บทที่ 2 ผนึกแห่งไฟ
มองไปทางซ้ายหรือทางขวา รอยด์ก็เห็นแต่ทะเลทรายเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา
รอยด์ – เฮ้อ......ทำไมมันร้อนขนาดนี้เนี่ย....
จีเนียส – ตามตำนาน เขาว่ากันว่าแถวนี้มีประตูที่นำไปสู่อิฟรีท....เลยทำให้แถวนี้แห้งแล้งแบบนี้ไปด้วย....
รอย์ด – ประตูสู่อิฟรีทเหรอ.....งั้นก็แสดงว่า?
จีเนียส - ใช่แล้วล่ะ บางที่นั่นอาจเป็นผนึกแห่งไฟที่พวกโคเลทกำลังเดินทางไปอยู่ก็ได้
รอยด์ – งั้นพวกเขาก็คงอยู่แถวๆนี้ล่ะสินะ!
ในที่สุด รอยด์กับจีเนียสก็มาถึงเมืองโอเอซิสกลางทะเลทรายที่ชื่อ ทรีเอต เมื่อเข้าไปก็เห็นทหารยืนอยู่ในเมืองอยู่แล้ว
ทหาร – นี่เป็นคำสั่งจากท่านฟอร์ซีเทส!! มนุษย์ชื่อรอยด์กำลังหลบหนีไปกับเอกซ์เฟียร์ เรายังไม่รู้ว่ารหัสของเขาคืออะไร รีบตั้งด่านตรวจเดี๋ยวนี้
ทหาร2- แล้วเจ้ารอยด์ที่ว่าหน้าตามันเป็นยังไงล่ะ?
ทหาร – ลักษณะของเขากับคำอธิบายเขียนไว้บนประกาศจับแล้ว ที่เหลือก็ฝากพวกนายด้วย
กลุ่มทหารแยกย้ายกันออกไป ขณะคนหนึ่งเดินไปติดประกาศจับไว้ที่กำแพง
รอยด์ - ....เอาเข้าไป ประกาศจับเอย ทีมล่าเอย พวกนี้มันเอาจริงกันนะเนี่ย
จีเนียส – เราต้องรีบหาโคเลทให้เจอแล้วล่ะ ไม่งั้นแย่แน่
รอยด์ - ..เฮ้ ชั้นนึกว่าเราออกตามหาเพราะต้องการปกป้องโคเลทนะ...แบบนั้นมันเหมือนเราจะเป็นฝ่ายให้เธอช่วยมากกว่าเลย
จีเนียส - มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ? คิดมากไปแล้วน่า
รอยด์เดินไปดูประกาศจับที่ติดไว้
จีเนียส – นี่น่ะเหรอ?...
รอยด์ – ชั้นหน้าตาทุเรศแบบนี้เลยเหรอ
จีเนียส – ดีแล้วล่ะ พวกนั้นจับนายไม่ได้แน่ถ้ามีประกาศแบบนี้.....ฉันคิดว่านะ
เมื่อเดินไปรอบๆเมือง ก็เห็นชาวบ้านกำลังบ่นอยู่หน้าบ้านที่เสียหาย
ชาวบ้าน – ดูพวกดีไซแอนท์สิ!! อยู่ๆก็ชอบมาทำลายของของเรื่อยเลย!
จีเนียส – พวกนั้นมันไม่มีหัวใจเลยหรือไงกัน!
เมื่อเดินเลยไปอีกนิด ก็เห็นบ้านอีกหลังที่กำแพงมีรูเป็นรูปคน
จีเนียส – ดูสิ!! ฝีมือพวกนั้นอีกแน่เลย!!!
รอยด์ – ไม่มั้ง......รูแบบนี้มัน....
รอยด์นึกไปถึงรูบนกำแพงในห้องเรียนที่อิเซเรีย....ซึ่งโคเลทเคยไปหกล้มทำพังมาแล้ว
เจ้าของบ้าน – น่าประทับใจใช่ไหม? นี่น่ะเป็นรูปร่างของมิโกะเชียวนะ!! ที่นี่ต้องเป็นจุดท่องเที่ยงได้แน่เลย!!
จีเนียส - .........
จากปากคำของเด็กในเมืองซึ่งบอกว่าโคเลทไปหาหมอดูในเมือง รอยด์จึงตามไปถามหมอดูเพื่อหาเบาะแสว่าโคเลทไปที่ไหน
หมอดู - .....โอ...ข้ารู้....ข้าเห็น...ข้าเห็นแล้ว! มิโกะกำลังมุ่งหน้าสู่โอเอซิสที่ว่ากันว่าถูกทำลายเพราะอิฟรีทไม่สามารถควบ คุมตนเองได้….
จีเนียส - ....จริงเหรอ?
หมอดู – เพื่อนร่วมทางของมิโกะเป็นคนบอกเอง ซึ่งไม่ผิดแน่
จีเนียส + รอยด์ - ......
หลังจากได้เบาะแสแล้ว รอยด์ก็เตรียมจะมุ่งสู่ที่หมายที่ได้รับการบอกมา แต่ทว่า..ทหารดีไซแอนท์ก็มาเจอพอดี
ทหาร – หยุดก่อน!!
ทหาร2 – หมอนี่หน้าตาเหมือนในประกาศจับนะ
ทหาร – ไหน.......ใช่ เหมือนจริง!!
จีเนียส – ดีจังนะรอยด์ พวกนั้นบอกว่านายดูเหมือนในรูปด้วยล่ะ
รอยด์ – ชั้นดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ...
ทหาร – แกคือรอยด์แน่ๆ!!
รอยด์ - ..ใช่ ชั้นเอง
จีเนียส – เห? ปกติเวลาแบบนี้ นายจะบอกว่า “แล้วนายเป็นใครมาถามชื่อชั้น” ไม่ใช่เหรอ?
รอยด์ – ชั้นไม่อยากจะยุ่งมากไปกว่านี้น่ะ
ทหาร – แกหนีไม่รอดแน่ ตราบใดที่มีประกาศนี่แปะไปทั่ว!
รอยด์ – พวกแกเริ่มทำให้ชั้นโกรธแล้วนะเนี่ย!!
หลังระบายความโกรธไปกับกลุ่มทหาร
รอยด์ – เอาแต่พูดอยู่ได้ เชอะ
จีเนียส – รอยด์ อย่าเผลอสิ...
รอยด์ – ชั้นไม่ได้เผลอ แค่พวกนั้นมันน่าสมเพชน่ะ
เปรี้ยง....รอยด์โดนกระสุนไฟฟ้าจากด้านหลังช็อตจนสลบไปในทันที....
จีเนียส – รอยด์!!
ทหารอีกกลุ่มเดินเข้ามาจากด้านหลัง จีเนียสต้องยอมให้จับตัวไปแต่โดยดี คล้อยหลังไป นอยช์มองตามอย่างกังวล แล้ววิ่งตามไปเงียบๆ
ทหาร – เรานำตัวรอยด์มาแล้ว
ทหาร2 – แล้วเด็กนั่นล่ะ?
ทหาร – น่าจะเป็นเพื่อนกัน จะทำไงกับรายนี้ดี
ทหาร2 – หัวหน้าต้องการแค่ตัวรอยด์เท่านั้น อีกคนคงไม่ต้องเอาไปด้วย
จีเนียสถูกปล่อยตัวจากการควบคุม เขาได้แต่มองรอยด์ถูกพาเข้าไปภายในสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ ขณะนั้น นอยช์ก็ตามมาทนพอดี
จีเนียส – นอยช์!! นายตามมาด้วยเหรอ!! เอาล่ะ ไปหาทางช่วยรอยด์ด้วยกันเถอะ!
รอยด์รู้สึกตัวอีกที ก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องขังแล้ว....
ทหาร - ..ถ้าเป็นอย่างว่าจริงๆ ชั้นเริ่มสงสารเจ้าเด็กรอยด์นั่นแล้วสิ
ทหาร2 – ใช่ เขาคงหนีการประหารไม่พ้นแน่ๆ
รอยด์ – ประหาร!! จะบ้าแล้ว!!
ทหาร3 - เฮ้ ท่านบอตต้าเรียกหานายน่ะ
ทหาร2 – ตกลง
ในที่สุดก็เหลือทหารแค่คนเดียวที่อยู่บริเวณนั้น
รอยด์ – บ้าจริง พวกนั้นเอาของไปหมดเลย....แล้วยิ่งมีคนคอยดูอย่างนี้ก็เปิดประตูออกไปไม่ได้ ด้วย......ที่มีติดตัวอยู่ก็แค่...ซอเซอร์เรอร์ริง.....
รอยด์รอจังหวะที่ยามเดินผ่านหน้า ใช้ลูกไฟยิงใส่ทันที....
ทหาร – โอ้ย!!! ไฟ ไฟ!!!!
เขารีบวิ่งแจ้นไปหาที่ดับไฟ เป็นโอกาสให้รอยด์เปิดประตูห้องขังได้ แต่เดินไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ถูกพบตัว ถึงจะรับมือทหารไหว แต่สัญญาณเตือนภัยก็ดังไปทั่วแล้ว
ทหาร - เจ้าเด็กชุดแดงนั่นไปไหนแล้ว!
ทหารวิ่งค้นหารอยด์กันเต็มไปหมด ขณะเจ้าตัวแอบอยู่ในซอก
ทหาร – แปลกจริงๆ ทั้งๆที่มีทางออกทางเดียวแท้ๆ กลับหาเจ้าชุดแดงไม่เจอ
ทหาร2- ไปที่ส่วนอื่นเถอะ ถึงยังไงห้องต่อไปก็มีระบบรักษาความปลอดภัยอยู่แล้ว ชุดแดงนั่นไปไม่ถึงไหนหรอก
ทหารค่อยๆทยอยออกไปจากบริเวณนั้นจนหมด
รอยด์ – แดง...แดง ...แดง.....ชุดชั้นมันเด่นขนาดนั้นที่ไหนกัน!!
รอยด์ – แต่จะว่าก็ว่าเถอะ....พวกนี้มันดูไม่เหมือนพวกพวกที่โจมตีอิเซเรียอยู่นิด หน่อย....แล้วยังที่นี่อีก....มีแต่ของที่ไม่เคยเห็นเต็มไปหมด ดีไซแอนท์นี่มันอะไรกันนะ?
เมื่อเดินเข้าไปเรื่อยๆ ก็พบกับกลุ่มทหารเดินไปเดินมาอยู่ รอยด์จึงต้องหนีเข้าไปยังห้องที่อยู่ใกล้ๆ
รอยด์ – ฟิ้ว...เกือบไปแล้วสิ
??? – แล้วแกเป็นใครกัน?
ด้านหลังรอยด์มีชายผมสีฟ้าในชุดคลุมยืนอยู่ รอยด์หันกลับไป แต่ชายคนนั้นก็เตรียมพร้อมโจมตีรอยด์อยู่แล้ว
รอยด์ – ...บอกชื่อนายมาสิ แล้วชั้นจะบอกชื่อชั้น
??? – ฮะฮ่าๆๆๆๆ แกนี่กล้าดีจริงๆ แต่ข้าไม่เห็นความจำเป็นอะไรที่ต้องแนะนำตัวเองกับสิ่งมีชีวิตที่ไม่พึงประสงค์อย่างแกซักนิด
รอยด์ – บังเอิญอะไรแบบนี้ เพราะชั้นก็ไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องแนะนำตัวเองกับไอ้บ้าที่ไม่รู้ว่าตัวเองโรคจิตแค่ไหนหรอก
??? – แกนี่!!
รอยด์ยกแขนขึ้นป้องกัน ชายคนนั้นชะงักไปเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บนมือรอยด์
??? – เอกซ์เฟียร์.....แกคือ..รอยด์!!
รอยด์ – แล้วถ้าใช่ล่ะ?
เขาเดินเข้ามาใกล้ๆ มองหน้ารอยด์อย่างละเอียด
??? – หืม......หน้าก็พอจะเหมือนกันอยู่ล่ะนะ..
