[in depth] Tales of Symphonia - Chapter 12

Posts : 791
G. : 2566737
my website

August 13th, 2005 12:46PM, Next Farecery said,

บทที่ 12 – พันธะสัญญาของ 4 ภูติ และการตื่นของพฤกษายักษ์

~ อัลตามิร่า – บริษัทเรซาเรโน่ ~
ภายในบริษัท ร่างของยามหลายคนนอนนิ่งอยู่กับพื้น เมื่อรีกัลเข้าไปถามจากยามที่ใกล้จะสิ้นใจ จึงรู้ว่า นายหน้าค้าเอกซ์เฟียร์ วารีย์ ได้บุกเข้ามาในบริษัท เมื่อรีบตามขึ้นไป ก็พบเขากำลังขู่จอร์จอยู่
วารีย์ – บอกข้ามาเดี่ยวนี้ รหัสผ่านที่จะใช้เข้าไปในส่วนในของเหมืองทอยซ์น่ะ!
จอร์จ – .......ฉันไม่รู้อะไรเรื่องนั้นหรอก
วารีย์ – ตอบผิดแล้ว!
รีกัล - ถ้าเราเป็นคนบอกแกเองล่ะ
รีกัลเดินเข้าไปหาทั้ง 2 คน
จอร์จ – ท่านรีกัล! ท่านมาทำอะไรที่นี่ครับ!
วารีย์ - ........ท่านประธานตัดสินใจจะมาเยี่ยมเองสินะ ยอดจริงๆ
รอยด์ – ประธานเหรอ?
รีกัล – ทางเข้าเหมืองทอยซ์จะเปิดได้ด้วยรูปแบบเสียง และการตรวจสอบม่านตาของเรา ถ้าใช้กำลังฝืนให้มันเปิดออกล่ะก็อาจจะส่งผลให้เหมืองพังลงมาก็ได้
วารีย์ – งั้นหรือ? ถ้าเป็นอย่างนั้น รีกัล แกก็ต้องไปเปิดประตูให้ข้า! ถ้าไม่มีเอกซ์เฟียร์มากกว่านี้ ธุรกิจของข้าล่มแน่!
รีกัล – เราไม่คิดว่าอย่างนั้น เพราะโรดีลตายไปแล้ว แกไม่มีใครที่จะไปขายเอกซ์เฟียร์จำนวนมากให้อีกแล้ว
วารีย์ – แกโง่หรือเปล่า? ข้าไม่ต้องการโรดีลหรอก ข้ามีสันตะปาปาอยู่ข้างเดียวกันอยู่แล้ว! แล้วแถวๆนี้ก็มีคนอีกมากมายที่อยากครอบครองเอกซ์เฟียร์!
เพรเซีย – พอได้แล้ว ฉันจะไม่ให้อภัยแกที่ฆ่าผู้บริสุทธิ์อีก
ระเบิดควันปะทุขึ้นที่จุดหนึ่ง และปรากฏให้เห็นร่างของคุจินาวะ
ชีน่า – คุจินาวะ! นายทำงานให้หมอนี่เหรอ?!
วารีย์ – อีกไม่นานพระราชาก็จะตาย และสันตะปาปาก็จะครองบัลลังก์แทน และพอถึงตอนนั้น ข้าจะถล่มบริษัทเรซาเรโน่นี่ให้ถึงราบเลย!
คุจินาวะวิ่งเข้ามาหาวารีย์ และเขวี้ยงระเบิดควันอีกลูกเพื่อพรางตาหลบหนีไป
รีกัล – เป็นอะไรหรือเปล่า จอร์จ?
จอร์จ - ครับ ท่านรีกัล ขอบคุณมาก
เขาหันกลับมาหาทุกคน
รีกัล – ชื่อของเราคือ “รีกัล ไบรอันท์” เราได้รับมอบบรรดาศักดิ์ชั้น Duke จากกษัตริย์ และยังเป็นประธานบริษัทเรซาเรโน่อีกด้วย ซึ่งดูเหมือนว่ามิโกะจะรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว
เซรอส – เราเห็นนายที่งานเลี้ยงวันประสูติขององค์หญิงน่ะ
ชีน่า – เออ นั่นสินะ ชั้นลืมไปเลยว่าหมอนี่ก็เป็นสมาชิกของชนชั้นสูงเหมือนกัน
เซรอส – ฮะๆๆๆ
รีฟิล – ถ้าเช่นนั้น “ไบรอันท์” ที่สังหารอลิเซียก็คือ.....
โคเลท – เดี๋ยว......เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ.....คุณรีกัล
เอกซ์เฟียร์บนหลุมศพเรืองแสงขึ้นอีกครั้งพร้อมกันวิญญาณของอลิเซียที่เลือนรางปรากฏขึ้นมา
รีกัล – อลิเซีย....
“นายท่านคะ.......ฉันดีใจจริงๆที่ได้เห็นท่านอีกครั้งก่อนฉันจะหายไป....”
รีกัล – เราขอโทษด้วย แม้แต่หลังความตาย เธอก็คงคงทรมานอยู่อีก......
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่ใช่ความผิดของท่าน”
เพรเซีย – อลิเซีย......เธอหมายความว่ายังไง?
รีกัล – อลิเซียกับเรา รักกัน
จอร์จ – แล้วผม ในฐานะข้ารับใช้ ได้เข้าไปขัดขวางและแยกทั้ง 2 คนออกจากกัน
รีกัล – อลิเซียถูกส่งตัวไปให้วารีย์ มันต้องการใช้เธอในการทดลองเอกซ์เฟียร์
โคเลท – เขา......พยายามสร้างครูซิสคริสตัลหรือคะ?
รีกัล – ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น แต่การทดลองก็ล้มเหลว
………..
รีกัล – เราทำตามสัญญาหมดแล้ว เหมืองเป็นของแกทั้งหมด ปล่อยอลิเซียให้เราเถอะ!
วารีย์ – หึ ได้เลย แกเอาเธอไปได้ เพราะข้าไม่ต้องการชิ้นงานที่ล้มแหลวแบบนั้นเหมือนกัน
ด้านหลังวารีย์ มีร่างอสูรซึ่งเกิดจากการผิดพลาดในการทดลองเดินเข้ามา...
รีกัล – อะไร....?
วารีย์ – นี่ไงล่ะ อลิเซีย! เธอไม่เหมาะสมกับการทดลองเอกซ์เฟียร์ ทั้งๆที่การทดลองก็ไปได้สวยกับคนอื่นของครอบครัวเธอแท้ๆ
“ท่านรีกัลคะ....ได้โปรดเถอะ....ฆ่าฉันด้วย”
อลิเซียโจมตีใส่รีกัลป์ที่ไม่สามารถทำจะตอบโต้ได้
รีกัล – เรา....เราทำไม่ได้ เราฆ่าเธอด้วยมือของเราเองไม่ได้หรอก!
“เป็นเพราะฉันรักท่าน ฉันถึงอยากให้ท่านทำ!”
รีกัลกัดฟันด้วยสีหน้าเจ็บปวด ขณะอลิเซียในร่างอสูรเดินเข้ามากอดรัดเขา……..เพียงชั่วครู่หนึ่ง ร่างนั้นก็ล้มลงสิ้นใจ โดยรีกัลได้แต่มองมือที่เปื้อนเลือดจนแดงฉานของตัวเอง......
..........

“ท่านรีกัลฆ่าฉันเพื่อที่จะช่วยฉัน นั่นเป็นหนทางเดียวเท่านั้น”
จีเนียส – เหมือนกับป้ามาร์เบิ้ล...
“ดิฉันดีใจจริงๆที่ได้พบท่านในวาระสุดท้าย ตอนนี้ฉันก็ไม่เสียใจอะไรอีกแล้ว เพราะฉะนั้น ได้โปรดเถอะ รีกัล หยุดลงโทษตัวเองเสียที”
รีกัล – อลิเซีย.......แต่ด้วยมือของเรา.....เรา......
“ฉันกำลังจะหายไปในไม่ช้านี้ ดังนั้น ได้โปรดอย่าทำให้ฉันต้องเป็นห่วงเลย คุณไม่ต้องสวมตรวนมือนั่นอีกแล้ว คุณทรมานมาเพียงพอแล้ว”
รีกัล - ......เราช่วงชิงชีวิตของคนที่เรารักไป นี่เป็นสัญลักษณ์ของอาชญากรรมของเรา เช่นเดียวกัน มันคือการลงฑัณฑ์ของเรา
“ท่านไม่ต้องการการลงทัณฑ์นั้นอีกแล้ว ได้โปรดเถอะ รีกัล”
รีกัล -..........
รอยด์ – จีเนียสกับชั้นก็เคยพบกับเรื่องที่นายทำเหมือนกัน และชั้นก็เคยคิดด้วย ว่าสิ่งที่พ่อของชั้นต้องเจอมันเป็นยังไงบ้าง ตอนที่แม่กลายเป็นปีศาจ และเขาต้องฆ่าเธอ เขาคงทรมานเหมือนกัน
รีกัล - ........พ่อของเธอก็เคยทำเหมือนกับเราหรือ?
รอยด์ - ........นั่นเป็นเรื่องที่ชั้นได้ยินมา ชั้นก็ไม่รู้ว่าการตัดสินใจที่พ่อกับนายเลือกมันถูกหรือเปล่า แต่ชั้นก็ไม่คิดว่าแม่อยากจะให้พ่อต้องลงโทษตัวเอง แล้วใช้ชีวิตแบบที่นายเป็นอยู่
รีกัล - ..........จริงหรือ?
“ค่ะ.......เหมือนที่เขาพูด อย่างน้อย ฉันก็ไม่อยากให้ท่านใช้ชีวิตแบบนั้น”
รีกัล - .....ตกลง แต่เราจะไม่ใช้มือในในฐานะเครื่องมือแห่งความตาย เราขอสาบานกับเธอ และรอยด์ เมื่อเรากำจัดคนที่ใช้เอกซ์เฟียร์มาล้อเล่นกับชีวิตมนุษย์ได้สำเร็จแล้ว เราจะปลดพันธะนี้ซะ
“......ขอบคุณค่ะ นายท่าน พี่เพรเซีย....ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็สามารถพักผ่อนอย่างสงบได้ซักที ได้โปรดทำลายคริสตัลนี้ก่อนที่ฉันจะถูกดูดซึมเข้าไปจนหมดด้วย”
เพรเซีย – ทำไมล่ะ? เธออยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้หรือ?
“ถ้าฉันอยู่แบบนี้ ฉันก็จะคงอยู่ตลอดไป....ในฐานะสติที่ถูกแบ่งแยก ไม่สามารถจะทำอะไรได้แม้แต่พูด....และต้องคงอยู่ไปชั่วนิรันดร์ มันคงจะเป็นนรกที่แท้จริง.....”
รอยด์ - .........เพรเซีย รีกัล พวกเราจะทำยังไงดี?
รีกัล – ได้โปรด......ปล่อยเธอเป็นอิสระด้วย
เพรเซีย – ค่ะ......ลาก่อนนะ อลิเซีย
“.......ขอบคุณ เพรเซีย โปรดให้อภัยท่านรีกัลด้วย.....ได้โปรด”
ร่างกายของเธอจางหายไป พร้อมๆกับที่แสงสีแดงของเอกซ์เฟียร์กลายเป็นสีฟ้า และมันก็ถูกทำลายจนแหลกสลายไป..........

