Twintales.com

my tales, your tales

 

Project MELFES ( Shining Sea )

Prologue

ยามมืดมิด กลางท้องทะเลที่กำลังบ้าคลั่งเพราะพายุ เรือลำเล็กลำหนึ่งกำลังฝ่ากระแสคลื่นที่ถาโถมเข้ามา บนดาดฟ้าเรือ ชายหนุ่มผมสีขาวในชุดสีขาวกำลังพยายามควบคุมหางเสือเรืออย่างยากลำบาก
??? – เอาล่ะ!
ตอนนั้นเด็กหญิงผมสีเหลืองในชุดชมพูอ่อนก็วิ่งขึ้นมาจากใต้ถุนเรือด้วยสีหน้าเป็นห่วง
??? – พี่เซเนลคะ!
เซเนล – เชอรี่! หลบเข้าไปข้างในก่อน!
เชอรี่ – แต่ว่า!
ตอนนั้น ที่กราบเรือก็ปรากฏร่างของหนอนทะเลตัวสูงใหญ่โผล่ขึ้นมา มันอ้าปากกว้างที่อยู่ตามปล้องลำตัวอย่างมุ่งร้าย เซเนลวิ่งไปที่หัวเรือแล้วหันกลับมาตะโกน “รีบๆหลบเข้าไปเร็วเข้า!” เธอรีบวิ่งลงบันไดกลับไปยังใต้ถุนเรือทันที
เซเนล – เฮ้ย แกน่ะ! มาทางนี้สิ!
เขาตะโกนท้าทายมัน ซึ่งก็ได้ผล มันมุดตัวผ่านน้ำทะเลโปโผล่มาโจมตีเซเนลได้ครั้งหนึ่งก่อนที่จะมุดตัวหายลง ไปใต้พื้นน้ำอีก เซเนลตั้งตัวใหม่แล้วไปปรับมุมยิงของเครื่องยิงฉมวกขนาดใหญ่ที่หัวเรือ “เข้ามาสิ เข้ามา....ดูซิว่าแกจะชอบนี่หรือเปล่า!”
ซู่ม! หนอนทะเลโผล่ออกมาที่หัวเรือพอดี และมันก็ถูกฉมวกยักษ์ยิงใส่จนจมหายไป เซเนลหอบอย่างเหนื่อยอ่อน น้องสาวของเขารีบวิ่งขึ้นมาหา “พี่คะ?....”
เซเนล – มันหนีไปแล้วน่ะ ถ้าเครื่องยนต์ยังทำงานได้ พวกเราคงไล่ตามไปจัดการมันได้ทันล่ะ
เชอรี่ – ขอร้องล่ะ อย่าฝืนตัวเองมากสิ พี่น่ะแทบจะไม่ได้นอนเลยทั้งอาทิตย์แล้วไม่ใช่เหรอ
เซเนล – พี่ไม่มีทางเลือกนี่ จะเกิดอะไรขึ้นพวกเราก็ไม่รู้ อาจจะมีเรือซักลำเข้ามาใกล้ๆตอนไหนก็ได้
เชอรี่ – หนูก็ช่วยดูด้วยได้นี่
เซเนล – ไม่ได้ เธอก็รู้นี่ว่าลมทะเลน่ะเป็นพิษกับตัวเธอน่ะ
เชอรี่ – อย่าห่วงเลยค่ะ หนูก็พอจะทนได้บ้างนะ
เขาทำท่าทางเหนื่อยใจก่อนจะเดินตามน้องสาวที่เดินไปที่กลางเรือแล้ว ขณะที่เซเนลกำลังจะเรียกให้เธอหยุด ที่ท้ายเรือก็มีแสงประหลาดปรากฏขึ้น พร้อมกับที่สัตว์ประหลาดสีดำมีปีกตัวหนึ่งออกมาจากแสงนั้น มันบินเข้ามาที่เบื้องหน้าทั้งสองทันที!
เชอรี่ – หือ?......
เซเนล – เชอรี่ ถอยไปก่อน!
เขาใช้หมัดลุ่นๆโจมตีสวนกลับไปอย่างต่อเนื่อง ถึงจะใช้มือเปล่า แต่เขาก็ชำนาญในการต่อสู้พอตัว ซักพักหนึ่งมันก็หายไป
เซเนล – ปีศาจตัวนั้น.....รู้สึกว่ามันจะไม่เหมือนกับตัวอื่นๆเลย มันให้ความรู้สึกว่ากำลังสู้กับ...มนุษย์อยู่มากกว่า
เชอรี่ – นั่นมัน....เทลเควสหรือเปล่านะ?