ตอนนั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นมาอีก ประตูห้องเปิดออก พร้อมๆกับที่บอตต้าเดินวิ่งเข้ามา
บอตต้า – ท่านครับ!! เราได้รับรายงานว่ากลุ่มของมิโกะได้ลักลอบเข้ามาในฐานนี้แล้ว!!
รอยด์ - ...แก คนที่โจมตีอิเซเรียนี่!
บอตต้า – อ้อ แกคือรอยด์เองหรือ...น่าทึงจริงๆ
??? – บอตต้า ชั้นจะออกไปจากที่นี่ก่อน แผนของเราจะพังหมดถ้าหมอนั่นมาเห็นชั้น
บอตต้า – แล้วมิโกะล่ะ?
??? – ชั้นให้นายเป็นคนจัดการ
บอตต้า – รับทราบ
??? – รอยด์ ครั้งหน้าที่เราพบกัน นายจะเป็นของชั้นรอก่อนเถอะ...
เขาพูดทิ้งท้ายก่อนจะออกไปจากห้อง ขณะที่พวกโคเลทวิ่งเข้ามาจากประตูอีกด้านพอดี
จีเนียส – รอยด์! เป็นอะไรหรือเปล่า!!
โคเลท – บาดเจ็ชที่ไหนหรือเปล่า!!
คราทอส – ก็ยังดูปลอดภัยดีนี่
รอยด์ – ทุกคนมาเพราะชั้นเหรอ
บอตต้า – ช่างประจวบเหมาะจริง ข้าจะจัดการทุกคนในคราเดียวซะเลย!!
การปะทะกับบอตต้าผู้ใช้แข็งแกร่ง แต่พวกรอยด์ยังสามารถชนะลงได้ ขวานของบอตต้าหล่นสู่พื้น
บอตต้า – ฮึ่ม......ข้าประเมินความสามารถของแกต่ำไป...
เขาพูดทิ้งท้ายก่อนวิ่งหลบออกไป รีฟิลหยิบอาวุธบนพื้นขึ้นมาดู
รีฟิล – นี่มัน...
รอยด์ – อาจาร์ย!!
รีฟิล – รอยด์ จีเนียสเล่าให้ฉันฟังหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันต้องขอโทษจริงๆกับเรื่องที่เขาทำขึ้น
รอยด์ – ไม่หรอกครับ ผมเป็นคนลากจีเนียสมาพัวพันเอง ขอโทษครับ
คราทอส – เก็บเรื่องคุยไว้ที่หลังเถอะ พวกเราไม่น่าอยู่ที่นี่นานเกินไป
รีฟิล – ถูกของคุณ ฉันพึ่งเคลียร์ทางหนีให้เมื่อครู่นี้ รีบไปกันเถอะ
เมื่อออกมาภายนอกรอยด์ก็เห็นนอยช์ยืนรออยู่
รอยด์ – นอยช์!!
รีฟิล – ฉันอยาจะถามหน่อย วัตถุรูปแบบคริสตัลที่ฝังอยู่ที่อาวุธนี่.....ใช่เอกซ์เฟียร์ที่จีเนียสพูดถึงหรือเปล่า
คราทอส – ดูท่าทางจะเป็นเช่นนั้น
รอยด์ – นายก็ใช้เอกซ์เฟียร์ด้วยนี่นะ
คราทอส - ..เธอก็รู้แล้วสินะ
รีฟิล – จริงๆแล้วมันคืออะไรกันน่ะ?
คราทอส – ถ้าจะอธิบายคงใช้เวลานาน ไว้พูดกันตอนกลับถึงทรีเอตเถอะ
ระหว่างการกลับทรีเอต คราทอสก็เข้ามาหารอยด์
คราทอส – รอยด์ การต่อสู้เมื่อครู่นี้...
รอยด์ – หืม? อะไร? นายจะว่าชั้นขวางทางนายอีกรึ
คราทอส – ไม่ใช่...ดูเหมือนว่าเธอจะพัฒนาขึ้นน่ะ
รอยด์ – เอ๋?
คราทอส – แต่มันไม่ใช่แค่นั้น เธอต้องเรียนรู้ศัตรูด้วย เธอต้องเรียนรู้กับอันตรายข้างหน้า อาวุธน่ะไม่ใช่แค่การเหวี่ยงดาบไปเรื่อยๆ การรู้ความสามารถของตนเอง การรู้ถึงอันตรายข้างหน้า และรู้ว่าจะหลบหรือเข้าหามันก็เป็นอาวุธเหมือนกัน จำไว้ให้ดีล่ะ
รอยด์ – คราทอส.....
คราทอส – ดูเหมือนว่าเราจะพูดกันมากไปหน่อยแล้ว ไปกันต่อเถอะ
ภายในโรงแรมของทรีเอต ทุกคนกำลังยืนล้อมอาวุธของบอตต้าที่รีฟิลเก็บมา
รีฟิล – ถ้าพูดในทางกลับกันแล้ว เอกซ์เฟียร์นี่เป็นตัวขยายความสามารถที่หลับใหลอยู่ของพวกเราสินะ....
รีฟิล – ว้าว ฉันสงสัยจริงๆว่าฉันจะใช้มันได้ไหมนะ
คราทอส – นั่นคงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เอกซ์เฟียร์จะเป็นอันตรายต่อร่างกายถ้าไม่มีตราผนึก
โคเรท – แล้วพวกเราสร้างตราผนึกขึ้นมาเองไม่ได้หรือคะ
คราทอส – อย่างที่เราได้บอกไปตั้งแต่แรกแล้ว ตราผนึกเกิดจากการนำหินแร่ที่เป็นตัวต้านทานมาหลอม หลังจากนั้นก็สลักมันลงในตรา เพื่อที่จะไว้ใช้ควบคุมเอกซ์เฟียร์ที่ฝังอยู่กับพื้นผิว ว่ากันว่าเป็นศาสตร์ที่รู้กันเพียงแค่ในหมู่ดวอร์ฟเท่านั้น
รอยด์ - ใช่....ถ้าแค่สลักชั้นก็ทำได้ แต่พ่อเท่านั้นที่จะหลอมแร่ได้
รีฟิล – แล้วแร่ที่ว่านั่นมีอยู่ในพวกนี้หรือเปล่า
รีฟิลวางของมากมายลงบนพื้น
จีเนียส – พี่!! นี่เอาของพวกนี้มาจากบ้านด้วยเหรอ!!
รีฟิล – แน่นอนสิ ก็พวกนี้เป็นวัตถุดิบที่มีค่าในการวิจัยนี่ อันนี้ก็เป็นโถศักด์สิทธิ์จากสุสานบาราครัฟ อันนี้เป็นดาบอัญมณีจากวิหารมาร์เทล อันนี้เป็นมงกุฎของนักบวชจากซากโบราณสถานแอสการ์ด ส่วนอันเหลืองๆนี่ก็มาจากเหมืองไฮม่า....
รอยด์ - ....อะไรเนี่ย มีแต่ขยะทั้งนั้นเลย
รีฟิล - ! ...เธอว่าไงนะ!!!
รีฟิลโกรธจัดลุกไปเอาเรื่องรอยด์ ส่วนคราทอสก็เห็นบางอย่างในจำนวนของมากมายบนพื้น
รีฟิล – อ้ะ ฉันพึ่งหยิบอันนั้นขึ้นมาจากด้านหน้าของที่กักกันมนุษย์ มันถูกสลักไว้ด้วยภาษาแองเจลิก ฉันเลยเอากลับมาด้วย
รอยด์ – อาจาร์ย!! นี่มันตราผนึกนี่!
คราทอส – ตรานี่มันเสียไปครึ่งนึงแล้ว สภาพแบบนี้ใช้ไม่ได้หรอก
รอยด์ - ....ผมซ่อมมันได้ อย่าห่วงเลย อาจาร์ยจะใส่เอกซ์เฟียร์ได้วันพรุ่งนี้ล่ะ
รีฟิล – ขอบใจมากรอยด!! ต้องขอโทษที่รบกวน แต่ก็ยินดีนะ
ในคืนนั้น รอยด์ซ่อมตราผนึกจนเสร็จจึงจะเอาไปให้รีฟิลที่ห้อง เลยถือโอกาสไปคุยกับโคเลทด้วย เมื่อเข้าไปก็เห็นโคเลทหลับอยู่ รอยด์จึงจะออกจากห้อง
โคเลท – รอยด์ ...
รอยด์ – หา?
โคเลท – ฉันขอโทษ ที่พ่อ ท่านย่า กับฉันช่วยเธอจากการถูกเนรเทศไม่ได้....
รอยด์ – บ้าน่า...ไม่ใช่ความผิดเธอหรอก อย่างเป็นห่วงเลย..นอกจากนั้น ชั้นก็เป็นต้นเหตุที่ทำให้หมู่บ้านโดนทำลาย
โคเลทลุกจากเตียงขึ้นมา
โคเลท – เพื่อมาร์เบิ้ล และเพื่อทุกคนในหมู่บ้านที่ตายไป ฉันจะทำให้ดีที่สุดกับการฟื้นฟูโลกรอยด์
รอยด์ – อืม....ขอโทษนะที่ทำให้ตื่น
โคเลท – ไม่เป็นอะไรหรอก ราตรีสวัสดิ์นะ
รอยด์เดินออกไปจากห้อง โคเลทมองตามซักพักก่อพูดเบาๆ
โคเลท – ฉัน....จะทำให้ดีที่สุด...เพื่อเธอด้วยนะ รอยด์...
รอยด์เดินเข้าห้องของรีฟิลกับจีเนียส ซึ่งจีเนียสหลับไปแล้ว
รอยด์ – อาจาร์ย ยังตื่นอยู่อีกเหรอ
รีฟิล – อื้ม ฉันกำลังจัดเรียงข้อมูลที่พวกเราเก็บได้จากมอนสเตอร์อยู่ แล้วเธอมาทำอะไรล่ะ เวลาป่านนี้แล้ว
รอยด์ – ผมกำลังซ่อมตราผนึกน่ะ
รีฟิล – ชอบใจ แต่อย่าหักโหมมากล่ะ ยังไงมันก็คงเป็นการเดินทางที่ยาวนานอยู่แล้ว ฉันไม่ติดใจอะไรหรอกถ้าจะซ่อมนานหน่อย
รอยด์ – งั้น...อาจาร์ยจะบอกว่าได้เหรอ ที่จะให้ผมเดินทางไปด้วยน่ะ
รีฟิล – แล้วนั่นไม่ใช่ความตั้งใจของเธอตั้งแต่แรกหรือ อย่าแสแสร้งเลยน่า
รอยด์ – ฮะๆๆ....อ้อใช่ จริงๆแล้วตราผนึกก็ซ่อมเสร็จแล้วล่ะ นี่ครับ
รีฟิลรับมาอย่างประหลาดใจ
รีฟิล – ซ่อมเสร็จแล้วหรือ ขอบคุณมาก!...งั้นหรือ..นี่คือเอกซ์เฟียร์..
รอยด์ - ....ผมขอโทษจริงๆที่พาจีเนียสเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ด้วย เพราะผมไปช่วยคนในนั้นแท้ๆ
รีฟิล – แล้วเธอเสียใจกับมันหรือเปล่าล่ะ
รอยด์ – ไม่รู้สิ...ผมแค่ทนไม่ได้ที่จะเห็นใครทุกข์ทรมานอยู่เบื้องหน้า...
รีฟิล – สิ่งที่เธอทำมันถูกจริยธรรม แต่ก็ผิดกับกฎหมาย เธอไม่สามารถเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วได้หรอก แต่เธอ...สามารถเปลี่ยนสิ่งที่กำลังจะเกิดได้ เปลี่ยนตัวเธอเอง เปลี่ยนแปลงโลกที่อยู่รอบๆ...
รอยด์ – นั่นสิ...ผมว่าอาจาร์ยคงพูดถูก
รอยด์เดินไปข้างเตียงที่จีเนียสหลับปุ๋ยอยู่
จีเนียส – คร่อก.....ฟี้....
รอยด์ – เป็นเสียงกรนที่น่าประทับใจจริงๆ
#####ตัวเลือก1#####
1. บีบจมูกซะเลย!!!!
2. อย่าปลุกเขาเลย
###############
จีเนียส – รอยด์ ....
