Twintales.com

my tales, your tales

 

ครั้งหนึ่งในอดีตกาล เคยมีต้นไม้ขนาดใหญ่ ที่ซึ่งเป็นแหล่งของมาน่าทั้งมวล อย่างไรก็ตาม สงครามได้ทำให้ต้นไม้นี้เหี่ยวเฉาลง วีรบุรุษต้องสละชีวิตเพื่อแทนที่นั้น ด้วยความโศกเศร้าเพราะความสูญเสีย เทพธิดา ได้หายไปสู่สรวงสวรรค์ เทพธิดาทิ้งวจนะให้กับเทวทูตเพียงว่า “ท่านต้องปลุกเรา เพราะหากเราเข้าสู่นิทรา โลกนี้ก็จะสูญสิ้น” เทวทูตจักเลือกผู้หนึ่ง ผู้ซึ่งจะมุ่งสู่หอคอยที่ทอดยาวถึงสวรรค์ และนั่น....จะเป็นจุดเริ่มต้นของการฟื้นฟูผืนดินนี้....

บทที่ 1 – จากจุดเริ่มต้น สู่การเดินทางที่แสนยาวไกล
รอยด์ เออร์วิน ตื่นได้แล้ว!! รอยด์!!
รอยด์ - zzzzZZ
ก้อง แปลงลบกระดานโดนเด็กหนุ่มซึ่งยืนหลับทั้งๆที่ถือถังน้ำไว้ทั้ง2ข้าง เต็มๆหัว
รอยด์ – โอ้ย...
รีฟิล - ...ยังจะหลับได้อีกนะ ทั้งๆที่ยืนแบบนี้
รอยด์ - อ้ะ อาจารย์รีฟิล ชั่วโมงเรียนจบแล้วเหรอครับ
รีฟิล – เฮ้อ....ช่างเถอะ ให้คนอื่นตอบแทนก็แล้วกัน...จีเนียส ตอบได้ไหม
จีเนียส – ครับ อาจารย์รีฟิล วีรบุรุษมิโทสเป็นผู้หยุดยั้งสงครามในอดีตกาลบนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์คารานครับ
รีฟิล – ถูกต้อง หลังจากนั้น มิโทสก็ได้ทำสัญญากับเทพธิดามาเทลเพื่อกักขังเหล่าดีไซแอนท์ซึ่งเป็นผู้ก่อสงครามขึ้น
รอยด์ – แต่ตอนนี้พวกนั้นก็กลับมาสร้างความเดือดร้อนให้กับทุกคนอีกแล้วไม่ใช่เหรอ!
รีฟิล – เราได้เรียนกันไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วไม่ใช่หรือ เมื่อผนึกอ่อนแรงลง เหล่าดีไซแอนท์ก็จะกลับมาอีก เหมือนกับตอนนี้
รอยด์ – อ่ะ...ผมรู้อยู่แล้วล่ะ แค่ลืมไปเอง...
รีฟิล – วันนี้เป็นวันแห่งคำพยากรณ์ เป็นวันที่สำคัญมาก ซึ่งผู้ได้รับเลือก(มิโกะ)จะได้รับคำบัญชาจากเทพธิดามาเทล เอาล่ะ มิโกะโคเลท
โคเลท – ค่ะ
รีฟิล – ช่วยเล่าให้ทุกคนฟังถึงการเดินทางเพื่อการฟื้นฟูโลกซิ
โคเลท – เป็นการเดินทางเพื่อผนึกดีไซแอนท์ค่ะ ระหว่างการเดินทางซึ่งต้องผ่านการทดสอบมากมายนี้ เหล่าอสูรซึ่งคอยพิทักษ์โลกก็จะตื่นจากการหลับใหล แล้วมาน่าก็จะฟื้นฟูขึ้นอีกครั้ง
รีฟิล – ถูกต้อง ฉันคิดว่าพวกเราคงคาดหวังได้อยู่แล้วว่ามิโกะน่าจะตอบคำถามนี้ได้ การหมดไปของมาน่าเป็นสาเหตุของการขาดแคลนอาหารและความแห้งแล้ง ว่ากันว่านี่เกิดขึ้นเพราะพวกดีไซแอนท์ได้ใช้มาน่าไปอย่างมหาศาลในที่กักกัน มนุษย์ของพวกนั้น
รีฟิล – การเดินทางของมิโกะมี2เป้าหมาย คือฟื้นฟูมาน่า และกำราบเหล่าดีไซแอนท์...เอาล่ะ คำถามต่อไป
ขณะนั้นเอง แสงสว่างจ้าก็ปรากฏมาจากนอกหมู่บ้าน
รอยด์ – อะไรน่ะ...
โคเลท – นั่นมัน....
รีฟิล – นั่งลงทุกคน ดูเหมือนว่าจะถึงเวลาที่จะรับคำบัญชามาถึงแล้ว อาจารย์จะไปตรวจสอบที่โบสถ์ก่อน ขอให้ทุกคนอยู่ที่นี่แล้วเรียนด้วยตัวเอง เข้าใจนะ
โคเลท – อาจารย์คะ ฉันขอไปด้วย!
รีฟิล – ไม่ได้ โคเลท ถ้ามีคำบัญชาลงมาจริงๆ นักบวชจะมาหาเธอที่นี่เอง รออยู่ที่นี่กับคนอื่นน่ะล่ะ
โคเลท – ค่ะ....

(บังคับรอยด์ได้แล้ว)
คุยกับโคเลท – แสงนั่นสวยจังเลยนะ...
คุยกับจีเนียส – ระหว่างชั่วโมงเรียน รีฟิลบอกว่าเมื่อคำบัญชาลงมาถึง ครูซิสคริสตัลจะเปล่าประกายอยู่บนแท่นพิธีกรรม ถ้างั้นแสงนั่นก็ต้องเกิดจากครูซิสคริสตัลที่โบสถ์แน่ๆเลย

ขณะเดินออกจากห้อง จีเนียสวิ่งมาหา
จีเนียส - รอยด์! อย่าบอกนะว่าจะแอบออกไปน่ะ เดี๋ยวพี่รีฟิลจะโกรธนะ!
รอยด์ – ชั้นอยากรู้มากๆจริงๆว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับโคเลทเมื่อเธอรับคำบัญชามาแล้ว เห็นพูดกันแต่ผู้ถูกเลือกแพ่งการฟื้นฟู กับ วันแห่งคำพยากรณ์ แต่ไม่เห็นมีใครบอกนี่เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นจริงๆojt
จีเนียส – แต่ว่าพี่บอกให้อยู่ที่นี่แล้วเรียนด้วยตัวเองนะ

### ตัวเลือก1 ####
1. นี่มันเป็นการค้นคว้าน่า (จีเนียส ++) (หากเลือกข้อนี้ จะไปเห็นบาทหลวงตายที่วิหาร + คำพูดจะสลับกันนิดหน่อย และ ### ตัวเลือกที่2 ### จะมีให้เลือกที่นั่น)
2. – โอเคๆ.....
จีเนียส – พูดตรงๆนะ รอยด์ เวลาพี่โกรธน่ะมันไม่ดีนักหรอก....
รอยด์ – เฮ้อ.....ชั้นอยากจะไปดูจริงๆนะเนี่ยว่าเกิดอะไรขึ้น...
โดยไม่คาดฝัน บาทหลวงคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องเรียนอย่างอ่อนแรงเพราะอาการบาดเจ็บ
บาทหลวง – ...ท่านมิโกะ!!...
บาทหลวงเดินเข้าไปหาโคเลทแล้วล้มลง
โคเลท – ท่านเจ้าคุณ !!
รอยด์ – เป็นอะไรหรือเปล่า!!
บาทหลวง – พวกดีไซแอนท์..โจมตีวิหาร....
จีเนียส – เดี๋ยวก่อนสิ...อิเซเรียมีสนธิสัญญาสงบศึกไม่ใช่เหรอ...
รอยด์ – นายหมายถึงสัญญาที่ว่าพวกมันจะไม่โจมตีหมู่บ้าน ตราบใดที่ทุกคนไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับที่กักกันมนุษย์น่ะเหรอ
โคเลท – อื้อ....ท่านย่าบอกว่าเพราะต้องการจะปกป้องฉัน
บาทหลวง – ไม่รู้ว่าเพราะอะไร....แต่พวกนั้นละเมิดสัญญาแล้ว...มิโกะ....รีบ....รีบไปรับคำบัญชาเถอะ....
โคเลท – ค่ะ...
บาทหลวง – ระวังตัวด้วย.....ข้า...เสียใจ...ที่ไม่อาจจะปกป้องท่านได้..
บาทหลวงพูดก่อนจะสิ้นใจไป...
โคเลท – อดทนไว้!!....
รอยด์ – ไม่ทันแล้ว...เขาจากไปแล้วล่ะ...