รีกัล – เราต้องขอโทษที่ไม่เคยพูดเรื่องนี้ เราเป็นอาชญากร
จอร์จ – ท่านรีกัลป์สารภาพว่าเป็นผู้ฆ่าอลิเซีย และเข้าสู่เรือนจำด้วยความตั้งใจของท่านเอง
รีกัล – ตอนเราอยู่ในนั้น สันตะปาปาก็สัญญาว่าจะจับกุมวารีย์ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการลักพาตัวโคเลท เราเชื่อเขาและยอมทำตาม
โคเลท – เพราะแบบนั้น คุณถึงตามรอยพวกเรา
รีกัล – ถูกต้อง........ได้โปรดเถอะ เราต้องการให้พวกเธอชะลอการพิพากษาสุดท้ายของเราจนกว่าจะกำจัดครูซิส....และ หยุดยั้งการใช้เอกซ์เฟียร์มาเล่นกับชีวิตมนุษย์ได้
รอยด์ – ถ้าเพรเซียไม่ว่าอะไรก็ได้อยู่แล้ว ถึงยังไงพวกเราก็นับรีกัลป์เป็นเพื่อนอยู่แล้ว
เพรเซีย - ......วารีย์ก็มีส่วนรับผิดชอบกับการตายของอลิเซียเหมือนกัน.....ตกลงค่ะ ฉันจะพยายามไม่คิดว่าคุณเป็นศัตรูของฉัน ฉันไม่แน่ใจว่าจะเปลี่ยนความรู้สึกได้ทันทีหรือเปล่า แต่.........
รีกัล - ........เราขอโทษด้วย
เพรเซีย – นี่เป็นคำขอครั้งสุดท้ายของอลิเซีย เพราะฉะนั้น....ฉันจะไม่พูดถึงมันอีก

รอยด์ – ว้าว__ รีกัล นายเป็นประธานบริษัทเลยเหรอเนี่ย!
เซรอส – เราก็ว่าแล้วว่าต้องเคยเห็นนายที่งานเลี้ยงที่ไหนซักที่ แต่ก็ยังทำเป็นไม่รู้จักเราอีกนะ
รีกัล – เราเป็นอาชญากร เราไม่อยากสร้างปัญหาอะไรให้กับเรซาเรโน่หรอก ต้องขอโทษด้วย
ชีน่า – แต่เป็นประธานเชียวนะ สำคัญไม่ใช่เล่นเลยนี่
รอยด์ – แล้วประธานต้องทำอะไรเหรอ?
ชีน่า – พูดอะไรของนายน่ะ? ประธานก็คือประธานสิ
รอยด์ – ก็นั่นล่ะ แล้วประธานทำอะไรล่ะ?
ชีน่า – อะ.....
เซรอส – ก็.............นะ
ชีน่า – อ้ะ ชั้นนึกได้ว่ามีธุระ ขอตัวก่อนนะ
เซรอส – โอ้ะ เรามีเรื่องจะไปคุยกับโคเลทจังพอดี ฮี่ๆ....
รอยด์ – เฮ้ย! เดี๋ยวสิ ทั้ง 2 คนน่ะ! บอกเราไม่ได้หรือไงกัน?
รีกัล - ..........ดูเหมือนคงมีไม่กี่คนที่รู้จริงๆว่างานของเราคืออะไรสินะ

รอยด์ – ทั้ง 2 คนดูไม่สบายใจเลยนะ
เพรเซีย – พวกเราสังหารโรดีล....แต่ก็ไม่ได้อะไรกลับคืนมา.......ทั้งอลิเซีย....บอตต้า....และเวลาที่หายไปของฉัน
รีกัล – ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เวลาก็จะไหลจากอดีตสู่อนาคตไปเรื่อยๆ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะปล่อยให้ตัวเองไหลไปกับกระแสเวลา หรือจะก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยความตั้งใจของเราเอง
เพรเซีย – ฉัน....อยากจะเดินไปข้างหน้า....ด้วยเท้าของฉัน.....ด้วยความตั้งใจของฉัน
รอยด์ – ใช่ พวกเราเปลี่ยนอดีตไม่ได้ แต่พวกเราเปลี่ยนอนาคตได้ มาร่วมมือกันเถอะ ชั้นจะช่วยทั้ง 2 คนเอง
รีกัล - เธอควรได้รับคำขอบคุณของเรา
เพรเซีย – ........ขอบคุณค่ะ คุณรอยด์

รอยด์เริ่มออกเดินทางข้ามโลก เพื่อปลุกภูติอสูรทุกตนของทั้ง 2 โลกให้ตื่นขึ้น เพื่อที่จะทำให้กระแสมาน่าที่ไหลวนระหว่าง 2 โลกอ่อนแรงลง และทำให้เมล็ดผลอันยิ่งใหญ่ผลิใบขึ้นอีกครั้ง
~ ซิลวาแลนด์ วิหารแห่งไฟ ซากโบราณสถานทรีเอท ~
รอยด์ – อิฟรีทเหรอ.....ชั้นพนันว่าต้องร้อนมากๆแน่ต้องสู่กับเขาน่ะ
ชีน่า - ......เป็นอะไรไปล่ะ? เริ่มลังเลที่จะทำสัญญาแล้วเหรอ?
รอยด์ – ไม่หรอก เอาเลยสิ
ชีน่า – เฮ้อ.....เอาเถอะ เริ่มล่ะนะ
เมื่อเธอเดินเข้าไป จิตวิญญาณแห่งไฟก็เข้ามารวมตัวกันกลายเป็นอิฟรีท
อิฟรีท – เจ้า ผู้มีคุณสมบัติแก่การรังสรรค์พันธะสัญญา เราคือผู้หนึ่งซึ่งผูกพันกับมิโทส
ชีน่า – นามของฉันคือชีน่า ฉันแสวงหาพันธะสัญญากับอิฟรีท ฉันขอให้ท่านประกาศยกเลิกพันธะสัญญาเดิมกับมิโทส และร่วมสร้างพันธะสัญญาใหม่ กับฉัน
อิฟรีท – เราจะขอทดสอบว่าเจ้าเหมาะสมกับพันธะสัญญาหรือไม่......เตรียมตัว เพลิงของข้าจะเผาไหม้ทุกสิ่งสู่เถ้าถ่าน!

