บทที่ 4 – หายนะ, เรื่องราวของเอกซ์เฟียร์ และเมืองพัลมาคอสต้า
~ เมืองแห่งหายนะ รุยน์ ~
รอยด์ – นี่มัน............
รอยด์กวาดสายตาไปทั่ว หลังก้าวเข้ามาภายในเมืองรุยน์ ซึ่งเคยคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ซึ่งตอนนี้เหลือเพียงซากปรักหักพัง และไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิต ยกเว้นเพียงชีน่าที่นั่งทรุดตัวอยู่คนเดียวภายในเมือง
รอยด์ - เกิดอะไรขึ้น? เธอบาดเจ็บมากเลยนี่
ชีน่า - ...อ้อ...พวกนายเองเหรอ.....ถ้าอยากจะจัดการชั้นก็ลงมือซะเถอะ...เป็นโอกาสดีแล้วนี่....ชั้นไม่มีแรงจะยืนแล้วด้วยซ้ำ
โคเลท – มีแต่แผลเต็มไปหมดเลย.....อาจารย์คะ รักษาเธอหน่อยเถอะ
รีฟิล – ได้สิ แต่ก่อนอื่นคงต้องให้เธอเล่ามาก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ดูเหมือนเธอจะมีพวกอยู่ แล้วนี่อาจเป็นกับดักทำให้พวกเราเผลอก็ได้
โคเลท – อาจารย์!
ชีน่า – เฮอะ! เธอนี่เจ้าเล่ห์เหมือนที่เห็นเลยนะ
รีฟิล – จะเรียกฉันยังไงก็ตามใจเถอะ
ชีน่า – ดูเมืองนี้สิ ทุกอย่างเหลือแต่ซาก...พวกดีไซแอนท์....บุกเข้ามา
รอยด์ – อะไรนะ!?
ชีน่า – พวกนายรู้จักค่ายกักกันมนุษย์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่นี่ไหมล่ะ...ผู้คน ในเมืองนี้ให้ที่ซ่อนตัวกับใครซํกคนที่หนีออกมาจากที่นั่น..ดีไซแอนท์รู้ เข้า แล้วหลังจากนั้นก็ไม่ใช่แค่จับทุกคนไปไว้ที่ค่าย...แต่กลับทำลายทั้งเมือง ด้วย
โคเลท – แล้ว...ทำไมคุณถึงบาดเจ็บล่ะคะ?
ชีน่า – ไม่มีอะไรหรอก ชั้นแค่ซุ่มซ่ามไปหน่อย....
เสียงคนร้องมาจากบริเวณใกล้เคียง เมื่อหันไปดูก็พบนักเดินทางคนหนึ่งกำลังวิ่งหนีสัตว์ประหลาดที่ไล่กวดมาติดๆ ชีน่ารีบฝืนตัวเข้าไปขวางไว้ทันที
ชีน่า – บ้าเอ้ย!! ถอยไปซะเจ้าแมลงนี่!............อึ้ก!....
แม้จะสามารถจัดการศัตรูได้ แต่พิษบาดแผลที่มีอยู่แล้วก็ทำให้เธอทรุดลงไปอีก
รอยด์ – เป็นอะไรหรือเปล่า?
คราโทส – เธอเสียเลือดไปมากแล้ว
รอยด์ – นั่นสิ อาจารย์รีฟิล รักษาเธอเถอะ
โคเลท – ขอร้องล่ะค่ะ!
รีฟิล – ตกลง....แต่ขอบอกไว้ก่อนนะว่าพวกเธอใจอ่อนเกินไปนะ...
ชีน่า – ทำไม.....ทำไมถึงช่วยชั้น!?
รอยด์ – ก็คงเหมือนกับที่เธอช่วยคนตะกี้ไว้น่ะล่ะ
ชีน่า - .....ขอบใจ....ชั้รู้ว่าออกจะเห็นแก่ตัวไปหน่อยที่จะพูดอะไรตอนนี้ แต่.....ชั้นมีเรื่องจะขอร้อง
รอยด์ – ขอร้อง?