โคเลท – ฉัน...จะไป....
จีเนียส – แต่ว่าข้างนอกมีพวกดีไซแอนท์อยู่นะ!!
โคเลท – อื้อ....แต่ฉันต้องไป ฉันเป็นมิโกะ หน้าที่ของฉันคือการไปรับคำบัญชาในวันแห่งพยากรณ์ ทุกคนรออยู่ที่นี่ ตกลงนะ
จีเนียส – รอยด์! นายจะให้โคเลทไปคนเดียวเหรอ!!
####ตัวเลือก2###
1. ชั้นจะไปด้วย (โคเลท++ จีเนียส+)
2. ชั้นจะรอเธอที่นี่ (จีเนียส - รีฟิล +) (ยังไงก็ไปอยู่ดี)

รอยด์ – ชั้นจะไปด้วย!
โคเลท – จะดีเหรอ...มันอันตรายนะ
รอยด์ – ปฏิญาณของดวอร์ฟข้อที่1 รวมแรงร่วมใจ เพื่อแผ่นดินที่สงบสุข ไปกันเถอะ
จีเนียส – ฉันไปด้วย รู้สึกเป็นห่วงพี่รีฟิลจริงๆ
โคเลท – ขอบคุณมากนะ ทั้ง2คน

หลังจากออกเดินออกจากโรงเรียน ไม่มีวี่แววของคนในหมู่บ้านเลย
รอยด์ – เงียบจนน่ากลัวจริงๆ...
จีเนียส – ทุกคนหลบพวกดีไซแอนท์กันหมดน่ะสิ
แฟรงก์ – โคเลท!! ....โชคดีจริงที่ลูกยังปลอดภัย...
จีเนียส – ลุงแฟรงก์! จริงเหรอที่ว่าพวกดีแอนท์โจมตีน่ะ!!
แฟรงก์ – ใช่แล้ว ยังดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บ พวกนั้นเดินทางผ่านหมู่บ้านไป ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าไปที่วิหาร
โคเลท – พ่อคะ แล้วท่านย่าล่ะ
แฟรงก์ – ย่าไฟดร้ากำลังเตรียมพิธีกรรมอยู่ที่วิหาร
รอยด์ – แต่พวกดีไซแอนท์กำลังไปทางนั้นอยู่นี่...
แฟรงก์ – ที่นั่นมีนักบวชอยู่ ไม่ต้องห่วงหรอก แล้วก็..โคเลท
โคเลท – ฉันรู้ค่ะ ฉันจะทำหน้าที่ในฐานะมิโกะให้ดีที่สุด!
แฟรงก์ – อื้ม โชคดีนะ..รอยด์ จีเนียส เธอ2คนน่าจะกลับไปที่บ้านก่อน
รอยด์ – ผมกังวลถ้าจะให้เธอไปคนเดียว ผมจะไปวิหารกับเธอด้วย
จีเนียส – ผมด้วย!
แฟรงก์ – แต่ว่า...ตกลง ขอบคุณมากทั้ง2คน ถ้ามีอะไรให้กลับไปหาที่บ้านนะ

ขณะที่กำลังจะออกจากหมู่บ้าน สัตว์ประหลาดก็เดินมาหาทั้ง3คน
จีเนียส – นึกว่าแถวๆวิหารจะเป็นเขตศักดิ์สิทธิ์ซะอีก..ทำไมถึงมีพวกนี้ด้วย..
โคเลท – นี่คงเป็นส่วนหนึ่งของการทดสอบของมาเทล ที่มีการต่อสู้กับปีศาจด้วย
รอยด์ – เราไม่มีเวลาพูดกันแล้ว ลุยกันเถอะ!!
จีเนียส – รับทราบ!
หลังจากการสู้จบลง
โคเลท – รอยด์เก่งจริงๆ!
รอยด์ – ฮะๆ เพราะเจ้านี่ด้วยน่ะ...
รอยด์ยกมือดูคริสตัลที่ฝังที่มือซ้าย
จีเนียส – อ้ะ นั่นสินะ เพราะเอกซ์เฟียร์นั่น
รอยด์ – อืม มันถูกออกแบบสำหรับการต่อสู้ และช่วยดึงความแข็งแกร่งของชั้นให้ถึงจุดสูงสุด ...ถ้าไม่มีนี่ ชั้นก็ทำอะไรไม่ได้เลย….
โคเลท – แต่เธอก็ยังเก่งอยู่ดีล่ะรอยด์!
จีเนียส – ใช่ อย่างน้อยทักษะอาวุธของนายก็ดีมาก
รอยด์ – หมายความว่าไง “อย่างน้อย” น่ะ...

หลังจากทั้ง3คนเดินออกจากอิเซเรีย เข้าสู่วิหารมาเทล
รอยด์ – โว้ว...แสงมันออกมาจากวิหารจริงด้วย...
จีเนียส – ถ้างั้นคำบัญชาก็กำลังจะถูกส่งมอบ โคเลทกำลังจะกลายเป็นผู้ได้รับเลือกให้ฟื้นฟูโลก...
ทั้ง2คนหันไปมองโคเลท
โคเลท – แสงมันสว่างจังเลยน้า....
รอยด์+จีเนียส – เฮ้อ.....
รอยด์ – โคเลท เธอรู้ตัวบ้างไหมเนี่ย..ว่ากำลังจะกลายเป็นเหมือนวีรบุรุษมิโทสน่ะ...เพราะ งั้น..เธอน่าจะทำตัวให้เหมือน....นะ...แบบคนที่ได้รับเลือกน่ะ...
โคเลท – เอาน่า ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา~
จีเนียส -...อ้ะ มีเสียงดังจากวิหารด้วย....
เสียงการต่อสู้ดังมาจากข้างบนจนได้ยินถึงบริเวณที่ทั้ง3คนยืนอยู่
รอยด์ – ใช่!! ไปกันเถอะ!!

ข้างบนนั้น ไฟดร้ากำลังเผชิญหน้ากับชายผู้เหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่มทหารในชุดสีแดง
??? – มิโกะอยู่ที่ไหน...
ไฟดร้าถอยไปเล็กน้อย และก็ทำท่าตกใจเมื่อเห็นพวกรอยด์วิ่งเข้ามาบนวิหาร
ไฟดร้า – หนีไป โคเลท!!
ทหาร – ท่านบอตต้า!! เธออยู่ที่นั่น!!
บอตต้า – มิโกะ ขอชีวิตของเจ้าให้ข้าเถอะนะ!!
รอยด์ – ฉันจะไม่ให้พวกแก ดีไซแอนท์ เอาอะไรกลับไปทั้งนั้น!!
ทหาร – ดีไซแอนท์? ฮ่าๆๆ
จีเนียส – ตลกอะไรกัน!!
ทหาร – ก็ดี ถ้างั้นก็ตายด้วยมือของดีไซแอนท์ที่พวกแกเกลียดนักก็แล้วกัน!! จัดการ!
ทหาร2คนวิ่งเข้ามา แต่พวกรอยด์ก็รับมือได้ไม่ยาก จนทหารร่างยักษ์อีกนายเดินเข้ามาพร้อมลูกตุ้มและค้อนยักษ์
ทหารยักษ์ – อย่ามาเกะกะพวกเรา!
ทั้ง3คนโดนโจมตีจนทรุดลงไปs,f
จีเนียส – หมอนี่....เก่งแฮะ...
รอยด์ – มันอึดจริงๆเลย...
ลูกตุ้มพุ่งเข้าโจมตีรอยด์อีกครั้ง!! เคร้ง ชายในชุดสีม่วงใช้ดาบปัดการโจมตีไปอย่างง่ายดาย
รอยด์ – นายเป็นใครกัน!?
??? - ถอยไปซะ

ด้วยความแข็งแกร่งของเขา คู่ต่อสู้ก็ล้มลงไปอย่างง่ายดาย
บอตต้า – ข้าไม่นึกว่าแกจะออกมา....บ้าจริง ถอยก่อน!
โคเลท – น่าทึ่งจริงๆ..
จีเนียส – เขาเก่งจนไม่น่าเชื่อเลยล่ะ!
รอยด์ -- ...เออ...ชั้นก็ว่างั้นล่ะมั้ง....
??? – ทุกคนปลอดภัยหรือเปล่า....ท่าทางจะไม่บาดเจ็บกันสินะ
ประกายของบางสิ่งส่องมาจากมือข้างซ้ายของเขา
รอยด์ – นั่น..เอกซ์เฟียร์เหรอ?
ไฟดร้า – ฉันจะขอบคุณเช่นไรดีที่ช่วยมิโกะเอาไว้
??? – งั้นหรือ....เด็กสาวคนนี้คือมิโกะ...
โคเลท – ใช่ค่ะ! ฉันต้องเข้าไปรับคำบัญชาในวิหาร ท่านย่าคะ ฉันจะเข้ารับการทดสอบเดี่ยวนี้ล่ะค่ะ
รอยด์ – การทดสอบอะไรเหรอ?
??? – การต่อสู้กับอสูร เพื่อเป็นการทดสอบความเหมาะสมของมิโกะ
ไฟดร้า – ถูกแล้ว ภายในจะมีปีศาจที่คอยทดสอบมิโกะอยู่ แต่บาทหลวงที่น่าจะคอยนำทางให้มิโกะก็....
รอยด์ – ถ้างั้นผมจะรับหน้าที่ปกป้องโคเลทเอง!
ไฟดร้า – รอยด์...แค่เธอคงทำให้ฉันสบายใจไม่ได้หรอก..
??? - .... เธอชื่อรอยด์งั้นหรือ?
รอยด์ – แล้วนายเป็นใครถึงมาถามชื่อชั้น
??? – เราคือคราทอส ทหารรับจ้าง ถ้ามีเงินค่าจ้างให้ให้ เราจะคอยนำทางให้มิโกะเอง
ไฟดร้า – กับสถานการณ์เช่นนี้ พวกฉันคงไม่มีทางเลือกอื่น กรุณาด้วยนะ
คราทอส – งั้นก็เป็นอันว่าตกลง
รอยด์ – ด..เดี๋ยว ชั้นไปด้วยสิ!
คราทอส – รอยด์! นายเข้าไปก็เป็นแค่ตัวถ่วง เป็นเด็กดี แล้วรออยู่ที่นี่ล่ะ