รอยด์ – หือ....หมอนี่ละเมอเหรอเนี่ย
จีเนียส – เพื่อน...ที่ดีที่สุด......ตลอดไป...
รอยด์หน้าแดงแป่ด
รีฟิล - เขาติดเธอมากเลยนะ......เอาล่ะ ไปนอนเถอะ
รอยด์ – งั้นผมไปล่ะนะ
รีฟิล – ขอบคุณมาก หลับให้สบายล่ะ
รีฟิลรอจนรอยด์ปิดประตูไปซักพัก...
รีฟิล - ....ฮุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.......นี่เองเอกซ์เฟียร์......เลิศ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
----------------------------------------------------------------------------
Note : จุดนี้ ถ้าคุยกับใคร ความสัมพันธ์กับคนนั้นจะ + 1 สำหรับรีฟิลต้องคุย2ครั้ง
รอยด์ออกมานอกห้อง และเห็นคราทอสเดินออกไปจากที่พักคนเดียวกลางดึก
รอยด์ - จะไปไหนของเขานะ?
####ตัวเลือก2####
1 ตามไปดูดีกว่า (คราทอส+2)
2. ปล่อยเขาไว้คนเดียวเถอะ
Note : ถ้าไม่ตามออกไปจะไม่พบเรื่องช่วงนี้
รอยด์ตามคราทอสออกมาข้างนอก และเห็นเขายืนอยู่ข้างๆนอยช์ รอยด์เดินเข้าไปหาจากข้างหลัง....ด้วยความเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน คราทอสชักดาบตวัดมาด้านหลัง มาจ่อคอรอยด์ทันที!
รอยด์ – โว้ว!!!
คราทอส - ......รอยด์เองรึ...
คราทอสเก็บดาบเข้าฝัก
คราทอส – ขอโทษที่ทำให้สะดุ้ง...
รอยด์ – ตะกี้มันไม่สะดุ้งแล้วนะ!!
คราทอส – เธอไม่ควรมายืนข้างหลังเรา
รอยด์ – ก็คงไม่แล้วล่ะ...นายชอบสัตว์เหรอ
คราทอส – ก็ไม่เท่าไหร่หรอก....
รอยด์ – ดูท่าทางนอยช์จะคุ้นเคยกับนายมากนี่ ปกติเขาไม่ค่อยชอบคนแปลกหน้านะ
คราทอส – เราก็เคยสัตว์เลี้ยงเหมือนกัน นานมาแล้ว
รอยด์ – จริงเหรอ?
คราทอส – รอยด์.....
รอยด์ - ....อ่า...ทำไมถึงจ้องกันแบบนั้นล่ะ
คราทอส – ความเป็นนักดาบของเธอยังไม่ถูกเจียระไน เธอน่าจะให้เวลาอีกหน่อยกับการกำจัดจุดอ่อนของเธอ....ถ้าเป็นห่วงชีวิตของตัวเองนะ
คราทอสพูดทิ้งไว้แล้วเดินกลับโรงแรมไป
รอยด์ – ว้อย!! แค่เขาเก่งกว่าชั้นนิดเดียว กลับพูดเหมือนรู้ไปหมดงั้นล่ะ!!....เก่งกว่ามาก..สิ....บ้าจริง!!
เมื่อฟ้าสว่าง รอยด์เดินออกมาก็เห็นทุกคนยืนรออยู่แล้ว
รีฟิล – ตามคำบอกของท่านเรมิเอล และจากที่ถามชาวเมืองมา ที่ๆเราจะไปคงเป็นโบราณสถานทรีเอท
รอยด์ – งั้นไปกันเถอะ!! ชักตื่นเต้นแล้วสิ!!
จีเนียส - ...จะคอยดูนะว่าจะคึกแบบนั้นได้ถึงเมื่อไหร่....
เมื่อกลุ่มเดินทางไปถึงโบราณสถาน
รอยด์ - ...โอย ...ร้อนจริงๆ...จะไม่ไหวแล้ว…
จีเนียส – เห็นไหมล่ะ นายเบื่อแล้ว
รอยด์ – ชั้นเบื่อทะเลทรายนี่จริงๆ.นอยช์ที่เดินอยู่ข้างหน้า ถอยหลังออกมาร้องเสียงแปลกๆก่อนวิ่งหนีไป
รอยด์ – เฮ้ย เป็นไรไปนอยช์!!
คราทอส – ระวังตัวไว้ บริเวณนี้มีศัตรูอยู่
การต่อสู้เล็กๆน้อยๆจบลง
คราทอส - ....นี่มันน่ารำคาญจริงๆ...
รอยด์ – หือ? นายว่าอะไรนะ
คราทอส - .....อย่าสนใจเลย
โคเลท – อันนี้....ใช่ผนึกหรือเปล่าคะ? มันมีตราประจำตระกูลฉันสลักไว้อยู่....
รีฟิลมองๆแล้วทำสายตาหยาดเยิ้ม ด้วยความประหลาดใจของทุกคน
รีฟิล – น่าประทับใจจริงๆ!! ดูแผ่นหินที่ปิดทางเข้าอยู่สิ!!! มันจัดวางรูปแบบแตกต่างจากหินก้อนอื่นโดยสิ้งเชิงเลย!!.....หึๆๆๆ....เหมือน ที่คิดเอาไว้เลย!! นี่มันโพลี่คาร์บอเนต ซึ่งถูกสร้างขึ้นระหว่างสงครามในอดีตเพิ้อป้องกันจากเวทย์มนต์!! ลองสัมผัสพื้นผิวมันสิ.....เลิศ!!!
คราทอส - ....เธอเป็นแบบนี้ตลอดเลยหรือ?
รอยด์ - ....เหรอ?
จีเนียส - ....เฮ้อ...ฉันพยามยามมากแล้วนะเนี่ยที่จะไม่ให้รู้.....
รีฟิล – หืม....อักษรตัวนี้ลงไว้ว่า....ศิลาพยากรณ์ โคเลท ลองวางมือเธอไว้บนนี้สิ นี่น่าจะเปิดทางเข้าได้
รอยด์ – จริงๆเหรอ?
รีฟิล – หินก้อนนี้ถูกลงอาคมเอาไว้เพื่อการระบุตัวผู้ได้รับเลือก ก็ไม่น่าผิดอะไร
โคเลทวางมือลงบนศิลาพยากรณ์ แล้วประตูทางเข้าก็เลื่อนออกทันที
โคเลท – เปิดแล้ว!! …ฉันเป็นมิโกะจริงๆสินะเนี่ย
จีเนียส - ...ผมคิดว่าเรารู้กันหมดแล้วนะเนี่ย
รอยด์ โอเค~ เรื่องเริ่มน่าสนุกแล้วสิ!! รีบเข้าไปกันเถอะ!!
คราทอส – ...หวังว่าความกระตือรือร้นนั่นจะไปได้ตลอดรอดฝั่งนะ...
ฝ่าดงศัตรู และแก้ไขปริศนาและกับดับต่างๆถึงภายใน พวกรอยด์สามารถไปถึงห้องพิธีกรรมได้สำเร็จ
รีฟิล – ที่นี่ก็ถูกสร้างด้วยเวทยาการ!! เลิศจริงๆ!!!
ทุกคนเดินไปยังท่านพิธี มีแสงลอยขึ้นมาอย่างช้าๆจากแท่นนั้น พื้นดินสั่นสะเทือน และสัตว์อสูรพิทักษ์ผนึกก็ออกมาประมือกับทุกคน!!
เขตพิทักษ์ผนึกถูกปลดลง หร้อมกับจิตวิญญาณแห่งไฟที่อยู่บนลานพิฑีนั้น
??? – เจ้า ผู้ได้รับเลือกให้ฟื้นฟูโลก จงบรรณาการที่แห่งนี้ด้วยคำอธิษฐานของเจ้า
โคเลท – ค่ะ......เทพธิดามาเทล ผู้พิทักษ์อันยิ่งใหญ่และผู้เป็นธรรมชาติของโลกนี้ โปรดประทานพลังให้แก่ข้า....
แสงจากลานพิธีลอยขึ้นสู่ฟ้า พร้อมๆกับที่เรมิเอลปรากฎตัวเหมือนครั้งที่แล้วมา
เรมิเอล – โคเรท ลูกสาวที่รักของข้า จ้ำได้ดีมาก
โคเลท – ขอบคุณค่ะ...ท่าน...พ่อ
เรมิเอล – ผู้พิทักษ์ผนึกได้สิ้นชีวิตลงแล้ว พร้อมๆกับที่ผนึกแห่งแรกถูกปลดปล่อย อิฟรีทจะลืมตาขึ้นในไม่ช้านี้ ในนามของครูซิส ข้าขอมอบพลังแห่งเทพให้แก่เจ้า
แสง4สีวิ่งเข้ามาหาโคเลท เธอลอยขึ้นไปเหนือพื้น ในทันทีนั้น ปีกแสงก็ปรากฏขึ้นมาบนหลังเธอ
เรมิเอล – ความเจ็บปวดเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับการแปรสภาพเป็นเทพ แต่มันจะอยู่เพียงข้ามราตรีเท่านั้น จงอดทนไว้ ผนึกแห่งต่อไป ตั้งอยู่ไกลออกไปทางตะวันออก ข้ามทะเลอันไกลโพ้น จงบรรณาการคำอธิษฐานของเจ้า ณ ที่นั้น
โคเรท – ค่ะ ท่านเรมิเอล
โดยไม่ได้พูดอะไรต่อ เรมิเอลก็หายไป....เหลือเพียงเสียง....
เรมิเอล – ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่ผนึกต่อไป....มิโกะแห่งการฟื้นฟู...ลูกสาวที่รักของข้า โคเลท
รอยด์ – ปีกนั่น..!
โคเลท – อื้ม .....ดูสิ ฉันเก็บมันได้ด้วยนะ
จีเนียส – ว้าว เยี่ยมไปเลย!!
โคเลท – ดูสิๆ
รอยด์ – เขาบอกว่าที่ต่อไปอยู่โนทะเล เราก็ต้องนั่งเรือไป! ฮ่าๆ รอไม่ไหวแล้วสิ!!
รีฟิล – เรือหรือ....ตอนนี้จะยังมีเรือข้ามไปได้อีกไหมนะ...กับสถานการณ์ในเวลานี้
คราทอส – เราน่าจะไปหาที่อ่าวดูกันก่อน
รอยด์ – เอาล่ะ ทั้ง2คน เล่นกันพอแล้ว ไปกันเถอะ
หลังก้าวออกจากโบราณสถาน โคเลทก็ล้มลง...
รอยด์ – โคเลท!!
โคเลท – ฉัน...ไม่เป็นไร...
จีเนียส – ไม่เป็นไรที่ไหนกัน!! หน้าซีดหมดเลย!!
รีฟิล – ริมฝีปากก็เริ่มเป็นสีม่วงแล้ว....รีบพาเธอไปหาหมอในเมืองเถอะ
คราทอส – เดี๋ยวก่อน ทางที่ดีที่สุด พวกเราไม่ควรพาเธอไปไหน
รอยด์ – ทำไมล่ะ?
คราทอส – จำที่เทวทูตบอกไว้ได้หรือเปล่า กระบวนการแปรสภาพเป็นเทพเป็นสิ่งจำเป็นที่เธอจะต้องทนให้ได้สำหรับการทดสอบ นี้ แทนที่จะให้ไปหาหมอ น่าจะให้พักที่นี่มากกว่า
โคเลท – ฉัน...ไม่เป็นไร.....อาการคงดีขึ้นเองถ้าได้พักหน่อย.......ขอโทษนะที่สร้างแต่ปัญหาให้...
รอยด์ – เลิกขอโทษได้แล้วน่า!! ไม่เกี่ยวกับเธอซักหน่อย เป็นเพราะเอเปลี่ยนเป็นเทพกะทันหันต่างหาก
โคเลท - ....นั่นสินะ....ขอโทษที
รอยด์ – เฮ้อ....เอาเถอะ รีบตั้งแคมป์กันก่อนจะมืดดีกว่า
ระหว่างคืนนั้น
คุยกับจีเนียส
จีเนียส – แกงกะหรี่เป็นไงบ้าง
### ตัวเลือก3###
1 รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปซักอย่าง (จีเนียส+)
2 อร่อยดีนี่ (จีเนียส -)
###########
รอยด์ – รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปอย่างนะ...
