Twintales.com

my tales, your tales

 

บทที่ 9 – เหมืองปิดตาย, หอคอยอัสนี และ การพัดพราก

เดินทางออกจากหมู่บ้านมิสุโฮะ รอยด์เข้าไปในป่ากาโอราเกียและพบว่าพวกทหารได้จากไปหมดแล้ว จึงสามารถเดินทะลุป่าออกมาอีกด้านหนึ่ง และมาถึงหมู่บ้านกลางป่า โอเซท ในที่สุด

~ โอเซท ~
เมื่อเข้าไปในหมู่บ้าน เพรเซียก็แยกตัวไปแล้ววิ่งหายไปหลังหมู่บ้านเพียงคนเดียว เมื่อตามเข้าไป ก็เห็นเธอยืนคุยกับชายหน้าตาไม่น่าไว้วางใจอยู่หน้าบ้านเก่าๆ....
??? – ขอบใจเธอมาก หือ? คนพวกนั้นเป็นแขกของเธอหรือ?
เพรเซีย – .....คนนำทางค่ะ
จีเนียส – คุณเพรเซีย! พวกเราต้องทำตราผนึกให้คุณนะ !
เพรเซีย – ฉันมีงานอยู่.....ลาก่อน
เธอกล่าวอย่าวเย็นชาและเดินเข้าไปในบ้าน
??? – มีแต่เพรเซียเท่านั้นที่จะไปเอาไม้ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งใช้ในพิธีกรรมที่วิหารได้ กระผมยินดีจริงๆที่เธอกลับมาได้ หึๆๆๆๆ....
ชายคนนั้นเดินจากไปอีกคน
รีฟิล - เขาคนนั้น...เป็นฮาล์ฟเอลฟ์
รอยด์ – เขาน่ะนะ?....พอพูดถึงแบบนี้แล้ว พวกเราเคยเจอเขาที่เมลโตกิโอด้วยใช่ไหม?
โคเลท – เขาดูน่ารังเกียจจัง.....
เซรอส – เราก็ว่าอย่างนั้น.....แต่ชักสงสารเขาแล้วสิ ที่ต้องอยู่ไปกับความจริงที่ว่ามีบุรุษหล่อเลิศยิ่งกว่ามากมายแบบเราอยู่อีก
จีเนียส – ผมอยากจะบอกว่านายกับเขาก็อยู่ระดับเดียวกันน่ะล่ะ
เซรอส – .....เราได้ยินนะ
รีกัล – ถึงจะยังไงก็ตาม พวกเราน่าจะไปคุยกับเพรเซียก่อน

ภายในบ้าน เพรเซียเดินไปเดินมาเหมือนกำลังทำอะไรในบ้านที่ทรุดโทรมนั้น
รอยด์ - ...กลิ่นนี่มัน....
เพรเซียยังคงเดินไปเดินมาระหว่างเตียงกับชั้นวางของ ราวกับดูแลใครที่นอนอยู่บนนั้น เมื่อรีฟิลลองเดินเข้าไปดู เธอก็ต้องผงะ…..เมื่อเห็นซากศพที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มนั้น
รีฟิล - .....เลวร้าย.....อะไรแบบนี้
เซรอส – มันอะไร.....ดูท่าไม่ดีเท่าไหร่นะ....
ชีน่า – นี่มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ?
รีฟิล – อาจจะเป็นเพราะผลของกาฝาก........เพรเซียไม่รู้เลยว่าคนบนเตียงเป็นยังไงบ้างแล้ว
จีเนียส – เป็นไปได้ยังไงกัน........
รีกัล – เพรเซีย เธอจะไม่ไปกับพวกเราหรือ?
เพรเซีย – ฉัน...ต้องทำงาน
รีฟิล – ปล่อยเธออยู่ที่นี่ก่อนเถอะ ถ้าพวกเราพยายามบังคับเธอไป เพรเซียอาจจะสู้กลับก็ได้ พวกเราไปพบอัลเทสต้ากันเองก่อนเถอะ แล้วให้เขาซ่อมตราผนึกให้

เมื่อจะออกจากหมู่บ้าน โคเลทก็เดินล้มไปอีกตามประสา (?)
รอยด์ – อีกแล้วเหรอ?
โคเลท – แหะๆ ขอโทษจ้าๆ
รอยด์ – เป็นอะไรไหม?
โคเลท – ไม่เป็นไรหรอก.........ฉัน......ไม่เป็นอะไร.....

จีเนียส – คนของมิสุโฮะจะหาแรร์เบิร์ดเจอไหมนะ...
ชีน่า – วางใจได้เลย เครือข่ายข้อมูลของมิสุโฮะน่ะไม่เป็นที่ 2 รองใครนะ
เซรอส – เราเคยได้ยินมาว่าเครือข่ายนั่นน่ะ รู้ตำแหน่งของสมบัติทั้งหมดในเทเซอาร่าด้วยนะ
ชีน่า – ใช่ไหมล่ะ? ถ้าพวกเราต้องการล่ะก็ ไม่มีอะไรที่หาไม่ได้หรอกน่า~
จีเนียส – เห ฟังแล้วรู้สึกดีนะที่ได้เป็นพวกเดียวกันเนี่ย
เซรอส – หึๆ....ไม่รู้ว่าจะให้ช่วยหาสัดส่วนของสาวๆทุกอนงค์บนผืนแผ่นดินให้เราได้ไหมนะ
ก้อง.......เซรอสโดนชีน่าหวดเต็มๆ~

รอยด์ – นี่ รีกัล ทำไมนายถึงต้องใส่ตรวนมือตลอดหรือ?
รีกัล – นี่....แทนสัญลักษณ์ของอาชญากรรมที่เราก่อขึ้น
รอยด์ – อาชญากรรมเหรอ...หืมมม......รู้แล้ว! นายเป็นโจรขโมยกุญแจมือใช่ไหม!!
รีกัล - ...............
รอยด์ – เอ้ะ? ไม่ใช่เหรอ?.......ไม่ก็นายไปใส่กุญแจมือชาวบ้าน ทำให้คนอื่นเดือดร้อน?
รีกัล - ......เราต้องขอโทษจริงๆ เราน่าจะพูดเข้าใจง่ายกว่านี้