ชีน่า – ชั้นเป็นหนี้คนในเมืองนี้ที่ให้อาหารกับที่พัก ขอร้องล่ะ ไปช่วยคนเหล่านั้นกับชั้น ถ้าตกลง ชั้นจะสงบศึกกับพวกนาย แล้วจะช่วยเหลือเท่าที่ทำได้
#### ตัวเลือก 1 ####
1 ตกลง (โคเลท+ ชีน่า+)
2 ไม่ (โคเลท - รีฟิล ++ ชีน่า -)
#### ######## ####
รอยด์ – ได้สิ
รีฟิล – รอยด์ เธอเอาจริงหรือ?
โคเลท – ฉันเห็นด้วยกับรอยด์ค่ะ
รีฟิล – โคเลท! เธอก็ด้วยหรือ!?
รอยด์ – แล้วนายล่ะ?
คราโทส – เราไม่คิดว่าจะมีปัญหาอะไร
จีเนียส – อ่า......ขอโทษนะ พี่รีฟิล
รีฟิล – เอาเถอะ! ถามตามที่อยากจะทำก็แล้วกัน ฉันคิดว่าถ้ามองอีกทางแล้ว มันก็หมายถึงว่าเราสามารถจับตามองเธอได้ตลอดด้วย
ชีน่า – หึ เธอน่าจะระวังไว้นะ หัวเธอมันจะได้ไม่หลุดหายไปตอนหลับ
~ ค่ายกักกันมนุษย์ แอสการ์ด ~
ชีน่าเข้าร่วมเดินทางกับทุกคน และมุ่งหน้าไปยังที่กักกันมนุษย์แอสการ์ด ซึ่งมีการรักษาความปลอดภัยที่หนาแน่นมาก รอยด์และรีฟิลคิดเหมือนกันว่าจะต้องปลอมตัวเป็นทหารของดีไซแอนท์เพื่อที่จะ เข้าไปภายในได้
รีฟิล - ..รู้สึกว่าสมองของเธอจะทำงานได้ดีก็เวลาแบบนี้นะ รอยด์
รอยด์ – หมายความว่าไงเนี่ย?
ชีน่า – มันดูเป็นแผนตื้นๆไปนะ
รีฟิล – ฉันก็ไม่คิดว่านี่เป็นแผนที่ดีที่สุดเหมือนกัน แต่เรามีตัวเลือกอื่นหรือเปล่าล่ะ
คราโทส – หน่วยลาดตระเวนกำลังจากมาทางนี้แล้ว พวกเราจะทำอย่างไรดี?
ชีน่า – ลุยเลยสิ!
โคเลท – อื้ม!
รอยด์ – ตกลง ตอนนี้รีบไปซ่อนหลังต้นไม้กับพุ่มไม้ก่อนดีกว่า
ทุกคนหลบซ่อนตัวรอให้หน่วยลาดตระเวนผ่านมา แล้วเข้าไปรุมจัดการเพื่อแย่งเครื่องแบบทหารมาได้สำเร็จ ทุกคนจึงถอยไปตั้งหลักที่เมืองรุยน์เพื่อวางแผนการกันก่อน
จีเนียส – เท่านี้ก็จะได้ลักลอบเข้าไปในนั้นซักที
รีฟิล – เดี๋ยวก่อน เราต้องเลือกว่าใครจะสวมบททหารดีไซแอนท์นะ เพราะดูเหมือนว่าชุดที่เอามานี่พอจะใช้ไดแค่ชุดเดียวเท่านั้น เพราะอย่างนั้น คนอื่นๆต้องรับบทเป็นนักโทษ
รอยด์ – ผม ผม!! ผมจะรับบททหารเอง!
คราโทส – นี่ไม่ใช่เกมนะ...
ซักพัก รีฟิลก็ได้รับเลือกให้สวมชุดทหาร
รอยด์ – นี่มันไม่แฟร์เลยนะอาจารย์!
รีฟิล - มันไม่เกี่ยวว่าแฟร์หรือเปล่า แต่แบบนี้จะดูเป็นธรรมชาติมากกว่า นอกจากนั้น ชุดนี้ก็เป็นชุดของผู้หญิงด้วย เธอจะใส่หรือ?