#### ตัวเลือก 3 ####
1. นายว่าอะไรนะ!! (คราทอส - )
2. ...ตกลง (คราทอส +)

รอยด์ – นายว่าอะไรนะ!!
ดราทอส – เราพูดไม่ชัดหรือไง เธอเป็นแค่ภาระเท่านั้น กลับบ้านไปซะ
โคเลท – เอ่อ..คุณคราทอสคะ จะเป็นอะไรไหมถ้าจะให้รอยด์ไปด้วย
คราทอส – แต่ว่า...
รอยด์ – ขอร้องล่ะค่ะ ฉันจะรู้สึกกังวลถ้ารอยด์ไม่อยู่ข้างๆ
โคเลท – ถ้างั้นก็ตามใจเถอะ
รอยด์ – ไปกันเถอะ จีเนียส
จีเนียส – อะไร ฉันด้วยเหรอ!!
คราทอส – นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะ รู้ไว้ด้วย...
รอยด์ – ขอบใจนะ โคเลท
โคเลท – ก็มันเรื่องจริงนี่หน่า

หลังจากเข้าไปในวิหารที่มืดมิดและอับชื้น รอยด์มองไปรอบๆ
รอยด์ - ...ข้างในวิหารเป็นแบบนี้นี่เอง
จีเนียส – โคเลทเคยเข้ามาหลายครั้งแล้วใช่ไหม?
โคเลท – อื้ม...แต่มันดูแปลกๆกว่าปกติอยู่นะ...
คราทอส – เรารู้สึกได้ถึงไอของปีศาจ อย่าเผลอล่ะ
รอยด์ – พวกเราจัดการศัตรูได้น่า ไปกันเถอะ
คราทอส – รอยด์ ฝีมือดาบของเธอนั่นฝึกด้วยตัวเองหรือเปล่า
รอยด์ – ใช่
คราทอสเดินเข้ามาให้คู่มือบางอย่างกับรอยด์
คราทอส – ถ้าเธออยากใช้ดาบ ก็เรียนรู้พื้นฐานไว้บ้าง อยากปกป้องมิโกะไม่ใช่หรือ
คราทอสพูดจบแล้วก็เดินไป
รอยด์ – เชอะ! คิดว่านายรู้มากแค่ไหนกัน

หลังจากบุกตะลุยเข้าไปภายใน รอยด์สามารถเก็บซอร์เซอร์เรอร์ริง ซึ่งสามารถปล่อยลูกไฟเล็กๆออกไปได้ และด้วยความสามารถนั้น ทุกคนจึงสามารถทำลายม่านพลังที่ขวางประตูสู่ห้องพิธีกรรมได้
คราโทส – นี่คงเป็นชั้นสูงสุดของวิหาร
โคเลท – ค่ะ ฉันเคยเข้ามาแล้วครั้งหนึ่ง
รอยด์ – ถ้างั้น ของที่ส่งประกายอยู่บนแท่นพิธีก็คือครูซิสคริสตัล
โคเลท – อื้อ เขาว่ากันว่าตอนฉันเกิดก็กำสิ่งนั้นไว้แล้ว
จีเนียส – อ้ะ ดูแสงนั่นสิ
สูงขึ้นไป มีแสงลอยลงมาจากฟ้าพร้อมกับขนนก พร้อมๆกับที่ชายผู้มีปีกออกมาจากแสงนั้น
รอยด์ – อะไรน่ะ
คราทอส – ถ้าจะให้คาดเดา นั้นก็คงเป็นเทวทูต
จีเนียส – งั้นนั่นก็คือพ่อแท้ๆของโคเลทน่ะสิ?
??? – ข้าคือเรมิเอล ข้าคือเทวทูตแห่งการพิพากษา ข้ามาที่นี่เพื่อชี้นำทางให้แก่โคเลท หลานสาวของเชื้อสายแห่งมาน่า เพื่อการเดินทางของเธอสู่สวรรค์ในฐานะผู้ได้รับเลือกคนที่7
เรมิเอล – เวลาได้มาถึงแล้ว เวลาที่จะปลุกเทพธิดามาเทล ผู้หลับใหลอยู่ ณ ใจกลางของโลกนี้
จีเนียส – ปลุกเทพธิดามาเทลที่หลับใหล.....เหมือนกับตำนานที่พี่รีฟิลเล่าเลย!!
หินครูซิสเปล่งแสงสีแดงออกมาก่อนจะลอยมาหาโคเลท มันฝังตัวลงไปยังบริเวณลำคอ ราวกับเครื่องประดับชิ้นหนึ่ง
เรมิเอล – นับจากนี้ โคเลทได้กลายเป็นมิโกะแห่งการฟื้นฟูแล้ว พวกเรา เหล่าครูซิส ขอสรรเสริญในอุบัติกาลนี้ ด้วยหอคอยแห่งการชำระล้าง บนผืนแผ่นดินแห่งซิลวาแลนด์แห่งนี้

ไกลออกไป....ณ ที่เวิ้งว้างไร้ผู้คน หอคอยสูงตระหง่านเสียดฟ้าปรากฏขึ้น ความสูงของมันราวกับจะทะลุยาวออกไปถึงนอกขอบโลก
ลอยด์ – นั่น....คือหอคอยแห่งการชำระล้างเหรอ
จีเนียส – เท่านี้โลกก็ปลอดภัยแล้ว!
เรมิเอล – โคเลท มิโกะแห่งการฟื้นฟูเอ๋ย จงปลดผนึกที่ป้องกันหอคอยแห่งการชำระล้าง จากนั้น จงปีนข้ามผ่านบันไดสู่สรวงสวรรค์ และก้าวเข้าสู่หอคอยแห่งการชำระล้าง
โคเลท – ฉันขอรับหน้าที่ด้วยความยินดีค่ะ
เรมิเอล – ดีมาก เรา เหล่าครูซิส จักมอบพลังให้แก่แห่งเทวทูตให้แก่เจ้า ในแต่ละกาลที่ผนึกถูกปลดออก เมื่อเจ้าได้จุติเป็นเทวทูติ เมื่อนั้นโลกก็จะได้รับการฟื้นฟูขึ้นใหม่อีกครั้ง
โคเลท – ฉันขอสาบานด้วยชีวิตว่าจะฟื้นฟูโลกให้ได้ค่ะ
เรมิเอล – สิ่งแรก จงมุ่งสู่ดินแดนทางใต้ สู่ผนึกแห่งไฟ บรรณาการที่แห่งนั้นด้วยคำอธิษฐานของเจ้า ณ ดินแดนอันห่างไกลแห่งนั้น
โคเลท – ค่ะ ท่านเรมิเอล
เรมิเอลค่อยๆลอยสูงขึ้นไป
โคเลท – เดี๋ยวค่ะ! ....ฉันมีเรื่องหนึ่งที่อยากจะถามท่าน...ท่านเป็นพ่อ....
เรมิเอล – จงมุ่งสู่ผนึกแห่งไฟ...ลูกสาวอันเป็นที่รักของข้า โคเลท
โคเลท - ...ท่านพ่อ...ท่านเป็นท่านพ่อของฉันจริงๆ!
เรมิเอล – เราจะพบกันอีกครั้ง ณ ผนึกต่อไป ลูกสาวของข้า
เรมิเอลพูดทิ้งท้ายก่อนหายไปพร้อมแสงที่พุ่งสู่ฟ้า
โคเลท – ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าท่านเรมิเอลเป็นพ่อของฉัน...ไม่เป็นไรหรอก แค่แปลกใจนิดหน่อยเอง
คราทอส – มิโกะ เธอได้รับคำบัญชาแล้ว ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
โคเลท – อ้ะ ค่ะ
คราทอส – เราจะไปกันก่อน
โคเลท – ...ชอบคุณมาก ทั้ง2คน ไว้ไปเจอกันที่บ้านฉันนะ

รอยด์ - ...ไปแล้วแฮะ
จีเนียส – ข่าวลือเป็นความจริงจริงๆด้วย ที่ว่าโคเลทเป็นลูกสาวของเทวทูต แล้วไม่ได้เกี่ยวข้องกับพ่อของเธอตอนนี้เท่าไหร่
รอยด์ – ถึงจะไม่ได้เกี่ยวข้องทางสายเลือด ครอบครัวก็คือครอบครัว....ที่ฉันคิดน่ะนะ
จีเนียส – อ่ะ...โทษที
รอยด์ – อย่ากังวลเลย