โคเลท – คุณรีกัลปกติเดินทางบ่อยหรือเปล่าคะ?
รีกัล - เราถูกคุมขังมานานแล้ว
โคเลท – อ้ะ ขอโทษค่ะ แต่เพราะฉันเดินทางมาตั้งนานแล้วเลยไม่รู้ว่าคุณจะเป็นอะไรหรือเปล่า
รีกัล – เห็นว่าเธอเป็นมิโกะของอีกโลกหนึ่งนั้นหรือ?
โคเลท – ใช่ค่ะ....ถึงฉันจะดูไม่เป็นมิโกะเท่าไหร่น่ะนะ
รีกัล – โลกที่เธออยู่คงจะมีความสุขมากสินะ ถึงได้มีมิโกะที่ดีแบบเธอ.....ไม่สิ พูดแบบนั้นกับโลกที่เสื่อมโทรมคงจะไม่ดีนัก
โคเลท - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ....แล้วฉันก็เป็นมิโกะที่ช่วยโลกไม่ได้...มิโกะที่เห็นคุณค่าของชีวิตตัวเองมากกว่าโลก....
รีกัล – มนุษย์ที่เห็นคุณค่าของตัวเองจะนำมาซึ่งการชำระล้างและการฟื้นฟูได้แน่นอน....
โคเลท - ........งั้นหรือคะ.....ฉันหวังว่าคุณคงจะพูดถูกนะ....

~ บ้านของอัลเทสต้า ~
เมื่อเข้าไปในบ้าน เด็กสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามาต้อนรับด้วยสำเนียงเสียงที่แปลกๆ
ทาบาธ่า – ใครคะ?
รอยด์ – อ่า...ขอโทษนะครับ แต่เราได้ยินมาว่ามีดวอร์ฟอาศัยอยู่ที่นี่ พวกเราจะขอพบเขาได้ไหม?
ทาบาธ่า – คุณต้องการจะพบกับนายท่านอัลเทสต้า กรุณาเข้ามาข้างในค่ะ
เธอนำทางเข้าไปในบ้าน และพาไปพบกับดวอร์ฟชายสูงอายุคนหนึ่ง
อัลเทสต้า – พวกเธอคือใครกัน?
รอยด์ – ผมชื่อรอยด์ พวกเรามาเพราะเรื่องของเพรเซีย พวกเราได้ยินเรื่องของคุณจากเคธที่ไซแบก
อัลเทสต้า - .......ออกไปซะ!!
รอยด์ – อะไรนะ?
อัลเทสต้า - ฉันไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวอะไรกับเด็กนั่นแล้ว ออกไปซะ!

รอยด์ – นั่นมันเรื่องอะไรกันน่ะ ?!
ทาบาธ่า – ฉัน ต้องขอโทษด้วย นายท่านไม่ต้องการเข้าไปเกี่ยวข้องกับคุณเพรเซียอีก
จีเนียส – ทำไมล่ะ? เขาไม่สนเลยเหรอถ้าเธอจะตายน่ะ ?!
ทาบาธ่า – ไม่ใช่ค่ะ เป็นเพราะนายท่านรู้สึกผิดกับสิ่งที่ท่านทำไป
โคเลท – งั้นก็ช่วยเพรเซียสิคะ! ที่เธอต้องการก็แค่ซ่อมตราผนึกให้เท่าไหร่ใช่ไหม?
ทาบาธ่า – ฉันไม่ทราบว่านั่นจะเป็นสิ่งที่เธอต้งการจริงๆหรือไม่
รอยด์ – ทำไมล่ะ? จะมีอะไรแย่กว่าการต้องอยู่ในสภาพแย่แบบนั้นแล้วรอเวลาตายอีกหรือไง?!
ทาบาธ่า – หากคุณต้องการจริงๆ คุณน่าจะค้นหาหินแร่ตัวกลางก่อน
รอยด์ - ตราผนึกของเธอไม่ได้ทำจากแร่ทั่วไปเหรอ ?!
ทาบาธ่า – ค่ะ ตราผนึกของเธอคือ.....
อัลเทสต้า – ทาบาธ่า! ทำอะไรอยู่ ไล่พวกเขาไปซะ!
ทาบาธ่า – ขออภัยค่ะ ฉันต้องไปแล้ว กรุณากลับมาอีกครั้ง ฉันจะพยายามโน้มน้าวท่าน

โคเลท – แล้วเราจะหาแร่ตัวกลางได้ที่ไหนกัน?
รีกัล – เราได้ยินมาว่ามีเหมืองแร่อยู่กลางแนวเขาที่ทอดยาวระหว่างอัลตามิร่าและป่า ยูมิล เราจะร่วมมือด้วยถ้าพวกเธอจะสร้างตราผนึกให้เพรเซีย เราช่วยนำทางไปที่เหมืองได้
รอยด์ – แล้วนายมีความสัมพันธ์กับเพรเซียยังไงกัน?
รีกัล – ไม่มี
รีฟิล – แต่คุณก็ดูเป็นห่วงเธอมาก
รอยด์ – จะยังไงก็ตาม นายก็ยังไม่ได้มีท่าทีพิรุธน่ะนะ จะไปกับพวกเราก็ได้
รีกัล – หินแร่มักพบได้บ่อยใกล้ๆกับพื้นผิวของเหมืองเอกซ์เฟียร์ เหมืองที่เรารู้จักอยู่ข้ามทะเลไปทางทวีปด้านใต้
เซรอส – นายพูดถึงอัลตามิร่าใช่ไหม? ที่นนั่น่ะเยี่ยมมากเลยล่ะ ไว้แวะระหว่างทางกันหน่อยไหม!
ชีน่า – พวกเราไม่มีเวลาเที่ยวเตร่ที่รีสอร์ทฟุ่มเฟือยแบบนั้นหรอกน่า!
รีฟิล – ทะเล?.........พวกเราต้องออกทะเลอีกแล้วเหรอ?...........
รอยด์ – งั้นก็ไปกันเถอะ
ทุกคนเดินไป เหลือแต่เซรอสกับรีกัลรั้งท้าย
เซรอส - .....ยังมีเรื่องที่กวนใจเราอยู่อย่างนะ พวกเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า?
รีกัลเดินผ่านไป....
เซรอส – ก็ได้ ไม่ต้องสนใจเราเลย นายนี่ไม่น่าคบเลยรู้ไหม?