จีเนียส - !! รู้ด้วยเหรอ!! ไม่คิดว่านายจะพูดแบบนี้นะเนี่ย!! ของวันนี้ฉันลืมใส่ผลคิลม่าน่ะ
รอยด์ – เห....นายเป็นคนทำเหรอ...ชั้นนึกว่าอาจาร์ยทำซะอีก...
รีฟิล – หืม เธออยากกินฝีมือฉันหรือ?
จีเนียส - .....นายไม่อยากกินหรอก เชื่อสิ...
รีฟิล – จีเนียส.....
จีเนียส - ...ก็เรื่องจริงนี่...
คุยกับรีฟิล
รีฟิล – ดูท่าทางอาการโคเลทจะดีขึ้นแล้ว
รอยด์ – อื้ม ท่าทางการเป็นเทพนี่จะหนักหนาเอาเรื่อง...
รีฟิล – ใช่ ฉันสงสัยจริงๆว่าโครงสร้างชีวิตของเธอจะเปลี่ยนไปด้วยหรือเปล่า
รอยด์ - โครงสร้าง...อะไรนะ?
รีฟิล - ...พูดอีกอย่างก็คือ ฉันสงสัยว่าเธอจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตในรูปแบบอื่นหรือเปล่า
### ตัวเลือก4###
1 โคเลทก็คือโคเลท (รีฟิล+)
2 ก็แค่กลายเป็นเทพนี่?
รอยด์ – โคเลทก็คือโคเลท
รีฟิล – นั่นสินะ....เธอนี่มักจะพูดให้เห็นความเป็นจริงๆเสมอเลยนะ
จีเนียส – เพราะเขาใช้ชีวิตด้วยสัญชาติญาณอย่างเดียวน่ะพี่
คุยกับคราโทส
คราโทส – เอกซ์เฟียร์ของเธอมีสีที่ไม่เหมือนใครเลยนะ
รอยด์ – นั่นสิ ต่างจากทั้งของนายกับคนอื่นด้วย ยังไงก็เถอะ ทำไมนายถึงมีเอกซ์เฟียร์ด้วย
คราทอส – เราเอามาจากดีไซแอนท์น่ะ แล้วก็ได้ยินข่าวมาว่าพวกนั้นบังคับให้มนุษย์ในที่กักกันทำมันขึ้นมา
รอยด์ – เพราะแบบนั้นมาร์เบิ้ลเลยมีเอกซ์เฟียร์ด้วยสินะ...
คราทอส – เรายังมีอีกเรื่องที่อยากจะถาม รอยด์
รอยด์ – ว่ามาสิ
คราทอส – ทำไมดวอร์ฟถึงเป็นคนเลี้ยงเธอมาหรือ
รอยด์ – พ่อไปพบชั้น แม่ กับนอยช์สลบอยู่ในป่า ถึงจริงๆแล้วพวกเราจะถูกพวกดีไซแอนท์โจมตีก็เถอะ
คราทอส – งั้นหรือ...ฟังจากที่พูดแล้ว พ่อของเธออาจไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็ได้
รอยด์ – อาจจะนะ...
คราทอส – ถ้างั้นพ่อแม่ของเธอถูกดีไซแอนท์ฆ่า ชีวิตของเธอถูกทำลายเพราะพวกนั้น
รอยด์ – หือ
คราทอส – แม่ของเธอถูกฆ่า แล้วเธอก็ถูกไล่จากหมู่บ้านด้วย
### ตัวเลือก5###
1 เรื่องมู่บ้านเป็นความผิดชั้นเอง (คราทอส+)
2 นั่นสินะ (คราทอส++)
รอยด์ – นั่นสินะ...
คราทอส – ผู้คน......ไร้ความหวัง...ไร้พลัง
รอยด์ – ใช่ แต่นายจะไปโทษใครไม่ได้สำหรับความอ่อนแอแบบนั้น เพราะงั้นชั้นจึงต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อจัดการดีไซแอนท์
คราทอส – งั้นหรือ...ถ้าเช่นนั้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป เธอต้องไม่ลืมการตัดสินใจนี้นะ
รอยด์ - .....แล้วทำไมชั้นต้องมาคุยกับนายเรื่องนี้นะ
คุยกับโคเลท
รอยด์ – อ้ะ นั่นสิ ชั้นรู้ว่ามันสายไปหน่อยแล้ว แต่นี่...ของขวัญวันเกิดเธอ
โคเลท - ....ไม่นะ...มันหักแล้ว...
รอยด์ – มันหักตอนไหนเนี่ย.....ขอโทษนะ เอาไว้จำทำอันใหม่ให้
โคเลท – ขอบคุณ....แล้วก็ขอโทษนะที่สร้างปัญหาให้ตลอด
รอยด์ – อย่ากังวลน่า....แล้วเธอไม่ได้กินอะไรเลยนี่ ยังรู้สึกไม่สบายอยู่เหรอ
โคเลท - ...ไม่เป็นไรหรอก....แค่ไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่น่ะ
รอยด์ – เธอจะทนไม่ได้นะถ้าไม่กินน่ะ!!
โคเลท – นั่นสินะ.... แค่กๆ.....
รีฟิล – รอยด์ อย่าไปฝืนเธอสิ
จีเนียส - โคเลทน่ะละเอียดอ่อนนะ ไม่เหมือนนาย
รอยด์ – เงียบน่า!....ขอโทษนะ โคเลท
โคเลท – ไม่เป็นไรๆ...ขอโทษที่ทำให้ต้องเป็นห่วงนะ.......งั้นขอไปเดินเล่นซักหน่อยนะ
รอยด์ – ชั้นไปด้วยไหม?
โคเลท – ขอบคุณ แต่ไปคนเดียวได้น่ะ
จีเนียส – ฮ่า-ฮ่า- นาย-ถูก-ปฏิเสธ~
รอยด์ – เงียบน่า จีเนียส!!
โคเลท – แค่กๆ...ฉัน...เป็นอะไรไป...
ในที่สุด ทุกคนก็ตกลงจะไปยังเมืองพัลมาคอสต้า ซึ่งจะต้องเดินทางผ่านหุบเขาโอซ่า แค่ย่างก้าวไม่เท่าไหร่ ก็มีเหตุให้ต้องหยุดการเดินทาง
??? – หยุดก่อน!!
หญิงสาวผมดำในชุดแปลกตา กระโดดลงมาจากขอบผาข้างบนมายืนขวางทางไว้
รอยด์ – อะไรน่ะ?
โคเลท – เพื่อนของเธอเหรอ รอยด์?
รอยด์ – เท่าที่จำได้ก็ไม่ใช่นี่หน่า
หญิงสาวลึกลับ – ในกลุ่มของพวกนายมีมิโกะอยู่ด้วยหรือเปล่า?
โคเลท – อ้ะ ฉันเองค่ะ
หญิงสาวลึกลับ – เตรียมตัวตายได้!!
เธอรีบวิ่งเข้ามาหมายจู่โจมโคเลททันที!!! โคเลทถอยหลัง แต่ก็ล้มไปโดนสวิตช์ซักอย่าง...
แกร้ก...
พื้นที่หญิงสาวลึกลับเหยียบอยู่เปิดออกกลายเป็นรู และพาเธอตกไปที่ไหนก็ไม่รู้....
จีเนียส+รอยด์+รีฟิล – อ้ะ....
โคเลท – อ้ะ......
คราทอส - .................
โคเลท - ....อ้า ไม่นะ ฉันทำอีกแล้ว....
เรฟิล – ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ถ้าหล่อนไม่ตกลงไป เธอก็คงถูกฆ่าไปแล้วล่ะ
โคเลท – แต่ว่า...
####ตัวเลือก6####
1 ปล่อยเธอไปเถอะ ยังไงก็เป็นศัตรูนี่( โคเลท- จีเนียส - รีฟิล + คราทอส++)
2 ....รู้สึกเสียใจกับเธอนิดหน่อยแฮะ (โคเลท+ จีเนียส+ รีฟิล – คราทอส – ชีน่า+++)
### #### ####
รอยด์ – อย่ากังวลเลย ดูท่าทางเธอคงเป็นศัตรูนี่
โคเลท – หวังว่าคงปลอดภัยนะ...
จีเนียส – ถ้าประมาณน้ำหนักของเธอคือ45กิโลกรัม และหลุมนี้ลึกประมาณ10เมตร คำนวนด้วยค่าคงที่แรงโน้มถ่วงที่ 9..8 แรงกระแทกคงไม่ถึงตายหรอก
รอยด์ – ค่าคงที่...แรงโน้มถ่วง....ไม่เข้าใจแฮะว่าพูดอะไร..แต่ยังมีชีวิตใช่ไหม??
จีเนียส – ล่ะมั้งนะ
รอยด์ – ยังไงก็เถอะ....ยัยคนนี้นี่โชคร้ายจริงๆ มายืนตรปาทางเข้าหลุมกับดักพอดี
รีฟิล – ไม่ใช่กับดัก มันเป็นทางเข้าลับไปยังในหุบเขาน่ะ
คราทอส – ไปกันได้แล้ว..
รอยด์ – เฮ้ เราไม่ต้องสนใจเหรอ ว่ายัยนี่เป็นใครน่ะ
คราทอส – ยังไงเธอก็คงตามล่าพวกเราอยู่ดีน่ะล่ะ เขตนี้ก็เดินทางลำบากด้วย คงไม่ถ้าจะมาเดินเอ้อละเหยอยู่
จนถึงทางลงภูเขาอีกด้าน.....
โครม!!
หญิงสาวคนนั้นก็พังประตูออกมาจากภูเขาในบริเวณนนั้นในสภาพมอมแมมทั้งตุว
หญิงสาวลึกลับ – ...ย...หยุดนะ!!
รอยด์ - .....ตามทันด้วยแฮะ
โคเลท – ดีจังเลย
โคเลทเดินไปหา แต่เธอกลับตั้งท่าระวังยิ่งกว่าเดิม
หญิงสาวลึกลับ – ย...อย่าขยับ!!
รีฟิล – ตัดสินใจได้ฉลาดมาก
หญิงสาวลึกลับ – ชั้นไม่ปล่อยโอกาสให้เหมือนคราวที่แล้วหรอกนะ เตรียมตัวตาย!!
หญิงสาวลึกลับ – อึ่ก......คอยก่อนเถอะ!! ชั้นสาบานว่าครั้งหน้าจะฆ่าเธอให้ได้!!
ควันระเบิดออกมา ก่อนที่เธอจะหายไป
รอยด์ – ทำไมต้องการฆ่าพวกเรานะ!?
คราทอส – เมื่อไหร่ก็ยังมีคนต่อต้านการฟื้นฟูโลกเสมอล่ะ
จีเนียส – บางทีเธออาจะเป็นพวกดีไซแอนท์
คราทอส – ใครจะรู้ได้ ถึงตอนนี้พวกเราก็รู้แค่ว่าต้องเจอกับอันตรายบ่อยๆอยู่แล้ว
รีฟิล – ชุดแบบนั้น.
รอยด์ – อาจาร์ย ? มีอะไรผิดปกติเหรอ?
รีฟิล – ไม่...ไม่มีอะไรหรอก ไปกันเถอะ.....
ตอนต่อไป ~
เป้าหมายต่อไป! เมืองพัลมาคอสต้าซึ่งอยู่อีกฟากของทะเล พวกรอยด์จะนั่งเรือข้ามไปยังเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนดินแดนซิลวาแลนด์...... หรือพวกรอยด์จะเลือกอีกทางซึ่งเดินอ้อมโลกไปคนละด้าน?? แล้วนักฆ่าสาวคนนั้นคือใคร และทำไมถึงต้องฆ่าโคเลท โปรดติดตามตอนไป~~
Lv. 14
Play time : 10.04 Hr.
Do you want to continue?
