Twintales.com Tales of series community

บทที่ 8 - เพื่อน 

เสียงเครื่องจักรทำงานดังมาจากอีกฟากของสะพาน เป็นการบ่งบอกให้รู้ว่าสะพานนี้กำลังจะถูกยกตัวขึ้น เพื่อตัดขาดทวีปทั้ง2ออกจากกัน 

รอยด์ – บ้าจริง! พวกนั้นพยายามจะกันไม่ให้พวกเราตามไป! พวกเราคงต้องโดดไปแล้วล่ะ! 

เซรอส – ว..โว้วๆๆๆ ขอเวลานอกๆ จะบ้าหรือไงนายน่ะ ?! ถ้าพลาดตกไปล่ะก็ซี้แหงนะ! 

รอยด์ – แต่ถ้าปล่อยไป ทั้ง2คนก็จะตายเหมือนกันล่ะ! 

รอยด์ไม่สนใจ วิ่งผ่านเซรอสไปทันที 

เพรเซีย - .....ให้พวกเราตามต่อไปเถอะ.. 

ทุกคนวิ่งไปกันหมด 

เซรอส – พวกนี้นี่..... 

ไม่มีทางเลือก เซรอสจึงต้องวิ่งไปด้วย ทุกคนกัดฟันวิ่งไปตามสะพานที่ยกสูงชันขึ้นเรื่อยๆ และกระโดดสุดแรงเมื่อถึงปลายสะพาน!!.....แต่ก็ไม่ไกลพอ ทุกคนยกเว้นโคเลทที่มีปีก ร่วงลงสู่ผืนน้ำเบื้องล่าง 

ชีน่า – ช่วยพวกเราด้วย! อุนดีเน่! 

ทะเลเบื้องล่างเกิดปะทุขึ้นเป็นแรงส่งให้ทุกคนลอยลงมาที่สะพานอีกด้านได้สำเร็จ 

เพรเซีย - .....สามารถลงสู่พื้นได้อย่างปลอดภัยโดยแหล่งพลังงานที่ไม่ทราบที่มา ไม่พบความเสียหายใดๆ 

เซรอส – วิ้ว....นึกว่าจะตายแล้วซะอีก 

รอยด์ – ขอบใจมาก ชีน่า! 

ชีน่า – ชั้นก็ดีใจที่อัญเชิญออกมาได้ล่ะนะ.... 

เพรเซีย – ขอโทษนะคะ แต่จีเนียสกับอาจารย์รีฟิลกำลัง.. 

รอยด์ – ใช่แล้ว! พวกเราต้องช่วยทั้ง 2 คน 

ทหาร – พวกนี้ต้องแอบหลบหนีออกมาแน่! 

รอยด์ – คืนเพื่อนของพวกชั้นมานะ! 

ทหาร – เงียบซะ! 

ทหารคนสุดท้ายล้มลง จีเนียสและรีฟิลพ้นการพันธนาการในที่สุด 

จีเนียส – รอยด์! ทุกคน! 

รีฟิล - ....เธอมาช่วยพวกเราหรือ.... 

รอยด์ – แน่สิครับ! อาจารย์เป็นเพื่อนของพวกเรานี่! 

จีเนียส – แต่..พวกเราเป็นฮาล์ฟเอลฟ์... 

รอยด์ – แล้ว....จะทำไมล่ะ? 

จีเนียส – รอยด์! 

รีฟิล - ...แล้วชาวเทเซอาร่าคนอื่นๆล่ะ? พวกเธอจะว่าอะไรไหมถ้าพวกเราจะเดินทางไปด้วย 

ชีน่า – ชั้นมาจากมิสุโฮะนะ...พวกเราก็ไม่ได้เคร่งอะไรหรอก ....จริงๆแล้วพวกเราก็ไม่ได้ต่างอะไรกันขนาดนั้น 

เซรอส - ...พูดจริงๆแล้ว เราก็ไม่ใช่ว่าจะเห็นด้วยเท่าไหร่หรอก แต่ก็นั่นล่ะ ผู้คนชอบปฏิบัติกับเราต่างจากคนอื่น เอาแต่พูดว่าเราเป็นเชื้อสายของเทวทูต ว่าในแง่นั้นแล้วพวกเราก็เหมือนๆกัน 

เพรเซีย - ....ฉัน...แค่อยากจะกลับบ้าน 

รีฟิล – งั้นหรือ...งั้นก็ตกลง 

จีเนียส – แล้วทำไมคุณชีน่าถึงอยู่ที่นี่ล่ะ? 

ชีน่า - ..ชั้นได้รับคำสั่งจากหัวหน้า ให้คอยสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวของพวกนาย 

เซรอส – สมเป็นวิธีการของมิสุโฮะจริงๆ 

จีเนียส – พวกเรามีแต่คนคอยจับตาดูเต็มไปหมดเล้ย.... 

ชีน่า – แต่ชั้นไม่ได้จะทำอะไรที่จะขวางทางพวกนายนะ เพราะงั้น... 

รีฟิล – พวกเรารู้เรื่องแบบนั้นอยู่แล้วล่ะ 

รอยด์ – ถึงจุดนี้แล้ว เรื่องอะไรชั้นก็ตกลงทั้งนั้นล่ะ ตอนนี้พวกเราก็แค่ให้ชีน่าสร้างพันธะสัญญากับโวลท์ แล้วทำให้แรร์เบิรด์นั่นใช้การได้! 

ชีน่า – โวลท์เหรอ?! 

เพรเซีย - .......คุณชีน่า? 

ชีน่า - ......ไม่มีอะไรหรอก...... 

เซรอส – ถ้างั้นพวกเราก็ต้องไปเอาแรร์เบิร์ดมาก่อนสินะ? แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม หอคอยของโวลท์ก็อยู่ที่อีกฟาดหนึ่งของสะพานแกรนด์เทเซอาร่า ถ้าพวกเราไปเก็บเอาแรร์เบิร์ดตอนนี้ก็น่าจะเร็วกว่า เพราะสะพานตอนนี้ก็ถูกปิดอยู่ด้วย 

รอยด์ – เก็บเหรอ? นายจะไปเก็บของพวกนั้นมาได้ยังไงกัน 

เซรอส – ฮะๆๆ ปล่อยให้เราจัดการเอง เรามีอาวุธลับเตรียมไว้ใช้ในกรณีแบบนี้อยู่แล้ว 

จีเนียส – อาวุธลับที่ว่าน่ะอะไร? 

เซรอส – ถ้าเราบอกไปก็ไม่สนุกน่ะสิ เอาล่ะ ไปกันเถอะ! ไปภูเขาฟูจิ! 

รอยด์ – ชั้นไม่อยากเชื่อเลยว่าต้องไปปีนภูเขานั่นอีก.... 

ชีน่า – พวกสัตว์ประหลาดเพิ่มจำนวนขึ้นมากจริงๆสินะ แต่การฟื้นฟูโลกของฝั่งพวกเธอยังไม่สำเร็จนี่? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? 

รีฟิล - ...ถ้ามันไม่ได้เกิดเพราะการขาดแคลนมาน่า นี่ก็น่าจะเป็นฝีมือของครูซิส 

รอยด์ – เพื่อพยายามทำร้ายโคเลทหรือ? 

จีเนียส – พวกนั้นจะทำอะไรแบบนี้ได้เหรอ? 

รีฟิล – เป็นแค่การคาดเดาน่ะ คงยังสรุปอะไรไปตอนนี้ไม่ได้ 

~ ยอดเขาฟูจิ 

รอยด์ – นี่ นาย พวกเราจะแบกเจ้าพวกนี้ไปยังไงล่ะ? 

เซรอส – อ้อ เราจะแสดงให้ดู มาทางนี้สิ 

ทุกคนเดินตามเซรอสไป แต่พอไปถึงที่จุดหนึ่ง ม่านพลังงานก็ปรากฏขึ้นจากพื้นดินเบื้องล่างขึ้นมากักขังทุกคนไว้! มีเพียงโคเลทที่เดินตามมาห่างๆจึงไม่ถูกขังไปด้วย ยูอันปราฏตัวออกมาจากซอกหลืบ 

ยูอัน – พวกแกเดินตรงเข้ามาติดกับดักข้าง่ายๆ โง่จริงๆ! 