~ เหมืองทอยซ์ ~
เซรอส – โอ้ว ! ที่นี่คือเหมืองปิดตายที่ว่าสินะ มันต้องมีผีซักตัวสองตัวแน่ๆ ว่าแบบนั้นไหม?
ชีน่า – นายนี่เงียบซักพักไม่เป็นหรือไงน่ะ !
เซรอส – เธอเป็นอะไรน่ะ? อย่าโมโหสิ
รีกัล - .....ท่าจะไม่ดีแล้ว
รอยด์ – มีอะไรหรือ รีกัล?
รีกัล – ระบบรักษาความปลอดภัยของประตูไม่สามารถควบคุมได้แล้ว คงจะมีใครไปทำลายมันระหว่างที่พยายามจะทะลวงเข้าไป
รอยด์ – งั้นพังมันต่อเลยสิ!
เซรอส – นั่นล่ะๆ นั่นล่ะวิธีของรอยด์
ชีน่า – ชั้นเห็นด้วยนะ
จีเนียส – อย่ามาหาว่าไม่เตือนล่ะ
โคเลท – ถ้ารอยด์ว่าแบบนั้นฉันก็ตกลง

ก้อง.....ระบบรักษาความปลอดภัยพังยับ....
รีกัล - ......คนพวกนี้นี่รุนแรงจริงๆ.....

รีฟิล – เลิศจริงๆ! เครื่องจักรพวกนี้ทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติมาก
รีกัล – ที่นี่เป็นเหมืองที่มีมาแต่โบราณน่ะ เครื่องจักรเหล่านี้ก็มีมาตั้งแต่แรกแล้ว
รีฟิล – อะไรนะ! แทนที่จะสงวนรักษาไว้กลับทำความเสียหายให้อีกหรือ
รีกัล - .....จะพูดแบบนั้นก็ได้ แต่ว่า.....
รีฟิล – เงียบเดี่ยวนี้! ไหน? พาฉันไปพบคนที่รับผิดชอบเหมืองนี้ซิ!!
รีกัล - ....เราขอโทษ.....

เมื่อเดินเข้าไปอีกหน่อย ก็เห็นประตูอีกบานปิดแน่นหนาอยู่
เซรอส – ตรงนี้ก็มีอีกบานวุ้ย
รีกัล – อย่ากังวลเลย หินแร่น่ะไม่ได้อยู่ทางนี้
รอยด์ – นายรู้ได้ไงน่ะ?
รีกัล - .........เราเคยทำงานในเหมืองนี้น่ะ
รีฟิล – งั้นพวกเราก็ไปต่อกันเถอะ
เซรอส – นายทำงานในเหมืองหรือ?.....อ้อ นั่นสินะ
รอยด์ – เซรอส?
เซรอส – ไม่มีอะไร แค่พูดคนเดียวน่ะ ไปกันเถอะ ไปช่วยเพรเซียสุดที่รัก~

ลึกเข้าไปภายในเหมือง รอยด์ค้นพบหินแร่ในที่สุด แต่เนื่องจากตัวรอยด์เองไม่สามารถหลอมแร่ให้เป็นตราผนึกที่สมบูรณ์ได้ จึงต้องทำเป็นอันชั่วคราวไว้ก่อน เมื่อมีโอกาสจึงจะให้เดิรก์หรืออัลเทสต้าทำให้เป็นตราสมบูรณ์อีกทีหนึ่ง จากนั้นรอยด์จึงมุ่งไปยังทางออกเหมืองและ.....
วารีย์ – ไม่ดีเลย แถวนี้ไม่มีเอกซ์เฟียร์ซักอัน....
รีกัล - ........วารีย์!!!
วารีย์ – รีกัลรึ!! ....งั้นคนที่ทำลายระบบรักษาความปลอดภัยก็คือแกเองสินะ
รอยด์ – นั่นใครน่ะ?
เซรอส – นั่น...วารีย์ เป็นนายหน้าค้าเอกซ์เฟียร์น่ะ หมอนี่มาทำอะไรที่นี่กัน?
รีกัล – ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่! ทำไมสันตะปาปาถึงยังปล่อยให้แกเป็นอิสระอีก มันไม่เหมือนที่เราตกลงไว้เลย!
วารีย์ – ฮ่าๆๆๆ แกคิดหรือว่าสันตะปาปาจะรักษาสัญญากับฆาตกรน่ะ? แกยังลืมสัญญาที่จะจับตัวโคเลทไปให้อีก แล้วยังไปเข้าพวกด้วยอีกต่างหาก
รีกัล – เงียบซะ! ถ้าสันตะปาปาไม่รักษาสัญญาของเขา เราก็จะลงโทษแกเอง!!
วารีย์ – ไม่มีทางหรอก ชั้นไปล่ะ!
โคเลท – คุณรีกัล เขาเป็นใครคะ?
จีเนียส – เขาเรียกนายว่าฆาตกร....
รีกัล – เราเป็นนักโทษที่ต้องชดใช้เวลาในคุกเพราะการฆาตกรรม เราไม่ว่าอะไรหรอกถ้าพวกเธอจะดูถูกเรา
รอยด์ – เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
รีกัล – อธิบายไปก็เหมือนการแก้ตัว เราก่ออาชญากรรมขึ้น ที่ต้องพูดก็มีเพียงเท่านั้น
รอยด์ - .....การกระทำโง่ๆของชั้นก็ฆ่าคนไปหลายคนเหมือนกัน...ชั้นไม่รู้ว่านายทำ อะไร และความผิดของนายก็ไม่ได้ไปไหน แต่เมื่อนายมีความทุกข์ จะพูดออกมาก็ไม่เป็นอะไรหรอก
โคเลท – เอ่อ....ฉันไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไร แต่ฉันคิดว่าทุกคนล้วนมีเทพธิดาอยู่ในหัวใจทั้งนั้น ดังนั้น ฉันคิดว่าเทพธิดาจะคอยแบกรับน้ำหนักของบาปไปกับคุณด้วย...นั่นแหล่ะค่ะ
รีกัล - ......บางทีเราคงมีโอกาสได้เล่าเรื่องนี้ซักวัน ต้องขอโทษด้วย

ทุกคนกลับมาที่โอเซทเพื่อรักษาเพรเซีย....และก็พบทหารของสันตะปาปาในเมือง
ชาวบ้าน – พวกนั้นไง! อาชญากรที่ถูกตามล่าอยู่ !
เซรอส – โอ้ย กรรมจริง พวกนี้อีกแล้วหรือ
ชีน่า – ทำไมพวกนี้ถึงตามมาได้ทุกที่ไม่ว่าเราจะไปที่ไหนเลยนะ
ทหาร – นั่นท่านเซรอสไม่ใช่หรือ ข้าเชื่อว่าท่านคงสบายดี
ทหารเดินปิดทางเข้าออกทุกทางไว้หมด
รอยด์ – บ้าจริง!
ทหาร – อย่าลืมล่ะ จับเป็นโคเลทมาให้ได้!