--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:05 pm----------
บทที่ 2 ผนึกแห่งไฟ
มองไปทางซ้ายหรือทางขวา รอยด์ก็เห็นแต่ทะเลทรายเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา
รอยด์ – เฮ้อ......ทำไมมันร้อนขนาดนี้เนี่ย....
จีเนียส – ตามตำนาน เขาว่ากันว่าแถวนี้มีประตูที่นำไปสู่อิฟรีท....เลยทำให้แถวนี้แห้งแล้งแบบนี้ไปด้วย....
รอย์ด – ประตูสู่อิฟรีทเหรอ.....งั้นก็แสดงว่า?
จีเนียส - ใช่แล้วล่ะ บางที่นั่นอาจเป็นผนึกแห่งไฟที่พวกโคเลทกำลังเดินทางไปอยู่ก็ได้
รอยด์ – งั้นพวกเขาก็คงอยู่แถวๆนี้ล่ะสินะ!
ในที่สุด รอยด์กับจีเนียสก็มาถึงเมืองโอเอซิสกลางทะเลทรายที่ชื่อ ทรีเอต เมื่อเข้าไปก็เห็นทหารยืนอยู่ในเมืองอยู่แล้ว
ทหาร – นี่เป็นคำสั่งจากท่านฟอร์ซีเทส!! มนุษย์ชื่อรอยด์กำลังหลบหนีไปกับเอกซ์เฟียร์ เรายังไม่รู้ว่ารหัสของเขาคืออะไร รีบตั้งด่านตรวจเดี๋ยวนี้
ทหาร2- แล้วเจ้ารอยด์ที่ว่าหน้าตามันเป็นยังไงล่ะ?
ทหาร – ลักษณะของเขากับคำอธิบายเขียนไว้บนประกาศจับแล้ว ที่เหลือก็ฝากพวกนายด้วย
กลุ่มทหารแยกย้ายกันออกไป ขณะคนหนึ่งเดินไปติดประกาศจับไว้ที่กำแพง
รอยด์ - ....เอาเข้าไป ประกาศจับเอย ทีมล่าเอย พวกนี้มันเอาจริงกันนะเนี่ย
จีเนียส – เราต้องรีบหาโคเลทให้เจอแล้วล่ะ ไม่งั้นแย่แน่
รอยด์ - ..เฮ้ ชั้นนึกว่าเราออกตามหาเพราะต้องการปกป้องโคเลทนะ...แบบนั้นมันเหมือนเราจะเป็นฝ่ายให้เธอช่วยมากกว่าเลย
จีเนียส - มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ? คิดมากไปแล้วน่า
รอยด์เดินไปดูประกาศจับที่ติดไว้
จีเนียส – นี่น่ะเหรอ?...
รอยด์ – ชั้นหน้าตาทุเรศแบบนี้เลยเหรอ
จีเนียส – ดีแล้วล่ะ พวกนั้นจับนายไม่ได้แน่ถ้ามีประกาศแบบนี้.....ฉันคิดว่านะ
เมื่อเดินไปรอบๆเมือง ก็เห็นชาวบ้านกำลังบ่นอยู่หน้าบ้านที่เสียหาย
ชาวบ้าน – ดูพวกดีไซแอนท์สิ!! อยู่ๆก็ชอบมาทำลายของของเรื่อยเลย!
จีเนียส – พวกนั้นมันไม่มีหัวใจเลยหรือไงกัน!
เมื่อเดินเลยไปอีกนิด ก็เห็นบ้านอีกหลังที่กำแพงมีรูเป็นรูปคน
จีเนียส – ดูสิ!! ฝีมือพวกนั้นอีกแน่เลย!!!
รอยด์ – ไม่มั้ง......รูแบบนี้มัน....
รอยด์นึกไปถึงรูบนกำแพงในห้องเรียนที่อิเซเรีย....ซึ่งโคเลทเคยไปหกล้มทำพังมาแล้ว
เจ้าของบ้าน – น่าประทับใจใช่ไหม? นี่น่ะเป็นรูปร่างของมิโกะเชียวนะ!! ที่นี่ต้องเป็นจุดท่องเที่ยงได้แน่เลย!!
จีเนียส - .........
จากปากคำของเด็กในเมืองซึ่งบอกว่าโคเลทไปหาหมอดูในเมือง รอยด์จึงตามไปถามหมอดูเพื่อหาเบาะแสว่าโคเลทไปที่ไหน
หมอดู - .....โอ...ข้ารู้....ข้าเห็น...ข้าเห็นแล้ว! มิโกะกำลังมุ่งหน้าสู่โอเอซิสที่ว่ากันว่าถูกทำลายเพราะอิฟรีทไม่สามารถควบ คุมตนเองได้….
จีเนียส - ....จริงเหรอ?
หมอดู – เพื่อนร่วมทางของมิโกะเป็นคนบอกเอง ซึ่งไม่ผิดแน่
จีเนียส + รอยด์ - ......
หลังจากได้เบาะแสแล้ว รอยด์ก็เตรียมจะมุ่งสู่ที่หมายที่ได้รับการบอกมา แต่ทว่า..ทหารดีไซแอนท์ก็มาเจอพอดี
ทหาร – หยุดก่อน!!
ทหาร2 – หมอนี่หน้าตาเหมือนในประกาศจับนะ
ทหาร – ไหน.......ใช่ เหมือนจริง!!
จีเนียส – ดีจังนะรอยด์ พวกนั้นบอกว่านายดูเหมือนในรูปด้วยล่ะ
รอยด์ – ชั้นดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ...
ทหาร – แกคือรอยด์แน่ๆ!!
รอยด์ - ..ใช่ ชั้นเอง
จีเนียส – เห? ปกติเวลาแบบนี้ นายจะบอกว่า “แล้วนายเป็นใครมาถามชื่อชั้น” ไม่ใช่เหรอ?
รอยด์ – ชั้นไม่อยากจะยุ่งมากไปกว่านี้น่ะ
ทหาร – แกหนีไม่รอดแน่ ตราบใดที่มีประกาศนี่แปะไปทั่ว!
รอยด์ – พวกแกเริ่มทำให้ชั้นโกรธแล้วนะเนี่ย!!
หลังระบายความโกรธไปกับกลุ่มทหาร
รอยด์ – เอาแต่พูดอยู่ได้ เชอะ
จีเนียส – รอยด์ อย่าเผลอสิ...
รอยด์ – ชั้นไม่ได้เผลอ แค่พวกนั้นมันน่าสมเพชน่ะ
เปรี้ยง....รอยด์โดนกระสุนไฟฟ้าจากด้านหลังช็อตจนสลบไปในทันที....
จีเนียส – รอยด์!!
ทหารอีกกลุ่มเดินเข้ามาจากด้านหลัง จีเนียสต้องยอมให้จับตัวไปแต่โดยดี คล้อยหลังไป นอยช์มองตามอย่างกังวล แล้ววิ่งตามไปเงียบๆ
ทหาร – เรานำตัวรอยด์มาแล้ว
ทหาร2 – แล้วเด็กนั่นล่ะ?
ทหาร – น่าจะเป็นเพื่อนกัน จะทำไงกับรายนี้ดี
ทหาร2 – หัวหน้าต้องการแค่ตัวรอยด์เท่านั้น อีกคนคงไม่ต้องเอาไปด้วย
จีเนียสถูกปล่อยตัวจากการควบคุม เขาได้แต่มองรอยด์ถูกพาเข้าไปภายในสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ ขณะนั้น นอยช์ก็ตามมาทนพอดี
จีเนียส – นอยช์!! นายตามมาด้วยเหรอ!! เอาล่ะ ไปหาทางช่วยรอยด์ด้วยกันเถอะ!
รอยด์รู้สึกตัวอีกที ก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องขังแล้ว....
ทหาร - ..ถ้าเป็นอย่างว่าจริงๆ ชั้นเริ่มสงสารเจ้าเด็กรอยด์นั่นแล้วสิ
ทหาร2 – ใช่ เขาคงหนีการประหารไม่พ้นแน่ๆ
รอยด์ – ประหาร!! จะบ้าแล้ว!!
ทหาร3 - เฮ้ ท่านบอตต้าเรียกหานายน่ะ
ทหาร2 – ตกลง
ในที่สุดก็เหลือทหารแค่คนเดียวที่อยู่บริเวณนั้น
รอยด์ – บ้าจริง พวกนั้นเอาของไปหมดเลย....แล้วยิ่งมีคนคอยดูอย่างนี้ก็เปิดประตูออกไปไม่ได้ ด้วย......ที่มีติดตัวอยู่ก็แค่...ซอเซอร์เรอร์ริง.....
รอยด์รอจังหวะที่ยามเดินผ่านหน้า ใช้ลูกไฟยิงใส่ทันที....
ทหาร – โอ้ย!!! ไฟ ไฟ!!!!
เขารีบวิ่งแจ้นไปหาที่ดับไฟ เป็นโอกาสให้รอยด์เปิดประตูห้องขังได้ แต่เดินไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ถูกพบตัว ถึงจะรับมือทหารไหว แต่สัญญาณเตือนภัยก็ดังไปทั่วแล้ว
ทหาร - เจ้าเด็กชุดแดงนั่นไปไหนแล้ว!
ทหารวิ่งค้นหารอยด์กันเต็มไปหมด ขณะเจ้าตัวแอบอยู่ในซอก
ทหาร – แปลกจริงๆ ทั้งๆที่มีทางออกทางเดียวแท้ๆ กลับหาเจ้าชุดแดงไม่เจอ
ทหาร2- ไปที่ส่วนอื่นเถอะ ถึงยังไงห้องต่อไปก็มีระบบรักษาความปลอดภัยอยู่แล้ว ชุดแดงนั่นไปไม่ถึงไหนหรอก
ทหารค่อยๆทยอยออกไปจากบริเวณนั้นจนหมด
รอยด์ – แดง...แดง ...แดง.....ชุดชั้นมันเด่นขนาดนั้นที่ไหนกัน!!
รอยด์ – แต่จะว่าก็ว่าเถอะ....พวกนี้มันดูไม่เหมือนพวกพวกที่โจมตีอิเซเรียอยู่นิด หน่อย....แล้วยังที่นี่อีก....มีแต่ของที่ไม่เคยเห็นเต็มไปหมด ดีไซแอนท์นี่มันอะไรกันนะ?
เมื่อเดินเข้าไปเรื่อยๆ ก็พบกับกลุ่มทหารเดินไปเดินมาอยู่ รอยด์จึงต้องหนีเข้าไปยังห้องที่อยู่ใกล้ๆ
รอยด์ – ฟิ้ว...เกือบไปแล้วสิ
??? – แล้วแกเป็นใครกัน?
ด้านหลังรอยด์มีชายผมสีฟ้าในชุดคลุมยืนอยู่ รอยด์หันกลับไป แต่ชายคนนั้นก็เตรียมพร้อมโจมตีรอยด์อยู่แล้ว
รอยด์ – ...บอกชื่อนายมาสิ แล้วชั้นจะบอกชื่อชั้น
??? – ฮะฮ่าๆๆๆๆ แกนี่กล้าดีจริงๆ แต่ข้าไม่เห็นความจำเป็นอะไรที่ต้องแนะนำตัวเองกับสิ่งมีชีวิตที่ไม่พึงประสงค์อย่างแกซักนิด
รอยด์ – บังเอิญอะไรแบบนี้ เพราะชั้นก็ไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องแนะนำตัวเองกับไอ้บ้าที่ไม่รู้ว่าตัวเองโรคจิตแค่ไหนหรอก
??? – แกนี่!!
รอยด์ยกแขนขึ้นป้องกัน ชายคนนั้นชะงักไปเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บนมือรอยด์
??? – เอกซ์เฟียร์.....แกคือ..รอยด์!!
รอยด์ – แล้วถ้าใช่ล่ะ?
เขาเดินเข้ามาใกล้ๆ มองหน้ารอยด์อย่างละเอียด
??? – หืม......หน้าก็พอจะเหมือนกันอยู่ล่ะนะ..