ทุกคนหันไปมองเซรอสกันหมด 

รอยด์ – เขาพึ่งเรียกนายว่าหน้าโง่แหน่ะ 

เพรเซีย – คุณเซรอส......ซุ่มซ่ามจริงๆ 

เซรอส – ง่ะ......เราเริ่มเศร้าแล้วสิ.... 

ยูอันสั่งให้ทหารติดตามไปเก็บแรร์เบิร์ดทั้งหมด และหันกลับมามองรอยด์ 

ยูอัน – ครั้งนี้ แกเป็นของชั้นแน่ รอยด์ 

รอยด์ – บ้าจริง! 

อีกด้านหนึ่งของยอดเขา โพรนีม่า หัวหน้าของ 5 แม่ทัพดีไซแอนท์ปรากฏตัวขึ้น 

โพรนีม่า – โอ?.....ท่านยูอันนี่เอง เหตุอันใดที่นำท่านมาถึงที่นี่กัน? 

จีเนียส – ผมคิดว่าเคยเห็นหล่อนที่ไหนมาก่อนนะ.... 

ยูอัน – เราน่าจะเป็นฝ่ายถามมากกว่า โพรนีม่า! บทบาทของเจ้าคือการทำให้ความวุ่นวายแพร่กระจายไปทั่วโลกที่กำลังเสื่อมโทรมนี่! 

โพรนีม่า – ดิฉันมาตามคำบัญชาของท่านอิกดราซิล เพื่อมารับตัวมิโกะโคเลทเท่านั้น โปรดส่งตัวหล่อนมาให้ดิฉันเถอะ 

ยูอัน – ได้ แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนในการส่งตัวมิโกะ เราจะขอเป็นคนพาตัวรอยด์ไปเอง เราเชื่อว่าเจ้าคงไม่ปฏิเสธสินะ? 

โพรนีม่า – ดิฉันไม่ได้รับคำสั่งอะไรเกี่ยวกับเขา เพราะฉะนั้นก็เชิญท่านเถอะ 

โพรนีม่าเดินไปหาโคเลทที่ยินนิ่งเฉยราวกับตุ๊กตา 

รอยด์ – โคเลท ! อย่าไปนะ! 

โพรนีม่า – ฮึๆๆๆ ช่างเป็นความพยายามที่ไร้ความหมาย เสียงของเจ้าไม่อาจไปถึงมิโกะซึ่งสูญเสียวิญญาณไปแล้วได้หรอก....นี่มันอะไร น่ะ ทำไมถึงมีตราผนึกหยาบๆเช่นนี้อยู่บนครูซิสคริสตัล ?.......น่าสมเพชอะไรเช่นนี้ ชั้นจะถอดเจ้าสิ่งอัปลักษณ์นี่ออกไปเดี๋ยวนี้ 

โพรนีม่าเอื้อมมือไปกระชากสร้อยคอที่รอยด์ให้โคเลทไว้ ........แต่กลับถูกโคเลทที่น่าจะไม่รู้สึกถึงอะไรแล้วปัดป้องออกไป! 

โคเลท – ม....ไม่ได้นะ!!! นี่เป็นชองขวัญวันเกิดที่รอยด์ให้ฉันมา!! 

แววตาของเธอกลับมาเป็นสีฟ้าเหมือนที่เคยเป็นมาอีกครั้ง 

จีเนียส – เธอ.......พูดด้วย! 

รอยด์ – โคเลท! เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว ?! 

โคเลท - ? อะไรนะ?.......แล้วทำไมทุกคน..ถึงไปอยู่ข้างในนั้นล่ะ? 

ยูอัน – เป็นไปไม่ได้! ทำไมตราผนึกหยาบๆแบบนั้นถึงควบคุมครูซิสคริสตัลไว้ได้!! 

เซรอส – โอ้ว.....ไม่เลวนี่ รอยด์ 

โพรนีม่า – เป็นไปได้อย่างไรกัน! …..แต่ยังไงก็มันก็เป็นแค่ของชิ้นเล็กๆที่คงอยู่ไม่นานหรอก! มากับข้าซะ! 

โพรเนม่าดึงแขนโคเลทไป แต่ก็ถูกเธอสวนอาวุธกลับมาจนต้องถอยฉาก! 

โคเลท – ปล่อยฉันนะ!....อ้ะ... 

โคเลทเซเพราะการหมุนตัว จนล้มไปเตะอุปกรณ์ซักอย่างที่ตั้งอยู่ที่พื้นจนพังควันขึ้นฉุยๆ ม่านพลังที่ขังทุกคนอยู่หายไปทันที 

โคเลท - ....อุ้บส์ ....อ้า ไม่นะ ฉันทำพังอีกแล้ว! 

เซรอส – เยี่ยมมาก! โคเลทของเรา! รู้สึกว่าเราจะตกหลุมรักซะแล้วสิ~ 

จีเนียส – ฮะๆๆ แบบนี้ล่ะถึงจะเป็นโคเลทของพวกเรา! 

รีฟิล – บางอย่างก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสินะ 

ชีน่า - .....นึกถึงความทรงจำที่เจ็บปวดยังไงไม่รู้แฮะ 

รอยด์ – โคเลท! 

โคเลท – รอยด์! ขอบคุณมากนะหรับของขวัญ! ฉันดีใจมากเลย ฉันดีใจมากๆ แต่ตอนนั้นฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลย 

รอยด์ – ไม่เป็นไรน่า อย่ากังวลเลย 

รีฟิล – ระวังข้างหลัง! 

โพรนีม่า - แกบังอาจมากนะ! เตรียมตัวตายซะ!! 

เมื่อเอาชนะได้ ศัตรูที่เหลือตรงหน้าก็มีเพียง... 

รอยด์ – นี่เป็นโอกาสที่ดีมากแล้ว! ยูอัน ! ชั้นจะจะชำระบัญชีนายที่นี่ล่ะ! 

เขาโจมตีใส่ยูอัน แต่ชายคนหนึ่งก็เข้ามาปัดดาบของรอยด์ออก....เขาคือคราโทสนั่นเอง และพอรอยด์สังเกตดีๆแล้วก็เห็นว่าที่หลังของยูอันเองก็มีปีกแสงเหมือนคราโทส เหมือนกัน! 

ยูอัน – .......นายมาทำอะไรที่นี่กัน? 

คราโทส – ไปจากที่นี่ซะ ยูอัน ท่านอิกดราซิลรู้เรื่องนายแล้ว 

ยูอัน – กรอด.....นายจะพาตัวมิโกะไปหรือ? 

คราโทส – ไม่ พวกเราจะปล่อยเธอไว้ก่อน นั่นพราะอาการเป็นพิษนั้นน่ะ 

ยูอัน -...งั้นหรือ ....รอยด์ การต่อสู้ของพวกเราคงต้องรอไปก่อน]jt 

ยูอันบินจากไป... 

ชีน่า – เขาก็เป็นเทวทูตด้วยเหรอ ?! 

รอยด์ – บ้าจริง ยูอัน หยุดนะ! 

คราโทส – เธอกำลังจะทำอะไรน่ะ? 

รอยด์ - ...อะไร? 

คราโทส – ทำไมเธอถึงมาที่เทเซอาร่านี่? 

รอยด์ – ชั้นมาที่นี่เพื่อช่วยโคเลท........ 

คราโทส – การช่วยมิโกะจะมีอะไรดีหรือ? ความสัมพันธ์ที่แต่ละโลกต่างช่วงชิงมาน่าซึ่งกันและกันก็ไม่เปลี่ยนไปหรอก สถานะของทั้ง 2 โลกเกือบจะถูกย้อนกลับกันแล้วเพราะผลของพิธีกรรม 

ชีน่า – เทเซอาร่าเริ่มจะเสื่อมโทรมแล้วเหรอ? 

คราโทส – หอคอยแห่งการชำระล้างยังสามารถมองเห็นได้จากโลกนี้เช่นกัน ตราบใดที่หอคอยยังอยู่ที่นี่แสดงว่าโลกนี้ยังอุดมสมบูรณ์อยู่ แต่ถ้าถึงเวลาที่มิโกะกลายเป็นภาชนะของมาร์เทล เทเซอาร่าก็คงจะต้องบอกลาความอุดมสมบูรณ์แน่น`vo 

รอยด์ – บ้าจริง! พวกเราทำอะไรไม่ได้หรือไง! เพราะอิกดราซิลสร้างโลกที่บิดเบือนแบบนี้แท้ๆ! 