เมื่อปราบทหารได้หมด....
รอยด์ – เฮ้อ....ชนะซะที
โคเลท – เป็นเพราะฉันอีกแล้ว ขอโทษนะทุกคน
เซรอส – อย่างี่เง่าเลยน่า พวกนั้นก็ต้องการชีวิตเราเหมือนกัน คุณครูรีฟิลกับจีเนียสก็ถูกตามจับเพราะเป็นฮาล์ฟเอลฟ์ ชีน่ามาจากมิสุโฮะ ซึ่งถูกมองเป็นหมู่บ้านกบฏไปแล้ว รีกัลป์ก็ถูกมองเป็นคนทรยศเหมือนกัน
โคเลท - ......ขอบคุณนะ
รอยด์ – เลิกคิดว่าทุกอย่างเป้นความผิดของเธอซะทีเถอะ
โคเลท – ขอโทษนะ
รอยด์ – เธอไม่ต้องขอโทษซักหน่อย.....
ตอนนั้น โคเลททรุดตัวลงไปพร้อมสีหน้าเจ็บปวด
โคเลท – อึ้ก.......อ้า!!.....
รอยด์ – อาจารย์!! นี่มัน.....
รีฟิล – เธอกำลังไข้ขึ้นสูง แต่ทำไมถึงเกิดความเจ็บปวดขนาดนี้ล่ะ....
เพรเซีย - ......หลบไป.....ให้ฉันจัดการเองค่ะ...
เพรเซ๊ยเดินมาจากข้างหลังเงียบๆ
รีฟิล – พ....เพรเซีย?....ก็ได้....
เธอเดินเข้าไปหาโคเลท แล้วหันมาเหวี่ยงขวานโจมตีทุกคนจนหลบกันแทบไม่ทัน!! จากนั้นเธอก็ใช้สันขวานทุบโคเลทจนสลบไป
ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอ….ชายคนที่คุยกับเธอที่บ้านก่อนหน้านี้ และเป็นชายคนที่พวกรอยด์เจอที่เมลโตกิโอเช่นเดียวกัน
??? – ทำงานได้ดีมาก เพรเซีย
มังกรขนาดย่อม 2 ตัวร่อนลงมาเพื่อจะรับทั้ง 2 ขึ้นไป
ชีน่า – บ้าจริง! ออกมา โคริน!!
ขณะที่ชายคนนั้นและเพรเซียกำลังจะขึ้นมังกรไป โครินก็ไปขวางทางจนเธอล้มลง....แต่มังกรอีกตัวหนึ่งก็ไปจับโคเลทไว้ในอุ้ง เท้าแล้ว มังกรทั้ง 2 ตัวลอยตัวขึ้นไป
??? – กระผมคือโรดีล! แม่ทัพของดีไซแอนท์ที่เจ้าเล่ห์ที่สุด! กระผมหวังว่าพวกเจ้าคงไม่ถือสาถ้ากระผมจะขอรับตัวมิโกะไปล่ะนะ ฮะฮ่าๆๆๆ!!
รอยด์ – ดีไซแอนท์ ?! ทำไมดีไซแอนท์ถึงอยู่ที่เทเซอาร่าด้วย ?!
มังกรทั้ง 2 ตัวพาโรดีลและโคเลทที่ไร้สติบินหนีหายไป
รอยด์ – โคเลท!!

รีกัล – รอยด์ เธอจะช่วยเพรเซียไหม?
รอยด์ - ........เอาสิ
เขาติดตราผนึกชั่วคราวลงบนเอกซ์เฟียร์ของเธอ
รอยด์ – ชั้นลงอักขระไว้แล้ว เธอน่าจะกลับสู่ตัวตนที่แท้จริงของเธอได้ล่ะ
เพรเซีย - .....หือ?
จีเนียส – คุณเพรเซีย? เป็นอะไรหรือเปล่า?
เธอมองทุกคนอย่างสับสน
เพรเซีย – ฉัน.....ฉันทำอะไรลงไป ?......! แล้วพ่อของฉันล่ะ…..
ที่บ้านของเธอ เพรเซียเดินเข้าไปที่เตียงเพื่อพบกับร่างไร้ชีวิตนั้น.......
เพรเซีย - .....ฉัน.........ฉันทำอะไรอยู่กันนะ..........กรี้ด!
เสียงกรีดร้องของเธอดังไปทั่วในบ้านอันเงียบงันนั้น...........