ตอนนั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นมาอีก ประตูห้องเปิดออก พร้อมๆกับที่บอตต้าเดินวิ่งเข้ามา
บอตต้า – ท่านครับ!! เราได้รับรายงานว่ากลุ่มของมิโกะได้ลักลอบเข้ามาในฐานนี้แล้ว!!
รอยด์ - ...แก คนที่โจมตีอิเซเรียนี่!
บอตต้า – อ้อ แกคือรอยด์เองหรือ...น่าทึงจริงๆ
??? – บอตต้า ชั้นจะออกไปจากที่นี่ก่อน แผนของเราจะพังหมดถ้าหมอนั่นมาเห็นชั้น
บอตต้า – แล้วมิโกะล่ะ?
??? – ชั้นให้นายเป็นคนจัดการ
บอตต้า – รับทราบ
??? – รอยด์ ครั้งหน้าที่เราพบกัน นายจะเป็นของชั้นรอก่อนเถอะ...
เขาพูดทิ้งท้ายก่อนจะออกไปจากห้อง ขณะที่พวกโคเลทวิ่งเข้ามาจากประตูอีกด้านพอดี
จีเนียส – รอยด์! เป็นอะไรหรือเปล่า!!
โคเลท – บาดเจ็ชที่ไหนหรือเปล่า!!
คราทอส – ก็ยังดูปลอดภัยดีนี่
รอยด์ – ทุกคนมาเพราะชั้นเหรอ
บอตต้า – ช่างประจวบเหมาะจริง ข้าจะจัดการทุกคนในคราเดียวซะเลย!!
การปะทะกับบอตต้าผู้ใช้แข็งแกร่ง แต่พวกรอยด์ยังสามารถชนะลงได้ ขวานของบอตต้าหล่นสู่พื้น
บอตต้า – ฮึ่ม......ข้าประเมินความสามารถของแกต่ำไป...
เขาพูดทิ้งท้ายก่อนวิ่งหลบออกไป รีฟิลหยิบอาวุธบนพื้นขึ้นมาดู
รีฟิล – นี่มัน...
รอยด์ – อาจาร์ย!!
รีฟิล – รอยด์ จีเนียสเล่าให้ฉันฟังหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันต้องขอโทษจริงๆกับเรื่องที่เขาทำขึ้น
รอยด์ – ไม่หรอกครับ ผมเป็นคนลากจีเนียสมาพัวพันเอง ขอโทษครับ
คราทอส – เก็บเรื่องคุยไว้ที่หลังเถอะ พวกเราไม่น่าอยู่ที่นี่นานเกินไป
รีฟิล – ถูกของคุณ ฉันพึ่งเคลียร์ทางหนีให้เมื่อครู่นี้ รีบไปกันเถอะ
เมื่อออกมาภายนอกรอยด์ก็เห็นนอยช์ยืนรออยู่
รอยด์ – นอยช์!!
รีฟิล – ฉันอยาจะถามหน่อย วัตถุรูปแบบคริสตัลที่ฝังอยู่ที่อาวุธนี่.....ใช่เอกซ์เฟียร์ที่จีเนียสพูดถึงหรือเปล่า
คราทอส – ดูท่าทางจะเป็นเช่นนั้น
รอยด์ – นายก็ใช้เอกซ์เฟียร์ด้วยนี่นะ
คราทอส - ..เธอก็รู้แล้วสินะ
รีฟิล – จริงๆแล้วมันคืออะไรกันน่ะ?
คราทอส – ถ้าจะอธิบายคงใช้เวลานาน ไว้พูดกันตอนกลับถึงทรีเอตเถอะ
ระหว่างการกลับทรีเอต คราทอสก็เข้ามาหารอยด์
คราทอส – รอยด์ การต่อสู้เมื่อครู่นี้...
รอยด์ – หืม? อะไร? นายจะว่าชั้นขวางทางนายอีกรึ
คราทอส – ไม่ใช่...ดูเหมือนว่าเธอจะพัฒนาขึ้นน่ะ
รอยด์ – เอ๋?
คราทอส – แต่มันไม่ใช่แค่นั้น เธอต้องเรียนรู้ศัตรูด้วย เธอต้องเรียนรู้กับอันตรายข้างหน้า อาวุธน่ะไม่ใช่แค่การเหวี่ยงดาบไปเรื่อยๆ การรู้ความสามารถของตนเอง การรู้ถึงอันตรายข้างหน้า และรู้ว่าจะหลบหรือเข้าหามันก็เป็นอาวุธเหมือนกัน จำไว้ให้ดีล่ะ
รอยด์ – คราทอส.....
คราทอส – ดูเหมือนว่าเราจะพูดกันมากไปหน่อยแล้ว ไปกันต่อเถอะ
ภายในโรงแรมของทรีเอต ทุกคนกำลังยืนล้อมอาวุธของบอตต้าที่รีฟิลเก็บมา
รีฟิล – ถ้าพูดในทางกลับกันแล้ว เอกซ์เฟียร์นี่เป็นตัวขยายความสามารถที่หลับใหลอยู่ของพวกเราสินะ....
รีฟิล – ว้าว ฉันสงสัยจริงๆว่าฉันจะใช้มันได้ไหมนะ
คราทอส – นั่นคงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เอกซ์เฟียร์จะเป็นอันตรายต่อร่างกายถ้าไม่มีตราผนึก
โคเรท – แล้วพวกเราสร้างตราผนึกขึ้นมาเองไม่ได้หรือคะ
คราทอส – อย่างที่เราได้บอกไปตั้งแต่แรกแล้ว ตราผนึกเกิดจากการนำหินแร่ที่เป็นตัวต้านทานมาหลอม หลังจากนั้นก็สลักมันลงในตรา เพื่อที่จะไว้ใช้ควบคุมเอกซ์เฟียร์ที่ฝังอยู่กับพื้นผิว ว่ากันว่าเป็นศาสตร์ที่รู้กันเพียงแค่ในหมู่ดวอร์ฟเท่านั้น
รอยด์ - ใช่....ถ้าแค่สลักชั้นก็ทำได้ แต่พ่อเท่านั้นที่จะหลอมแร่ได้
รีฟิล – แล้วแร่ที่ว่านั่นมีอยู่ในพวกนี้หรือเปล่า
รีฟิลวางของมากมายลงบนพื้น
จีเนียส – พี่!! นี่เอาของพวกนี้มาจากบ้านด้วยเหรอ!!
รีฟิล – แน่นอนสิ ก็พวกนี้เป็นวัตถุดิบที่มีค่าในการวิจัยนี่ อันนี้ก็เป็นโถศักด์สิทธิ์จากสุสานบาราครัฟ อันนี้เป็นดาบอัญมณีจากวิหารมาร์เทล อันนี้เป็นมงกุฎของนักบวชจากซากโบราณสถานแอสการ์ด ส่วนอันเหลืองๆนี่ก็มาจากเหมืองไฮม่า....
รอยด์ - ....อะไรเนี่ย มีแต่ขยะทั้งนั้นเลย
รีฟิล - ! ...เธอว่าไงนะ!!!
รีฟิลโกรธจัดลุกไปเอาเรื่องรอยด์ ส่วนคราทอสก็เห็นบางอย่างในจำนวนของมากมายบนพื้น
รีฟิล – อ้ะ ฉันพึ่งหยิบอันนั้นขึ้นมาจากด้านหน้าของที่กักกันมนุษย์ มันถูกสลักไว้ด้วยภาษาแองเจลิก ฉันเลยเอากลับมาด้วย
รอยด์ – อาจาร์ย!! นี่มันตราผนึกนี่!
คราทอส – ตรานี่มันเสียไปครึ่งนึงแล้ว สภาพแบบนี้ใช้ไม่ได้หรอก
รอยด์ - ....ผมซ่อมมันได้ อย่าห่วงเลย อาจาร์ยจะใส่เอกซ์เฟียร์ได้วันพรุ่งนี้ล่ะ
รีฟิล – ขอบใจมากรอยด!! ต้องขอโทษที่รบกวน แต่ก็ยินดีนะ
ในคืนนั้น รอยด์ซ่อมตราผนึกจนเสร็จจึงจะเอาไปให้รีฟิลที่ห้อง เลยถือโอกาสไปคุยกับโคเลทด้วย เมื่อเข้าไปก็เห็นโคเลทหลับอยู่ รอยด์จึงจะออกจากห้อง
โคเลท – รอยด์ ...
รอยด์ – หา?
โคเลท – ฉันขอโทษ ที่พ่อ ท่านย่า กับฉันช่วยเธอจากการถูกเนรเทศไม่ได้....
รอยด์ – บ้าน่า...ไม่ใช่ความผิดเธอหรอก อย่างเป็นห่วงเลย..นอกจากนั้น ชั้นก็เป็นต้นเหตุที่ทำให้หมู่บ้านโดนทำลาย
โคเลทลุกจากเตียงขึ้นมา
โคเลท – เพื่อมาร์เบิ้ล และเพื่อทุกคนในหมู่บ้านที่ตายไป ฉันจะทำให้ดีที่สุดกับการฟื้นฟูโลกรอยด์
รอยด์ – อืม....ขอโทษนะที่ทำให้ตื่น
โคเลท – ไม่เป็นอะไรหรอก ราตรีสวัสดิ์นะ
รอยด์เดินออกไปจากห้อง โคเลทมองตามซักพักก่อพูดเบาๆ
โคเลท – ฉัน....จะทำให้ดีที่สุด...เพื่อเธอด้วยนะ รอยด์...
รอยด์เดินเข้าห้องของรีฟิลกับจีเนียส ซึ่งจีเนียสหลับไปแล้ว
รอยด์ – อาจาร์ย ยังตื่นอยู่อีกเหรอ
รีฟิล – อื้ม ฉันกำลังจัดเรียงข้อมูลที่พวกเราเก็บได้จากมอนสเตอร์อยู่ แล้วเธอมาทำอะไรล่ะ เวลาป่านนี้แล้ว
รอยด์ – ผมกำลังซ่อมตราผนึกน่ะ
รีฟิล – ชอบใจ แต่อย่าหักโหมมากล่ะ ยังไงมันก็คงเป็นการเดินทางที่ยาวนานอยู่แล้ว ฉันไม่ติดใจอะไรหรอกถ้าจะซ่อมนานหน่อย
รอยด์ – งั้น...อาจาร์ยจะบอกว่าได้เหรอ ที่จะให้ผมเดินทางไปด้วยน่ะ
รีฟิล – แล้วนั่นไม่ใช่ความตั้งใจของเธอตั้งแต่แรกหรือ อย่าแสแสร้งเลยน่า
รอยด์ – ฮะๆๆ....อ้อใช่ จริงๆแล้วตราผนึกก็ซ่อมเสร็จแล้วล่ะ นี่ครับ
รีฟิลรับมาอย่างประหลาดใจ
รีฟิล – ซ่อมเสร็จแล้วหรือ ขอบคุณมาก!...งั้นหรือ..นี่คือเอกซ์เฟียร์..
รอยด์ - ....ผมขอโทษจริงๆที่พาจีเนียสเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ด้วย เพราะผมไปช่วยคนในนั้นแท้ๆ
รีฟิล – แล้วเธอเสียใจกับมันหรือเปล่าล่ะ
รอยด์ – ไม่รู้สิ...ผมแค่ทนไม่ได้ที่จะเห็นใครทุกข์ทรมานอยู่เบื้องหน้า...
รีฟิล – สิ่งที่เธอทำมันถูกจริยธรรม แต่ก็ผิดกับกฎหมาย เธอไม่สามารถเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วได้หรอก แต่เธอ...สามารถเปลี่ยนสิ่งที่กำลังจะเกิดได้ เปลี่ยนตัวเธอเอง เปลี่ยนแปลงโลกที่อยู่รอบๆ...
รอยด์ – นั่นสิ...ผมว่าอาจาร์ยคงพูดถูก
รอยด์เดินไปข้างเตียงที่จีเนียสหลับปุ๋ยอยู่
จีเนียส – คร่อก.....ฟี้....
รอยด์ – เป็นเสียงกรนที่น่าประทับใจจริงๆ
#####ตัวเลือก1#####
1. บีบจมูกซะเลย!!!!
2. อย่าปลุกเขาเลย
###############
จีเนียส – รอยด์ ....
