเราไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย!
เซรอส – จริงๆแล้วพวกนายก็พยายามจะกลับซิลวาแลนด์น่ะนะ
รอยด์ – ง..เงียบน่า
เคทเดินเข้ามาใกล้ๆทุกคน เพรเซียรีบหันหลังให้เธอ
เพรเซีย -...ถอย..ไปนะ
เคท – เพรเซีย?....เธอคือเพรเซียนี่! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ ?!
รอยด์ – คุณรู้จักเพรเซียด้วยเหรอ?
เคท – เธอ.....
เซรอส – ฮาลฟ์เอลฟ์ที่ทำงานวิจัยอยู่ในศูนย์วิจัยของราชวงศ์มีความเกี่ยวข้องกับลูกมนุษย์? แปลกแฮะ
รอยด์ – ทำไมล่ะ?
เซรอส – เราบอกแล้วนี่ ที่โลกนี้น่ะ ฮาล์ฟเอลฟ์จะถูกดูแลเหมือนขยะ ฮาลฟ์เอลฟ์ที่ทำงานให้ศูนย์วิจัยนี่ก็เหมือนกัน ไม่เคยออกไปนอกห้องวิจัย...ซักครั้ง
รอยด์ – บ้าจริงๆ....
เซรอส – เก็บเรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะ แล้วฮาล์ฟเอลฟ์ที่ไม่เคยออกไปจากที่นี่รู้จักเพรเซียได้ยังไง?
เคท - ....เด็กคนนั้นเป็นตัวอย่างการวิจัยของทีมฉัน
รอยด์ – วิจัย? วิจัยอะไรกัน?
เคท – การวิจัยเพื่อสร้างครูซิสคริสตัลภายในร่างมนุษย์
รอยด์ – คุณสร้างครูซิสคริสตัลได้เองเหรอ?
เคท – ใช่แล้ว เพราะตามทฤษฎีมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับเอกซ์เฟียร์ ก็แค่ให้การเลี้ยงดูมันบนร่างมนุษย์....
รอยด์ – อ...อะไรนะ!
เคท - !
รอยด์ – นั่นมันวิธีการเดียวกับพวกดีไซแอนท์เลย!
เคท – อะไรน่ะ! คุณพูดถึงอะไรกัน!
รอยด์ – ผมกำลังพูดถึงวิธีการที่คุณทำกับคนอยู่นะ!
เคท - .....ฉันก็น่าจะถามคุณกลับเหมือนกัน พวกคุณทำกับฮาลฟ์เอลฟ์ยังไง?
รอยด์ – ผมก็ทำเหมือนที่ทำกับคนอื่น ชีวิตของคนกับของฮาลฟ์เอลฟ์น่ะไม่แตกต่างกันหรอก!
“เขาไม่ได้เป็นคนของเทเซอาร่าน่ะ”
เสียงพูดดังโดยไม่รู้ที่มา ณ มุมหนึ่งของห้อง ควันพวยพุ่งออกมาพร้อมกับการปรากฏตัวของชีน่าและโคริน!
ชีน่า – เขาเป็นคนแปลกที่ถูกเลี้ยงดูบนแผ่นดินซิลวาแลนด์มาโดยดวอร์ฟกับฮาลฟ์เอลฟ์น่ะ
รอยด์ – ชีน่า! เธอรู้ได้ยังไงน่ะว่าพวก....
ชีน่า – ชั้นจะอธิบายที่หลังนะ ตอนนี้รีฟิลกับจีเนียสกำลังถูกพาตัวไปที่เมลโตกิโอ ถ้าพวกเราตามไปตอนนี้ก็อาจจะทัน!
เคท – คุณจะหลบหนีไปหรือ?
ชีน่า – จะลองหยุดพวกเราไว้ไหมล่ะ?
เซรอส – หมอนี่กำลังจะไปช่วยเพื่อนรักฮาลฟ์เอลฟ์ของเขา แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ คุณฮาลฟ์เอลฟ์?
เคท – ฉัน..ฉันไม่ยอมโดนหลอกหรอก! ไม่มีทางที่มนุษย์จะช่วยฮาล์ฟเอลฟ์!!
นักวิจัยฮาล์ฟเอลฟ์ – แต่เคท......ฉันได้ยินมาว่ามีการจับฮาล์ฟเอลฟ์ 2 คนได้ข้างบนเมื่อกี้นี้
เคท - ...
รอยด์ – พวกเราไม่มีเวลาแล้ว ถ้าคุณจะมาห้ามพวกเราก็คงต้องสู้กันล่ะ!
เคท – ก็ได้.....ฉันจะให้พวกคุณไป ถ้าพวกคุณสัญญาว่าเมื่อช่วยเพื่อนฮาล์ฟเอลฟ์ได้แล้ว พวกคุณต้องกลับมาที่นี่ ถ้าพวกคุณพูดเรื่องจริง ฉันจะปล่อยเพรเซียออกจากการทดลองให้
รอยด์ – คุณสัญญาเหรอ ?
เคท – ฉันขอสาบานในนามของเทพธิดามาร์เทล
รอยด์ - ...ตกลง
เคท – ถ้างั้น......มาทางนี้ ที่นี่มีทางลับอยู่ พวกคุณสามารถขึ้นไปถึงข้างบนได้ด้วยทางนี้
เคทกดสวิตช์ให้ตู้เก็บของใบหนึ่งเลื่อนออก เผยให้เห็นทางที่อยู่ข้างหลัง
รอยด์ – ขอบคุณ
ชีน่า – รีบเข้าเถอะ พวกเราต้องรีบไปที่สะพานนะ!
เซรอส – ก่อนอื่น...ใครเป็นคนออกคำสั่งให้ทำการทดลองกับเพรเซียน่ะ
เคท - ..ฉัน...บอกไม่ได้
เซรอส – งั้นก็สันตะปาปาสินะ
เคท - .....
รอยด์ – เซรอส! ไปเถอะ!
เซรอส – รู้น่าๆ! ให้ตายสิ.....

-----------------------------------------------
ตอนต่อไป!!
รอยด์ต้องรีบไปช่วยจีเนียสและรีฟิลที่ถูกจับไป ก่อนที่ทั้งคู่จะโดนประหาร แต่ถึงช่วยได้แล้วก็ยังไม่จบ เมื่อทุกคนตกเข้าสู่กับดักที่ศัตรูวางเอาไว้!! ทุกคนจะรอดมาได้อย่างไรกัน~~~

Lv : 36
Play time : 36.17 Hr.
Do you want to continue?
-------------------------------------------

--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:20 pm----------