คราโทส – ท่านอิกดราซิลไม่คิดว่านี่เป็นความบิดเบือน ถ้าเธออยากจะทำอะไรกับมัน ก็ลองใช้หัวคิดดูสิ....เราคิดว่าเธอคงไม่ทำผิดพลาดอีกใช่ไหม? 

รอยด์ – แน่นอนล่ะ! ระบบงี่เง่าๆที่ 2 โลกต้องขโมยมาน่าจากอีกฝ่าย ชั้นสาบานว่าจะเปลี่ยนมันให้ได้! 

คราโทส – หึ...งั้นก็พยายามเข้าเถอะ 

คราโทสบินจากไปพร้อมโพรนีม่า 

จีเนียส – จำได้แล้วล่ะ! โพรนีม่านั่นเป็นคนที่เห็นบนจอโปรเจกเตอร์ที่ค่ายกักกันแอสการ์ดไงล่ะ! 

ชีน่า – หมายความว่าเธอเป็นพวกดีไซแอนท์! 

จีเนียส – ตอนนี้พอคราโทสเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแล้ว ดูเหมือนว่าครูซิสกับดีไซแอนท์จะเป็นองค์กรเดียวกันจริงๆด้วย.... 

รีฟิล – และดูเหมือนยูอันเองก็เกี่ยวข้องกับครูซิสเหมือนกัน 

รอยด์ – เฮ้อ....มันน่าสับสนไปหมดแล้ว พูดอีกอย่างนึงก็คือพวกนั้นทุกคนเป็นศัตรูของพวกเราใช่ไหม ?! 

รีฟิล – ใช่ หมายความว่าพวกเราต้องระวังทุกคน รวมทั้งเรเนเกทด้วย 

จีเนียส – โคเลท ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วเหรอครับ? นอกจากเสียงแล้ว รู้สึกถึงอย่างอื่นได้หรือเปล่า? 

โคเลท – อื้ม ฉันคิดว่าไม่เป็นไรแล้วล่ะ แล้วก็ต้องขอโทษด้วยที่ทำให้เป็นห่วงกันนะ....รู้หรือเปล่า ฉันเริ่มรู้สึกหิวเป้นครั้งแรกในพักหลังๆนี่แล้วล่ะ 

รอยด์ – ดีเลย! 

โคเลท - ....แต่ดูเหมือนฉันก็ยังมีปีกอยู่ล่ะนะ 

รอยด์ – ออ.... 

เซรอส – หืมมม เหมือนที่เราคิดได้ไว้เลย พอโคเลทยิ้มแล้วเธอน่ารักจริงๆด้วย~ 

โคเลท – เดี๋ยวก่อนนะ....คุณคือ...เซรอส? 

เซรอส – โอ้ว~~ คุณจำชื่อเราได้ด้วย! พวกเรา มิโกะทั้ง2คน ต้องอยู่ด้วยกันนะ เข้าใจไหมว่าเราหมายถึงอะไร? 

โคเลท – ตกลง 

รีฟิล – แล้วพวกเราจะทำอย่างไรกันต่อ เมื่อโคเลทก็ได้วัญญาณของเธอคืนมาแล้ว พวกเราก็ไม่ต้องรีบกลับซิลวาแลนด์อีก แต่….. 

รอยด์ – พวกเรารู้ว่าต้องทำอะไร! พวกเราจะหาหนทางที่จะช่วยทั้ง 2 โลก เพื่อป้องกันไม่ให้มีมิโกะแบบโคเลทอีก! 

โคเลท – ฉันเห็นด้วยกับรอยด์ค่ะ แล้วก็สัญญากับคุณชีน่าไว้แล้วด้วย 

ชีน่า – โคเลท... 

จีเนียส – แล้วคุณเพรเซียล่ะ! มันไม่ดีนะถ้าพวกเราจะลากเธอไปไหนมาไหนแบบนี้ด้วย! 

เพรเซีย - .......ฉัน...อยากกลับบ้าน 

เซรอส – อ้ะ นั่นสิ พวกเราต้องพาเพรเซียไปหายัยเคทนั่นก่อน 

รีฟิล – โชคร้ายที่พวกเราคงใช้สะพานแกรนด์เทเซอาร่าใม่ได้อีกแล้ว 

ชีน่า – ชั้นมีคนที่ติดต่อได้ในเมลโตกิโอ ไปขอความช่วยเหลือจากเขาแล้วกัน 

จีเนียส – แต่พวกเรากลายเป็นพวกคนทรยศที่ถูกตามล่าแล้ว พวกเราจะเข้าไปในเมืองได้เหรอ? 

เซรอส – ปล่อยเป็นหน้าที่เราเอง เรารู้จักเมลโตกิโอดีเหมือนหลังมือของเราเลยล่ะ 

รอยด์ – ตกลง ฝากด้วยนะ เซรอส 

เซรอส – แน่นอน นายฝากเราได้ตลอดล่ะ! เอาล่ะ ที่รักของเรา พวกเราจะไปเมลโตกิโอล่ะนะ! 

รอยด์ – โคเลท 

โคเลท – มีอะไรเหรอ ? 

รอยด์ - ...ยินดีต้อนรับกลับมานะ 

โคเลท - .........ฮิๆ ฉันดีใจที่ได้กลับมาจ้ะ 

โคเลท – เธอคือเพรเซียใช่ไหมจ๊ะ? 

เพรเซีย - ...................... 

โคเลท - ...ฉัน....รู้สึกเหมือนกำลังมองตัวเองช่วงก่อนหน้านี้อยู่เลย........... 

ทันทีที่เข้าไปใกล้เมือง รอยด์ก็พบว่าประตูเข้าเมืองถูกปิดไปแล้ว และมีทหาร 3- 4คนยืนเฝ้าอยู่ 

ทหาร – ท่านมิโกะ ผมเสียใจด้วยจริงๆ แต่คงจะให้ผ่านประตูนี้เข้าไปไม่ได้ 

ทหาร2 – ถึงแม้พูดแบบนี้จะทำให้ผมเจ็บปวดไปด้วย แต่ตอนนี้ท่านกับพวกกำลังถูกล่าอยู่ 

รอยด์ – จะทำไงต่อล่ะ นายบอกเองนี่ว่าให้ฝากนายได้น่ะ? 

เซรอส – เถอะน่าๆ อีกประเดี๋ยวเดียว เราบอกแล้วว่าฝากเราได้เลย เพื่อน้องหนูที่น่ารักของเราแล้ว เราจะพาไปยังทางเข้าลับเอง ตามมาโลด 

เขาเดินนำทางเลาะกำแพงเมืองไปด้านข้าง ซึ่งมีทางระบายน้ำอยู่ 

จีเนียส – ที่นี่มันคืออะไรน่ะ? 

เซรอส - ทางระบายน้ำใต้ดินน่ะ น้ำเสียจากเมืองจะไหลออกทางนี้ 

รอยด์ - เป็นทางที่ไม่เลวถ้าจะใช้หลบเข้าไปข้างในนี่ 

เซรอส – ก็นะ ประตูของเมลโตกิโอจะปิดช่วงกลางคืน เพราะงั้นเราถึงใช้ที่นี่บ่อยๆเวลาจะกลับบ้าน 

โคเลท - ....? ทำไมคุณเซรอสถึงกลับบ้านตอนมืดแล้วล่ะคะ? 

เซรอส – หืมม....ถ้าโคเลทจังอยากรู้ เราก็ยินดีที่จะสอนให้คืนนี้เลย~ 

ชีน่าฟังแล้วก็หน้าแดงอยู่แป๊บหนึ่งก่อนจะกลายเป็นโกรธ 

เซรอส – ล้อเล่นน่า! อย่างหึงสิจ้ะ ชีน่าจ๋า~ 

ชีน่า - ....อย่ามาล้อเล่นกับชั้นแบบนี้นะ! 

โคเลท – ? ทำไมคุณชีน่าถึงต้องอารมณ์เสียเหรอ? 