รอยด์ – หือ....หมอนี่ละเมอเหรอเนี่ย
จีเนียส – เพื่อน...ที่ดีที่สุด......ตลอดไป...
รอยด์หน้าแดงแป่ด
รีฟิล - เขาติดเธอมากเลยนะ......เอาล่ะ ไปนอนเถอะ
รอยด์ – งั้นผมไปล่ะนะ
รีฟิล – ขอบคุณมาก หลับให้สบายล่ะ
รีฟิลรอจนรอยด์ปิดประตูไปซักพัก...
รีฟิล - ....ฮุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.......นี่เองเอกซ์เฟียร์......เลิศ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
----------------------------------------------------------------------------
Note : จุดนี้ ถ้าคุยกับใคร ความสัมพันธ์กับคนนั้นจะ + 1 สำหรับรีฟิลต้องคุย2ครั้ง
----------------------------------------------------------------------------
รอยด์ออกมานอกห้อง และเห็นคราทอสเดินออกไปจากที่พักคนเดียวกลางดึก
รอยด์ - จะไปไหนของเขานะ?
####ตัวเลือก2####
1 ตามไปดูดีกว่า (คราทอส+2)
2. ปล่อยเขาไว้คนเดียวเถอะ
Note : ถ้าไม่ตามออกไปจะไม่พบเรื่องช่วงนี้
###############
รอยด์ตามคราทอสออกมาข้างนอก และเห็นเขายืนอยู่ข้างๆนอยช์ รอยด์เดินเข้าไปหาจากข้างหลัง....ด้วยความเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน คราทอสชักดาบตวัดมาด้านหลัง มาจ่อคอรอยด์ทันที!
รอยด์ – โว้ว!!!
คราทอส - ......รอยด์เองรึ...
คราทอสเก็บดาบเข้าฝัก
คราทอส – ขอโทษที่ทำให้สะดุ้ง...
รอยด์ – ตะกี้มันไม่สะดุ้งแล้วนะ!!
คราทอส – เธอไม่ควรมายืนข้างหลังเรา
รอยด์ – ก็คงไม่แล้วล่ะ...นายชอบสัตว์เหรอ
คราทอส – ก็ไม่เท่าไหร่หรอก....
รอยด์ – ดูท่าทางนอยช์จะคุ้นเคยกับนายมากนี่ ปกติเขาไม่ค่อยชอบคนแปลกหน้านะ
คราทอส – เราก็เคยสัตว์เลี้ยงเหมือนกัน นานมาแล้ว
รอยด์ – จริงเหรอ?
คราทอส – รอยด์.....
รอยด์ - ....อ่า...ทำไมถึงจ้องกันแบบนั้นล่ะ
คราทอส – ความเป็นนักดาบของเธอยังไม่ถูกเจียระไน เธอน่าจะให้เวลาอีกหน่อยกับการกำจัดจุดอ่อนของเธอ....ถ้าเป็นห่วงชีวิตของตัวเองนะ
คราทอสพูดทิ้งไว้แล้วเดินกลับโรงแรมไป
รอยด์ – ว้อย!! แค่เขาเก่งกว่าชั้นนิดเดียว กลับพูดเหมือนรู้ไปหมดงั้นล่ะ!!....เก่งกว่ามาก..สิ....บ้าจริง!!
เมื่อฟ้าสว่าง รอยด์เดินออกมาก็เห็นทุกคนยืนรออยู่แล้ว
รีฟิล – ตามคำบอกของท่านเรมิเอล และจากที่ถามชาวเมืองมา ที่ๆเราจะไปคงเป็นโบราณสถานทรีเอท
รอยด์ – งั้นไปกันเถอะ!! ชักตื่นเต้นแล้วสิ!!
จีเนียส - ...จะคอยดูนะว่าจะคึกแบบนั้นได้ถึงเมื่อไหร่....
เมื่อกลุ่มเดินทางไปถึงโบราณสถาน
รอยด์ - ...โอย ...ร้อนจริงๆ...จะไม่ไหวแล้ว…
จีเนียส – เห็นไหมล่ะ นายเบื่อแล้ว
รอยด์ – ชั้นเบื่อทะเลทรายนี่จริงๆ.นอยช์ที่เดินอยู่ข้างหน้า ถอยหลังออกมาร้องเสียงแปลกๆก่อนวิ่งหนีไป
รอยด์ – เฮ้ย เป็นไรไปนอยช์!!
คราทอส – ระวังตัวไว้ บริเวณนี้มีศัตรูอยู่
การต่อสู้เล็กๆน้อยๆจบลง
คราทอส - ....นี่มันน่ารำคาญจริงๆ...
รอยด์ – หือ? นายว่าอะไรนะ
คราทอส - .....อย่าสนใจเลย
โคเลท – อันนี้....ใช่ผนึกหรือเปล่าคะ? มันมีตราประจำตระกูลฉันสลักไว้อยู่....
รีฟิลมองๆแล้วทำสายตาหยาดเยิ้ม ด้วยความประหลาดใจของทุกคน
รีฟิล – น่าประทับใจจริงๆ!! ดูแผ่นหินที่ปิดทางเข้าอยู่สิ!!! มันจัดวางรูปแบบแตกต่างจากหินก้อนอื่นโดยสิ้งเชิงเลย!!.....หึๆๆๆ....เหมือน ที่คิดเอาไว้เลย!! นี่มันโพลี่คาร์บอเนต ซึ่งถูกสร้างขึ้นระหว่างสงครามในอดีตเพิ้อป้องกันจากเวทย์มนต์!! ลองสัมผัสพื้นผิวมันสิ.....เลิศ!!!
คราทอส - ....เธอเป็นแบบนี้ตลอดเลยหรือ?
รอยด์ - ....เหรอ?
จีเนียส - ....เฮ้อ...ฉันพยามยามมากแล้วนะเนี่ยที่จะไม่ให้รู้.....
รีฟิล – หืม....อักษรตัวนี้ลงไว้ว่า....ศิลาพยากรณ์ โคเลท ลองวางมือเธอไว้บนนี้สิ นี่น่าจะเปิดทางเข้าได้
รอยด์ – จริงๆเหรอ?
รีฟิล – หินก้อนนี้ถูกลงอาคมเอาไว้เพื่อการระบุตัวผู้ได้รับเลือก ก็ไม่น่าผิดอะไร
โคเลทวางมือลงบนศิลาพยากรณ์ แล้วประตูทางเข้าก็เลื่อนออกทันที
โคเลท – เปิดแล้ว!! …ฉันเป็นมิโกะจริงๆสินะเนี่ย
จีเนียส - ...ผมคิดว่าเรารู้กันหมดแล้วนะเนี่ย
รอยด์ โอเค~ เรื่องเริ่มน่าสนุกแล้วสิ!! รีบเข้าไปกันเถอะ!!
คราทอส – ...หวังว่าความกระตือรือร้นนั่นจะไปได้ตลอดรอดฝั่งนะ...
ฝ่าดงศัตรู และแก้ไขปริศนาและกับดับต่างๆถึงภายใน พวกรอยด์สามารถไปถึงห้องพิธีกรรมได้สำเร็จ
รีฟิล – ที่นี่ก็ถูกสร้างด้วยเวทยาการ!! เลิศจริงๆ!!!
ทุกคนเดินไปยังท่านพิธี มีแสงลอยขึ้นมาอย่างช้าๆจากแท่นนั้น พื้นดินสั่นสะเทือน และสัตว์อสูรพิทักษ์ผนึกก็ออกมาประมือกับทุกคน!!
เขตพิทักษ์ผนึกถูกปลดลง หร้อมกับจิตวิญญาณแห่งไฟที่อยู่บนลานพิฑีนั้น
??? – เจ้า ผู้ได้รับเลือกให้ฟื้นฟูโลก จงบรรณาการที่แห่งนี้ด้วยคำอธิษฐานของเจ้า
โคเลท – ค่ะ......เทพธิดามาเทล ผู้พิทักษ์อันยิ่งใหญ่และผู้เป็นธรรมชาติของโลกนี้ โปรดประทานพลังให้แก่ข้า....
แสงจากลานพิธีลอยขึ้นสู่ฟ้า พร้อมๆกับที่เรมิเอลปรากฎตัวเหมือนครั้งที่แล้วมา
เรมิเอล – โคเรท ลูกสาวที่รักของข้า จ้ำได้ดีมาก
โคเลท – ขอบคุณค่ะ...ท่าน...พ่อ
เรมิเอล – ผู้พิทักษ์ผนึกได้สิ้นชีวิตลงแล้ว พร้อมๆกับที่ผนึกแห่งแรกถูกปลดปล่อย อิฟรีทจะลืมตาขึ้นในไม่ช้านี้ ในนามของครูซิส ข้าขอมอบพลังแห่งเทพให้แก่เจ้า
แสง4สีวิ่งเข้ามาหาโคเลท เธอลอยขึ้นไปเหนือพื้น ในทันทีนั้น ปีกแสงก็ปรากฏขึ้นมาบนหลังเธอ
เรมิเอล – ความเจ็บปวดเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับการแปรสภาพเป็นเทพ แต่มันจะอยู่เพียงข้ามราตรีเท่านั้น จงอดทนไว้ ผนึกแห่งต่อไป ตั้งอยู่ไกลออกไปทางตะวันออก ข้ามทะเลอันไกลโพ้น จงบรรณาการคำอธิษฐานของเจ้า ณ ที่นั้น
โคเรท – ค่ะ ท่านเรมิเอล
โดยไม่ได้พูดอะไรต่อ เรมิเอลก็หายไป....เหลือเพียงเสียง....
เรมิเอล – ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่ผนึกต่อไป....มิโกะแห่งการฟื้นฟู...ลูกสาวที่รักของข้า โคเลท
รอยด์ – ปีกนั่น..!
โคเลท – อื้ม .....ดูสิ ฉันเก็บมันได้ด้วยนะ
จีเนียส – ว้าว เยี่ยมไปเลย!!
โคเลท – ดูสิๆ
รอยด์ – เขาบอกว่าที่ต่อไปอยู่โนทะเล เราก็ต้องนั่งเรือไป! ฮ่าๆ รอไม่ไหวแล้วสิ!!
รีฟิล – เรือหรือ....ตอนนี้จะยังมีเรือข้ามไปได้อีกไหมนะ...กับสถานการณ์ในเวลานี้
คราทอส – เราน่าจะไปหาที่อ่าวดูกันก่อน
รอยด์ – เอาล่ะ ทั้ง2คน เล่นกันพอแล้ว ไปกันเถอะ
หลังก้าวออกจากโบราณสถาน โคเลทก็ล้มลง...
รอยด์ – โคเลท!!
โคเลท – ฉัน...ไม่เป็นไร...
จีเนียส – ไม่เป็นไรที่ไหนกัน!! หน้าซีดหมดเลย!!
รีฟิล – ริมฝีปากก็เริ่มเป็นสีม่วงแล้ว....รีบพาเธอไปหาหมอในเมืองเถอะ
คราทอส – เดี๋ยวก่อน ทางที่ดีที่สุด พวกเราไม่ควรพาเธอไปไหน
รอยด์ – ทำไมล่ะ?
คราทอส – จำที่เทวทูตบอกไว้ได้หรือเปล่า กระบวนการแปรสภาพเป็นเทพเป็นสิ่งจำเป็นที่เธอจะต้องทนให้ได้สำหรับการทดสอบ นี้ แทนที่จะให้ไปหาหมอ น่าจะให้พักที่นี่มากกว่า
โคเลท – ฉัน...ไม่เป็นไร.....อาการคงดีขึ้นเองถ้าได้พักหน่อย.......ขอโทษนะที่สร้างแต่ปัญหาให้...
รอยด์ – เลิกขอโทษได้แล้วน่า!! ไม่เกี่ยวกับเธอซักหน่อย เป็นเพราะเอเปลี่ยนเป็นเทพกะทันหันต่างหาก
โคเลท - ....นั่นสินะ....ขอโทษที
รอยด์ – เฮ้อ....เอาเถอะ รีบตั้งแคมป์กันก่อนจะมืดดีกว่า
ระหว่างคืนนั้น
คุยกับจีเนียส
จีเนียส – แกงกะหรี่เป็นไงบ้าง
### ตัวเลือก3###
1 รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปซักอย่าง (จีเนียส+)
2 อร่อยดีนี่ (จีเนียส -)
###########
รอยด์ – รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปอย่างนะ...