รอยด์และจีเนียสเดินออกจากวิหาร แต่ก็ไปเจอรีฟิลพอดิบพอดี.....
รีฟิล – สุดยอด!!
รอยด์ - ...อาจารย์?
รีฟิล - !!! ทำไมเธอ2คนมาอยู่ที่นี่!! น่าจะต้องเรียนอยู่ในห้องไม่ใช่หรือ!
รอยด์ +จีเนียส – เฮือก อุ..
รีฟิลเดินไปหาจีเนียส
จีเนียส – ผมขอโทษ!!!
เพี้ยๆๆๆๆๆๆๆ รีฟิลจับจีเนียสตบก้นเป็นการลงโทษ
.....
รีฟิล – รอยด์ ....ตาเธอแล้ว พร้อมหรือยัง
รอยด์ – อึ่ก....ไม่เอา.....อ้าก~~
โครม!! รอยด์โดนรีฟิลโดดเตะเข้าลิ้นปี่เต็มๆจนกระเด็นไปกระแทกกำแพง..
รีฟิล – เอาล่ะ เธอ2คนได้บทเรียนแล้ว กลับบ้านได้! วันนี้ไม่มีเรียนอีกแล้ว
จีเนียส – แล้วพี่ล่ะ?
รีฟิล – ฉันได้รับอนุญาตจากไฟดร้าให้ศึกษาวิหารนี้ได้อีกซักพัก ไม่บ่อยนักหรอกที่คนธรรมดาจะได้มีโอกาสเข้ามาในนี้น่ะ

ขณะที่ทั้ง2คนกำลังจะออก0kd;bski
???? – มุฮ่าๆๆๆๆๆ ฮ้าฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เสียงหัวเราะดังลั่นมาจากส่วนในของวิหาร
รอยด์ - ? ......อะไรน่ะ?
จีเนียส - ....เฮ้อ....นายไม่อยากรู้หรอก....

. --- เฮฮาวันละนิดกับสกิทแชท----
รอยด์ – ชั้นผิดหวังนิดหน่อยนะเนี่ย.....ตอนรับคำบัญชาน่ะ
จีเนียส – หือ อะไรเหรอ
รอยด์ – ก็นึกว่ามันจะเป็นอะไรที่ตื่นตาตื่นใจมากกว่านี้ซะอีก
จีเนียส – เป็นต้นว่า?
รอยด์ – ก็..นะ อย่าง....เทวทูตตัวใหญ่เท่าภูเขา บินลงมาจากฟากฟ้า ในมือก็หิ้วหอคอยแห่งการชำระล้างมาด้วย จากนั้นก็เขวี้ยงหอคอยมาปักบนพื้นไงล่ะ~~
จีเนียส - .....เอาจริงอ่ะ......

บทที่2
พวกรอยด์เดินทางกลับหมู่บ้านอิเซเรีย และเดินเข้าไปยังบ้านของโคเลท ที่นั่นทุกคนกำลังประชุมอยู่
ผู้ใหญ่บ้าน – ถ้างั้น พวกเราจะมอบหมายให้คราทอสกับรีฟิลคอยดูแลโคเลท ระหว่างการเดินทางฟื้นฟูโลกนี้
คราทอส – เราไม่มีข้อคัดค้าน
โคเลทหันมาเห็นรอยด์พอดี – ขอบคุณมากนะ ทั้ง2คน
ไฟดร้า – โอ้ะ พวกเธอกลับมาแล้ว ขอบคุณความช่วยเหลือก่อนหน้านี่นะ รับพวกนี้ไปแล้วถือว่าเป็นการขอบคุณเล็กๆน้อยๆ
รอยด์ – ขอบคุณมาครับ ไฟดร้า ....แล้ว เมื่อกี้พูดถึงการเดินทางกันใช่หรือเปล่า?
ไฟดร้า – ใช่
รอยด์ – ว้าว ผมอยากจะไปด้วย ผมอยากเห็นโคเลทตอนฟื้นฟูโลก
จีเนียส – ถ้าพี่รีฟิลไป ผมก็อยากไปด้วย
คราทอส – ไม่ได้ พวกเธอจะขวางทางเปล่าๆ
รอยด์ – อ..อะไรนะ
คราทอส – การต่อสู้ที่วิหารน่ะเทียบไม่ได้กับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าเลย เด็กๆน่ะรออยู่ที่บ้านดีกว่า
ผู้ใหญ่บ้าน – คราทอสพูดถูกแล้ว....พวกเรายังมีเรื่องต้องคุยกันอยู่ เธอ2คนกลับไปเถอะ

ไม่ทันไร โคเลทก็รีบวิ่งตามทั้ง2คนออกมานอกบ้าน
โคเลท – ขอโทษนะ
รอยด์ – ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก
โคเลท – อ้ะ นั่นสิ ขอโทษนะ
รอยด์ – ฟังหน่อยสิ!.....ช่างเหอะ....
จีเนียส – อ้ะ ใช่แล้ว สุขสันต์วันเกิดนะโคเลท ผมอบคุกกี้มาให้ ถ้ารู้ว่าพรุ่งนี้จะออกเดินทางคงหาอะไรดีๆกว่านี้ให้แล้ว
โคเลท – ไม่เป็นไรๆ ฉันก็ชอบคุกกี้ของจีเนียสเหมือนกัน ขอบคุณมากนะ
จีเนียส - ..แล้วนายล่ะรอยด์ เห็นบอกว่าจะว่าจะให้สร้อยคอไม่ใช่เหรอ
รอยด์ – เอ่อ อ่า...
จีเนียส – อย่าบอกนะว่าลืม
รอยด์ – เฮือก.....มันเกือบเสร็จแล้วละ ชั้นจะให้ตอนวันพรุ่งนี้ก่อนเธอไป สาบานเลย!
โคเลท – จริงหรือ!! ดีใจจังเลย ถ้ารู้ว่าจะออกเดินทางเมื่อไหร่ฉันจะไปบอกที่บ้านเธอนะ!!
รอยด์ – มันไม่อันตรายเหรอ?
โคเลท – ฉันเป็นมิโกะนะ อย่าลืมสิ ไว้เจอกันนะ
โคเลทเดินกลับเข้าบ้านไป จีเนียสหันมามองรอยด์
จีเนียส - ...ขี้จุ๊
รอยด์ – ถ้าชั้นทำตอนนี้ก็เสร็จทันเวลาล่ะน่า!
จีเนียส – งั้นเหรอ เอาเถอะ นายจะกลับบ้านแล้วใช่ไหม งั้นฉันขอไปทางเดียวกับนายด้วยนะ
รอยด์ – ได้สิ ว่าแต่นายจะไปไหนน่ะ
จีเนียส – จะไปหาเพื่อนน่ะ
รอยด์ – หือ ชั้นไม่รู้ว่านายมีเพื่อนคนอื่นนอกหมู่บ้านนอกจากฉันนะเนี่ย

ยาม – เฮ้ รอยด์ จัดการกับเจ้านี่หน่อยสิ..สัตว์เลี้ยงของนาย....สัตว์ประหลาดเนี่ย!!
ยามหมู่บ้านชี้ไปที่สัตว์4เท้าขนสีเขียว ซึ่งเดินไปเดินมาอยู่นอกรั้วของหมู่บ้าน
รอยด์ – นอยช์!! ชั้นบอกนายกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเข้ามาในหมู่บ้านน่ะ!!
จีเนียส – เฮ้ นายให้เขาพอนายมาส่งที่หมู่บ้านทุกวัน อย่าพูดกับเขาแบบนั้นสิ!!!
ยาม – เออใช่ ผู้ใหญ่บ้านฝากบอกนายด้วย ป่าที่นายใช้กลับบ้านน่ะ ใกล้ๆกันมันมีที่กักกันมนุษย์ใช่ไหม อย่าไปเล่นใกล้ๆแถวนั้นนะ
รอยด์ - รู้แล้วน่า พวกเราไม่เข้าไปใกล้อยู่แล้วนะ จีเนียส
จีเนียส - อะ.... อื้ม
ยาม - ถ้างั้นก็ดี ...แต่สัตว์ประหลาดนั่น...
รอยด์ – บอกกี่ครั้งแล้วว่านอยช์น่ะเป็นสุนัข!
ยาม - ....โทษที..แต่มันดูไม่เหมือนสุนัขเลย แล้วอย่าลืมล่ะ อย่าไปใกล้ที่กักกันมนุษย์
จีเนียส - .. ป...ไปกันเถอะ รอยด์

เมื่อเดินเข้าไปในป่าอิเซเรีย จนถึงทางแยกหนึ่ง
จีเนียส – แยกกันตรงนี้นะ ฉันจะไปทางนี้
รอยด์ – นั่นมันทางไปที่กักกันมนุษย์ไม่ใช่เหรอ นั่นมันไม่ละเมิดสนธิสัญญาหรือไง
จีเนียส – ก็พวกนั้นละเมิดสัญญาก่อนนี่
รอยด์ – ก็ใช่..แต่ว่า
จีเนียส – ฉันรู้ว่าไม่สมควร แต่ฉันอยากเข้าไปคุยกับคนๆนึงในนั้น
รอยด์ – ก็ได้ แต่ชั้นเป็นห่วงถ้าจะปล่อยนายไปคนเดียวแฮะ...ชั้นจะไปด้วยละกัน