หลุมศพแบบง่ายๆถูกสร้างขึ้นหน้าบ้านของเพรเซีย
เพรเซีย - ....ขอบคุณทุกคนที่ช่วยฉันฝังศพพ่อค่ะ
รีฟิล – เธอสงบสติได้บ้างหรือยัง?
เพรเซีย - .....ฉัน.....เป็นภาระให้กับพวกคุณมากทีเดียว
รอยด์ – เธอจำได้ด้วยเหรอ?
เพรเซีย – ค่ะ....ส่วนมากแล้ว.....
จีเนียส – ทำไมถึงมีเอกซ์เฟียร์แบบนั้นอยุ่ด้วยบนตัวล่ะครับ?
เพรเซ๊ย – ฉันได้รับมาจากคนที่ชื่อวารีย์
รีกัล - คิดไว้แล้วเชียว.....วารีย์!
เพรเซีย – ฉันอยากจะช่วยพ่อที่ล้มป่วย ฉันเลยอยากจะรู้วิธีการเหวี่ยงขวานเพื่อที่จะได้ทำงานแทนพ่อได้ วารีย์เลยแนะนำให้ฉันรู้จักกับโรดีล จากนั้น ฉันถูกพาไปที่ศูนย์วิจัยที่ไซแบก
เซรอส – การทดลองที่ทำกับตัวเธอเป็นคำสั่งของสันตะปาปาใช่ไหม?
รอยด์ – ซึ่งหมายความว่าดีไซแอนท์ร่วมมือกับสันตะปาปาด้วย!
รีกัล – เพรเซีย เธอมีพี่สาวหรือเปล่า?
เพรเซ๊ย – ไม่ค่ะ
รีฟิล – แล้วครอบครัวคนอื่นๆล่ะ?
เพรเซ๊ย – ฉันมีน้องสาวคนหนึ่งค่ะ เธอออกจากบ้านไปรับใช้เศรษฐี และนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เห็นเธอ ส่วนแม่ของฉันก็ตายไปตั้งแต่ฉันยังเด็ก
เซรอส – ตอนเธอเป็นเด็ก? เฮ้ ตอนนี้เธอก็ยังเด็กนะ
เพรเซีย – เอ้ะ ......ใช่ ....นั่นสิคะ
ชีน่า – ถึงยังไงก็เถอะ พวกเราจะปล่อยให้เธออยู่ที่หมู่บ้านนี้ไม่ได้ถ้าเธอไม่มีคนที่จะอยู่ด้วย
รีฟิล – ใช่ คนของหมู่บ้านนี้ก็ดูจะพยายามหลีกเลียงเธอด้วย
เพรเซีย – ฉัน..เอ่อ ...ถ้าไม่เป็นอะไร ฉันอยากจะไปกับพวกคุณ
รอยด์ – หือ? ทำไมล่ะ?
เพรเซีย - ....เป็นความผิดของฉันทำให้คุณโคเลทถูกจับไป ดังนั้น ให้ฉันช่วยพาเธอกลับมาเถอะค่ะ
รีกัล – แล้วก็ให้เราไปด้วยเถอะ ดูเหมือนว่าชะตากรรมของเราถูกโยงไปหาศัตรูของเธอ
รอยด์ – แน่นอน ไปช่วยโคเลทด้วยกันเถอะ!
เพรเซีย – ขอบคุณค่ะ
รีกัล – ขอบคุณมาก เราเป็นหนี้เธอ เราจะไม่ทรยศกับความเชื่อมั่นของเธอ
รีฟิล – รีบไปช่วยโคเลทกันเถอะ
รอยด์ – พวกนั้นมุ่งหน้าไปทางตะวันออกกัน
คราโทส – ที่สุดแล้วเธอก็เสียมิโกะไปสินะ
เขายืนอยู่หลังทุกคนโดยไม่มีใครสังเกตเห็น
รอยด์ – นายอีกแล้วเหรอ! นายทำอะไรกับเธอน่ะ!
คราโทส – โรดีลขัดขืนคำสั่งของพวกเราแล้วทำตามใจตัวเอง เราไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่
รีฟิล – ความขัดแย้งภายในหรือ? น่าสมเพชจริง
คราโทส – จะพูดอย่างไรก็ตามใจเถอะ ไม่ว่าทางไหน เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทิ้งมิโกะ
รอยด์ – หมายความว่าไงน่ะ?
คราโทส – มิโกะในตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว เธอจะปล่อยมิโกะไปแบบนี้ก็ได้
รอยด์ – นายคงล้อเล่นแน่ๆ! พวกชั้นจะช่วยโคเลทไม่ว่าจะยังไงก็ตาม! ถ้ามาขวางทางล่ะก็....
รอยด์ชักอาวุธโจมตีใส่เขาซึ่งรับมือได้สบายๆ
คราโทส – เช่นนั้น.....เราแนะนำให้ตามหาแรร์เบิรด์ แล้วมุ่งไปที่ท้องฟ้าทางตะวันออก เราคิดว่าคนของมิสุโฮะน่าจะระบุตำแหน่งของแรร์เบิรด์ได้แล้ว
คราโทสจากไป.....
รอยด์ – ..........หมอนี่ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่?
เซรอส – ใครจะสนใจล่ะ? ถ้าเขามีประโยชน์ ก็ใช้ซะ
ชีน่า – ชั้นเห็นด้วย ตอนนี้กลับไปมิสุโฮะก่อนเถอะ
จีเนียส – โอเค งั้นเอาแบบเป็นทางการนะ ยินดีต้อนรับครับ คุณเพรเซีย!
เพรเซีย – ขอบคุณ
เซรอส – เพรเซียตัวน้อยผู้น่ารักของเรา เราจะปกป้องเธอเอง ตกลงไหม?
เพรเซีย – ขอบคุณค่ะ เซรอส
จีเนียส – ผม...ผมก็.....
รอยด์ – ไปกันเถอะ!
ทุกคนเดินไปกันหมด
จีเนียส – ผมก็จะปกป้องคุณเหมือนกัน......โธ่! บ้า บ้าจริงๆ รอยด์!!

~ หมู่บ้านมิสุโฮะ ~
ไทก้า – พวกเราพบที่อยู่ของแรร์เบิร์ดแล้ว
จีเนียส – เหมือนที่คราโทสบอกเลย
รอยด์ – หมอนั่นเล่นอะไรกับพวกเราอยู่กันนะ?!
ไทก้า – ชีน่า ก่อนที่เธอจะไปนำแรร์เบิร์ดมา เราต้องให้บททดสอบกับเธอก่อน
ชีน่า – บททดสอบหรือคะ รองหัวหน้า?
ไทก้า – ถูกต้อง ถึงแม้จะได้แรร์เบิร์ดมาแล้ว แต่ถ้ามาน่าของโวลท์หมดลง มันก็จะตกอีก ดังนั้น ก่อนไปค้นหาแรร์เบิร์ด เธอต้อ
งสร้างพันธะสัญญากับโวลท์เสียก่อน
ชีน่า - !
ไทก้า – เรารู้ว่ามันยาก แต่นี่เป็นการทดสอบที่เธอต้องข้ามให้ได้
ชีน่า – ฉ...ฉันทำไม่ได้ค่ะ!
เธอวิ่งหนีออกไปท่ามกลางความตกใจของทุกคน
ไทก้า – ชีน่าเคยล้มเหลวในการทำสัญญากับโวลท์มาครั้งหนึ่งแล้ว....และเพราะเหตุนั้น หัวหน้าจึงอยู่ในอาการโคม่า

รอยด์ออกตามหาชีน่า และพบเธอนั่งอยู่เงียบๆกับโคริน
โคริน – ถ้ามันจะเล่นงานชีน่า โครินจะช่วยชีน่าเอง เหมือนที่ชีน่าเคยช่วยเมื่อก่อนนี้ไง
ชีน่า – ชั้นทำไม่ได้หรอก......
เธอได้ยินเสียงรอยด์เดินเข้ามาจึงลุกขึ้น
ชีน่า – ชั้นทำไม่ได้ นายก็ได้ยินใช่ไหม? คนหลายคนต้องตายเพราะชั้นทำสัญญากับโวลท์พลาด
รอยด์ – พวกเราได้ยิน แล้วไงต่อล่ะ?
ชีน่า – แล้วชั้นก็อาจจะทำพลาดจนพวกนายถูกฆ่าอีกน่ะสิ
รอยด์ – พวกเราไม่ตายหรอก
ชีน่า – ทำไมล่ะ?
รอยด์ – เพราะเธอจะต้องทำสำเร็จ
ชีน่า – นายรู้ได้ยังไง ชั้นเคยล้มเหลวมาหนหนึ่งแล้วนะ
รอยด์ - เธอจะทำสำเร็จ พวกเราก็เคยถูกภูติอสูรที่เธอเชิญมาช่วยไว้ตั้งหลายครั้งแล้ว
ชีน่า - ..........
รอยด์ – เธอไม่ใช่ชีน่าคนเดิมแล้ว ตอนนี้เธอได้ทำสัญญากับภูติอสูรตนอื่นแล้ว ต้องไม่มีปัญหาแน่ ชั้นรับรองเลย
โคริน - ใช่! ชีน่า โครินจะช่วยด้วย!
ชีน่า – ........แล้วถ้าโวลท์บ้าคลั่งขึ้นมาอีกล่ะ?
รอยด์ – ชั้นจะผ่าเขาเป็นเสี่ยงๆเอง แค่นั้นก็พอแล้วใช่ไหม?
ชีน่า - ........ตกลง ชั้นจะลองดู