จีเนียส - !! รู้ด้วยเหรอ!! ไม่คิดว่านายจะพูดแบบนี้นะเนี่ย!! ของวันนี้ฉันลืมใส่ผลคิลม่าน่ะ
รอยด์ – เห....นายเป็นคนทำเหรอ...ชั้นนึกว่าอาจาร์ยทำซะอีก...
รีฟิล – หืม เธออยากกินฝีมือฉันหรือ?
จีเนียส - .....นายไม่อยากกินหรอก เชื่อสิ...
รีฟิล – จีเนียส.....
จีเนียส - ...ก็เรื่องจริงนี่...
คุยกับรีฟิล
รีฟิล – ดูท่าทางอาการโคเลทจะดีขึ้นแล้ว
รอยด์ – อื้ม ท่าทางการเป็นเทพนี่จะหนักหนาเอาเรื่อง...
รีฟิล – ใช่ ฉันสงสัยจริงๆว่าโครงสร้างชีวิตของเธอจะเปลี่ยนไปด้วยหรือเปล่า
รอยด์ - โครงสร้าง...อะไรนะ?
รีฟิล - ...พูดอีกอย่างก็คือ ฉันสงสัยว่าเธอจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตในรูปแบบอื่นหรือเปล่า
### ตัวเลือก4###
1 โคเลทก็คือโคเลท (รีฟิล+)
2 ก็แค่กลายเป็นเทพนี่?
###########
รอยด์ – โคเลทก็คือโคเลท
รีฟิล – นั่นสินะ....เธอนี่มักจะพูดให้เห็นความเป็นจริงๆเสมอเลยนะ
จีเนียส – เพราะเขาใช้ชีวิตด้วยสัญชาติญาณอย่างเดียวน่ะพี่
คุยกับคราโทส
คราโทส – เอกซ์เฟียร์ของเธอมีสีที่ไม่เหมือนใครเลยนะ
รอยด์ – นั่นสิ ต่างจากทั้งของนายกับคนอื่นด้วย ยังไงก็เถอะ ทำไมนายถึงมีเอกซ์เฟียร์ด้วย
คราทอส – เราเอามาจากดีไซแอนท์น่ะ แล้วก็ได้ยินข่าวมาว่าพวกนั้นบังคับให้มนุษย์ในที่กักกันทำมันขึ้นมา
รอยด์ – เพราะแบบนั้นมาร์เบิ้ลเลยมีเอกซ์เฟียร์ด้วยสินะ...
คราทอส – เรายังมีอีกเรื่องที่อยากจะถาม รอยด์
รอยด์ – ว่ามาสิ
คราทอส – ทำไมดวอร์ฟถึงเป็นคนเลี้ยงเธอมาหรือ
รอยด์ – พ่อไปพบชั้น แม่ กับนอยช์สลบอยู่ในป่า ถึงจริงๆแล้วพวกเราจะถูกพวกดีไซแอนท์โจมตีก็เถอะ
คราทอส – งั้นหรือ...ฟังจากที่พูดแล้ว พ่อของเธออาจไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็ได้
รอยด์ – อาจจะนะ...
คราทอส – ถ้างั้นพ่อแม่ของเธอถูกดีไซแอนท์ฆ่า ชีวิตของเธอถูกทำลายเพราะพวกนั้น
รอยด์ – หือ
คราทอส – แม่ของเธอถูกฆ่า แล้วเธอก็ถูกไล่จากหมู่บ้านด้วย
### ตัวเลือก5###
1 เรื่องมู่บ้านเป็นความผิดชั้นเอง (คราทอส+)
2 นั่นสินะ (คราทอส++)
###########
รอยด์ – นั่นสินะ...
คราทอส – ผู้คน......ไร้ความหวัง...ไร้พลัง
รอยด์ – ใช่ แต่นายจะไปโทษใครไม่ได้สำหรับความอ่อนแอแบบนั้น เพราะงั้นชั้นจึงต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อจัดการดีไซแอนท์
คราทอส – งั้นหรือ...ถ้าเช่นนั้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป เธอต้องไม่ลืมการตัดสินใจนี้นะ
รอยด์ - .....แล้วทำไมชั้นต้องมาคุยกับนายเรื่องนี้นะ
คุยกับโคเลท
รอยด์ – อ้ะ นั่นสิ ชั้นรู้ว่ามันสายไปหน่อยแล้ว แต่นี่...ของขวัญวันเกิดเธอ
โคเลท - ....ไม่นะ...มันหักแล้ว...
รอยด์ – มันหักตอนไหนเนี่ย.....ขอโทษนะ เอาไว้จำทำอันใหม่ให้
โคเลท – ขอบคุณ....แล้วก็ขอโทษนะที่สร้างปัญหาให้ตลอด
รอยด์ – อย่ากังวลน่า....แล้วเธอไม่ได้กินอะไรเลยนี่ ยังรู้สึกไม่สบายอยู่เหรอ
โคเลท - ...ไม่เป็นไรหรอก....แค่ไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่น่ะ
รอยด์ – เธอจะทนไม่ได้นะถ้าไม่กินน่ะ!!
โคเลท – นั่นสินะ.... แค่กๆ.....
รีฟิล – รอยด์ อย่าไปฝืนเธอสิ
จีเนียส - โคเลทน่ะละเอียดอ่อนนะ ไม่เหมือนนาย
รอยด์ – เงียบน่า!....ขอโทษนะ โคเลท
โคเลท – ไม่เป็นไรๆ...ขอโทษที่ทำให้ต้องเป็นห่วงนะ.......งั้นขอไปเดินเล่นซักหน่อยนะ
รอยด์ – ชั้นไปด้วยไหม?
โคเลท – ขอบคุณ แต่ไปคนเดียวได้น่ะ
จีเนียส – ฮ่า-ฮ่า- นาย-ถูก-ปฏิเสธ~
รอยด์ – เงียบน่า จีเนียส!!
โคเลท – แค่กๆ...ฉัน...เป็นอะไรไป...
ในที่สุด ทุกคนก็ตกลงจะไปยังเมืองพัลมาคอสต้า ซึ่งจะต้องเดินทางผ่านหุบเขาโอซ่า แค่ย่างก้าวไม่เท่าไหร่ ก็มีเหตุให้ต้องหยุดการเดินทาง
??? – หยุดก่อน!!
หญิงสาวผมดำในชุดแปลกตา กระโดดลงมาจากขอบผาข้างบนมายืนขวางทางไว้
รอยด์ – อะไรน่ะ?
โคเลท – เพื่อนของเธอเหรอ รอยด์?
รอยด์ – เท่าที่จำได้ก็ไม่ใช่นี่หน่า
หญิงสาวลึกลับ – ในกลุ่มของพวกนายมีมิโกะอยู่ด้วยหรือเปล่า?
โคเลท – อ้ะ ฉันเองค่ะ
หญิงสาวลึกลับ – เตรียมตัวตายได้!!
เธอรีบวิ่งเข้ามาหมายจู่โจมโคเลททันที!!! โคเลทถอยหลัง แต่ก็ล้มไปโดนสวิตช์ซักอย่าง...
แกร้ก...
พื้นที่หญิงสาวลึกลับเหยียบอยู่เปิดออกกลายเป็นรู และพาเธอตกไปที่ไหนก็ไม่รู้....
จีเนียส+รอยด์+รีฟิล – อ้ะ....
โคเลท – อ้ะ......
คราทอส - .................
โคเลท - ....อ้า ไม่นะ ฉันทำอีกแล้ว....
เรฟิล – ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ถ้าหล่อนไม่ตกลงไป เธอก็คงถูกฆ่าไปแล้วล่ะ
โคเลท – แต่ว่า...
####ตัวเลือก6####
1 ปล่อยเธอไปเถอะ ยังไงก็เป็นศัตรูนี่( โคเลท- จีเนียส - รีฟิล + คราทอส++)
2 ....รู้สึกเสียใจกับเธอนิดหน่อยแฮะ (โคเลท+ จีเนียส+ รีฟิล – คราทอส – ชีน่า+++)
### #### ####
รอยด์ – อย่ากังวลเลย ดูท่าทางเธอคงเป็นศัตรูนี่
โคเลท – หวังว่าคงปลอดภัยนะ...
จีเนียส – ถ้าประมาณน้ำหนักของเธอคือ45กิโลกรัม และหลุมนี้ลึกประมาณ10เมตร คำนวนด้วยค่าคงที่แรงโน้มถ่วงที่ 9..8 แรงกระแทกคงไม่ถึงตายหรอก
รอยด์ – ค่าคงที่...แรงโน้มถ่วง....ไม่เข้าใจแฮะว่าพูดอะไร..แต่ยังมีชีวิตใช่ไหม??
จีเนียส – ล่ะมั้งนะ
รอยด์ – ยังไงก็เถอะ....ยัยคนนี้นี่โชคร้ายจริงๆ มายืนตรปาทางเข้าหลุมกับดักพอดี
รีฟิล – ไม่ใช่กับดัก มันเป็นทางเข้าลับไปยังในหุบเขาน่ะ
คราทอส – ไปกันได้แล้ว..
รอยด์ – เฮ้ เราไม่ต้องสนใจเหรอ ว่ายัยนี่เป็นใครน่ะ
คราทอส – ยังไงเธอก็คงตามล่าพวกเราอยู่ดีน่ะล่ะ เขตนี้ก็เดินทางลำบากด้วย คงไม่ถ้าจะมาเดินเอ้อละเหยอยู่
จนถึงทางลงภูเขาอีกด้าน.....
โครม!!
หญิงสาวคนนั้นก็พังประตูออกมาจากภูเขาในบริเวณนนั้นในสภาพมอมแมมทั้งตุว
หญิงสาวลึกลับ – ...ย...หยุดนะ!!
รอยด์ - .....ตามทันด้วยแฮะ
โคเลท – ดีจังเลย
โคเลทเดินไปหา แต่เธอกลับตั้งท่าระวังยิ่งกว่าเดิม
หญิงสาวลึกลับ – ย...อย่าขยับ!!
รีฟิล – ตัดสินใจได้ฉลาดมาก
หญิงสาวลึกลับ – ชั้นไม่ปล่อยโอกาสให้เหมือนคราวที่แล้วหรอกนะ เตรียมตัวตาย!!
หญิงสาวลึกลับ – อึ่ก......คอยก่อนเถอะ!! ชั้นสาบานว่าครั้งหน้าจะฆ่าเธอให้ได้!!
ควันระเบิดออกมา ก่อนที่เธอจะหายไป
รอยด์ – ทำไมต้องการฆ่าพวกเรานะ!?
คราทอส – เมื่อไหร่ก็ยังมีคนต่อต้านการฟื้นฟูโลกเสมอล่ะ
จีเนียส – บางทีเธออาจะเป็นพวกดีไซแอนท์
คราทอส – ใครจะรู้ได้ ถึงตอนนี้พวกเราก็รู้แค่ว่าต้องเจอกับอันตรายบ่อยๆอยู่แล้ว
รีฟิล – ชุดแบบนั้น.
รอยด์ – อาจาร์ย ? มีอะไรผิดปกติเหรอ?
รีฟิล – ไม่...ไม่มีอะไรหรอก ไปกันเถอะ.....
ตอนต่อไป ~
เป้าหมายต่อไป! เมืองพัลมาคอสต้าซึ่งอยู่อีกฟากของทะเล พวกรอยด์จะนั่งเรือข้ามไปยังเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนดินแดนซิลวาแลนด์...... หรือพวกรอยด์จะเลือกอีกทางซึ่งเดินอ้อมโลกไปคนละด้าน?? แล้วนักฆ่าสาวคนนั้นคือใคร และทำไมถึงต้องฆ่าโคเลท โปรดติดตามตอนไป~~
Lv. 14
Play time : 10.04 Hr.
Do you want to continue?
--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:05 pm----------