รีฟิล – พอเธอโตขึ้นเธอจะเข้าใจเองล่ะ 

ทุกคนเดินเข้าไปในทางท่อระบายน้ำใต้ดิน ก็ดูราบรื่นดีจนเกือบจะออกไปได้แล้ว จู่ๆก็มีชายแต่งตัวซอมซ่อ 3คน โดดออกมาขวางเอาไว้! 

เซรอส – อะไรน่ะ ?! 

เพรเซีย - ...ฉันรู้สึกถึง.....อันตราย 

ชายซอมซ่อ1 – พวกเรากำลังรออยู่เชียว ผู้เดินทางมาจากซิลวาแลนด์ 

ชายซอมซ่อ2 – สันตะปาปาให้สัญญากับพวกเราว่าจะลดหย่อนโทษให้ถ้าจัดการพวกแกได้ ถึงจะไม่ได้มีความแค้นอะไรกันก็เถอะ แต่พวกเราต้องการให้พวกแกตาย! 

.....ด้วย.ฝีมือคนละชั้นกัน รอยด์จึงชนะได้ไม่ยาก คนเหล่านั้นเดินถอยหลังไป เซรอสได้ใจจึงเขยิบตามไป และเพราะความประมาท ชายอีกคนหนึ่งจึงกระโดดลงมาเหยียบเขาจนลงไปกอง 

เซรอส – แอ้ก! 

??? – อย่าขยับ....ถ้าพวกเธอขยับ เราจะฆ่ามิโกะเดี๋ยวนี้ เข้าใจไหม? 

ชายผมสีฟ้าในชุดขาวใช้เท้าเหยียบหลังเซรอสเอาไว้ รอยด์เห็นได้ว่าแขนทั้ง2ข้างของเขาถูกพันธนาการด้วยตรวนเหล็ก 

เซรอส – เดี๋ยวๆๆๆ! ทำแบบนี้กับมิโกะแล้วแกคิดว่าจะลอยนวลไปได้สบายใจเฉิบหรือไง 

??? - ......ผู้ที่วางแผนจะทำลายโลก ไม่อาจนับได้ว่าเป็นมิโกะหรอก 

เซรอส - ...โอ ....เฮ้ย รอยด์ ถ้านายทิ้งเราไว้แบบนี้ เราสาบานว่าจะไปตามหลอกหลอนตลอดกาลแน่ 

รอยด์ - ......จู่ๆชั้นก็รู้สึกอยากทิ้งนายขึ้นมาจริงๆแล้วสิ 

เพรเซียใช้โอกาสนี้ วิ่งเข้าไปจู่โจมใส่ ทำให้เซรอสลุกหนีออกมาได้! เขาวิ่งไปหลบหลังรอยด์แล้วเอามือกอดคอไว้ 

เซรอส – วิ้ว~ 

รอยด์ - ....... 

ชายคนนั้นเพ่งมองเพรเซียด้วยความประหลาดใจ 

??? – เธอคือ !.... 

จีเนียสยิงลูกไฟซ้ำ เขาก็หลบไปได้อีก 

??? – .......ตอนนี้ถอยกันก่อนเถอะ 

ชายซอมซ่อ1- เวรจริงๆ พวกนี้แข็งแกร่งมาก... 

และแล้วทั้งหมดหลบหนีขึ้นไปที่เมือง.... 

รอยด์ – ดูเหมือนว่าคงจบแล้วมั้ง..... 

โคเลท - ดีจังเลยที่ทุกคนไม่เป็นไร! 

~ เมลโตกิโอ ~ 

รอยด์ – พวกเราเข้ามาถึงในเมืองจนได้ 

ชีน่า – ใช้ ตอนนี้ก็พบเพื่อนของชั้นได้แล้วล่ะ 

โคเลท – เพื่อนของคุณชีน่าอยู่ที่ไหนเหรอคะ? 

ชีน่า – อยู่ที่ตึกที่เรียกว่าศูนย์วิจัยธาตุน่ะ เป็นที่ที่ชั้นเรียนศาสตร์การอัญเชิญอสูรมา แล้วก็เป็นที่ที่โครินเกิดด้วย 

รอยด์ – ตกลง งั้นก็ไปที่นั่นกันเถอะ 

~ ศูนย์วิจัยธาตุ ~ 

เมื่อก้าวเข้าไป ชายในชุดนินจาสีแดงคนหนึ่งก็เข้ามาหาชีน่า 

??? – ชีน่า! เธอเองหรือ ?! 

ชีน่า – คุจินาวะ! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ ?! 

คุจินาวะ – ฉันมาปฏิบัติภารกิจลับสุดยอดน่ะ แล้วเธอล่ะ? 

ชีน่า – อ้ะ ชั้นมีปัญหานิดหน่อยน่ะ ชั้นกับเพื่อนๆอยากจะข้ามสะพานไป 

คุจินาวะ – เพื่อนหรือ? พวกนั้นไม่ใช่คนของมิสุโฮะนี่ 

ชีน่า – พวกเขามาจากซิลวาแลนด์ รอยด์แล้วก็ทุกคน คนนี้เป็นเพื่อนของชั้นที่มิสุโฮะ ชื่อคุจินาวะ 

คุจินาวะ – ชีน่ากับฉันเติบโตมาด้วยกันน่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก 

รอยด์ – ทางนี้ก็เช่นกัน 

ชีน่าขอตัวลงไปคุยกับคนในแลปก่อน รอยด์จึงลองตามไปฟัง และเห็นเธอกำลังโต้เถียงกับคนอื่นอยู่ 

ชีน่า – นั่นมันจะบ้าไปกันใหญ่แล้วนะ! 

รอยด์ – มีอะไรเหรอ? 

ชีน่า – ลองฟังดูสิ! พวกเขาจะให้พวกเราข้ามทะเลไปด้วย เอเลเมนทอลคาร์โก้ น่ะ! 

รอยด์ – เอเลเมน....อะไรนะ? 

เพรเซีย – เอเลเมนทอลคาร์โก้ ปกติจะเรียกย่อๆว่า EC เป็นพาหนะที่ใช้ในการขนส่งซึ่งควบคุมด้วยเอกซ์เฟียร์ น้ำหนักบรรทุสุทธิ 1400 กิโลกรัม ความเร็วสูงสุด เร็วกว่า3เท่าของความเร็วของยานพาหนะที่ติดตั้งเอกซ์เฟียร์ทั่วไป ส่วนมากแล้วจะใช้เพื่อการขนส่งสินค้า 

เซรอส – เฮ้ งั้นพวกเราก็เป็นสินค้าหรือ ! 

นักวิจัย – เอเลเมนทอลคาร์โก้ จะดูดซับมาน่าจากบรรยากาศ และปล่อยมันออกมาในรูปของแรงดันอากาศ ซึ่งจะทำให้เกิดปฏิกิริยาย้อนกลับทำให้มันเคลื่อนตัวไปข้างหน้าได้ ดังนั้น ถ้าเราใช้อุนดิเน่ พวกเราก็จะได้ EC ที่แล่นบนน้ำได้ 

รีฟิล - .....ล...แล่นบนน้ำ..... 

รอยด์ – ไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ? 

นักวิจัย – สะพานก็ถูกปิดไปแล้ว พวกคุณก็ไม่มีใบอนุญาตที่จะขอข้ามมหาสมุทร แล้วยิ่งกว่านั้นในกลุ่มพวกคุณก็ยังมีฮาล์ฟเอล์ฟอีก 2 คนด้วย 

จีเนียส – เรื่องนี้อีกแล้วเหรอ... 

นักวิจัย – โลกเทเซอาร่าก็เป็นแบบนี้ล่ะ พวกเราก็เหมือนกัน....แทบจะไม่ได้ออกไปนอกตึกนี้เลย 

โคเลท – ฉันสงสัยจังว่าทำไมทุกคนถึงอาศัยอยู่ร่วมกันไม่ได้....... 

นักวัจัย – ถ้ารออีกซัก 1 วัน พวกเราคงเตรียม EC ให้ได้ 

เซรอส – ตกลง งั้นวันนี้ไปพักที่คฤหาสน์ของเราก่อนเถอะ 

ชีน่า – ลูกสมุนของสันตะปาปาจะไม่ไปดักรอที่นั่นหรือไง? 