~ วิหารอัสนี ~
รอยด์ – เข้ามาได้ง่ายๆเลยแฮะ....แล้วก็ไม่ยักกะเห็นศิลาพยากรณ์เลยนี่?
รีฟิล – ที่นี่ยังเป็นโลกที่อุดมสมบูรณ์อยู่ เพราะอย่างนั้นหน้าที่ในฐานะผนึกเลยยังไม่ทำงานกระมัง

โคริน – ชีน่า ดูท่าทางจะกังวลมากเลยนะ
ชีน่า - .....อื้ม...จะว่าแบบนั้นก็ได้.....
โคริน – ถ้าเกิดอะไรขึ้น โครินจะช่วยชีน่าเองนะ
ชีน่า – ชั้นดีใจนะ...แต่ชั้นคิดว่าทั้งชั้นทั้งเธอ....ไม่มีพลังพอจะทำแบบนั้นได้หรอก.....
โคริน – อย่าพูดแบบนั้นสิ โครินจะพยายามให้มากที่สุด ชีน่าก็ด้วยนะ
ชีน่า - .....อื้ม......

จีเนียส – คุณชีน่าจะไหวไหมนะ....
รอยด์ – พวกเราต้องเชื่อเธอสิ ถ้าพวกเราไม่เชื่อ แล้วจะมีใครอีกล่ะ?
เซรอส – แหม่ๆ ช่างเป็นความความเชื่อมั่นที่งดงามจริงๆนะ
รอยด์ – อย่าพูดเป็นเรื่องตลกแบบนั้นสิ!
เซรอส – ฟังก่อนน่าๆ ลองหมายถึงว่า ลองคิดดูสิ ว่าถ้าคนที่กำลังจะทำพันธะสัญญาตอนนี้กลายเป็นเราแทน แม้แต่รอยด์เองก็คงจะเชื่อมั่นในตัวเราไม่ได้ทั้งหมดใช่ไหมล่ะ
รอยด์ – อ้อ.....
จีเนียส – ฉันไม่เชื่อเลยล่ะ.....
เซรอส - เด็กเวรน่ะเงียบไปก่อนเลย....... เพราะงั้น เราถึงจะพูดว่าความเชื่อมั่นของพวกนายน่ะค่อยๆก่อตัวขึ้นระกว่างร่วมเดินทาง กันมานะ
รอยด์ – ชั้นเชื่อในตัวเธอ เพราะชีน่าเป็นเพื่อนของพวกเรานะ......แล้วนายก็ด้วย เซรอส ชั้นก็เชื่อมั่นในตัวนายเหมือนกันนะ.....
เซรอส – หืม?

รีฟิล – ฉันสงสัยจริงๆ....ที่พวกนั้นพูดหมายถึงอะไรกัน
เซรอส – อะไรครับคุณครูรีฟิล พอจะเฉลียวใจถึงแผนของครูซิสแล้วเหรอ?
รีฟิล – ก็พวกนั้นมักพูดอยู่บ่อยๆว่า “มิโกะในตอนนี้ไร้ซึ่งประโยชน์” น่ะ ทั้งๆที่โคเลทน่าจะมีคุณสมบัติครบถ้วนในการเป็นภาชนะของมาร์เทลแท้ๆ....
รอยด์ – พอพูดแบบนั้นแล้ว.......นั่นสินะ ถ้าจะบอกว่าเซรอสไร้ประโยชน์ ผมก็ยังพอเข้าใจบ้าง…..
เซรอส – อืม นั่นสินะๆ......เอ้ะ เดี๋ยวสิ ท่อนหลังนั่นหมายความว่ายังไงกันน่ะ?
รีฟิล – ทั้ง 2 คนน่ะ เลิกเล่นตลกกันได้แล้ว! บางทีนี่แสดงว่าโคเลทอาจจะยังปิดบังอะไรพวกเราอยู่ก็ได้นะ
รอยด์ - …..นั่นสินะครับ.....

เพรเซีย – จีเนียส ชายเสื้อของเธอลุ่ยออกมาแล้วล่ะ
จีเนียส – อ...เอ๋? น..ไหนครับ
เพรเซีย – ฉันจะซ่อมให้นะ
จีเนียส – ข...ขอบคุณครับ
เพรเซีย - .....เธอนี่ยังดูเป็นเด็กอยู่เลยนะ
จีเนียส – อ....อะไร! ผมโตแล้วนะ! ผมก็เป็นผู้ใหญ่เหมือนกัน!
เพรเซีย - .....นั่นสินะ งั้นฉันจะเรียกเธอแบบผู้ใหญ่ก็ได้
จีเนียส – นี่! คุณเพรเซียทำเหมือนผมเป็นเด็กอีกแล้วนะ! ทั้งๆที่คุณก็ไม่ได้อายุมากกว่าผมเลยนะ....
เพรเซีย - .......เอ๋?.......นั่นสินะ....

รอยด์ – เอ๋? นายทำอาหารได้ด้วยเหรอ?
รีกัล – หึ อย่าประเมินเราต่ำไปสิ ลองชิมซะ ก่อนจะบอกว่าทำได้หรือไม่ได้
รอยด์ – โอ้ะ! นี่มันอร่อยมากเลยนะเนี่ย!
รีกัล – แน่นอนอยู่แล้ว
รอยด์ – ไม่อยากเชื่อเลยว่านายจะใช้แค่เท้าทำอาหารได้ดีขนาดนี้นะเนี่ย
รีกัล – ถูกต้องแล้ว
รอยด์ - อะ....
รีกัล – เราพูดเล่นน่ะ
รอยด์ – เฮ้อ....ไม่เหมือนพูดเล่นเลยนะเนี่ย.