จากนั้นเพียงครู่หนึ่ง คลื่นลมก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงรุนแรงขึ้นกระทันหัน ทั้งสองคนต่างมองซ้ายขวาอย่างเป็นกังวล
เซเนล – อะไรอีกล่ะ!!
เชอรี่หันไปมองที่หัวเรือ และมองเห็นแสงสีทองอยูไกลออกไปทางนั้น และบางสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ไกลออกไป “อ้ะ........พี่เซเนล ดูสิ! หันมาดูข้างหลังสิ!”
เซเนล – “อะไรน่ะ!..........”
แสงสีทองที่กระทบกับหมอกนั้นทำให้ไม่รู้ว่าอะไรอยู่เบื้องหลังมัน แต่เสียงพื้นน้ำที่ถูกแหวกเป็นทางก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ทั้งให้ทั้งสองคนรู้ว่าบางอย่างกำลังใกล้เข้ามา......จู่ๆบางอย่างที่มีขนาด ใหญ่มากๆก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาโดยไม่ทันตั้งตัว! ขนาดของมันใหญ่ซะจนเพียงแค่กระแสคลื่นที่เกิดจากมันก็ทำให้เรือของทั้งสองคน จมอยู่ใต้น้ำได้ทันที
เชอรี่ – กรี้ด!!
เซเนล – โธ่เว้ย!
เขาเอาตัวเข้าบังร่างของเชอรี่จากกระแสคลื่นที่โถมเข้ามาอย่างรุนแรง เรือลำน้อยถูกซัดปลิวไปตามกระแสคลื่นอย่างไร้ทางต่อต้าน ถ้าทั้งสองคนได้มีโอกาสเห็นสิ่งนั้นก็คงตกใจ เพราะมันคือทวีปขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างเหมือนกับข้าวหลามตัด โดยที่ใจกลางของทวีปมีทะเลสาบขนาดใหญ่ และใจกลางของทะเลสาบนั้นก็มีลำแสงสีทองที่ทอดยาวขึ้นไปบนท้องฟ้า... เมื่อทุกอย่างสงบลง เซเนลยันตัวขึ้นมาบนเรือที่ไม่เหลือสภาพเดิม เขามองไปรอบๆอยู่ครู่หนึ่งก่อนหันไปเรียกน้องสาวที่ยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติง ด้วยใบหน้าซีดเซียว
เซเนล – เชอรี่! ลืมตาขึ้นมาสิ!!

ที่ชายหาดหนึ่งบนแผ่นดินนั้น ปีศาจสีดำที่เซเนลสู้ด้วยเมื่อครู่บินเข้าไปหาชายผมสีทองโพกหัวในชุดสีดำคน หนึ่งที่ยืนอยู่เพียงลำพัง เมื่อมันเข้าไปใกล้เขา ร่างก็มันก็หายไปกับแสงเหมือนกับตอนที่มันปรากฏมา เขาพูดพึมพำกับตัวเอง “งั้นหรือ นางมาแล้วสินะ”