รอยด์ – พวกเราต้องค้างคืนในเมืองนี้อยู่แล้ว เพราะงั้นก็ไม่สำคัญหรอกว่าที่ไหน ยังไงก็อันตรายอยู่ดี 

ชีน่า – ชั้นก็ว่านายพูดถูกนะ 

เซรอส – คฤหาสน์ของเราอยู่ในเขตของชนชั้นขุนนางทางด้านขวาของปราสาท ไปกันเถอะ มันเป็นตึกที่ใหญ่มากๆ แค่เห็นก็รู้แล้ว 

รีฟิล – โครินก็เป็น 1 ในตัวอย่างของการทดลองที่ศูนย์วิจัยด้วยสินะ? 

ชีน่า – ถูกแล้ว 

รีฟิล – น่าสนใจจริงๆ ถ้ามองในแง่ที่ว่าภูติอสูรถูกสร้างขึ้นได้อย่างไร และมีผลยังไงกับโลกนี้..... 

โคริน – ฉันคัดค้านการทดลองแบบนั้นนะ! 

รีฟิล – ทำไมล่ะ? 

โคริน – ก็จะคัดค้านน่ะ! 

ชีน่า – โครินเคยมีกับความทรงจำที่เจ็บปวดตอนทดลองน่ะ... 

รีฟิล – งั้นหรือ.....นั่นสินะ เป็นการทดลองที่ทำกับอสูรที่มีชีวิตนี่......เลิศจริงๆ! 

โคริน – อุ....โอ้ะ.... 

ชีน่า – หนีไปเร็วโคริน! 

รีฟิล – กลับมาก่อนนะ! ขอผ่าดูก่อน!! 

~ คฤหาสน์ของเซรอส ~ 

เซบาสเตียน – ยินดีต้อนรับครับ ท่านมิโกะ 

เซรอส – อืม กลับมาแล้ว มีอะไรเกิดขึ้นไหมตอนเราไม่อยู่? 

เซบาสเตียน - กระผมได้รับคำแนะนำจากสันตะปาปา และผู้ส่งสารของกษัตริย์แห่งเทเซอาร่าที่ 18 ให้รายงานกลับไปทันทีที่ท่านมิโกะกลับมาถึงครับ 

เซรอส – งั้นก็ไม่ต้องสนใจกับคำสั่งนั้นหรอก 

เซบาสเตียน – ครับ ท่าน...แล้วก็ แขกท่านที่พกดาบ 2 เล่มนั้นคือใครกัน? 

เซรอส – เพื่อน(บัดดี้) ของเราน่ะ ....ทำตัวตามสบาย คิดว่าเป็นบ้านตัวเองแล้วกันนะ 

เซบาสเตียน - เช่นนั้นแล้ว หากต้องการอะไร กรุณาบอกกรผมนะครับ ท่านบัดดี้ 

รอยด์ - ...ชื่อชั้นไม่ใช่ “บัดดี้” ซักหน่อย! 

รอยด์เดินไปเดินมาในคฤหาสน์ แล้วก็เห็นจีเนียสนั่งอยู่บนระเบียงชั้น 2 ข้างๆเพรเซีย 

จีเนียส - ......คุณเพรเซีย....ผม...ผม....ผม....ผม...... 

เพรเซีย - .............. 

จีเนียส – คุณ.......ส.... ส.. .ส...ส....สวยจัง 

เพรเซีย – ส...ส...ส...ส....สวย? คืออะไรหรือ? 

จีเนียส – ผ...ผ.....ผม....ผม.....กำลังชมคุณน่ะ! 

เพรเซีย – งั้นหรือ....อย่างนั้นจีเนียสก็ ส....ส...ส...ส....สวยเหมือนกัน 

จีเนียส - .......... 

วันต่อมา ที่ศูนย์วิจัย รอยด์ได้รับการบอกว่าคุจินาวะได้เอาECไปแล้ว และบอกให้รอยด์ไปที่หาดจำลองข้างๆสะพานแกรนด์เทเซอาร่า ซึ่งคุจินาวะจะรออยู่ที่นั่น นอกจากนั้น คนในศูนย์วิจัยยังได้ให้ “วิงแพค” ให้กับรอยด์เพื่อใช้ในการเก็บ EC ด้วย 

~ สะพานแกรนด์เทเซอาร่า ~ 

ชีน่า – คุจินาวะน่าจะรอพวกเราอยู่ใต้บันไดทางขวามือนี่ล่ะ 

เพรเซีย – ประตูทางเข้าถูกล็อกอยู่ค่ะ 

รอยด์ - ...เออ นั่นสิ ให้ชั้นจัดการเอง~ 

ก้อกแก้กๆ รอยด์ปลดล็อกได้อย่างสบายราวกับมืออาชีพ 

รอยด์ – เรียบร้อย~ 

โคเลท – ว้าว! รอยด์น่าทึ่งจริงๆ! 

รอยด์ – อย่างน้อยเขาก็มีประโยชน์กับบางเรื่องน่ะนะ 

เซรอส – แต่หน้าตาเขาแพ้เราขาดลอยลิบลิ่ว 

รอยด์ – แล้วหน้าชั้นมันไปเกี่ยวอะไรด้วยล่ะเนี่ย! 

รีฟิล – มองจากตรงนี้จะมองเห็นเอกซ์เฟียร์ด้วยล่ะ 

โคเลท – อ้ะ นั่นสิคะ พวกของที่ดูเหมือนของตกแต่งพวกนั้นคือเอกซ์เฟียร์เหรอ? 

เซรอส – ถูกแล้ว โคเลทจัง สะพานนี่...ทำงานได้ด้วยเอกซ์เฟียร์ 

โคเลท – พอดูแล้ว...รู้สึกขยะแขยงยังไงไม่รู้สินะ....... 

เซรอส - นี่มันเป็นงานศิลปะนะ ถึงจะรู้ว่าเอกซ์เฟียร์สร้างจากอะไร แต่เราก็คิดว่าไม่น่าจะอธิบายมันด้วยคำแบบนั้นหรอก..... 

โคเลท - .......นั่นสินะ.... 

ที่ชายหาดเทียมนั้น คุจินาวะกำลังรออยู่ข้างๆ EC ซึ่งลอยนิ่งอยู่บนน้ำ คุจินาวะได้ให้เครื่องรางของเขาให้กับชีน่าด้วย เมื่อชีน่าอัญเชิญอุนดิเน่ออกมา มาน่าของน้ำก็ทำให้ EC สามารถลอยตัวขึ้น แล้วแล่นไปเหนือผิวน้ำข้ามไปยังอีกแผ่นดินได้.... 

เซรอส – นี่ โคเลทจัง เธอไม่รู้สึกเหนื่อยหน่ายบ้างเหรอ? 

โคเลท – เอ๋? อะไรเหรอคะ? 

เซรอส – ก็แบบนี้ไง แบบว่าชีวิตของเราเอง เราก็น่าจะมีอิสระในการจะทำอะไรเอง อะไรแบบนั้นน่ะ 

โคเลท – ตอนนี้ฉันก็เป็นอิสระแล้วนี่? ทุกคนก็พยายามหาทางให้ฉันไม่ต้องเสียสละตัวเองอยู่นะ 

เซรอส – แล้วถ้า....หนทางที่ว่ามันไม่มีอยู่ล่ะ? 

โคเลท – ถ้าถึงเวลานั้นก็ค่อยว่ากันอีกทีล่ะมั้ง? แล้วถึงฉันจะตาย แต่หัวใจของฉันก็จะยังคงอยู่ แล้วก็หวังว่าทุกคนจะได้อยู่กันอย่างสงบสุขเหมือนที่หัวใจของฉันปรารถนา 

เซรอส - .....เธอนี่สมเป็นมิโกะจริงๆเลยนะ 

โคเลท - .....ไม่หรอกค่ะ......ถ้าถึงตอนนั้นจริงๆ ฉันคงทำแบบนั้นไม่ได้แน่ๆ.........ฉันนี่เป็นมิโกะที่ไม่เอาไหนเลยจริงๆนะ 

เซรอส – ไม่หรอก เธอเป็นมิโกะที่ดีมาก.....ถ้าเทียบกันแล้ว...เราเองน่ะ....... 

รอยด์เก็บ EC เข้าวิงแพค และเดินไปยังเมืองไซแบก เพื่อไปหาเคทตามที่เคยสัญญากับเธอไว้ เมื่อเดินเข้าเมืองไปก็พบกับคราโทสที่เดินสวนออกมาพอดี 

รอยด์ – คราโทส ! นายยังคิดจะเอาตัวโคเลทไปอีกหรือไง!? 