เปลวเพลิงของอิฟรีทลดความร้อนแรงลง
อิฟรีท - ......พลังของเจ้าน่าชื่นชมมาก กล่าวสัตย์สาบานของเจ้ามาสิ
ชีน่า – เพื่อสร้างที่ที่ซึ่งทั้ง 2 โลกจะไม่ต้องเสียสละอีกฝ่ายอีกต่อไป ฉันขอให้ท่านมอบพลังให้กับฉัน!
อิฟรีท – เราขอมอบพระเพลิงนรกที่เดือดดาลให้เจ้า

มาน่าแห่งน้ำแข็งเข้ามาก่อตัวหน้าอิฟรีท ร่างของเซลเซียสปรากฏออกมา
อิฟรีท – เซลเซียส.....นานแล้วสินะ
เซลเซียส – เราไม่คิดว่าจะต้องมาเห็นหน้าท่านอีก
อิฟรีท – ถึงพวกเราจะเป็นพลังปฏิปักษ์กันก็เถอะ เธอไม่จำเป็นต้องหลบเลี่ยงตรงไปตรงมาแบบนั้นก็ได้?
เซลเซียส – พวกเรามีตัวเลือกอะไรอีกล่ะ? พวกเราต่างก็เป็นอันตรายต่อกัน
อิฟรีท – เช่นนั้นพวกเราก็น่าจะยินดีที่มาน่าของพวกเราถูกตัดลงแล้ว
เซลเซียส – ใครจะรู้ล่ะ? ที่แน่นอนคือ เหตุการณ์นี้จะมีผลกระทบกับโลกทั้งโลก
อิฟรีท – แน่นอน
เซลเซียส – สิ่งที่พวกเราทำได้คือเชื่อในตัวผู้ทำพันธะสัญญา
อิฟรีท – ใช่...พวกเราฝากทุกอย่างไว้ในมือเจ้าแล้ว
ร่างของเซลเซียสเลือนหายไปขณะมาน่าของอิฟรีทรวมตัวกลายเป็นแหวนอัญมณีการ์เนต
รอยด์ – เหมือนที่วางแผนกันไว้เลย!
เซรอส – แต่นายรู้อะไรไหม? เรากำลังคิดว่าถ้าโลกแยกตัวออกจากกัน พวกเราก็คงไม่สามารถเจอหน้ากันได้อีก ใช่ไหม?
รอยด์ – ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? พวกเราก็ยังไปกลับได้ด้วยแรร์เบิร์ดนี่?
รีฟิล – ตอนนี้พวกเรายังสามารถเดินทางระหว่างโลกได้ เพราะมันยังเชื่อมต่อเข้าด้วยกันผ่านกระแสมาน่า แต่ถ้าโลกแยกออกแล้ว พวกเราก็คงไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
รีกัล – ถ้าเช่นนั้น บางทีถ้ากระแสมาน่าถูกตัดขาดออกหมด โลกก็อาจจะแยกห่างกันไปตลอดกาล
โคเลท – นั้นหมายความว่าถ้าพวกเราทำสัญญากับภูติอสูรตนสุดท้ายแล้ว พวกเราต้องลาจากกันหรือคะ?
รอยด์ - ......พวกเราไม่รู้หรอกว่าจะเป็นแบบนั้นหรือเปล่า ตอนนี้ไม่ต้องไปกังวลเรื่องนั้นหรอก
เซรอส - .....เห็นด้วย

เมื่อก้าวออกมาจากวิหาร พื้นดินก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง
รอยด์ - แผ่นดินไหว!
ชีน่า – ช่วงหลังๆนี่มีบ่อยขึ้นนะ....
รีฟิล – ฉันสงสัยจริงว่านี่เกี่ยวข้องกับการถูกตัดขาดของประแสมาน่าหรือเปล่า ครั้งพวกเราตัดกระแสมาน่าระหว่างอุนดีเน่และโวลท์ก็มีแผ่นดินไหวเหมือนกัน
รีกัล – การแยกโลกออกจากกันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ก็น่าจะเป็นไปได้ว่าแผ่นดินจะตอบสนองด้วยสิ่งที่คาดเดาไม่ได้อย่างแผ่นดิน ไหวซัก 1 หรือ 2 ครั้ง

~ วิหารแห่งลม ซากโบราณสถานบาราครัฟ ~
เมื่อพิธีเริ่มต้น จิตวิญญาณแห่งลมก็รวมตัวกัน ปรากฏร่างของซิลฟ์ซึ่งอยู่ในรูปของเด็กสาวมีปีก 3 คน
เซฟี่ – คุณเป็นผู้อัญเชิญอสูรหรือ? พวกเราคือ ซิลฟ์ พวกเราได้สร้างพันธะสัญญากับมิโทสแล้ว
ชีน่า - นามของฉันคือชีน่า ฉันแสวงหาพันธะสัญญากับซิลฟ์ ฉันขอให้ท่านประกาศยกเลิกพันธะสัญญาเดิมกับมิโทส และร่วมสร้างพันธะสัญญาใหม่ กับฉัน
ยูติส – อ้อ ในที่สุดผู้ทำสัญญาคนต่อไปก็มาที่นี่ซักที
แฟร์เรส – โอเค ถ้างั้นพวกเราจะทดสอบพลังของพวกเธอ!

แฟร์เรส - ว้าว! พวกเธอเก่งจริงๆ!
ยฺติส – ชั้นก็ประทับใจเหมือนกัน
เซฟี่ – ใช่ คุณสามารถรับสิ่งที่คุณต้องการไปได้แล้ว กล่าวสัตย์สาบานของคุณมาสิ
ชีน่า – ฉันอยากจะสร้างโลกที่ซึ่งทั้ง 2 โลก ไม่ต้องเสียสละซึ่งอีกฝ่ายอีกต่อไป
เซฟี่ – เข้าใจแล้ว แต่ได้โปรดเถอะ....รักษาสัตย์สาบานของคุณเอาไว้ พวกเราไม่อยากถูกทรยศอีกแล้ว
มาน่าแห่งดินเข้ามารวมตัวกลายเป็นโนม......ซึ่งยืนบังเหล่าซิลฟ์จนมิด
โนม – โว้ว ซิลฟ์! ฮี่ๆ ดูเหมือนจะซักประมาณ...เอ่อ.....4พันปีใช่ไหม? เป็นไงบ้างล่ะ ดูดีนี่!
เซฟี่ – ช่างยาวนานเหลือเกินมาแล้วนะ? ดูเหมือนว่ากระแสมาน่าระหว่างพวกเราจะถูกตัดลงแล้ว
โนม – ใช่เลย อีกเดี๋ยวก็คงมีแผ่นดินไหวที่นี่อีกนิด เพราะยังไงพวกเราก็พึ่งหยุดการเชื่อมโยงของมาน่าไป
ยูติส – ใช่ แค่นั้นก็ดูเหมือนจะสรุปได้แล้ว
แฟร์เรส – รักษาตัวนะทุกคน ไว้เจอกันใหม่!
จีเนียส –ตกลง ทีหลังนะ!
โนมหายไป ขณะมาน่าของทั้ง 3 คนรวมตัวกันหลายเป็นแหวนอัญมณี
รอยด์ – อีกแค่สายเดียว.....
โคเลท – คิดว่าเทเซอาร่ากับซิลวาแลนด์จะถูกตัดขาดจากกันไปตลอดกาลหรือเปล่า?
เซรอส – ถึงยังไงพวกเราก็ต้องทำต่อไปใช่ไหมล่ะ?
รอยด์ - .....ใช่
จีเนียส – แต่ถ้าแรร์เบิร์ดหยุดทำงานหลังจากทำสัญญากับอสูรตนสุดท้าย พวกเราก็จะติดอยู่บนโลกใดโลกหนึ่งกันหมด
ชีน่า – คนของมิสุโฮะก็อยากจะย้ายไปมาที่ซิลวาแลนด์ ต้องมีอะไรที่พอทำได้บ้างสิ
รีฟิล – ฉันคิดว่าก่อนที่จะทำสัญญากับอสูรตนสุดท้าย พวกเราคงต้องศึกษาผลกระทบของการแยกโลกซักหน่อย

แผ่นดินไหวเกิดขึ้นอีกครั้ง....
รีกัล - ....ดูเหมือนว่าความรุนแรงของการสั่นไหวจะเพิ่มมากขึ้นอีก
เพรเซีย – ช่วงเวลาหลังจากการตัดกระแสมาน่า จนถึงการเกิดแผ่นดินไหวก็ลดลงเช่นกันค่ะ
รอยด์ ชั้นเดาว่าโลกกำลังสั่นคลอนเพื่อจะพยายามแยกตัวออกจากกันนะ

~ เทเซอาร่า – วิหารแห่งความมืด ~
พวกรอยด์ได้สำรวจพบวิหารบนเทือกเขาทางใต้ของเมลโตกิโอ ซึ่งเมื่อเข้าไปก็มีแต่ความมืดสนิทจนมองอะไรไม่เห็น
โคเลท - ......มืดตื้ดตื๋อเลยค่ะ
รีฟิล – ดูเหมือนว่าพลังของภูติอสูรแห่งความมืดจะมีอิทธิพลรุนแรงบริเวณนี้น่ะ
รอยด์ – มืดจริงๆเลยนะเนี่ย..เอิ้ก!
เซรอส – โอ้ย! เท้าที่มีค่าของเรา!
รีฟิล – ถ้าเป็นแบบนี้คงจะเดินหน้ากันต่อไปไม่ได้แน่
ชีน่า – ลองไปที่ศูนย์วิจัยธาตุเถอะ พวกเขาน่าจะเคยมาทำวิจัยที่นี่แล้ว ก็น่าจะรู้ว่าทำยังไงถึงจะทำให้ที่นี่สว่างขึ้นได้
รีฟิล – ใช่ ฟังดูเป็นความคิดที่ดีนะ ทุกคน ออกไปกันก่อนเถอะ
โคเลท –ค่ะ!
เซรอส – เท้า.......เท้าของเรา....