ณ ที่กักกันมนุษย์ คนจำนวนมากกำลังทำงานใช้แรงงานอย่างโหดร้ายทารุณ ทาสหญิงชราคนหนึ่งแอบเดินออกมาที่ลับตาทหาร ซึ่งจีเนียสรออยู่นอกรั้วหนาม
จีเนียส – ป้ามาร์เบิ้ล!!
มาร์เบิ้ล - จีเนียส!! นี่เพื่อนเธอหรือ
รอยด์ – อื้ม ผมชื่อรอยด์
มาร์เบิ้ล – ยินดีที่ได้รู้จักนะ
จีเนียส – ป้าเห็นไหม คำบัญชาลงมาถึงแล้วนะ!!
มาร์เบิ้ล – ป้าเห็นแล้ว...ป้าได้เห็นหอคอยแห่งการชำระล้างด้วย ในที่สุด การเดินทางเพื่อฟื้นฟูโลกจะได้เริ่มซะที..หวังว่าครั้งนี้คงสำเร็จนะ.......
รอยด์ – มิโกะคนสุดท้ายนี่ล้มเหลวสินะ?
มาร์เบิ้ล – ใช่..ฉันได้ยินว่าเธอถูกฆ่าด้วยฝีมือของดีไซแอนท์ระหว่างการเดินทาง
จีเนียส – โคเลทจะเป็นอะไรไหมนะ...
มาร์เบิ้ล – พวกเราอธิษฐานถึงท่านมาร์เทลเถอะ บางทีท่านอาจนำทางมิโกะให้ไปถึงจุดหมายได้
รอยด์สังเกตเห็นบางอย่างที่อยู่ที่มือของหญิงชรา
รอยด์ – ป้า....นั่นมันเอกซเฟียร์ใช่ไหม?
มาร์เบิ้ล – ...นั่นเป็นชื่อของมันเหรอ พวกนั้นฝังนี้ให้ป้าตั้งแต่ตอนมาที่นี่แรกๆแล้ว...
รอยด์ – ใช่ นั่นเป็นเอกซ์เฟียร์แน่นอน ...แต่มันไม่เห็นมี ”ตราผนึก”อยู่เลย เอกซ์เฟียร์ที่ไม่มีตราผนึกน่ะ อันครายมาก
จีเนียส – ตราผนึกคืออะไรเหรอ แล้วมันอันตรายยังไง
รอยด์ – ว่ากันว่าถ้าฝังเอกซ์เฟียร์โดยตรงกับผิวหนัง มันจะทำให้เกิดอาการป่วย แต่ว่าก็ว่าเถอะ มันจะไร้ประโยชน์ถ้าไม่ฝังติดกับผิวหนัง ดังนั้น เพื่อป้องกันไม่ให้ป่วย จึงมีการสลักยันต์ลงในแร่ชนิดพิเศษ แล้วนำมันไปรวมกับเอกซ์เฟียร์ นั่นล่ะ คือตราผนึก
มาร์เบิ้ล – เธอนี่มีความรู้เยอะนี่นะ
จีเนียส - แต่ดูเหมือนว่าของป้ามาร์เบิ้ลไม่มีการลงผนึกอะไรนั่นเลยนี่หน่า....
รอยด์ – อืม....ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น ถ้าใช้แค่อักขระ ชั้นเองก็ทำได้...แต่ถ้าไม่มีแร่ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางก็ไม่ไหวเหมือน กัน...
จีเนียส – นายต้องทำอะไรได้บ้างสิรอยด์!!
รอยด์ – มันไม่ง่ายเหมือนที่นายคิดหรอก ตราผนึกน่ะเป็นวิทยาการของดวอร์ฟนะ
จีเนียส – พ่อของนายเป็นดวอร์ฟนี่!! ขอให้เขาช่วยสิ!
### ตัวเลือก 4 #####
1. ตกลง (จีเนียส+)
2. แต่ว่า... (จีเนียส -)
##############
รอยด์ – ได้ ....ชั้นจะลองถามดู...
มาร์เบิ้ล – อย่าเพิ่มปัญหาให้ตัวเองเลยนะ....
ทหาร – เฮ้ย ยัยแก่นั่นน่ะ มัวทำอะไรอยู่ตรงนั้น!!!
มาร์เบิ้ล – โอ ไม่ พวกดีไซแอนท์!! ทั้ง2คน หนีไป เร็วเข้า!!
### ตัวเลือก 5.#####
1. ตกลง (จีเนียส -)
2. แต่ว่า.... (จีเนียส+)
##############
รอยด์ – แต่ว่าพวกนั้นจะทำอะไรป้าบ้างก็ไม่รู้..
จีเนียส – ฉันรู้! แต่พวกเราจะทำอะไรได้ล่ะ! ถ้าพวกนั้นรู้ว่าเราอยู่ที่นี่ คิดสิ ว่ามันจะทำอะไรกับป้ามาร์เบิ้ล แล้วก็คนในหมู่บ้านอีกล่ะ!!
มาร์เบิ้ล – ใช่แล้ว พวกเธอรีบไปเถอะ++
รอยด์ – ขอโทษนะ ป้า...
ทหาร – มาอู้อะไรที่นี่ ใครสั่งให้มาเอื่อยเฉื่ยย กลับไปทำงานซะ!!!
มาร์เบิ้ล – ฉัน...ขอโทษ
ทหาร – หน้าแบบนั้นมันอะไรกัน? ท่าทางแถวนี้คงมีคนต้องโดนดัดสันดานซะบ้างแล้ว!

รอยด์ – ไม่ดีแล้วสิ...พวกนั้นลากป้าไปด้านหลังแล้ว!
จีเนียส – แล้วเราจะทำอะไรได้ล่ะ!
รอยด์ – มันต้องมีบ้างล่ะ!! รีบขึ้นไปที่สูงๆเถอะ จะได้รู้ว่าเกิดอะไร!!

จากบนหน้าผาสูง พวกรอยด์เห็นทหารดีไซแอนท์กำลังเฆี่ยนมาร์เบิ้ลอย่างสนุกสนาน
จีเนียส – เธอ...
รอยด์ – พวกเราต้องช่วยเธอ!!
จีเนียส – ยังไงล่ะ!!
รอยด์ – นายเล่นงานพวกนั้นด้วยเวทย์มนต์ของนายเลย
จีเนียส – อะไรนะ! เราจะไม่เจอปัญหาหรือไงกัน
รอยด์ – เราไม่มีทางเลือก หลังจากนั้น นายก็ซ่อนตัวในพุ่มไม้ แล้วหาทางกลับหมู่บ้านให้เร็วที่สุด! ชั้นจะเป็นตัวล่อให้เอง
จีเนียส – แต่นายจะมีปัญหานะ!!
รอยด์ – ไม่เป็นไร ชั้นจะลงไปตามหน้าผา ไม่ให้พวกนั้นเห็นหน้า หลังจากนั้นจะวิ่งไปด้านตรงข้ามกับหมู่บ้าน
จีเนียส – ok

จีเนียสยิงไฟร์บอลใส่ทหารทันที
ทหาร – อะไรน่ะ!!
รอยด์รีบวิ่งไปตามกำแพงด้านบนทันที
ทหาร – ทางนั้น!! จับมัน!! เปิดประตูใหญ่ด้วย!
มาร์เบิ้ล – จีเนียส..รอยด์...ชอบคุณมาก...
รอยด์วิ่งล่อทหารไปอีกทางหนึ่ง ขณะที่จีเนียสค่อยๆเดินหลบไป แต่ก็สะดุดล้มเสียก่อน...
จีเนียส – โอ้ย....
ทหาร - ?....อะไรน่ะ
รอยด์ – โอ้ะโอ...
รอยด์รีบวิ่งไปขวางทางเอาไว้ แล้วการ์ต่อสู้ก็เริ่มขึ้น

เมื่อการต่อสู้ตบลง พวกทหารก็วิ่งมาสมทบ รอยด์รีบวิ่งลงมาตามหน้าผามาเจอกับจีเนียส
จีเนียส – รอยด์!! พวกนั้นเห็นหน้านายแล้ว!! เป็นความผิดของฉันแท้เลยๆ
รอยด์ – ไม่เป็นไรหรอก ชั้นจัดการคนที่เห็นหน้าชั้นไปแล้ว ส่วนพวกที่เหลือก็ยังอยู่ด้านหลังอยู่เลย ถ้าพวกเรารีบไป พวกนั้นก็ไม่รู้หรอก
จีเนียส - ...โอเค
รอยด์ – แค่ทำการบ้านให้ชั้นก็พอ ตกลงนะ
จีเนียส – โอเค
รอยด์ – ชั้นจะกลับไปที่บ้านแล้ว นายก็รีบกลับไปที่หมู่บ้านเถอะ
จีเนียส – รอยด์ ขอบใจที่ช่วยป้ามาร์เบิ้ลนะ
รอยด์ – เอาน่า เรามันเพื่อนกันนี่

จากยอดเขาที่รอยด์พึ่งโดดลงมา ชายคนหนึ่งยืนดูรอยด์ที่กระโดดลงไปตามแนวผาอย่างคล่องแคล่ว
??? - ....ตรวจสอบข้อมูลจากกล้องที่ประตูหน้าด้วย
ทหาร – ครับ ท่าน!
??? – มนุษย์ธรรมดากระโดดแบบนั้นได้ยังไงกัน...