รอยด์ - .......แล้วทำไมเธอถึงมีชุดของดีไซแอนท์ด้วยล่ะเนี่ย
รอยด์หันไปทางชีน่าที่ใส่ชุดทหารเหมือนของรีฟิล ทั้งๆที่น่าจะมีแค่ชุดเดียว
ชีน่า – ยังไงชั้นก็จะลักลอบแทรกซึมเข้าไปในนั้นอยู่แล้ว ก็เลยหามาเตรียมไว้ก่อน
รีฟิล – เอาล่ะ ไปกันเถอะ
~ ค่ายกักกัน ~
ทหารยาม - หยุดก่อน!
ทหารรีฟิล – เราทำสำเร็จแล้ว!! เราจับตัว รอยด์ เออร์วิน อาชญากรที่เบื้องบนต้องการตัวได้แล้ว!!
ทหารยาม – อะไรนะ!! เยี่ยมมาก! แล้วยังจับกลับมาเป็นๆได้อีก
ทหารรีฟิล – เราอยากส่งตัวเขาให้กับ 5 แม่ทัพใหญ่เดี๋ยวนี้เลย เปิดทางให้เราด้วย
ทหารยาม – รับทราบ เข้าไปได้เลย!
พวกรอยด์ถูก(เสแสร้ง)คุมตัวเข้าไปภายใน ระหว่างทางก็เหมือนจะได้ยินทหารพูดกันว่าให้ร่างต้นทำงานให้หนักเจียนตาย แต่ให้รักษาชีวิตไว้ ไม่อย่างนั้นเอกซ์เฟียร์จะไม่ตื่นขึ้น ถึงจะสงสัย แต่รอยด์ก็ต้องเดินทำทีเป็นว่าถูกจับตัวไปก่อน จนมาถึงห้องควบคุมซึ่งไม่มีใครอยู่ ทุกคนมองผ่านกระจกลงไปก็เห็นสายพานที่กำลังทำงานอย่างต่อเนื่อง โดยมีบางสิ่งซึ่งบรรจุอยู่ในกระบอกแก้วเลื่อนไปตามสายพานนั่นด้วย
รีฟิล – ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นโรงงานผลิตเอกซ์เฟียร์นะ
รอยด์ – ทั้งหมดนี่คือเอกซ์เฟียร์หรือ...
โคเลท – ชู่ว....ฉันได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังก้าวมาที่ห้องนี้...
จีเนียส - ...ผมไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
รอยด์ – ระวังตัวไว้
โคเลทและรอยด์วิ่งไปทางประตูด้านหนึ่ง ซึ่งบอตต้าและทหารกลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยท่าทีเร่งรีบ
บอตต้า – หืม!? แก !?
รอยด์ – โอ้ะ...นี่มันพวกดีไซแอนท์ที่เจอที่ทะเลทรายทรีเอทนี่!
ทหาร – พวกนี้ยังคิดว่าพวกเราเป็นพวกดีไซแอนท์อยู่เลย
ทหาร2 – ทหารครับ นี่เป็นโอกาสเหมาะที่สุดแล้ว!
คราโทส – ต้องการจะสู้งั้นหรือ?
บอตต้า – หยุดก่อน คราโทสอยู่กับพวกมันด้วย ตอนนี้เราต้องถอยก่อน!!
รอยด์ – นายรู้จักพวกนั้นด้วยเรอะ
คราโทส – ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น ถ้าพูดถึงว่าเคยเจอกันที่อิเซเรียกับทรีเอทน่ะนะ
บอตต้า – ข้าคิดว่าคงเป็นการดีกับเราทั้ง 2 ฝ่ายถ้าไม่สู้กันที่นี่
คราโทส – ตามใจเถอะ
บอตต้าวิ่งไปที่ประตูอีกด้าน แต่ก็หยุดกระทันหัน ด้วยความแปลกใจ รอยด์จึงเดินไปดู........เหมือนจะรู้ถึงสิ่งที่อยู่นอกประตู โคเลทและคราโทสเข้าไปบังรอยด์เอาไว้ ประตูเปิดออก เผยให้เห็นทหารดีไซแอนท์ปักหลักร่ายเวทย์อยู่ด้านหลัง และยิงใส่รอยด์ทันที!! คราโทสสามารถสร้างม่านพลังกันได้ทัน ส่วนโคเลทก็โดนเต็มๆ...พวกบอตต้าอาศัยช่วงชุลมุนหลบหนีออกไปได้
รอยด์ – โคเลท! คราโทส !