รอยด์ชักดาบออกมาเข้าไปโจมตีเขา 

คราโทส – เราไม่คิดจะสู้กับเธอในเมืองนี้หรอกนะ 

แคร้ง ดาบของรอยด์ถูกปัดออกไปอย่างง่ายดาย 

คราโทส – เธอยังอ่อนแอเกินไปที่จะชนะเราได้ 

รอยด์ – อย่าดูถูกชั้นนะ! 

คราโทส – เราพูดแต่ความจริงเท่านั้น 

เขาเดินผ่านทุกคนโดยไม่ใส่ใจ และมาหยุดข้างๆโคเลท 

คราโทส – มิโกะ หากเธอยังอยากจะมีชีวิตอยู่ ก็ปลดตราผนึกที่ไร้ค่านั่นออกซะเถอะ 

โคเลท - .....ไม่ค่ะ ฉันจะไม่ถอดมันออกเด็ดขาด เพราะรอยด์เป็นคนให้ฉันมา 

คราโทส - ........ช่างเป็นความอ่อนโยนทีโง่เง่าจริง 

ทิ้งท้ายไว้แค่นั้น คราโทสก็เดินจากไป 

จีเนียส – เขาไม่ได้ตามจับโคเลทอยู่เหรอ? 

เซรอส – เป็น SOB (son of bi**hes) ที่เย่อหยิ่งซะจริง พูดอย่างกับว่าเขารู้ไปหมดทุกอย่าง.... 

ชีน่า - ไหนๆก็พูดถึงวิธีการพูดแล้ว ชั้นจะทำไงกับคำหยาบแบบนั้นดีล่ะเนี่ย? 

เซรอส – เฮะเฮะเฮะ! 

~ ห้องทดลองใต้ดินของศูนย์วิจัย ~ 

เคท – พวกคุณนี่เอง! 

รอยด์ – พวกเราไปช่วยเพื่อนแล้วก็กลับมาพร้อมเพรเซียเหมือนที่สัญญาแล้วนะ 

เคท - .....นั่นสินะ ฉันรู้สึกได้ถึงมาน่าที่แปลกประหลาดที่กำเนิดจากการรวมกันของเลือดมนุษย์กับ เอลฟ์.... คุณมีเพื่อนเป็นฮาล์ฟเอลฟ์จริงๆด้วย 

รีฟิล ฉันได้ยินเรื่องมาบ้างแล้ว ร่างกายของเพรเซียกำลังสร้างครูซิสคริสตัลอยู่งั้นหรือคะ? 

เคท – ค่ะ ถูกแล้ว พวกฉันเรียกมันว่า แองเจลัสโปรเจค 

รอยด์ – แองเจลัสโปรเจค! นั่นมัน....โปรเจคที่แม่ชั้นเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยนี่.... 

เพรเซียวิ่งหลบไปยืนคนเดียวที่มุมห้องเหมือนไม่อยากจะได้ยิน 

เคท – ตัวเอกซ์เฟียร์เองแล้วจริงๆก็ไม่มีอะไรพิเศษ เพียงแต่มันถูกผนึกไว้ด้วยตราผนึกแบบพิเศษเท่านั้น ตราผนึกนั่นจะชะลอกระบวนการกาฝากของเอกซ์เฟียร์ ซึ่งสามารถจะเกิดขึ้นได้ในช่วงไม่กี่วัน หรือไม่ก็ยาวนานนับ10ปี ดูเหมือนว่าการทำแบบนี้จะสามารถทำให้เอกซ์เฟียร์กลายพันธ์เป็นครูซิสคริสตัล ได้ 

รีฟิล – เป็นเพราะการแพร่กระจายของกาฝากเลยทำให้เธอตอบสนองทางอารมณ์ได้น้อยแบบนี้งั้นหรือ? 

จีเนียส – งั้นเธอก็เหมือนกับโคเลทเลย 

โคเลท - ...ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป เพรเซียจะเป็นยังไงหรือคะ? 

เคท – เมื่อกระบวนการของกาฝากเสร็จสมบูรณ์....เธอก็จะตาย 

จีเนียส – นั่นมันโหดร้ายมาก! ช่วยเธอด้วยเถอะครับ! เธอไปทำอะไรให้คุณหรือไง?! 

เคท - ....ไม่หรอก เธอไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงแค่ผลการตรวจสอบความเข้ากันได้ของเธอออกมาตรงเท่านั้น 

รอยด์ - ....คุณเคยสัญญาว่าจะช่วยเธอใช่ไหมล่ะ? 

เคท - .....เพราะคุณไม่ได้ต่อต้านฮาล์ฟเอลฟ์ ฉันจะรักษาสัญญานั้น 

ผู้ช่วย – เคท! แน่ใจแล้วเหรอ! ถ้าทำแบบนั้น คุณจะ.... 

เคท – สัญญาก็คือสัญญา ถ้าต้องการจะช่วยเพรเซีย พวกคุณต้องไปคุยกับดวอร์ฟชื่อ “อัลเทสต้า” ซึ่งอาศัยอยุ่ลึกเข้าไปในป่ากาโอราเกีย 

รอยด์ – มีดวอร์ฟอยู่บนโลกนี้ด้วยเหรอ ?! 

เคท – ค่ะ เขากับฉันมีส่วนร่วมในการทดลองนี้ด้วยกันตามคำสั่งของสันตะปาปา 

เซรอส – ฮึ่ย.....เจ้าแก่บ้านั่นอีกแล้ว 

เคท - ........ห้ามเรียกท่านว่าเจ้าแก่บ้านะ! 

เซรอส – โอ้......ไม่ปกติเลยนะเนี่ย ที่ฮาล์ฟเอลฟ์จะเข้าข้างสันตะปาปา 

เคท - ......ฉันไม่ได้เข้าข้างเขานะ.....อย่างไรก็ตาม ต้องให้อัลเทสต้าช่วยซ่อมตราผนึกของเพรเซียให้ 

โคเลท – รอยด์ เธอซ่อมไม่ได้เหรอ? 

รอยด์ - .....พูดตรงๆนั้น ชั้นยังดูไม่ออกเลยว่าตราผนึกอันนี้มันต่างกับปกติยังไง ถ้าไปตามหาคุณอัลเทสต้าที่ว่านั่นคงจะเร็วกว่า 

ชีน่า – งั้นก็ตกลงได้แล้วสินะ พวกเราจะเข้าป่าโอราเกียใช่ไหม? 

รอยด์ – อืม.....ถึงดูเหมือนว่าสันตะปาปาจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับดีไซแอนท์อยู่ก็เถอะ 

รีฟิล – ใช่....ฉันก็สงสัยเรื่องนั้นเหมือนกัน 

~ ป่ากาโอราเกีย ~ 

รอยด์ – ป่านี่มัน...ทั้งชื้นทั้งแฉะเลย...... 

โคเลท – น่าสนุกจังเลยนะ~~ 

เซรอส – โคเลทจัง....เธอนี่ร่าเริงตลอดเลยนะ 

โคเลท – แหะๆ 

กลุ่มของทหารเดินออกมาจากภายในป่าพอดี 

เซรอส – อุ้บส์.....พวกนี้มันอัศวินของสันตะปาปานี่ 

ทหาร – มิโกะ ท่านกำลังขวางทางท่านสนตะปาปาอยู่ 

เซรอส – หึ เรารู้เรื่องนั้นตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ 

ทหาร – เช่นนั้นก็คงง่ายขึ้น ถึงเวลาที่ท่านต้องตายแล้ว! 

เหล่าทหารหมอบกระแตลงไปหมด แต่เมื่อรู้ว่าทหารเข้ามาใกล้แล้ว รอยด์จึงตัดสินใจที่จะออกไปจากป่านี้ให้เร็วที่สุดก่อนที่พวกกองหนุนจะมา ทุกคนเดินลึกเข้าไปในป่าจนเกือบจะถึงทางออก โคเลทก็หยุดฝีเท้าที่ทางแยก และหันไปมองที่ด้านหนึ่ง 

โคเลท – ฉันได้ยินเสียง.....เสียงฝีเท้า 

เซรอส – เราไม่ได้ยินอะไรเลย 

รีฟิล – โคเลทยังมีประสาทสัมผัสของเทวทูตอยู่น่ะ 

โคเลท – เป็นเสียงฝีเท้าแน่ๆ แล้วก็มีเสียงโลหะของชุดเกราะกระทบกัน มีจำนวนมากด้วย....แล้วก็กำลังมุ่งตรงมาทางนี้ 

รอยด์ – ดูท่าไม่ดีเลยแฮะ อัลเทสต้าก็อาศัยอยู่ทางด้านนั้นด้วย จะเป็นพวกเดียวกับเมื่อกี้หรือเปล่า? 