เซเนลสามารถนำเรือขึ้นมาจอดที่ชายหาดบนแผ่นดินนั้นได้สำเร็จ เขารีบพยุงเชอรี่มาไว้ที่พื้น “อดทนไว้นะเชอรี่!” แต่ที่เธอตอบรับได้ก็มีแค่เสียงหายใจอย่างทรมานเท่านั้น
เซเนล – ไข้นี่มัน......เธอกำลังตัวร้อนเป็นไฟเลย คงเพราะถูกน้ำทะเลจนเปียกทั้งตัวสินะ...
ชายร่างบึกบึนคนหนึ่งในชุดสีส้มวิ่งเข้ามาจากอีกด้านอย่างรวดเร็ว
ชายชุดส้ม – นี่ ปลอดภัยกันหรือเปล่า?
เขาเดินเข้ามาดูอาการของเชอรี่และก็มีสีหน้าตกใจ เขาหันมามองเซเนล แต่ไม่ทันพูดอะไร เซเนลก็พูดขึ้นมาก่อน “มีที่ไหนใกล้ๆที่มีน้ำบริสุทธิ์หรือเปล่า? จะแม่น้ำ หรือบ่อน้ำหรืออะไรก็ได้?”
ชายชุดส้ม – บนเนินเขาตรงนี้ก็มีบ่อน้ำพุอยู่นะ....
เซเนล – ขอบใจ!
ไม่ทันจะทำอะไรต่อ เซเนลก็อุ้มน้องสาววิ่งไปทางด้านนั้นทันที
ชายชุดส้ม – นี่ เดี๋ยวสิ!......นี่มันเรื่องอะไรกันนะ?
เขาเดินไปที่ซากเรือที่จอดอยู่ที่หาดและดูมันอยู่ซักพักก่อนจะพูดขึ้นมาเบาๆ “เรือนี่มัน....คนที่สามารถใช้ได้มีแต่มารีนทรูปเปอร์ของฝ่ายพันธมิตรศักดิ สิทธิ์นี่ หมายความว่าเด็กคนนั้น.... “ ซักครู่หนึ่ง เขาก็เดินไปที่บ่อน้ำพุเพื่อจะสอบถามทั้งสองคน แต่ก็ตกใจเมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนั้นเอาร่างของเด็กสาวไปนอนแช่อยู่ในน้ำ!!
ชายชุดส้ม – นี่! คิดว่ากำลังทำอะไรอยู่น่ะ จะฆ่าเด็กคนนี้หรือไง? เธอกำลังจะจมน้ำนะ!!!
เซเนล – ไม่เป็นอะไรหรอก
ชายชุดส้ม – จะไม่เป็นอะไรได้ยังไงล่ะ!......
เขาชะงักเมื่อเหลือบไปมองร่างของเชอรี่ที่นอนสงบอยู่ใต้น้ำ ผมสีเหลืองของเธอเริ่มเปล่งแสงสีฟ้าออกมา
ชายชุดส้ม – ผมของเธอ....กำลังเปล่งแสง?
เซเนลวิ่งเข้ามายืนขวางทางของเขาทันที “หยุดจ้องเธอได้แล้ว!”