~ เมลโตกิโอ ~
รอยด์แอบเข้าเมืองผ่านทางทางระบายน้ำใต้ดินเหมือนครั้งก่อน แต่เมื่อจะเดินไปที่ศูนย์วิจัยก็เผชิญหน้ากับคราโทสอีก...เขาไม่สนใจรอยด์ แต่กลับเดินไปพูดกับเพรเซีย
คราโทส – เราได้ยินมาว่าในป่าใกล้ๆกับโอเซท เคยมีไม้ศักดิ์สิทธิ์เติบโตอยู่ใช่ไหม?
เพรเซีย – ค....ค่ะ
คราโทส – ถ้าเช่นนั้นก็หมายความว่าตอนนี้ไม่มีไม้นั่นอยู่อีกแล้ว?
เพรเซีย - .......ไม้ที่ฉันตัดมา จะถูกเก็บไว้ที่วิหาร
คราโทส – ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นเท่าที่มีเหลืออยู่จริงๆสินะ.....ดูเหมือนเราจะไม่มีทางเลือกอื่น
เขาเดินปลีกตัวไป
รอยด์ – เดี๋ยวสิ! ทำไมครูซิสถึงต้องสนใจไม้ศักดิ์สิทธิ์ล่ะ?
คราโทส – เป็นเพราะมันจำเป็นน่ะสิ......จะมีเหตุผลอะไรอีกล่ะ?
รอยด์ – จำเป็นเรื่องอะไรล่ะ ?!
คราโทส – เรารู้สึกว่าไม่จำเป็นที่จะต้องบอกเธอตอนนี้ นอกจากนั้น....รอยด์ ภูติอสูรที่เธอกำลังทำสัญญาอยู่ เธอต้องหยุดเดี๋ยวนี้
รอยด์ - .....นายคิดว่าพวกเราจะหยุดเพราะนายบอกให้หยุดเหรอ ?!
คราโทส – การเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่อาจจะทำนายได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเป็นสิ่ง ที่อันตราย มันอาจจะลงเอยด้วยผลลัพธ์ที่เธอแก้ไขไม่ได้ก็ได้
รอยด์ – แต่ถ้าไม่มีทางช่วยโลกทั้ง 2 แล้ว พวกเราก็จะทำ!
คราโทส - ......อดทนไว้ รอยด์
คราโทสเดินจากไป
รอยด์ – .........หมายความว่าไงน่ะ?

ศูนย์วิจัยธาตุ
นักวิจัย – คุณชีน่า! ทุกคน!
ชีน่า – พวกชั้นมีเรื่องจะขอร้องนิดหน่อย เกี่ยวกับถ้ำของชาโดว์น่ะ....

นักวิจัย – ยังงั้นหรือยครับ ถ้าแบบนั้นบลูแคนเดิ้ลน่าจะช่วยได้
รอยด์ – บลูแคนเดิ้ล?
รีฟิล – มันเป็นเทียนศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถปัดเป่าพลังแห่งความมืดออกไปได้ คุณมีด้วยหรือ?
นักวิจัย – ครับ พวกเราสร้างมันขึ้นมาใหม่โดยอ้างอิงจากเอกสารโบราณ
รอยด์ – งั้นพวกเราขอยืมซักอันได้ไหม?
นักวิจัย – แน่นอนครับ พวกเรา---
นักวิจัย2 – เฮ้! เป็นเพราะพวกนี้ เคทเลยถูกจับตัวไปไม่ใช่เหรอ!? อย่าช่วยพวกเขาเลย!
นักวิจัย – แต่เขาเป็นเพื่อนของคุณชีน่านะ
รอยด์ – เคท? คุณเคทมีอะไรหรือ?
นักวิจัย – คุณเคทกำลังจะถูกประหารในโทษฐานที่ช่วยเหลืออาชญากรให้หลบหนีการจับกุมไปได้
รอยด์ – เพราะพวกเรา.....บ้าจริง!
โคเลท – รอยด์ ไปช่วยเธอเถอะ!
เพรเซีย – ฉัน....ก็อยากจะช่วยเธอค่ะ
รอยด์ – ได้สิ.....แต่ยังไงล่ะ?
รีกัล – ถ้าร่วมลงแข่งขันในการประลองที่โคลอสเซียม เป็นไงล่ะ
เซรอส – ที่โคลอสเซี่ยม? ทำไมหรือ?
รีกัล – จริงๆแล้วที่นั่นถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ชมการต่อสู้ระหว่างนักโทษกับสัตว์ป่า ซึ่งในเรือนจำจะมีเส้นทางที่เชื่อมต่อกับโคลอซเซี่ยมเพื่อให้นำตัวนักโทษออก มาต่อสู้ได้
เซรอส – โอ...นั่นสินะ นายเคยอยู่ในนั้นมาก่อนนี่
นักวิจัย2 – ถ้างั้นก็รีบไปช่วยเธอเถอะ....
รอยด์ – ได้เลย ไปกันเถอะ ทุกคน

โคลอซเซี่ยม
ประชาสัมพันธ์ – ท่านใดที่จะเข้าร่วมคะ?
รอยด์ – เพรเซียก็แล้วกัน
เพรเซีย - ........ฉัน หรือคะ?
จีเนียส – อยากให้ผมออกไปแทนไหม?
รีกัล -เราออกไปแทนเธอเองก็ได้
จีเนียส+รีกัล - ....................
เพรเซีย – .........ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะไปเอง
รอยด์ – โชคดีนะ เพรเซีย

เพรเซียเข้าแข่งขัน 1 นัด และอาศัยช่วงนั้นแอบเข้าประตูผ่านเข้าไปในเรือกจำ และพบเคทที่ถูกคุมขังอยู่
เคท – ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?
เพรเซีย – ฉันมาช่วยคุณ......ไปกันเถอะ
เคท – ขอบคุณ แต่ว่า.....ไม่เป็นอะไรหรือ ฉันเป็นคนทดลองกับเธอนะ
เพรเซ๊ย – ไม่เป็นไรค่ะ คุณมาอยู่ที่นี่เพราเหตุผลที่ไม่ถูกต้องเท่านั้น
เคท – ตกลง.....

เคท – ขอบคุณนะ.....
รีกัล – ตอนนี้พวกเราช่วยเธอได้แล้ว แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปล่ะ?
รอยด์ – คุณมีครอบครัวบ้างหรือเปล่า?
เคท – แม่ของฉันตายไปแล้ว ส่วนพ่อ......ฉันไม่มีพ่อ
จีเนียส – ไม่มี? หมายความว่ายังไงน่ะ?
เคท - .........ฉันมีเรื่องจะขอร้อง ช่วยพาฉันไปส่งที่โอเซทด้วยเถอะ
รอยด์ – โอเซท? ตอนนี้เหลือแต่ซากปรักหักพังแล้วนะ แน่ใจแล้วเหรอครับ?
เคท - ค่ะ.....ได้โปรดเถอะ ที่นั่นเป็นที่ๆฉันเกิด

~ โอเซท ~
เคท – ขอบคุณที่ช่วยฉันทั้งๆที่ฉันเป็นคนทำการทดลองกับเพรเซียแท้ๆ
รอยด์ –เพราะคุณก็เคยช่วยพวกเรามาก่อน และเพราะเรื่องนั้นคุณถึงจะถูกประหาร พวกเราถึงต้องมาช่วยน่ะ
เคท – ถึงแม้จะรุ้ว่าฉันคือใครงั้นหรือ?
โคเลท – คุณคือใครเหรอคะ?
เคท – แม่ของฉันเป็นเอลฟ์ พ่อของฉันเป็นมนุษย์......และเขากำลังอยู่ในฐานะสันตะปาปาแห่งวิหารมาร์เทล
ชีน่า – พ่อของเธอคือ.....สันตะปาปาเหรอ?!
เซรอส - ...........เธอโชคดีนะเนี่ยที่หน้าตาเหมือนแม่มากกว่า
จีเนียส – นายมีเรื่องจะพูดแค่นั้นเหรอ?!..........แต่เขาพยายามจะประหารลูกสาวตัวเอง แย่จริงๆเลย!
เซรอส – แต่ก็เป็นสันตะปาปาเอง ที่เป็นผู้ออกกฎว่าฮาล์ฟเอลฟ์ทุกคนที่กระทำความผิด จะถูกลงโทษถึงชีวิต
จีเนียส – อะไรนะ ?! เขาทำอะไรแบบนั้นได้ยังไง ทั้งๆที่ลูกของเขาก็เป็นฮาล์ฟเอลฟ์?!
เซรอส – เฮ้ เฮ้ อย่ามาโกรธเราสิ
จีเนียส – ผมสาบานว่าจะเล่นงานเขาแน่!
เคท - .......ด...เดี๋ยวก่อน .....อย่าทำอะไรพ่อของฉันนะ
จีเนียส – ทำไมล่ะครับ ?! เขาทำขนาดนี้กับคุณนะ ?!
เคท – แต่......ท่านก็ยังเป็นพ่อของฉัน .....ตอนที่ท่านสั่งให้ฉันทำการทดลองเพื่อเปลี่ยนเอกซ์เฟียร์ให้กลายเป็นครู ซิสคริสตัล ฉันดีใจมาก ว่าในที่สุดพ่อก็ต้องการฉัน......
จีเนียส –ผมไม่เข้าใจหรอก!
รีฟิล – จีเนียส สงบสติลงก่อน
จีเนียส – แต่ว่า!
โคเลท - .......ฉันคิดว่าฉันพอเข้าใจค่ะ ตอนที่ฉันคิดว่าเรมิเอลอาจจะเป็นพ่อของฉัน ฉันก็ดีใจที่ในที่สุดพ่อก็ได้มาพบฉัน ถึงแม้ฉันจะรู้ว่าการเดินทางจะจบลงพร้อมความตายของฉัน
เคท - .......ฉันจะขอคิดด้วยตัวฉันเองซักพัก เกี่ยวกับพ่อและฮาล์ฟเอลฟ์.....ขอบคุณจริงๆที่ช่วยฉัน แล้วก็.....เพรเซีย
เพรเซีย - ........คะ?
เคท - ........ฉันขอโทษนะ
โคเลท - ....น่าเศร้าจริงๆ.......ทำไมเรื่องถึงต้องกลายมาเป็นแบบนี้นะ?
รีกัล - พลังที่อยู่ตรงข้ามกัน จะเป็นปฏิปักษ์กันตลอด ไม่ว่าซิลวาแลนด์กับเทเซอาร่า เอลฟ์กับมนุษย์ หรือสวรรค์กับโลก
รีฟิล – และผู้ที่อยู่ตรงกลางระหว่างทั้ง 2 จะเป็นผู้ถูกเสียสละ....ฮาล์ฟเอลฟ์ Great Seed และ มิโกะด้วย
รอยด์ – การพูดว่าบางคนจะต้องเสียสละเป็นสิ่งที่ผิดนะครับ
เซรอส – แต่เวลาใดก็ตามที่มี คน 2 คน คนหนึ่งก็จะต้องเสียสละเพราะการเกิดขึ้นของความหนือกว่า สูงกว่า มันเป็นอย่างนี้หมด ทั้งประเทศ ทั้งโลก ความเสมอภาคน่ะ....เป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้น
ชีน่า – ชาติกำเนิด สถานะภาพ รูปลักษณ์ เผ่าพันธุ์.......ทุกคนก็ผูกมัดกับสิ่งเหล่านี้ทั้งนั้น
รอยด์ – แต่ทุกคนก็มีหัวใจที่เหมือนกัน ทุกคนก็รู้สึกเจ็บปวดเมื่อถูกคนอื่นปฏิเสธ แต่ทุกคนก็ลืมเรื่องนี้ไป
จีเนียส – มีหัวใจเหมือนกัน..........
โคเลท – ใช่ ถ้าเพียงแค่ทุกคนสามารถคิดถึงคนอื่นแบบนั้นได้....
เพรเซีย – แม้จะทีละเล็กทีละน้อย แต่มนุษย์ก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้
รอยด์ - ......สิ่งที่พวกเราทำได้ ก็คือเชื่อในสิ่งนั้น และเริ่มทำในสิ่งที่พวกเราทำได้
รีฟิล – ใช่ ที่พวกเราทำได้ในตอนนี้ก็คือการปลดการเชื่อมโยงมาน่าของภูติอสูร
รอยด์ – ครับ พวกเรากลับไปเอาบลูแคนเดิ้ลที่ศูนย์วิจัยเถอะ พวกเราจะได้ทำสัญญากับชาโดว์ได้