ชีน่า – ชั้นจะส่งโครินไปดูลาดเลาก่อนนะ 

เธอเรียกโครินออกมา และสั่งให้วิ่งไปที่ด้านนั้นทันที จังหวะนั้น ชายคนหนึ่งก็กระโดดลงมาจากยอดไม้! 

จีเนียส – นี่มันคนที่เราเจอที่ทางน้ำใต้ดินของเมลโตกิโอนี่! 

เซรอส – ฮึ่ย! นอกจากตรงนั้นแล้วก็ยังตามมาตรงนี้อีก เราเป็นตัวปัญหาอะไรมากขนาดนั้นเลยหรือ? 

??? – เราไม่ต้องการจะสู้กับพวกเธอ เราเพียงแค่อยากจะพูดกับเด็กสาวคนนั้นเท่านั้น 

รอยด์ – เพรเซียหรือ? 

จีเนียส – นายจะล้อเล่นหรือไง ! ลืมไปแล้วหรือไงว่านายพยายามจะฆ่าพวกเราน่ะ? 

??? – เราคงพูดอะไรมากไม่ได้ แต่เราก็ไม่มีเจตนาจะเอาชีวิตพวกเธอ หน้าที่ของเราคือการเอาตัวหญิงสาวที่ชื่อโคเลทไป 

โคเลท - .......ฉันเหรอ? 

??? – เราไม่ทำอันตรายเธอหรอก เพรเซีย.....เป็นชื่อของเธอใช่ไหม? ให้เราพูดกับเธอเถอะ 

เขาสังเกตเห็นบางสิ่งที่ส่องประกายอยู่ที่คอของเพรเซีย 

??? – เอกซ์เฟียร์ ?! .....เธอก็เป็นเหยื่อคนหนึ่งด้วยหรือ ?! 

เขาเอื้อมมือไปที่เอกซ์เฟียร์ แต่เพรเซียปัดมือทิ้งไปทันที! 

จีเนียส – อันตราย! 

รอยด์ – ชั้นไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คงต้องหยุดหมอนี่ล่ะ! 

ถึงจะถูกตรวนมือทั้ง 2 แต่เพียงแค่ทักษะการใช้เท้าของเขาก็ทำให้ทุกคนลำบากกว่าจะทำให้เขาสลบลงไปได้ 

รีฟิล – ดูเหมือนว่าที่เขาทำไปจะมีเหตุผลนะ พวกเราน่าจะพาเขาไปด้วยในฐานะนักโทษ ฉันคิดว่าเขาคงบอกอะไรพวกเราได้บ้าง 

ตอนนั้น โครินวิ่งกลับมารายงานอย่างรวดเร็ว 

โคริน – ชีน่า! ทางนั้นมีทหารมากมายเลย แล้วก็กำลังตรงมาทางนี้ด้วย! หนีไป เร็วเข้า! 

ชีน่า – ดูเหมือนโคเลทจะพูดถูกนะ 

โคเลท – เสียงฝีเท้า....กำลังดังขึ้นเรื่อยๆ 

เซรอส – เอ่อ...พวกเราน่าจะออกไปจากที่นี่ไหม? 

รอยด์ – แต่ถ้าย้อนกลับไปก็มีทหารสันตะปาปาดักรออยู่อีก 

ชีน่า - ....ดูเหมือนคงจะไม่มีทางเลือกสินะ ชั้นจะนำทางไปหมู่บ้านมิสุโฮะเอง 

เซรอส – โว้ว ชีน่า มิสุโฮะเป็นหมู่บ้านลึกลับที่ห้ามไม่ให้คนนอกล่วงรู้ที่อยู่ไม่ใช่หรือ? 

ชีน่า – แต่พวกเราถูกล้อมทั้ง 2 ด้านนะ พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากต้องไปหลบภัยในหมู่บ้าน 

รอยด์ – ตกลง งั้นนำทางวกเราไปเลย ชีน่า 

ชีน่า – เซรอส นายแบกหมอนั่นไปหน่อย 

เซรอส – เราเรอะ?! เธออยากให้เราแบกเจ้ายักษ์นี้ไปด้วยตัวเอง ? ล้อเล่นหรือเปล่า? 

เขากัดฝันพยายามยกร่างนั้นขึ้น แต่ก็ไม่กระดิก 

โคเลท – ฉันจะช่วยนะ คุณคงลำบากถ้าแบกคนเดียว 

เซรอส – โอ้ว โคเลทจังใจดีจริงๆ มิโกะอย่างพวกเราต้องคอยดูและกันและกันใช่ไหม? 

โคเลท – อื้ม! 

โคเลทเดินเข้าไปแล้วยกขึ้นมาสบายๆเหมือนยกปุยนุ่น.... 

เซรอส+จีเนียส+รอยด์ - !!!! 

โคเลท – อ้ะ เขาเบากว่าที่คิดซะอีก แบบนี้ฉันคนเดียวก็ไหว 

เซรอส – ฮะๆ.....งั้นเหรอ..... 

รีฟิล – ผู้ชายสมัยนี้นี่ไร้น้ำยาจริงๆ 

ชีน่า – ไปเถอะ พวกเราต้องรีบแล้ว! 

~ หมู่บ้านมิสุโฮะ ~ 

โอโรจิ - ชีน่า! หมายความว่ายังไงกัน? ทำไมถึงพาคนนอกเข้ามาที่หมู่บ้าน ?! 

ชีน่า – ชั้นเตรียมใจรอรับโทษอยู่แล้ว แจ้งหัวหน้าให้ทีว่าชั้นพาคนจากซิลวาแลนด์มาด้วย 

โอโรจิ – ซิลวาแลนด์หรือ ?! พวกนี้มาจากซิลวาแลนด์ โลกที่กำลังตายหรือ ?! 

เซรอส – ยกเว้นเราน่ะนะ 

โอโรจิ – งั้นหรือ ถ้างั้นชีน่า ตามมาทางนี้ ส่วนคนที่เหลือให้รอที่หน้าบ้านท่านหัวหน้าก่อน 

ระหว่างที่กำลังรอนั้น ชายที่โคลทแบกมาก็ฟื้นคืนสติขึ้นมา 

??? - ......? 

โคเลท – อ้ะ เขาตื่นแล้วล่ะ 

??? - .....เรา...เราอยู่ที่ไหน? 

รอยด์ – นายเป็นนักโทษของพวกเราแล้ว อย่าทำอะไรตุกติกล่ะ 

??? – เราคิดว่าเราฉลาดพอที่จะไม่สร้างปัญหาอะไรในขณะที่ยังไม่รู้สถานการณ์หรอก 

โอโรจิ – เชิญทางนี้ ท่านหัวหน้ากำลังรออยู่ 

~ บ้านหัวหน้าหมู่บ้านมิสุโฮะ ~ 

ไทก้า – ผุ้นำของพวกเรา หัวหน้าอิกากุริ กำลังป่วยอยู่ เรา ไทก้า ในฐานะรองหัวหน้าหมู่บ้านจะขอพูดแทนเขาเอง เพราะชีน่าล้มเหลวในการสังหารพวกเธอ พวกเรา ชาวมิสุโฮะกำลังถูกเหยียดหยามจากราชวงศ์เทเซอาร่าและวิหารมาร์เทล 

รอยด์ – จริงเหรอ? 

ไทก้า – ถูกแล้ว อย่างน้อยก็ตามที่ได้ยินมา …มนุษย์ซิลวาแลนด์ พวกเธอมีแผนที่จะทำอย่างไรกับเทเซอาร่า ดินแดนที่เป็นศัตรูของพวกเธอ? 