หลังจากนั้น....
ชายชุดส้ม – หมายความว่าน้ำทะเลทำให้เธอป่วย แต่น้ำสะอาดจะช่วยฟื้นเธองั้นหรือ? ฉันไม่เคยได้ยินว่ามีใครที่มีร่างกายแบบนั้นเลย แล้วนอกจากนั้น....”
เขามองไปที่เชอรี่อีกครั้ง ผมของเธอยังคงเปล่งแสงออกมาอย่างต่อเนื่อง “ที่เส้นผมของเธอส่องแสงออกมาแบบนั้น....มันเหมือนกับ.......เหมือนกับ ผู้ส่องแสง เลย
เซเนล – ชั้นบอกว่าอย่าจ้องเธอไง!
ชายชุดส้ม – ตอนแรกก็เสาแห่งแสงที่อ่าวแห่งความเกรี้ยวกราด แล้วตอนนี้ก็ผู้ส่องแสง เหมือนกับที่ตำนานกล่าวเอาไว้เลย......เด็กคนนั้น เธอเป็นใครกันน่ะ?
คู่สนทนาไม่ยอมตอบ ทำให้เขาออกอาการไม่สบอารมณ์ “หืม....ยังไงก็คงไม่พูดสินะ ถ้าอย่างนั้นก็ลองเปลี่ยนคำถามดู เธอมาทำอะไรที่นี่งั้นหรือ คุณมารีนทรูปเปอร์”
เซเนล - ........พวกเราไม่ได้มาที่นี่เพราอยากมาหรอก พวกเรากำลังล่องเรืออยู่ตอนที่เจ้านี่โผล่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ ที่นี่คือที่ไหนกัน?
ชายชุดส้ม – เลกาซี่ ไงล่ะ พวกเรายืนอยู่บนเรือขนาดยักษ์ ซึ่งเป็นสิ่งหลงเหลือจากอารยธรรมโบราณ
เซเนล – เรืองั้นหรือ........เดี๋ยวก่อน เรือเรอะ!
เสียงน้ำแตกกระจายทำให้ทั้งสองหันไปมองที่บ่อน้ำพุ และเห็นว่าเชอรี่ยืนด้วยท่าทีระวังตัวเบื้องหน้าชายผมสีส้มในชุดดำ!!
เซเนล – เชอรี่!
เชอรี่ – พี่คะ!
เซเนล – ออกไปให้พ้นจากเธอนะ!
เขาวิ่งเข้าไปขวางหน้าเอาไว้ เมื่อชายคนนั้นเห็นหน้าเซเนลก็เหมือนว่าอารมณ์ของเขาจะเปลี่ยนไปทันที เขาชี้หน้าเซเนลแล้วตะโกนอย่างกราดเกรี้ยว “แก....แกไม่มีสิทธิที่จะพูดแบบนั้น!”
เซเนล - อะไรนะ! แกเป็นใครกัน!!
ชายชุดดำ – ตายซะ!!
เขาพุ่งเข้ามาโจมตีเซเนลด้วยมือเปล่าทันที! ถึงจะใช้กำปั้นเป็นอาวุธเหมือนกัน แต่เซเนลก็สู้ด้วยอย่างยากลำบากเพราะฝีมือของฝ่ายตรงข้าม หลังจากรุกรับกันอยู่ครู่หนึ่ง เสียงกรีดร้องของเชอรี่ก็ทำให้การต่อสู้สิ้นสุดทันที ขณะที่ทั้งสองคนกำลังปะทะกันนั้น ชายผมสีแดงมีผ้าคาดปิดตาขวา เปลือยกายท่อนบนก็ฉวยโอกาสจับตัวเชอรี่ไปแล้ว โดยเธอนอนสลบอยู่บนหลังของหมาป่าอสูรตัวหนึ่ง
ชายผมสีแดง – แม่สาวนี่คือ เมลเนส สินะ? อั้วะก็ไม่คิดหรอกนะว่าหล่อนจะอยู่ที่นี่จริงๆ แต่ตอนนี้ อีแบบนี้....หล่อนอยู่นี่จริงๆ วู้ว~~ ลาขาดล่ะนะเกลอ!
ไม่ทันที่ใครจะตั้งตัว เขากับเชอรี่บนหลังหมาป่าตัวนั้นวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว เซเนลเรียกให้หยุด ขณะที่ชายที่พึ่งประมือกับเขาเมื่อครู่ก็ลอยตัวขึ้นกลางอากาศพร้อมม่านพลัง สีม่วงรอบตัว และบินตามไปทันที เซเนลสังเกตทันถึงปีกสีดำที่อยู่กลางหลังของเขา
เซเนล - นั่นมันปีกของเจ้าปีศาจตัวนั้นนี่! ……ตอนนี้คงเป็นห่วงเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว ชั้นต้องไปช่วยเชอรี่ก่อน นายรู้จักเจ้าผู้ชายที่มีผ้าคาดตาหรือเปล่า?
ชายชุดส้ม – ชื่อของเขาคือ โมเซส แซนดอร์ เขาเป็นโจรที่คนรู้จักกันดีน่ะ
เซเนล – แล้วนายรู้หรือเปล่าว่าเขามุ่งหน้าไปที่ไหน
ชายชุดส้ม – คงเป็นที่ซ่อนของเขาไม่ผิดแน่ รังโจรน่ะอยู่บนที่ราบสูงเลยภูเขาไปซักหน่อย ตามฉันมาสิ ฉันยังไม่รู้ชื่อนายเลยนี่ ฉันชื่อวิล เรย์นาร์ด แล้วนายล่ะ?
เซเนล – เซเนล คูลริดจ์

--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:30 pm----------