~ เมลโตกิโอ – ศูนย์วิจัยธาตุ ~
รีฟิล – พวกเราคุ้มกันคุณเคทไปส่งที่โอเซทตามที่เธอขอร้องแล้วค่ะ
นักวิจัย – ครับ ที่นี่ก็มีปัญหานิดหน่อยเหมือนกัน เพราะคุณเคทหลบหนีไปได้ สันตะปาปาจึงเสียหน้าเป็นอย่างมาก พวกเราจึงกังวลกันมากว่าจะถูกจับกุมกันไปด้วย
นักวิจัย2 – นี่คือบลูแคนเดิ้ล....ขอบคุณมาก
รีกัล – พวกเราจะได้เข้าถ้ำแห่งความมืดได้
ชีน่า – ใช่ พวกเราจะใช้งานอย่างดีเลยล่ะ

~ วิหารแห่งความมืด
เมื่อเข้าไปถายใน และจุดบลูแคนเดิ้ล มาน่าแห่งความมืดที่ปกคลุมถ้ำนี้อยู่ก็ถูกปัดเป่าจนหายไปและสามารถเดินเข้า ไปในถ้ำได้อย่างสะดวก รอยด์ได้พบกับก้อนพลังงานที่เกิดจากการรวมตัวของมาน่าแห่งความมืดที่ซึมออก มาจากผนึก และเป็นสาเหตุให้มาน่าในบริเวณนี้ไม่เสถียร รอยด์จึงเดินตามหาก้อนพลังงานนั้นจนครบ และนำทางลงไปยังลานพิธีกรรมในชั้นล่างสุด
รอยด์ – ถ้าชาโดว์เป็นภูติอสูรแห่งความมืด ฝ่ายตรงข้ามก็คงเป็นภูติอสูรแห่งแสงใช่ไหม?
โคเลท – อืม ถามทำไมเหรอ?
รอยด์ – ก็ลูน่าเคยบอกพวกเราให้พาอาสก้ามาด้วย ก็เลย....
จีเนียส - ผมสงสัยว่าทำไมอาสก้าถึงออกจากหอคอยแห่งมาน่ามา?
เซรอส – เขาอาจจะแค่หนีออกมาหาอีหนูก็ได้มั้ง ~
ชีน่า - ......นายสับสนอาสก้ากับตัวนายเองแล้วล่ะ เซรอส เอาเถอะ ชั้นจะเริ่มล่ะนะ
ก้อนพลังงานแห่งความมืดวิ่งเข้ารวมตัวกันที่แท่นพิธี และกลายร่างเป็นชาโดว์ซึ่งอยู่ในรูปลักษณ์เหมือนมนุษย์ต่างดาว
“มิโทส....กับเรา.....พันธะสัญญา....”
รอยด์ – มิโทส......พวกเรากำลังทำสิ่งที่มิโทสเคยทำในตำนาน
ชีน่า – นามของฉันคือชีน่า! ฉันขอให้ท่านประกาศยกเลิกพันธะสัญญาเดิมกับมิโทส และรังสรรค์พันธะสัญญาใหม่ กับฉัน
“......รับมือ...”

“สัตย์สาบาน...........”
ชีน่า – นายนี่ไม่ยอมเปลืองคำพูดเลยใช่ไหม? เอ่อ......เพื่อสร้างสถานที่ซึ่งโลกทั้ง 2 ไม่ต้องเสียสละซึ่งอีกฝ่าย ฉันขอให้ท่านมอบพลังให้ฉัน
“…….ตกลง”
ร่างของชาโดว์รวมตัวกันกลายเป็นแหวนอาเมทิส
รอยด์ – ที่เหลือก็คือต้องทำสัญญากับภูติอสูรแห่งแสง เพื่อตัดการไหลเวียนของมาน่าสายสุดท้าย ฝากด้วยนะ ชีน่า!

~ ซิลวาแลนด์
เพื่อจะทำสัญญากับลูน่า รอยด์ต้องตามหาอาสก้าให้พบเสียก่อน ทุกคนจึงเดินทางไปพบโนว่าเพื่อถามเบาะแสของอาสก้าอีกครั้ง
รีฟิล – ถ้าวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมด กับสถานการณ์ของพวกเราในปัจจุบัน....
รอยด์ – พวกเราต้องค้นหาต้นรินกะด้วยแรร์เบิร์ด หลังจากนั้นก็ทำให้เสียงเพลงลอยไปตามสายลม
ชีน่า – ให้ฉันจัดการเอง พวกเรามีซิลฟ์ ภูติอสูรแห่งสายลมนี่!
จีเนียส – แต่จะทำยังไงล่ะครับ ถ้าต้นไม้มันตายไปแล้ว
โคเลท – อาจารย์พอจะฟื้นมันขึ้นมาใหม่ด้วยศาสตร์ฟื้นฟูได้ไหมคะ?
รีฟิล – พวกเรามีผลของต้นรินกะที่ลูกของโนว่าให้มา ถ้าพวกเราเร่งความเร็วในการเจริญเติบโตด้วยเอกซ์เฟียร์และใช้ศาสตร์ฟื้นฟู ของฉันซึ่งขยายพลังด้วยเขายูนิคอร์น บางทีอาจจะทำอะไรได้บ้างก็ได้ และพวกเราอาจต้องใช้พลังของภูติอสูรแห่งดินด้วย เพราะต้องทำให้พื้นดินอุดมสมบูรณ์ขึ้น
ชีน่า – เรื่องนั้นก็เป็นหน้าที่ของฉันเหมือนกัน แล้วเอกซ์เฟียร์ล่ะ?
เซรอส – ลองไปขออัลเทสต้าก็ได้มั้ง?
รอยด์ – พ่อชั้นก็อาจจะมีซักอัน ยังไงเราก็ใช้แค่อันเดียวนี่?
รีกัล – ถ้าเช่นนั้น ที่เหลือก็มีเพียงบทเพลง เราสงสัยว่าจะสามารถบรรเลงได้ไพเราะหรือเปล่า?
รีฟิล – เรื่องนั้นล่ะที่พวกเราไม่อาจรู้
รอยด์ – ให้ชั้นจัดการเอง ชั้นคงทำอะไรกับลูกไม้เล็กๆนี่ไม่ได้ แต่บนต้นรินกะที่ฟื้นคืนมาต้องมีผลที่ใหญ่ๆอยู่แน่ๆ ชั้นจะทำขลุ่ยจากผลของมันให้เอง พวกเราต้องการขลุ่ยที่เหมือนกับของมิโทสใช่ไหมล่ะ?
จีเนียส – รอยด์! นายทำได้ด้วยเหรอ?
รอยด์ – ชั้นจะแสดงฝีมือที่พ่อสอนมาเอง แล้วก็ยังมีเพรเซียอีก
เพรเซีย – ค่ะ ฉันจะช่วย
รอยด์ – โอเค งั้นไปตามหาต้นรินกะกันเถอะ!