โคเลท – ฉันไม่เป็นไร
คราโทส – ไม่มีเวลาแล้ว! ดูด้านหลังสิ!
ประตูด้านหลังรอยด์เปิดออก ชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบที่ดูภูมิฐานกว่าทหารทั่วไปก้าวเข้ามา
??? – นี่ช่างน่าประหลาดใจเสียจริง ตอนที่ได้ยินว่ามีพวกหนูแอบเข้ามาในนี้ ข้าก็นึกว่าเป็นพวกบอตต้าจาก”เรเนเกท” ซะอีก แต่กลับกลายเป็นว่ามาเจอสิ่งมีชีวิตต่ำต้อยที่เป็นที่ต้องการตัวอยู่ซะนี่ คงต้องพูดว่าข้าประทับใจที่ยังมีชีวิตรอดได้หลังโดนโจมตีเมื่อครู่นี้
รอยด์ – แกเป็นใคร !?
??? – เจ้าบุกเข้ามาในฐานของข้าแล้วยังจะถามชื่ออีกหรือ?
จีเนียส – วู้ว รอยด์ รู้สึกบทพูดจะสลับกันหน่อยไหม?
รอยด์ – จีเนียส ไม่ใช่เวลาแบบนี่น่า!
คราโทส – เขาคือคุวาล หนึ่งใน5แม่ทัพใหญ่ของดีไซแอนท์
คุวาล – ฮะๆๆๆ... ดูเหมือนจะมีคนรู้จักข้านะ เหมือนที่ฟอร์ซีเทสพูดจริงๆ เอกซ์เฟียร์นั่นเป็นผลงานของแองเจลัสโปรเจคของข้าจริงๆด้วย!
ทหารเริ่มวิ่งเข้ามาล้มทุกคนเอาไว้ โคเลทขว้างจากรัมในมือใส่คุวาลที่หลบได้แบบสบายๆ แต่ก็ทำให้ทางหนีของทุกคนเปิดขึ้น
รอยด์ – เยี่ยมมากโคเลท! ไปเร็วทุกคน!
ประตูที่หนีออกมานำทุกคนมาสู่ส่วนของสายพานผลิตเอกซ์เฟียร์ เมื่อวิ่งตามทางไปเรื่อยๆ รอยด์ก็เห็นต้นทางของสายการผลิตซึ่งมีร่างมนุษย์วิ่งตามสายพานเข้าไปในห้อง ...และสิ่งที่ออกมาจากห้องนั้นก็คือเอกซ์เฟียร์บรรจุในหลอดแก้ว
รอยด์ – นี่มัน...อะไรน่ะ?!
คุวาล - ที่นี่คือสถานนี่ที่เอกซ์เฟียร์จะถูดปลดออกจากร่างต้น
รีฟิล – จะบอกว่าเอกซ์เฟียร์นั้นสร้างจาก...ร่างกายของมนุษย์หรือ
คุวาล – ก็ไม่เชิงอย่างนั้นซะทีเดียว ตอนแรกสุด เอกซ์เฟียร์จะยังอยู่ในสภาพจำศีล มันจะดูดซับสารอาหารจากร่างกายมนุษย์แล้วก็ตื่นขึ้น ค่ายกักกันมนุษย์ก็คือโรงงานผลิตเอกซ์เฟียร์นั่นเอง คิดว่าพวกเราจะเสียเวลามาเลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตไร้ค่าแบบนี้ไว้ทำไมล่ะ?
จีเนียส – นั่นมันโหดร้ายที่สุด!