รอยด์ – ผมคิดถึงเรื่องนั้นมานานแล้ว มีบางคนถามผมว่าทำไมถึงมาที่เทเซอาร่า......สิ่งที่ผมกำลังพยายามทำคืออะไร ผมอยากได้โลกที่ทุกคนสามารถมีชีวิตที่ปกติ 

รอยด์ – ผมเหนื่อยพอแล้วกับการเสียสละ เหนื่อยพอแล้วกับความขัดแย้ง เหนื่อยพอแล้วกับการที่ผู้คนต้องกลายเป็นเหยื่อ ผมเหนื่อยกับทุกๆอย่าง 

ไทก้า – เธอเป็นคนเจ้าอุดมคติจริงๆ โลกแห่งซิลวาแลนด์และเทเซอาร่ารุ่งเรืองได้เพราะมีอีกฝ่ายตกเป็นเหยื่อ ตราบใดที่โครงสร้างนี้ยังคงอยู่ สิ่งที่เธอพูดมาก็เป็นแค่ความหวังลมๆแล้งๆ 

รอยด์ – งั้นพวกเราก็ต้องเปลี่ยนโครงสร้างนี้ซะ! โลกนี้ถูกสร้างพวกอิกดราซิลนั่นใช่ไหมล่ะ?! ถ้ามนุษย์หรือเอลฟ์เป็นคนสร้างขึ้นมา พวกเราก็น่าจะเปลี่ยนมันได้เหมือนกัน ! 

ไทก้า – ฮะๆๆ เธอพูดเหมือนกับวีรบุรุษมิโทสเลยทีเดียว เขาเป็นคนเจ้าอุดมคติจริงๆ เขาหยุดสงครามด้วยการยืนยันว่ายังมีหนทางที่ประเทศที่กำลังห้ำหั่นกันจะอยู่ ด้วยกันอย่างสันติได้ เธอจะพูดว่าเธอสามารถเป็นมิโทสคนต่อไปได้หรือ? 

รอยด์ – ผมไม่ใช่มิโทส ผมอยากจะช่วยโลกทั้ง 2 ด้วยหนทางของผมเอง และด้วยความช่วยเหลือของเพื่อน 

ไทก้า - ....เข้าใจแล้ว พูดในทางกลับกัน เธอไม่สนใจที่จะทำตามวิธีในอดีต ถ้าเช่นนั้น พวกเราก็จะค้นหาหนทางใหม่เช่นกัน 

ชีน่า – ท่านรองหัวหน้า....หมายความว่า... 

ไทก้า – ถูกต้อง พวกเราจะใช้เครือข่ายข้อมูลของเราช่วยพวกเธอ และเพื่อเป็นการตอบแทน เมื่อพบหนทางที่จะทำให้ทั้ง 2 โลกเจริญรุ่งเรืองได้แล้ว พวกเราต้องการอพยพคนของเราไปซิลวาแลนด์ด้วย 

รอยด์ – แต่ผมไม่มีสิทธิอะไรที่จะตัวสินใจเรื่องแบบนั้นot 

ไทก้า – ที่เราต้องการก็แค่ความช่วยเหลือของพวกเธอเท่านั้น 

รอยด์ – ทุกคนว่าไง? จะเป็นไรหรือเปล่าถ้าจะร่วมมือกับผู้คนของมิสุโฮะ? 

โคเลท – ถ้าจะช่วยให้เปลี่ยนความสัมพันธ์ของทั้ง2โลกได้นะ 

รีฟิล – ก็ไม่ใช่ข้อแลกเปลี่ยนที่เลวร้ายอะไรนี่ 

จีเนียส – รีบตัดสินใจเถอะ พวกเราจะได้ช่วยคุณเพรเซียได้ 

เซรอส – ถ้าเทเซอาร่าปลอดภัย เราก็ไม่สนหรอกว่าพวกนายจะทำอะไร 

รอยด์ – ถ้างั้นก็ตกลงได้แล้ว พวกเราจะหาทางที่จะเปลี่ยนทั้ง 2 โลก มาร่วมมือด้วยกันเถอะครับ 

ไทก้า – ตกลง เช่นนั้น เราขอมอบหมายให้ชีน่าร่วมทางกับพวกเธอต่อไป แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แค่ในฐานะคนสังเกตการณ์ แต่ในฐานะตัวแทนของหมู่บ้าน ทำให้พวกเราภาคภูมิใจด้วยล่ะ 

ชีน่า – ค่ะ ท่าน! 

เซรอส – แต่ท่านไทก้า แน่ใจหรือที่จะหันหลังให้กับราชวงศ์กับวิหารมาร์เทลแบบนี้? 

ไทก้า – แล้วถ้าข้าถามท่านแบบนั้นล่ะ? ให้เลือกระหว่างฝ่ายที่พยายามจะเสียสละโลกหนึ่ง กับฝ่ายที่ต้องการจะช่วยทั้ง 2 โลก ท่านจะเข้าข้างฝ่ายใด? 

เซรอส – เราอยากจะพูดว่า “ฝ่ายที่ดูเหมือนจะชนะ” แต่เราคิดว่าเราอยากจะช่วยฝ่ายที่จะช่วยทั้ง 2 โลก มากกว่า 

ไทก้า – ถูกต้องแล้ว ตอนนี้สิ่งแรกที่เราต้องทำคือทุ่มเททรัพยากรในการหาตำแหน่งของแรร์เบิร์ด โชคยังดีที่ดูเหมือนชีน่าจะให้อสูรแทรกซึมไปกับแรร์เบิร์ดแล้ว ดังนั้นพวกเราน่าจะระบุที่อยู่ได้ในอีกไม่นาน 

รอยด์ – เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมากที่ช่วยพวกเรา 

เซรอส - ...........เขาเอาจริงเหรอ? 

เมื่อสนทนากันเสร็จ ทุกคนก็ออกมาภายนอก 

รอยด์ – นายชื่ออะไรล่ะ? 

??? - ....รีกัล 

รอยด์ – รีกัลเหรอ? ชั้นต้องขอโทษด้วย แต่พวกเราคงต้องให้นายเป็นนักโทษไปอีกซักพัก 

เซรอส – รอยด์ ถ้าให้หมอนี่ช่วยสู้ด้วยเป็นไง? 

จีเนียส – ถึงแม้เขาอาจจะทรยศเหรอ? 

เซรอส – เขามีธุระกับเพรเซียจังใช่ไหมล่ะ? ดูเหมือนเขาคงไม่ทำอะไรจนกว่าจะได้พูดกับเธอใช่ไหมล่ะ? 

รีฟิล – เป็นความคิดที่ไม่เลยนี่ 

จีเนียส – พี่! 

ชีน่า – ชั้นไม่รู้นะ แต่ตอนแรกชั้นก็เป็นศัตรูของพวกนายเหมือนกัน 

รอยด์ – งั้นนายจะยอมเป็นพวกเราไหม? 

รีฟิล – ตกลง เราขอสาบานด้วยเกียรติของเรา และเบิ้องหน้าตรวนที่ผูกมัดเราอยู่นี่ เราจะไม่ทรยศพวกเธอ 

จึเนียส – ถ้านายทำอะไรน่าสงสัยนิดเดียว ผมจะเผาให้เป็นตอตะโกเลย เข้าใจไหม? 

โคเลท – งั้นก็ยินดีต้อนรับเข้ากลุ่มค่ะ คุณรีกัล 

ตอนต่อไป !!! 

เพื่อนร่วมทางค่อยๆมากขึ้นๆทุกที แต่เมื่อถึงหมู่บ้านโอเซท เพรเซียก็แยกตัวออกไป ?! รอยด์ต้องไปหาดวอร์ฟชื่ออัลเทสต้าเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เมื่อได้วิธีช่วยมาก็กลับต้องพบกับสถานการณ์ที่พลิกผันอีก! ติดตามตอนต่อไป~~ 

Lv : 45 

Play time : 43.10 Hr. 

Do you want to continue? 

--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:22 pm----------

ยูอัน - ครั้งนี้ แกเป็นของชั้นแน่ รอยด์ <<< เอ่อ คำพูดมันออกจะ 

ความจริงน่าจะเป็นแบบนี้มากกว่า (ถ้าเป็นภาษาพูดของยุ่นน่ะ) 

ยูอัน - ครั้งนี้ แกเสร็จชั้นแน่ รอยด์