รีฟิล พวกเรามากันจนถึงวันนี้แล้วสินะ ....เวลาที่กระแสมาน่าสายสุดท้ายจะถูกตัด
จีเนียส - ผมสงสัยว่าคุณเพรเซียกับคนอื่นๆจะไปอยู่ที่ไหน เมื่อโลกทั้ง 2 ต้องแยกจากกันแล้ว
โคเลท – แล้วอาจารย์กับจีเนียสล่ะคะ?
รอยด์ – นั่นสิ ทั้ง 2 คนเป็นคนของเทเซอาร่านี่หน่า?
จีเนียส – ฉัน....จะอยู่ที่นี่ เพราะรอยด์กับคนอื่นๆก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน
รีฟิล - .....ขอโทษนะ แต่ให้เวลาฉันคิดซักพักเถอะ
จีเนียส – พี่!
รีฟิล – นี่เป็นเรื่องสำคัญนะ ฉันด่วนตัดสินใจไม่ได้หรอก
โคเลท – ฉันเข้าใจค่ะ
รอยด์ – ผมอยากให้ทั้ง 2 คนอยู่ที่นี่นะ แต่ผมจะรอให้อาจารย์ตัดสินใจก่อน
รีฟิล – ขอบใจนะ รอยด์

ชีน่า – ต่อไปก็เป็นภูติอสูรตนสุดท้ายแล้วสินะ!
รีฟิล – เธอเปลี่ยนไปมากนะ ไม่เหมือนกับที่เคยเป็นตอนแรกเลย
ชีน่า – เพราะโครินน่ะ.....เขามอบความกล้าให้ชั้น
รีฟิล – จริงสินะ...สำหรับพวกเราแล้ว เขาก็คือเพื่อนร่วมทางคนหนึ่ง......
ชีน่า – รีฟิล...........
รีฟิล - และก็เป็นตัวอย่างการทดลองที่ดีอีกด้วย!
ชีน่า - ธ........เธอนี่...........

ระหว่างการค้นหาต้นรินกะ รอยด์ได้แวะที่เมืองประมงอิซลูท และพบกับคราล่าในร่างปีศาจ กำลังถูกทหารมากมายล้อมกรอบเพื่อสังหารอยู่
ทหาร – ครั้งนี้พวกเราไม่ปล่อยให้แกหนีไปแน่!
รอยด์ – หยุดนะ!
ทหาร – พวกนายอีกแล้วเหรอ! ถ้ามาขัดขวางละก็พวกเราจะจัดการพวกนายด้วยนะ!
รอยด์ – ไม่ใช่แบบที่พวกนายคิดหรอก! อาจารย์ ช่วยทีครับ!
รีฟิล – ฉันรู้แล้ว
เธอเดินเข้าไปใช้ศาสตร์ฟื้นฟูที่ขยายพลังด้วยเขายูนิคอร์นกับคราล่า ร่างของเธอกลับสู่สภาพเดิมอีกครั้ง
รีฟิล – คุณคราล่าใช่ไหม? ได้ยินที่ฉันพูดไหม?
คราล่า – ค่ะ...ค่ะ! ขอบคุณมากจริงๆ ในที่สุดฉันก็ได้คืนสภาพเดิมซักที!
โคเลท – ดีจังเลย! ฉันดีใจจริงๆ
ทหาร – อ...อะไร ทำไมปีศาจถึงกลายเป็นมนุษย์ล่ะ?
จีเนียส – โง่หรือเปล่าครับ? เธอเป็นมนุษย์ตั้งแต่แรกแล้ว แต่เธอกลายเป็นปีศาจเพราะดีไซแอนท์
คราล่า – ฉันจะขอบคุณพวกคุณอย่างไรดีคะ? ฉันมีความทรงจำตอนกลายร่างอย่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ฉันก็จำได้ว่าพวกคุณช่วยพัลมาคอสต้าไว้
โคเลท – ไปหาชาวเมืองเถอะค่ะ ให้ทุกคนรู้ว่าคุณยังปลอดภัยอยู่

แรร์เบิร์ดบินสำรวจไปเรื่อยๆ จนพบต้นรินกะในที่สุด มันอยู่กลางพื้นที่ว่างซึ่งล้อมรอบด้วยภูเขา ใกล้ๆกับภูเขาโอซ่าเหมือนที่โนว่าเคยบอกไว้ และต้นไม้ก็อยู่ในสภาพตายซากเหมือนที่คิด
รอยด์ – อาจารย์ ชีน่า พร้อมไหม?
รีฟิล – ฉันพร้อมแล้ว
ชีน่า - เมื่อไหร่ก็ได้
รอยด์เดินไปฝังเศษเอกซ์เฟียร์ที่ได้มาจากเดิร์กไว้คู่กับผลรินกะที่ได้จากลูกสาวโนว่า ไว้ใต้ต้นรินกะเดิม
รอยด์ – โอเค อาจารย์กับชีน่า เริ่มได้เลย!
ชีน่า – เอาล่ะนะ! ฉันขอเพรียกหาข้ารับใช้แห่งพระแม่ธรณี!
มาน่าแห่งดินมารวมตัวกันกลายร่างเป็นโนม
โนม – มีอะไรเรอะ?
ชีน่า – โนม! ช่วยทำให้ผืนดินนี้สมบูรณ์อีกครั้งด้วย!
โนม –หืมมมม ....ตกลง
มาน่าของโนมรวมตัวอยู่เบื้องบน และพุ่งหายลงไปใต้พื้น แสงของมาน่ากระจายไปรอบๆดินบริเวณนั้น
ชีน่า – โอเค รีฟิล เชิญเลย
รีฟิล – เขาแห่งยูนิคอร์น.....ให้ฉันยืมพลังด้วยเถอะ! Resurrection!
แสงสว่างวาบขึ้น และต้นรินกะก็เติบโตขึ้นอย่างสมบูรณ์ แผ่กิ่งเขียวไปทั่ว
โคเลท – ว้าว~ ต้นรินกะฟื้นมาแล้ว!
เซรอส – โอ้ว คุณครู น่าทึ่งจริงๆ~
รีฟิล – รอยด์กับเพรเซีย ที่เหลือก็หน้าที่พวกเธอล่ะนะ
เพรเซีย – ค่ะ คุณรอยด์
รอยด์ – อืมมมม ซักอันนี้เป็นไง
รอยด์ปลิดผลรินกะขนาดใหญ่จากต้นลงมา
เขากับเพรเซียใช้เวลา 1 คืนในการสร้างขลุ่ยขึ้นจากผลรินกะ จากนั้นก็มอบขลุ่ยที่ทำขึ้นมาให้กับจีเนียส
จีเนียส – คุณเพรเซีย! รอยด์! นี่มันเยี่ยมมากเลยล่ะ!
รอยด์ – ขั้นสุดท้ายแล้วนะ จีเนียส ชีน่า!
จีเนียสบรรเลงเพลงด้วยขลุ่ยอันนั้น ขณะชีน่าใช้สายลมของซิลฟ์พัดพาเสียงนั้นให้ล่องลอยไปตามสายลม......
รีฟิล – ดูสิ!
บนฟ้าเหนือต้นรินกะ อาสก้าในร่างของนกสีทอง 2 หัว โฉบร่อนลงมาเหนือต้นไม้
โคเลท – นี่เหรออาสก้า.....
“ใครเป็นผู้เรียกเรามา?”
ชีน่า – อาสก้า! ฉันต้องการพลังของท่าน ได้โปรดสร้างพันธะสัญญากับฉันเถอะ!
“พันธะสัญญา.........ลูน่าล่ะ?”
เซรอส – พวกเรายังไม่ได้ทำสัญญากับลูน่าน่ะ
“เราไม่ต้องการสร้างพันธะสัญญา.....ยกเว้นว่าลูน่าจะอยู่กับเรา”
ชีน่า – ถ้างั้นพวกฉันก็จะไปทำสัญญากับลูน่า
“ถ้าเช่นนั้นเราก็จะไปหาลูน่า ลาก่อน จนกว่าจะถึงตอนนั้น........
อาสก้าบินหายไปบนท้องฟ้า....
รอยด์ – ชีน่า นั่นมันไม่เป็นอะไรเหรอ?
ชีน่า – เขาบอกเองว่าจะทำสัญญา เลยไม่จำเป็นที่จะต้องทำสัญญากันที่นี่ ตอนนี้ ใช่ไหมล่ะ?
รีกัล – ทั้งลูน่าและอาสก้าต่างก็เป็นภูติอสูรแห่งแสง หากลูน่าทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมของกระแสมาน่า ก็ไม่จำเป็นที่จะบังคับให้อาสก้าทำสัญญาที่นี่
โคเลท – ต่อไปก็ต้องไปที่หอคอยมาน่า และทำสัญญาอย่างเป็นทางการใช่ไหมคะ?
รีฟิล – พวกเขาทั้ง 2 คนคงจะขอทดสอบพร้อมๆกัน.....คงจะหลีกเลี่ยงไม่ได้
รอยด์ – ยังไงก็ต้องทำล่ะ!