ในที่สุด รอยด์ก็กลับมาถึงบ้าน เขามองไปที่หลุมศพด้านหลังบ้าน
รอยด์ – กลับมาแล้วครับ แม่...
เมื่อเดินเข้าไปในบ้านก็เห็น เดริก์ซึ่งเป็นดวอร์ฟยืนอยู่ในบ้านพอดี
เดิรก์ – กลับมาแล้วเหรอ
รอยด์ – สวัสดี พ่อ ...นี่ช่วยบอกหน่อยสิ ว่าพอจะทำตราผนึกให้ผมได้บ้างไหม
เดริก์ – ทำไมแกอยากจะได้ตราผนึกขึ้นมาล่ะ
รอยด์ – ผมไปเจอคนๆหนึ่งที่มีเอกซ์เฟียรแต่ไม่มีตราผนึกน่ะ เอกซ์เฟียร์ที่ไม่มีตราผนึกเป็นอันตรายต่อร่างกาย พ่อบอกเองนี่....อย่าบอกนะว่ามันสายไปแล้ว ตั้งแต่ติดเอกซ์เฟียร์กับร่างกายน่ะ
เดริก์ – ไม่หรอก แต่ว่า....แค่การเอาเอกซ์เฟียร์ที่ไม่มีตราผนึกออกมันก็อันตรายแล้ว อย่างเดียวที่ต้องทำก็คือสร้างเครื่องประดับขึ้นโดยที่ไม่ต้องใช้แร่ แล้วสลักยันต์ลงไปบนนั้น เพื่อให้มันเป็นตราผนึกแทน
รอยด์ – หืม ....ถ้างั้นก็คงได้สินะ งั้นพ่อช่วยทำกำไลให้เร็วที่สุดได้ไหม
เดริก์ – เดี๋ยวก่อนๆ....เอกซ์เฟียร์ที่ไม่มีตราผนึกที่ว่าน่ะ....ใครมี...
รอยด์ .- หา? เอ่อ.....นักเดินทาง.....นักเดินทางที่เป็นนักรบรับจ้างน่ะ
เดริก์ – เจ้าบ้า เอกซ์เฟียร์น่ะถูกใช้เฉพาะพวกดีไซแอนท์เท่านั้น ถ้าเขาเอามาจากดีไซแอนท์ มันก็ต้องมีตราผนึกอยู่แล้ว!
รอยด์ – อ่า...คือ...
เดริก์ – ปฏิญาณของดวอร์ฟข้อที่ 11 โป้ปดมดเท็จ คือก้าวแรกสู่เส้นทางมหาโจร!....บอกความจริงมาซะ ทำไมแกอยากได้ตราผนึก
รอยด์ - ....วันนี้ผมเจอคนๆหนึ่งที่ที่กักกันมนุษย์ เขามีเอกซ์เฟียร์ที่ไม่มีตราผนึก
เดริก์ – แกไปที่ที่กักกันมาเรอะ!
รอยด์ – ผม..ผมขอโทษ มันเกิดอะไรขึ้นนิดหน่อย แล้วก็...
เดริก์ – แกไม่ได้ให้พวกนั้นเห็นเอกซ์เฟียร์ของแกใช่ไหม?
รอยด์ – ไม่หรอก แน่ใจได้เลย แต่มันสำคัญตรงไหนถึงต้องซ่อนเจ้านี่ นักรบรับจ้างที่เจอวันนี้เขาก็ไม่ได้ปิดบังอะไรมันซักหน่แย
เดริก์ – เอกซ์เฟียร์ของแก...มันพิเศษ
รอยด์ – พิเศษ? มันแตกต่างจากที่พวกดีไซแอนท์ใส่เหรอ
เดริก์ – เอกซ์เฟียร์นั่น..เป็นของดูต่างหน้าแม่แก..พวกดีไซแอนท์ฆ่าเธอเพราะต้องการจะแย่งมันไป
รอยด์ – พวกมัน...งั้นเหรอ
เดริก์ – ชั้นเคยเล่าให้ฟังแล้วนี่ว่าไปเจอแกที่เชิงเขาข้างๆที่กักกัน ตอนนั้นแม่แกยังมีสติอยู่ เธอได้เล่าทุกอย่างให้ชั้นฟัง ไม่ต้องสงสัยเลย
รอยด์ – ทำไมไม่เคยบอกผมเรื่องนี้เลยล่ะ!!!
เดริก์ – ถ้าข้าบอกไป แกก็คงรีบวิ่งออกไปล้างแค้นกับพวกดีไซแอนท์น่ะสิ!! วันนี้หอคอยแห่งการชำระล้างก็ปรากฏออกมาแล้ว ปล่อยที่เหลือให้โคเลทจัดการเถอะ พวกดีไซแอนท์ก็จะถูกจัดการไปด้วย
รอยด์ – แต่ว่า..
เดริก์ – ห้ามไปเกี่ยวข้องกับพวกดีไซแอนท์!! แม่ของแกปกป้องแกและเอกซ์เฟียร์ด้วยชีวิต อย่าโยนมันทิ้งไปซะง่าย
รอยด์ – งั้นพ่อจะทำตราผนึกให้ไหมล่ะ?
เดริก์ – รอยด์! นี่แกฟังที่พูดบ้างไหม!!
รอยด์ – ผมรู้! แต่ผมคงไม่ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อได้รู้เรื่องนี้แล้ว!!!
วูบ...เดริก์เหวี่ยงหมัดใส่รอยด์...ซึ่งหลบไปอย่างเฉียดฉิว
รอยด์ – โว้ว!! ไม่เห็นต้องเล่นแรงกันนี่หน่า!!

รอยด์วิ่งออกมาข้างนอก และเห็นทุกคนยืนอยู่
รอยด์ – อ่ะ...ให้ทายนะ ทุกคนคงได้ยินหมดแล้วสิ...
จีเนียส – ฉันขอโทษนะ เพราะฉัน... นายเลย...
รอยด์ – ใม่เป็นไรหรอก ไม่ใช่ความผิดของนาย
รีฟิล – รอยด์....เธอน่าจะคุยกับโคเลทหน่อย พวกเราจะรอที่นี่ล่ะ
โคเลท – รอยด์ ไปคุยกันบนระเบียงเถอะ
#### ตัวเลือก 5 ###
1. ไปสิ (โคเลท++)
2. รอแป้บนึงนะ (ถ้าตอบข้อนี้จะสามารถคุยกับคนอื่นได้ตามข้างล่าง)
คุยกับจีเนียส
จีเนียส – ดีไซแอนท์เป็นฮาล์ฟเอลฟ์ใช่ไหม แสดงว่าฮาล์ฟเอล์ฟต้องรับผิดชอบกับการตายของแม่นายใช่ไหม?
รอยด์ – ไม่ใช่ว่าฮาล์ฟเอล์ฟทุกคนเป็นพวกดีไซแอนท์นี่ ชั้นไม่สนใจหรอกว่าจะเป็นฮาล์ฟเอล์ฟหรือเปล่า
จีเนียส – นั่นสินะ...

คุยกับคราทอส
คราทอส – นี่หลุมศพใครหรือ?
รอยด์ – นายได้ยินนี่นะ...หลุมศพแม่ชั้นเอง
คราทอส – แอนนา...หืม....พ่อเธอยังมีชีวิตหรือเปล่า
รอยด์ - ...ชั้นไม่รู้ แต่เดริก์เป็นพ่อชั้น
คราทอส – นั่นสินะ......ขอโทษด้วยที่ถามอะไรไม่คิดออกไป

คุยกับรีฟิล
รอยด์ – อาจารย์ก็จะออกเดินทางพรุ่งนี้ด้วยสินะ
รีฟิล – อะไร? เธอคิดถึงฉันหรือ?
รอยด์ – แน่นอน!!
รีฟิล – ฮะๆ ขอบคุณ แล้วเธอทำของขวัญของโคเลทเสร็จหรือยังล่ะ
รอยด์ - ...มัน ..เกือบเสร็จแล้วล่ะ
รีฟิล – งั้นหรือ ฉันคิดว่าคงไม่เป็นไร เพราะอย่างน้อยเธอก็มีดีที่งานฝีมือล่ะนะ
รอยด์ - ...ทั้งพี่ทั้งน้อง ทำไต้องพูดเหมือนกันเลย
############