เมื่อเข้าไปถึงภายใน และสามารถแก้กลไกต่างๆได้แล้ว สายฟ้าก็ฟาดลงมาที่แท่นพิธีกรรม ภูติอสูร โวลท์ปรากฏตัวออกมาในรูปของก้อนพลังงานสายฟ้าขนาดใหญ่
รอยด์ - ถึงเวลาแล้วสินะ
ชีน่า - ....เอาล่ะนะ!
โวลท์ - .............
ชีน่า – .....เหมือนคราวก่อนเลย!!! เจ้านี้พูดอะไรก็ไม่รู้น่ะ ?!
รีฟิล – ชีน่า สงบสติก่อน ฉันจะแปลให้เอง
รีฟิล – “เราคือผู้หนึ่งซึ่งผูกพันกับมิโทส เจ้าคือใคร?”
รอยด์ – มิโทสอีกแล้วเหรอ? เขาสร้างพันธะสัญญากับภูติอสูรทั้งที่ซิลวาแลนด์กับเทเซอาร่าได้ยังไงกัน ?
จีเนียส - บางทีมิโทสอาจจะเดินทางไปมาระหว่างทั้ง 2 โลกด้วยแรร์เบิร์ดก็ได้ล่ะมั้ง
ชีน่า – ฉันคือชีน่า ฉันขอให้ท่านประกาศยกเลิกพันธะสัญญากับมิโทส และสร้างพันธะสัญญาครั้งใหม่ กับฉัน
โวลท์ - .................
รีฟิล – เขาบอกว่าพันธะสัญญาระหว่างเขากับมิโทสได้ถูกทำลายลงไปแล้ว แต่เขาไม่ต้องการสร้างพันธะสัญญาอีกต่อไป
ชีน่า - ....ทำไมล่ะ!
โวลท์ - ...............
รีฟิล – “เราจะไม่สร้างพันธะสัญญากับมนุษย์อีก เพราะเหตุนั้น เราจึงไม่ต้องการพันธะสัญญา”
ชีน่า – ไม่ได้นะ! พวกเราต้องการความช่วยเหลือของท่าน!
เธอชักยันต์ออกมา
รอยด์ - ชีน่า! ระวัง!
เปรี้ยง! โวลท์เรียกสายฟ้าจำนวนมากฟาดลงมาบริเวณรอบๆ ทำให้ทุกคนกระเด็นไปกันคนละทาง!
ชีน่า – ระวังนะทุกคน! นี่เหมือนกับเมื่อครั้งที่แล้วเลย!!
โวลท์ลอยตัวลงมาจากมุมอับของเธอ และปล่อยสายฟ้าออกมาอย่างรุนแรง!! โครินกระโดดออกไปรับไว้แทนจนโดนกระแสไฟฟ้าแรงสูงเข้าเต็มๆ! กระแสไฟมหาศาลไหลผ่านร่างของเขาก่อนจะร่วงตกไปนอนอยู่บนพื้นอย่างสิ้นเรี่ยว แรง...
ชีน่า - ...โคริน! โคริน! ทำไมกัน?!
โวลท์บินอ้อมไปข้างหลัง และยิงกระสุนสายฟ้าใส่เธออีก แต่ครั้งนี้รอยด์เข้ามาช่วยกันเอาไว้ให้
รอยด์ – ชีน่า! ตั้งสติหน่อย!
ชีน่า - ...แต่ว่า!!
โคริน - ....โวลท์.......แค่เสียความศรัทธาในตัวมนุษย์.......กล่าวสัตย์สาบานของชี น่า...แล้วสร้างพันธะสัญญาอีกครั้งสิ.....ชีน่าต้องทำได้อยู่แล้ว......
ชีน่า – โคริน!
โคริน – ฉันขอโทษ.....ที่คงจะช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
ร่างเล็กๆนั้นกระตุกอย่างรุนแรงเป็นครั้งสุดท้าย....ก่อนจะแน่นิ่งและสลายไป
ชีน่า – ไม่นะ โคริน! อย่าพึ่งตายสิ!
เปรี้ยง! โวลท์ยังคงโจมตีเข้ามาอีก ซึ่งรอยด์ก็ยังคงช่วยป้องกันไว้ได้อย่างเหนียวแน่น
รอยด์ – ชีน่า! สยบโวลท์ด้วยกำลังซะ! อย่าให้ความพยายามของโครินต้องสูญเปล่าสิ!
ไม่อย่างนั้น เธอต้องใช้ชีวิตที่เหลือไปกับการถูกเงาของโวลท์หลอกหลอนนะ!
ชีน่า - ......เพื่อทุกคนที่เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยชั้น โวลท์!! ชั้นต้องการพลังของท่าน!