ชีน่า – ในที่สุดก็มาถึงจุดสุดท้ายแล้วนะ........
รีกัล – พวกเรา คนของเทเซอาร่า ก็คงต้องเริ่มคิดแล้วว่าจะอยู่ด้านไหน
เซรอส – พูดอีกแง่หนึ่ง ก็คือจะอยู่ที่ซิลวาแลนด์ต่อไปหรือจะกลับเทเซอาร่า
เพรเซีย - .......ฉัน.....ไม่ว่าด้านไหนก็มีแค่ตัวคนเดียวค่ะ
ชีน่า – สำหรับชั้น....คงจะย้ายมาซิลวาแลนด์พร้อมๆกับคนของมิสุโฮะ
เซรอส – ซิลวาแลนด์ดูไม่ค่อยสะดวกสบายเท่าไหร่น่ะนะ....แต่ดูท่าทางเทเซอาร่าจะสงบสุขมากขึ้นถ้าเราไม่อยู่
รีกัล – เช่นนั้น เราก็คงเป็นคนเดียวที่มีสิ่งยึดเหนี่ยวบนเทเซอาร่าสินะ
ชีน่า – คงจะพูดแบบนั้นไม่ได้หรอก เพราะพวกเราก็มีสิ่งยึดเหนี่ยวอยู่บนเทเซอาร่าทั้งนั้น พวกเราคงต้องใช้เวลาคิดเรื่องนี้อีกหน่อย
เซรอส – ใช่......

ที่หอคอยมาน่า รอยด์วิ่งขึ้นไปยังชั้นบนสุด แต่ก่อนจะถึงทางวาร์ปขึ้นด้านบนก็พบคราโทสมาขวางไว้!
คราโทส – หยุดเดี๋ยวนี้!
รอยด์ – คราโทส! อย่ามาขวางพวกเรานะ!
คราโทส – ฟังเราก่อน! ระบบศูนย์กลางของเดริส-คาราน พึ่งจะคำนวณผลลัพธ์ออกมาได้ ถ้าพวกเธอทำสัญญากับภูติอสูรทั้งหมด เขตคุ้มครองรอบๆ Great Seed ก็จะหายไปอย่างสมบูรณ์!
ยูอัน –นั่นเป็นสิ่งที่พวกเราต้องการล่ะ!
กระสุนสายฟ้าลอยมาจากด้านหลังรอยด์ เข้าโจมตีคราโทสจนต้องหลบ ยูอันเดินเข้ามาประจันหน้ากับเขา!
คราโทส – นายไม่เข้าใจหรือไง?!สิ่งที่นายหวังไว้น่ะมันไม่เกิดขึ้นหรอก!
ยูอัน – เงียบซะ! นายคิดว่าเราจะยอมปล่อยโอกาสนี้ไปหรือ ?! รอยด์ ! ปล่อยเขาให้เราจัดการเอง! ไปซะ สร้างพันธะสัญญากับภูติอสูรแห่งแสง!

รอยด์วิ่งผ่านทั้ง 2 คนไปสู่ชั้นบนสุดของหอคอย ซึ่งจิตวิญญาณแห่งแสงลอยอยู่บนลานพิธีกรรม
รอยด์ – ที่นี่ล่ะ เขตคุ้มครองของ Great Seed จะพังทลายลงหลังพวกเราทำสัญญา
โคเลท – ฝากด้วยนะคะ ชีน่า
ชีน่า – แน่นอน
จิตวิญญาณแห่งแสงเปล่งประกายและแปลงสภาพเป็นลูน่า
ชีน่า – นามของฉันคือชีน่า! ฉันขอให้ท่านประกาศยกเลิกพันธะสัญญาเดิมกับมิโทส และสร้างพันธะสัญญาครั้งใหม่ กับฉัน
ลูน่า – แล้วอาสก้าล่ะ?
ชีน่า – เขากำลังมาน่ะ เขาสัญญาไว้แล้ว
ลูน่า – ถ้าเช่นนั้นก็ตกลง ฉันจะขอดูความเหมาะสมของพวกท่าน ในการครอบครองพลังของฉัน
อาสก้าบินลงมายู่ข้างๆลูน่า และเริ่มการทดสอบทันที!

ลูน่า – ทักษะของพวกเขาช่างทรงพลังจริงๆ กล่าวสัตย์สาบานของท่านที่จะใช้เพื่อรังสรรค์พันธะสัญญากับพวกเราสิ
ชีน่า – ฉันขอประกาศสัตย์สาบานว่าจะทำให้เมล็ดผลอันยิ่งใหญ่ผลิใบออกมาอีกครั้ง เพื่อการฟื้นฟูที่แท้จริงของทั้ง 2 โลก
ลูน่า – พวกเราขอยอมรับสัตย์สาบานนั้น พลังของพวกเราเป็นของท่านแล้ว
ร่างของทั้ง2กลายเป็นแสงรวมตัวเข้าหากันกลายเป็นแหวนอัญมณีโทปาซ ถึงตอนนั้น คราโทสและยูอันก็วิ่งขึ้นมา
ยูอัน - ....สำเร็จแล้ว!
คราโทส – ไม่ใช่!

เวลานั้น ที่วิหารทั้ง 4 แห่งของซิลวาแลนด์ แท่นพิธีกรรมของทั้ง 4 ต่างเรืองแสงขึ้นพร้อมๆกัน ก่อนที่เสาลำแสงจะพุ่งขึ้นมาจากแต่ละที่จนมองเห็นได้ชัดเจนจากทั่วโลก...... ที่หอคอยแห่งการชำระล้าง บางสิ่งพุ่งทะลุพื้นดินขึ้นมามากมาย....มันคือรากต้นไม้ขนาดใหญ่.....รากของ พฤกษายักษ์คาราน มันแทงทะลุพื้นดินและทำลายพื้นที่กินเป็นอาณาบริเวณกว้าง
ที่เมืองพัลมาคอสต้าซึ่งอยู่ติดทะเล คลื่นยักษ์ก็พัดถาโถมเข้าทำลายเมืองเพราะการขยายตัวอย่างรวดเร็วของต้นไม้ ทั้งเมืองถูกทำลายจนจมอยุ่ใต้น้ำหมดสิ้น
ทุกคนบนซิลวาแลนด์ต่างจ้องมองไปยังต้นไม้ขนาดใหญ่ที่เติบโตอย่างรวดเร็ว .....กิ่งขนาดใหญ่มหึมามากมายมหาศาลของมันแตกตัวออกมาเรื่อยๆ และก่อรูปจนสูงเสียดฟ้า หากแต่ต้นไม้นั้นไม่มีใบเลยแม้ใบเดียว จนดูราวกับต้นไม้แห่งความตาย ....ที่ใจกลางของมันมีคริสตัลขนาดใหญ่อยู่ และภายในนั้นก็มีร่างหญิงสาวผุ้หนึ่งถูกตรึงร่างไว้.....