บนระเบียงบ้าน
รอยด์ – ชั้นขอโทษนะ ที่ทำของขวัญวันเกิดให้ไม่ทันเวลา
โคเลท – ไม่เป็นไรหรอก อย่ากังวลเลย
รอยด์ – แต่นี่มันสำคัญนี่....เพราะเธอได้ในวันเกิดไม่ใช่เหรอ
โคเลท – ถ้างั้น....ช่วยอวยพรวันเกิดให้หน่อยได้ไหมล่ะ
รอยด์ – ได้สิ...สุขสันต์วันเกิดนะ
โคเลท – แฮะๆ..ขอบคุณมาก ฉันดีใจจริงๆที่มีชีวิตอยู่ได้จนถึงวันนี้
รอยด์ – เธอพูดอะไรน่ะ เธอต้องใช้ชีวิตต่อไปแล้วฟื้นฟูโลกไม่ใช่เหรอ?
โคเลทหลบสายตารอยด์แล้วตอบเบาๆ “อืม”
รอยด์ – แล้ว.....พรุ่งนี้ชั้นไปกับเธอไม่ได้ใช่ไหม
โคเลท – ก็..ดูเหมือนว่าพวกดีไซแอนท์จะติดตามพวกเรา มันคงเป็นการเดินทางอันตราย
รอยด์ – ดีไซแอนท์...จนถึงตอนนี้ ชั้นนึกมาตลอดว่าแม่ตายเพราะอุบัติเหตุ...แต่แม่กลับถูกฆ่าเพราะพวกดีไซ แอนท์!! ตอนนี้เมื่อชั้นรู้ความจริงแล้ว ชั้นคงไม่สามารถอยู่ในหมู่บ้านที่มีสนธิสัญญากับพวกมันได้หรอก!!!
โคเลท – ฉันเช้าใจ........ฉันจะออกเดินทางตอนช่วงเที่ยง เธอช่วยมาตอนเวลาประมาณนั้นได้ไหม
รอยด์ – โอเค ได้เลย! ที่นี้ชั้นก็สามารถดูเธอกลายเป็นเทพได้ด้วยตาของชั้นเองแล้ว!
โคเลทเงยหน้ามองดวงจันทร์แล้วพูดด้วยเสียงแปลกๆ “นั่นสินะ...”
โคเลท – ท่านเรมิเอลเป็นพ่อของฉันจริงๆสินะ...ฉันเป็นบุตรของเทวฑูต...
รอยด์ – มันสำคัญด้วยเหรอ? ไม่ว่าพ่อของเธอจะเป็นใคร โคเลทก็คือโคเลท ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก เธอแค่มีพ่อ2คนเอง คิดซะว่าตัวเองโชคดีที่มีพ่อมากว่าคนอื่นตั้งคนสิ
โคเลท – ก็คงเป็นอย่างนั้นล่ะนะ
รอยด์ – การฟื้นฟูโลกเหรอ....ฟังดูน่าตื่นเต้นนะ
โคเลท – อื้ม ปลดผนึก กลายเป็นเทวดา.... แล้วสุดท้ายก็....
รอยด์ – สุดท้ายก็?
โคเลท – เอ่อ...ไม่มีอะไร ยังไงก็ตาม ถ้าฉันไปที่ผนึกแห่งไฟ ฉันจะได้พบพ่ออีกครั้ง ฉันจะทำให้ดีที่สุดนะ
รอยด์ – อื้ม ชั้นด้วย
รีฟิล – จะกลับหรือยัง?
โคเลท – อ้ะ ค่ะ
รอยด์ – เจอกันพรุ่งนี้นะ
โคเลท – อืม....ไปนะ
พวกโคเลทเดินทางกลับหมู่บ้าน
รอยด์ – เอาล่ะ! คืนนี้จะทำของขวัญมันทั้งคืนเลย!!

เมื่อถึงยามเช้า….
รอยด์ – เสร็จแล้ว!! เอาล่ะ ลงไปคุยกับพ่อหน่อยดีหว่า

รอยด์เดินตามหาเดริก์ และพบกับเขาซึ่งยืนอยู่ที่หลุมศพ
รอยด์ – พ่อ...เรื่องเมื่อวานน่ะ ผมแค่..
เดริก์ - นี่...ตราผนึกที่แกอยากได้ แกจะใช้มันตามใจยังไงก็ได้ แต่จำไว้ว่าชั้นพยายามห้ามแกแล้ว
รอยด์ – พ่อ!! ขอบคุณมาก!
เดริก์ – ปฏิญาณของดวอร์ฟข้อที่2 อย่าละเลยผู้ต้องการความช่วยเหลือ ชั้นแค่ทำตามคำสอนนี่เท่านั้น
รอยด์ – พ่อ ผมจะออกเดินทาง ผมจะไปกับโคเลท เพื่อฟื้นฟูโลก และแก้แค้นให้แม่
เดริก์ – อืม ชั้นก็รู้อยู่แล้วว่าแกจะพูดอย่างนั้น
รอยด์ - ...พ่อยกโทษให้แล้วเหรอ
เดริก์ – อืม แต่จำไว้ว่านี่คือบ้านของแก แกยังเป็นลูกของชั้น ถึงเลือดของเราจะไม่เหมือนกันก็ตาม กลับมาได้ทุกเวลาที่เหนื่อยนะ แล้วอย่าลืม ปฏิญาณของดวอรฟ์ข้อที่7 !
รอยด์ – ความดี และความรัก จักชนะตลอดกาล ใช่ไหมล่ะ เป็นประโยคที่เลี่ยนเกินกว่าที่เดี๋ยวนี้ใครๆจะพูดกันนะเนี่ย เอาเถอะ ผมไม่ลืมหรอก ไปกันเถอะ นอยช์ ถึงเวลาฟื้นฟูโลกแล้ว!!
ตอนนั้น จีเนียสก็วิ่งหน้าตั้งมาพอดี
รอยด์ – หือ นายมาทำอะไรที่นี่น่ะ
จีเนียส – รอยด์!! นายยังอยู่นี่อีกเหรอ!!
รอยด์ – จีเนียส!! ชั้นได้ตราผนึกของป้ามาเบิ้ลมาแล้วล่ะ!!
จีเนียส – นั่นก็ดีหรอก...แล้วไม่ไปส่งโคเลทแล้วหรือไง!
รอยด์ – อ้อ ชั้นตัดสินใจแล้วว่าจะไปกับเธอน่ะ
จีเนียส – นายนี่โง่หรืออะไรเนี่ย!! โคเลทก็คนอื่นออกไปกันตั้งนานแล้ว!!
รอยด์ – หา?...
จีเนียส – ฉันมาที่นี่เพราะไม่เห็นนายมาซักที
รอยด์ – ล้อเล่นน่า!!

ที่บ้านโคเลท ไฟดร้ายื่นจดหมายที่โคเลทเขียนถึงรอยด์ไว้
ถึงรอยด์
เวลาที่เธออ่านจดหมายฉบับนี้ ฉันคงออกเดินทางไปแล้ว
ฉันขอโทษที่ต้องโกหก
การฟื้นฟูโลกเต็มไปด้วยความลำบากมากมาย ผู้ได้รับเลือกหลายคนก็ล้มเหลวมาแล้ว
ฉันเป็นห่วงไยมากกว่าที่จะให้เธอเข้ามาลำบากด้วย
ฉันจะพยายามให้ดีที่สุด เพื่อจะหยุดปีศาจทั้งหลายและพวกดีไซแอนท์
ดังนั้น ฉันจึงอยากให้เธอมีชีวิตต่อไปบนโลกที่ฉันเป็นคนฟื้นฟู
ขอบคุณมากนะ สำหรับมิตรภาพ และความอาทรที่เธอมีให้ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้
ฉันอยากจะพบเธออีกจริงๆ
ลาก่อน, โคเลท

รอยด์ – นี่มันอะไรกัน..มันเหมือนเป็นการสั่งเสีย
แฟรงก์ – ใช่...เธอจะว่าอย่างนั้นก็ได้
จีเนียส – หมายความว่าไงกัน?
แฟรงก์ – จีเนียส รอยด์...พวกเราได้ปิดบังบางสิ่งไม่ให้พวกเธอและคนอื่นๆรู้มาตลอด...โคเลท...มิโกะ ..จริงๆแล้ว..

ครืนน...เสียงดังอึกทึกจากภายนอกดังขึ้น
จีเนียส - !?
รอยด์ – อะไรน่ะ!