ในที่สุด โวลท์ก็สงบลง.........
โวลท์ - .............
รีฟิล – โวลท์พูดว่า “จงกล่าวสัตย์สาบานของเจ้า”
ชีน่า – เหมือนที่ชั้นพูด........เพื่อทุกคนที่เสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องชั้น.....และเพื่อโครินด้วย ชั้นจะช่วยโลกทั้ง 2 โลก...
โวลท์ - ................
รีฟิล – “พันธะสัญญาได้ถูกรังสรรค์ขึ้นแล้ว เราขอมอบพลังของเราให้กับผู้สร้างพันธะสัญญา ชีน่า!”
มาน่าของโวลท์อัดแน่นเข้าด้วยกัน...กลายเป็นแหวนอัญมณีแซทนิกส์ลอยมาสู่มือของเธอ
ชีน่า – จบแล้วเหรอ.......
ประกายแสงแวบขึ้นวูบหนึ่ง มาน่าแห่งน้ำเข้ามารวมตัวกันกลายเป็นอุนดีเน่
รอยด์ – เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
อุนดีเน่ – สายสัมพันธ์ที่เชื่อมระหว่างทั้ง 2 โลก ได้ถูกตัดลงแล้ว
ใกล้ๆกันนั้น มาน่าแห่งสายฟ้าก็มารวมตัวกันกลายเป็นโวลท์
โวลท์ - ..................
รีฟิล – ฉันจะแปลนะ.....
รีฟิล – “2 มาน่าที่เป็นฝ่ายตรงข้ามกัน.....ถูกแยกออกจากกันแล้ว” ?
รีกัล – หมายความว่าอย่างไรกัน ที่ว่ากระแสของมาน่าถูกตัด?
อุนดีเน่ – มาน่าจะไหลเวียนจากโลกที่ภูติอสูรหลับใหล ไปยังโลกที่ภูติอสูรตื่นอยู่ นี่เป็นครั้งแรก ที่ภูติอสูรของทั้ง 2 โลกได้ตื่นพร้อมๆกัน เพราเหตุนี้ มาน่าที่เชื่อมต่อทั้ง 2 โลก ได้หายไปแล้ว
รอยด์ – หมายความว่า ซิลวาแลนด์กับเทเซอาร่าหยุดแย่งชิงมาน่ากันแล้วเหรอ?
โวลท์ - .............
รีฟิล – “เราก็ไม่อาจจะรู้ สิ่งที่แน่นอนก็คือกระแสมาน่าระหว่างโลกได้ถูกตัดขาดแล้ว”
อุนดีเน่ – ถูกต้อง ที่สุดแล้ว โลกก็จะห่างออกจากกัน.....
จีเนียส – หมายความว่าโลกจะแยกตัวจากกันหรือครับ?
เซรอส – นั่นก็ยอดเลยสิ! แบบนั้นแต่ละโลกก็จะหยุดแย่งชิงมาน่ากันด้วย!
รีฟิล – ที่ซิลวาแลนด์มีผนึกอยู่ 5 แห่ง และที่ผนึกที่ 5 ก็ไม่มีภูติอสูรอยู่ พวกเราน่าจะตัดการไหลของมาน่าได้หมด ถ้าพวกเราสามารถปลุกภูติอสูรของผนึกทั้ง 4 แห่งได้....บางทีนะ
รอยด์ – งั้น....ถ้าเราปลุกภูติอสูรของเทเซอาร่า พวกเราก็จะช่วยซิลวาแลนด์ได้โดยที่เทเซอาร่าไม่เสื่อมโทรมใช่ไหม?
อุนดีเน่ – อย่างน้อยที่สุดแล้ว มาน่าที่เชื่อมโลกทั้ง 2 ได้หายไปแล้ว และโลกทั้ง 2 ก็จะแยกออกจากกัน
และแล้ว ภูติทั้ง 2 ก็หายไป......
รีกัล – เป็นแบบนี้นี่เอง ผนึกทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมระหว่าง 2 โลกคงอยู่ด้วยกันได้
เพรเซีย – พวกเราเป็นหนี้คุณชีน่า.....และโครินด้วย
ชีน่า -.....หา?
เพรเซีย – เพราะคุณทั้ง 2 คนเสี่ยงชีวิตทำสัญญากับโวลท์ พวกเราจึงรู้ว่าผนึกมีไว้เพื่ออะไร
รอยด์ – ใช่แล้ว ต้องขอบคุณพวกเธอนะ
ชีน่า - .....โคริน....ขอบใจนะ......
ชีน่าเก็บกระดิ่งของโครินเพื่อเป็นของดูต่างหน้า.....ก่อนทุกคนจะเดินทางออกจากหอคอยแห่งนี้.....

เซรอส – เอาละ ได้เวลาไปเก็บแรร์เบิร์ดกันแล้วสิ ยะฮู้~
จีเนียส – นายไม่รู้กาลเทศะบ้างเลยเหรอ....คุณชีน่ากำลังเศร้าอยู่นะ
เซรอส – พูดอะไรน่ะ มันไม่ประโยชน์นี่ที่จะพูดถึงสิ่งที่มันจบลงไปแล้ว
เพรเซีย - ......ทำไม....ถึงพูดแบบนั้นได้คะ.....
รีกัล – ความเจ็บปวดของชีน่าน่ะสาหัสและร้าวลึกมากนะ
จีเนียส – ขอทีเถอะ นายอย่าพูดอะไรอีกเลย!
เซรอส - ก็ได้ๆ~

เซรอส - .......ถ้าทุกคนรอบทำกับเธอเหมือนลูกเจี้ยบในไข่แบบนั้น เธอก็จะยิ่งเจ็บปวดน่ะสิ เจ้าพวกโง่เอ้ย......

เมื่อออกมาจากหอคอย ชีน่าก็เห็นโอโรจิมารออยู่
โอโรจิ – ฉันเดาว่าเธอคงทำสัญญากับโวลท์ได้สำเร็จสินะ ยินดีด้วย ชีน่า
ชีน่า – โอโรจิ.....ขอบใจ....
โอโรจิ – ต่อไปก็คือที่อยู่ของแรร์เบิร์ด ลองดูที่แผนที่นี้ก่อน สัญญาณจากอสูรพิทักษ์ของชีน่าถูกค้นพบลึกลงไปในทะเล ทางตะวังออกเฉียงใต้ของที่นี่ บริเวณนั้นมีโขดหินที่ปคลุมด้วยหิมะมากมาย บริเวณนั้นจะต้องมีฐานของเรเนเกทอยู่แน่นอน
รีฟิล – ถ้ามันอยู่ใต้น้ำ......หมายความว่าพวกเราต้องดำลงไปใต้น้ำหรือ?
โอโรจิ – อย่าเป็นห่วงเลย ผมจะล่วงหน้าไปเตรียมการให้ก่อน พวกคุณค่อยตามไปสมทบทีหลังแล้วกัน

รอยด์ – ต้องขอบคุณโครินจริงๆนะ....
ชีน่า – ชั้น...อยากจะขอโทษเขา......
รอยด์ - ทำไมล่ะ?
ชีน่า - ....ชั้นเคยบอกว่าเขาไม่มีพลังพอจะปกป้องชั้นได้หรอก.....ตอนนี้ชั้นถึงเสียใจที่พูดแบบนั้นกับเขาไป....
รอยด์ - .....อธิษฐานกับกระดิ่งของโครินสิ
ชีน่า – กระดิ่งของโคริน?
รอยด์ – โคเลทชอบพูดอยู่เสมอๆว่า “ทุกคนมีเทพธิดาอยู่ในใจของตัวเอง” ถ้าเธออธิษฐานกับกระดิ่งนั้น บางทีมันอาจจะส่งไปถึงโครินด้วยก็ได้
ชีน่า - .......เป็นความคิดที่ดีนะ.....ขอบใจมาก........แล้วก็ขอโทษด้วย โคริน..........

ตอนต่อไป
ทุกคนบุกฐานเรเนเกทเพื่อจะนำแรร์เบิร์ดขึ้นบินและไปช่วยโคเลท จากเงื้อมมือของโรดีล แต่จู่ๆสายฟ้าก็ฟาดลงมาทำลายหมู่บ้านหนึ่งจนราบคาบ! ผู้รอดชีวิตมีเพียงเด็กหนุ่มที่มีชื่อเหมือนกับวีรบุรุษในอดีตกาลเท่านั้น?!
Lv 48
Play time : 48.00 hr

--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:22 pm----------