รอยด์ – เกิดอะไรขึ้นน่ะ?!
เซรอส – พระเจ้าช่วย....
จีเนียส – นั่นมัน....พฤกษายักษ์คารานเหรอ?
โคเลท – คนๆนั้น....ฉันรู้สึกเหมือนเคยพบเขามาก่อน
ยูอัน - .......มาร์เทล!
รีฟิล – มาร์เทลหรือ? หญิงที่กำลังจะถูกต้นไม้ดูดกลืนไปนั่นคือมาร์เทลหรือ?
โคเลท – เธอทำให้ฉันนึกถึงใครซักคน....
ยูอัน – ทำไมมาร์เทลถึงปรากฏตัวพร้อมกับต้นไม้ยักษ์ประหลาดนั่นล่ะ ?
คราโทส – เรากลัวอยู่แล้วว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น........
รอยด์ – นายหมายความว่ายังไง?
คราโทส – เนื่องจากการเสียความเสถียรภาพของเขตคุ้มครองจากภูติอสูร Great Seed จึงเกิดสภาพที่ไม่สามารถควบคุมได้ขึ้น
ยูอัน – ไม่! จุดประสงค์ของภูติอสูรก็คือการแบ่งแยก Great Seed จากโลกภายนอกและป้องกันไม่ให้มันเติบโตนี่!
คราโทส – นั่น..........เป็นแค่ครี่งเดียวเท่านั้น โลกทั้ง 2 ถูกบังคับให้แยกออกจากกันโดยอิกดราซิล จริงๆพวกมันน่าจะลอยห่างออกจากกัน และถูกกลืนกินไปกับความว่างเปล่า แต่มันไม่เกิดขึ้น เพราะ Great Seed ถูกจัดให้อยู่ระหว่างทั้ง 2 โลก
ยูอัน – เราไม่อยากฟังนายบรรยายเรื่องนั้นหรอก !
คราโทส – Great Seed จะถูกดึงไปมาอยู่ตลอดโดยทั้ง 2 โลกระหว่างที่ทั้ง 2 พยายามจะแยกห่างออกจากกัน นี่เป็นปาฏิหาริย์มากพอแล้ว ที่ความสมดุลนี้สามารถคงอยู่มาได้อย่างยาวนานขนาดนี้
ยูอัน - ......เดี๋ยวก่อน! ถ้างั้นกระแสเชื่อมโยงมาน่าก็ทำหน้าที่เป็นกรง ที่จะขัง Great Seed ให้คงอยู่ในช่องว่างระหว่าง 2 โลกหรือ? นายจะพูดแบบนี้หรือ?
คราโทส – ถูกต้อง และเพราะนายส่งมาน่าให้กับ Great Seed ที่อยู่ในภาวะไม่สมดุล มันจึงผลิใบออกมาในรูปแบบที่ผิดพลาด และหลุดออกจากการควบคุม และมันยังจะกลืนกินมาร์เทลไปด้วย
รอยด์ – ใครจะสนใจล่ะว่านี่มันเกิดเพราะอะไร ชั้นอยากรู้ว่าจะหยุดมันได้ยังไงมากกว่า
ยูอัน - ....ถ้าที่คราโทสพูดนั้นถูก ซิลวาแลนด์ก็จะถูกกินและถูกทำลายโดย Great Seed และถ้าซิลวาแลนด์ถูกทำลาย เทเซอาร่าก็จะถูกทำลายเช่นกัน เพราะมันถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกันผ่านดินแดนศักดิ์สิทธิ์คาราน และประตูสู่ต่างโลก
เพรเซ๊ย – ถ้างั้น....ทุกคนก็จะตาย
คราโทส – ทุกคน นอกจากต้นไม้ที่บิดเบี้ยวนั่น และเทวทูตที่อยู่บนเดริส-คาราน
จีเนียส – พวกเราต้องทำอะไรบ้างสิ!
ชีน่า – แต่จะทำอะไรได้ล่ะ?
รีกัล – ยูอัน นายวางแผนยังไงกับเรื่องนี้?
ยูอัน – พวกเราจะตัดกระแสมาน่าที่ยิงลงไปจากเตาปฏิกรณ์มาน่า เพื่อไม่ให้ Great Seed ได้รับมาน่ามากไปกว่านี้
คราโทส – แต่แค่นั้นหยุดพฤกษายักษ์ไม่ได้หรอก การเจริญเติบโตได้เริ่มขึ้นแล้ว
เซรอส – ต้นไม้ยักษ์นั่นจะเกิดบ้าคลั่งบนเทเซอาร่าด้วยหรือเปล่า?
คราโทส – เราไม่คิดว่าจะเป็นแบบนั้น ที่เป็นไปได้ก็คงอาจจะมีผลข้างเคียงบ้าง เช่นแผ่นดินไหว
รีฟิล - .........นั่นฟังดูเป็นไปได้ เพราะโคเลทได้เริ่มขั้นตอนของการฟื้นฟูโลกไปแล้ว ภูติอสูรของซิลวาแลนด์จึงอยู่ในสภาวะตื่นตัว เพราะแบบนั้น พฤกษายักษ์จึงถูกดึงมาที่นี่ เพราะภูติอสูรของซิลวาแลนด์
คราโทส – ถูกต้อง ทุกๆครั้งที่ภารกิจของมิโกะในการฟื้นฟูโลกสำเร็จ ภูติอสูรจะสลับบทบาทของพวกตนในฐานะหยินและหยาง ในเวลานี้ ภูติของซิลวาแลนด์กำลังทำหน้าที่ของหยาง ซึ่งเป็นฝ่ายแจกจ่ายมาน่า แต่เพราะพฤกษายักษ์ได้รับมาน่าของซิลวาแลนด์มากเกินไป มันจึงบ้าคลั่งขึ้นมา
รอยด์ - .....ถ้าเป็นแบบนั้น พวกเราทำให้พลังมันเป็นกลางไม่ได้เหรอ? ด้วยการยิงมันด้วยพลังของภูติอสูรด้านตรงข้ามน่ะ?
จีเนียส – ว้าว รอยด์! นายเข้าใจจริงๆเหรอว่าพวกเรากำลังพูดเรื่องอะไรกัน?
รอยด์ – เงียบน่า จีเนียส! อาจารย์เคยพูดว่าขั้วลบและขั้วบวกของแม่เหล็กจะหักล้างกันจนเป็นกลาง นี่มันก็เหมือนๆกันใช่ไหมล่ะ?
รีฟิล – นั่นก็ไม่ถูกหมดนะรอยด์ แต่ก็เป็นความคิดที่ฉลาดของเธอทีเดียว
ชีน่า – ถึงจะตัดสินใจให้ใช้ภูติอสูรของเทเซอาร่าต่อต้านมันดู แต่พวกเราจะทำยังไงล่ะ? พวกเราเข้าไปใกล้ต้นไม้ที่กำลังคลั่งนั่นตอนนี้ไม่ได้เลยนะ
ยูอัน - ........ปืนใหญ่มาน่า
เพรเซีย – ปืนใหญ่มาน่า? เครื่องจักรที่โรดีลสร้างหรือคะ?
ยูอัน – พวกเราเป็นคนหลอกให้โรดีลสร้างสิ่งนั้นเอง ก่อนที่กระแสมาน่าจะเริ่มหายไป พวกเราวางแผนที่จะใช้โรดีลยิงถล่มหอคอยแห่งการชำระล้าง
คราโทส – นายจะเสนอให้พวกเราบรรจุมาน่าจากภูติของเทเซอาร่า ลงไปในปืนใหญ่มาน่า และยิงไปที่พฤกษายักษ์.....หืม.....เราคิดว่าคงไม่มีตัวเลือกที่ดีกว่านี้ แล้ว
รีฟิล – ขั้นแรก พวกเราต้องปิดกระแสมาน่าที่กำลังไหลไปที่ต้นไม้ มันอาจจะสายเกินไปถ้าต้นไม้โตมากกว่านี้
คราโทส – ถ้าเช่นนั้น นี่ก็คือแผน ยูอัน เราจะแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่านายทำงานร่วมกับใคร หรือนายกำลังทำอะไร เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน นายจะต้องสั่งให้เรเนเกทหยุดส่งมาน่าให้พฤกษายักษ์เดี๋ยวนี้ ระหว่างนั้น กลุ่มของรอยด์ก็จะไปที่ปืนใหญ่มาน่า
ยูอัน - ......ตกลง
พื้นดินยังคงสั่นสะเทือนเป็นระยะๆเพราะการอาละวาดของพฤกษายักษ์
ทหารเรเนเกท – เป็นไปไม่ได้ครับท่าน! ฟอร์ซีเทสได้ประหารสายลับที่พวกเราส่งเข้าไปแทรกซึมในค่ายกักกันอิเซเรียหมดแล้ว!
รอยด์ – หมายความว่าไงน่ะ?
ยูอัน -......ค่ายกักกันอิเซเรียยังคงทำงานอยู่ เราเคยส่งคนไปทำงานที่นั่นเพื่อให้จัดการสวิตช์ควบคุมกระแสมาน่า
เซรอส – พูดอีกอย่างก็คือพวกเราต้องลอบเข้าไปในนั้นเดี๋ยวนี้ และหยุดกระแสมาน่าซะ
คราโทส - .....ถ้าเช่นนั้นเราก็จะไปเอง
รีกัล – นายหรือ? นายจะหวังให้พวกเรานายซึ่งเป็นศัตรูของพวกเรา ไปทำหน้าที่นี้หรือ?
ยูอัน – เราจะส่งคนของเราไปเอง
คราโทส – การเตรียมปืนใหญ่มาน่า การปิดเตาปฏิกรณ์มาน่าเพื่อหยุดกระแสมาน่าซึ่งมีอยู่ทั่วโลก...เรามีเรื่อง มากมายที่ต้องให้เรเนเกททำ นายไม่มีกำลังทหารที่จะทำทุกอย่างได้พอหรอก
รอยด์ - .......ชั้นจะไปเอง
ชีน่า – นายพูดอะไรน่ะ? พวกเราต้องไปที่ปืนใหญ่มาน่านะ!
รอยด์ - เธอกับเรเนทก็ไปจัดการเรื่องปืนใหญ่ คราโทสกับพวกชั้นจะลอบเข้าไปในค่ายกักกันอิเซเรีย จากนั้นเธอก็ยิงปืนใหญ่มาน่าตอนที่พวกเราให้สัญญาณ เธอก็คงไม่เชื่อสัญญาณที่คราโทสส่งมาคนเดียวใช่ไหมล่ะ?
ชีน่า – ก็จริง...แต่ว่า....
คราโทส - .....นั่นเกี่ยวกับโชโคล่าหรือเปล่า?
โคเลท – จริงสิ คุณโชโคล่าถูกจับอยู่ที่ค่ายอิเซเรียด้วย
ยูอัน – ตกลง ฝากพวกนายด้วย อย่าทำให้ผิดหวังล่ะ
รอยด์ – ไปกันเถอะ พวกเรา!

บนโลกเทเซอาร่า.....ทุกเมืองต่างเผชิญแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและยาวนาน......
~ บ้านอัลเทสต้า~
มิโทสยืนอยุ่ภายนอกบ้านคนเดียวเงียบๆ
ทาบาธ่า – มีอะไรหรือเปล่าคะ คุณมิโทส
มิโทส – ไม่ครับ....แค่เมื่อครู่ ผมเหมือนได้ยินเสียงจีเนียส....
แผ่นดินไหวเริ่มเกิดขึ้นบริเวณนั้น แรงสั่นสะเทือนทำให้ก้อนหินถล่มลงมาใส่ทาบาธ่า!
มิโทส – ระวัง!
เขาเข้าไปผลักเธออกไปจนตัวเองโดนหินกระแทกเข้าอย่างจัง!
ทาบาธ่า – คุณมิโทส!
มิโทส - มา...ร์.......

ตอนต่อไป
การบุกค่ายกักกันอิเซเรียเริ่มต้นขึ้นเพื่อที่จะหยุดกระแสมาน่าที่ส่งไปให้ พฤกษายักษ์คารานที่กำลังบ้าคลั่ง รอยด์ต้องปะทะกับฟอร์ซีเทสซึ่งมีบัญชีที่ต้องชำระกันอยู่ แล้วยังมีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นกับโคเลทอีก ?! แล้วทุกคนยังจะได้รู้ถึงความจริงของผุ้ถูกเรียกว่า “วีรบุรุษ” ในอดีตกาลที่น่าตกตะลึง ?!

Play time – 65.58 Hr.
Lv : 79
Now saving…………..complete

--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:25 pm----------