เมื่ออกมาข้างนอก ทั้งคู่ก็เห็นหมู่บ้านถูกย้อมด้วยเปลวเพลิงสีแดงฉาน ที่กลางหมู่บ้าน ชาวบ้านกำลังถูกทหารดีไซแอนท์ล้อมกรอบอยู่
ทหาร – รอยด์ เออร์วิน!! จงก้าวออกมา!
รอยด์ – พวกแกมาบุกหมู่บ้านอีกแล้วรึ!! ชั้นทนไม่ได้แล้วนะ!!
ทหาร – แกพูดถึงอะไรน่ะ?
??? – มันพูดไร้สาระน่ะ อย่าสนใจ
ชายผู้หนึ่งเดินเข้ามา เขากวาดสายตามองชาวบ้านด้วยท่าทีเหยียดหยาม
??? – ฟังให้ดี เหล่าสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อย ข้าคือฟอซิเทส 1ใน5แม่ทัพใหญ่แห่งดีไซแอนท์ พวกข้าคือฮาล์ฟเอล์ผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งควบคุมสถานกักกันอิเซเรีย
จีเนียส – ฮาล์ฟเอล์ฟ...
ฟอซิเทส – รอยด์! เจ้าถูกตัดสินว่ามีความผิด ในฐานะที่ละเมิดสนธิสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันและกัน ดังนั้น ข้าจึงมามอบบทลงฑัณฑ์ให้เจ้าและหมู่บ้านนี้!
จีเนียส – พวกแกก็ละเมิดสัญญาเหมือนกัน แกพยายามฆ่ามิโกะ!!
ทหาร – พวกเรา? ฆ่ามิโกะ?? ฮ่าๆๆ อย่างนี้นี่เอง พวกนั้นคงตามล่ามิโกะอยู่สินะ
รอยด์ – พวกนั้น? พวกแกจะพูดว่าไม่ใช่คนที่โจมตีโคเลทงั้นเหรอ??
ฟอซิเทส – ข้าไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายกับพวกเจ้า สิ่งที่สำคัญคือ เจ้า รอยด์ เออร์วิน ได้ติดต่อกับร่างต้นหมายเลข F192 และทำร้ายยามของเรา
ผู้ใหญ่บ้าน – แกทำอะไรลงไป!! บอกแล้วใช่ไหมว่าให้อยู่ห่างๆที่กักกันไว้!!
รอยด์ - ....ผมขอโทษ
ฟอซิเทส – เราได้เตรียมคู่ต่อสู้ที่เหมาะกับอาชญากรรมของเจ้าแล้ว
สัตว์ประหลาดตัวสีเขียวขนาดใหญ่ เดินตรงเข้ามาหาพวกรอยด์
รอยด์ – นั่นมันอะไรน่ะ!
ฟอซิเทส – รับโทษของเจ้าไปซะ!!

เมื่อการต่อที่ตึงมือจบลง
ทหาร – ท่านฟอซิเทส!! ไม่ผิดแน่ เด็กนี่มีเอกซ์เฟียร์อยู่!!
ฟอซิเทส – นั่นต้องเป็นหนึ่งในแองเจลัสโปรเจคที่พวกเรากำลังค้นหาแน่!! เอามันมาให้ข้า!!
รอยด์ – ไม่!! นี่เป็นของต่างหน้าแม่ชั้น ที่พวกแกเป็นคนฆ่า!!
ฟอซิเทส – แกพูดอะไรน่ะ แม่ของแกน่ะ...
สัตว์ประหลาดตัวนั้นลุกมาจับฟอซิเทสไว้
??? – รอยด์...จีเนียส....หนีไป...
จีเนียส - ...เสียงนั่นมัน...เหมือนเสียงป้ามาร์เบิ้ลเลย..
รอยด์ – เป็นไปไม่ได้!
??? – อึ่ก.....อา.....รีบหนีไป เร็วเข้า...จีเนียส....เธอเหมือนหลานของป้า....ขอบใจจริงๆ....ลาก่อน..
สิ้นเสียงนี้ ร่างนั้นก็ระเบิดออก อะไรบางอย่างตกไปอยู่ข้างเท้าจีเนียส….มันคือเอกซ์เฟียร์ที่ครั้งหนึ่งเคย อยู่บนร่างของหญิงชรามาร์เบิ้ล....
ฟอซิเทส – อั่ก!.....
ทหาร – คุ้มกันท่านฟอซิเทสเร็ว!!
ฟอซิเทส – รอยด์...ข้าจะตามล่าแกไปตลอด ตราบใดที่แกยังมีเอกซ์เฟียร์นั่นอยู่..
จีเนียส – ป้า...มาร์เบิ้ล.....ไม่นะ!!

ผู้ใหญ่บ้าน – ดูสิ!! ดูว่าแกทำอะไรลงไป!! เพราะ แก!!
รอยด์ – ผมขอโทษ...
ผู้มหญ่บ้าน – แกคิดว่าแกจะแก้ไขได้แค่คำขอโทษรึ!! ดีไซแอนท์กาหัวแกเป็นศัตรูไปแล้ว!! ตราบใดที่แกอยู่ที่นี่ หมู่บ้านก็คงไม่มีวันสงบสุข เข้าใจไหม
จีเนียส – เดี๋ยวสิ!! นี่จะเนรเทศเขาเหรอ!! มันไม่แฟร์เลย!! เขาไม่ได้ทำอะไรผิด!! เขาแค่ช่วยมาร์เบิ้ล....
ผู้ใหญ่บ้าน – การไปเกี่ยวข้องกับที่กักกันเป็นเรื่องต้องห้าม ไม่มีข้อยกเว้นใดๆทั้งสิ้น
จีเนียส – งั้นมันก็ดีแล้วสิ ที่ให้คนในที่กักกันตาย ตราบใดที่หมู่บ้านยังปลอดภัย?
ชาวบ้าน – ยังไงคนในนั้นก็ต้องตายอยู่แล้ว
ผู้ใหญ่บ้าน – ใช่...ถ้าแกไม่ได้ทำอะไรไป ก็คงมีคนตายแค่คนเดียว
จีเนียส – มนุษย์....มนุษย์อย่างพวกแกมันก็เหมือนๆกันหมด....
รอยด์ – พอได้แล้ว จีเนียส นี่เป็นความผิดของฉันเอง ผมจะไป....
ชาวบ้าน - ผู้ใหญ่บ้าน …ไม่ต้องเข้มงวดกับเด็กมากได้ไหม...
ชาวบ้าน – พูดอะไรน่ะ รู้หรือเปล่าว่ามีคนต้องตายมายมายแค่ไหนเพราะเขา!!
จีเนียส – มันไม่ใช่ความผิดของรอยด์ เป็นผมเองที่เข้าไปในที่กักกัน เป็นความผิดของผมเอง!!
รอยด์ – แต่ดีไซแอนท์ตามล่ารอยด์คนเดียว แล้วอีกอย่าง รอยด์ก็ไม่ใช่คนในหมู่บ้านนี้อยู่แล้ว เขาเป็นแค่คนนอก ที่เติบโตมากับดวอร์ฟ!
จีเนียส – งั้นผมก็ขอไปด้วย ผมก็ผิดพอๆกับเขาน่ะล่ะ!
รอยด์ – จีเนียส..
ผู้ใหญ่บ้าน –งั้นก็ได้ ในฐานะที่ชั้นเป็นผู้ใหญ่บ้าน ชั้นขอประกาศ ณ ที่นี้ ถึงการเนรเทศรอยด์และจีเนียสออกไปจากหมู่บ้านอิเซเรียแห่งนี้!
ชาวบ้าน – ออกไป! ออกไป!!

.....เมื่อชาวบ้านแยกย้ายกันไปหมด เหลือเพียงไฟดร้าและแฟรงก์ที่รอส่งทั้ง 2 คนสู่การเดินทาง
รอยด์ – ผมขอโทษที่ทำให้ย่าต้องเดือดร้อน..
ไฟดร้า – ถ้าเธอรู้สึกแบบนั้น ก็รีบตามพวกโคเรทให้ทันเถอะ ไปปกป้องเธอ ถ้าเธอทำได้ โลกนี้ก็จะปลอดภัย และแน่นอน ว่าทุกคนต้องเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับเธอ
แฟรงก์ – ฉันเชื่อว่าโคเลทก็ต้องการเช่นนั้นเหมือนกัน
รอยด์ – ครับ ผมสาบานว่าจะปกป้องโคเลท เพื่อชดเชยให้ทุกคนที่ต้องตายเพราะผม..
จีเนียส - ฉันจะไปด้วย รอยด์ เป็นความผิดของฉัน นายเลยถูกไล่ ฉันสัญญาว่าจะไปกับนายตลอด
รอยด์ – นี่จีเนียส ทำไมนายไม่ใช่เอกซ์เฟียร์นั่นไปเลยล่ะ มันเป้นางหน้ามาร์เบิ้ลนี่....
จีเนียส – อืม..
รอยด์ – ฉันจะอธิบายวิธีใช้ตราผนึกทีหลัง...เพราะยังไงก็ตาม นี่คงเป็นการเดินทางที่นานทีเดียว...
จีเนียส – นั่นสิ..

ตอนต่อไป!!
รอยด์และจีเนียส ก้าวสู่การเดินทางบนโลกอันกว้างใหญ่ ทั้ง2คนมุ่งหน้าตามรอยโคเลทสู่ดินแดงอันแห้งแล้ง แต่รอยด์ก็ถูกจับตัวไปจนได้!! เขาจะทำอย่างไรเมื่อต้องอยู่กลางฐานของศัตรู!! เขาจะสามารถตามโคเลททันหรือไม่!! แล้วผนึกแห่งไฟล่ะ!!?? โปรดติดตามตอนต่อไป~

--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 9:39 pm----------

 

โอ้โฮ ขยันจริงๆ ขอบคุณค่ะ ทำให้ได้รู้เรื่องละเอียดแบบนี้