คุวาล – โหดร้ายหรือ? ที่โหดร้ายคือพวกเจ้าต่างหาก ขโมยเอกซ์เฟียร์ที่พวกเราลงทุนทั้งเวลาและเงินทองในการสร้างมันไปใช้เฉยๆน่ะ พวกเจ้าสมควรได้รับการลงโทษ
รอยด์ – บ้าจริง!! พวกเราโดนล้อมแล้ว!
คุวาล – รอยด์ เอกซ์เฟียร์ของเจ้าเป็นสิ่งที่จะถูกนำไปมอบให้กับท่านอิกดราซิล ได้เวลาที่เจ้าต้องคืนมันแล้ว.
รีฟิล – อิกดราซิล....ฉันเดาว่านั่นคงเป็นชื่อหัวหน้าของพวกนายสินะ
คุวาล – ถูกต้อง เพื่อผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของพวกเรา และเพื่อความสำเร็จของข้า ข้าต้องการเอกซ์เฟียร์นั่น!
รอยด์ – อีกแล้วเหรอ? เอกซ์เฟียร์ของชั้นมันสำคัญอะไรขนาดนั้นเชียว
คุวาล - นั่นเป็นผลของการวิจัยที่แสนยาวนาน ในที่สุด ข้าก็จะได้ทวงคืนสิ่งที่ถูกขโมยไปเพราะนังร่างต้นหญิงนั่น!!
รอยด์ – พูดถึงอะไรน่ะ !? ร่างต้นหญิง ? คงไม่ได้หมายถึง...
คุวาล – หืมม....เจ้าไม่รู้อะไรเลยสินะ เอกซ์เฟียร์นั่นถูกปลูกถ่ายบนร่างต้นหมายเลข A012 ชื่อมนุษย์คือแอนนา.....แม่ของเจ้า หล่อนหลบหนีออกไปจากที่นี่พร้อมกับมัน แน่นอน เธอต้องชดใช้กับอาชญากรรมนั้นด้วยชีวิตของหล่อนเอง
รอยด์ – พวกแกฆ่า....!
คุวาล – โธ่ๆ อย่าโทษข้าเลย ข้าไม่ใช่คนที่ฆ่าแอนนา ฝีมือพ่อของเจ้าต่างหาก
รอยด์ – โกหก!!
คุวาล – พอเอกซ์เฟียร์ที่ไร้ตราผนึกของหล่อนถูกถอนออก หล่อนก็กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาด แล้วพ่อของเจ้าก็ฆ่านาง ประสาทดีใช่ไหม?
คราโทส - ....ห้ามพูดให้ร้ายคนตายอย่างนั้นนะ
คุวาล – ฮ่าๆๆๆๆ ใครจะสนใจล่ะ ยังไงทั้งคู่ก็เป็นแค่มนุษย์ต่ำต้อย....แมลงที่ไร้ค่า
รอยด์ – ห้ามพูดถึงพ่อแม่ชั้นแบบนั้นนะ!!!
ทหารเริ่มเดินล้อมกรอบเข้ามาเรื่อยๆ
ชีน่า – ชั้นจัดการเอง…จะขอใช้อันสุดท้ายล่ะนะ ท่านปู่....
เธอหยิบยันต์บางอย่างออกมา กลุ่มควันปรากฏขึ้นพร้อมกับสัตว์อสูรตัวหนึ่ง แล้วร่างของทุกคนก็หายไปจากสายตาของทหารดีไซแอนท์
ทหาร – หายไปแล้ว!! ขอคำสั่งด้วยครับท่าน!
คุวาล – ปล่อยไปเถอะ ยังไงพวกเราก็ตามพวกนั้นได้ตลอดเวลาจากสัญญาณของมิโกะเอง ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือการแย่งเอกซ์เฟียร์นั่นมาให้ได้! ตามล่าพวกเรเนเกทซะ
ทุกคนออกมาอยู่ภายนอกโดยปลิดภัย แต่เพราะเรื่องที่เกิดขึ้น จึงตกลงว่าจะไปตั้งหลักกันที่รุยน์ก่อน.....
คืนนั้น...ทุกคนจ้องมองเอกซ์เฟียร์ของแต่ละคน
ชีน่า – ชั้นไม่อยากเชื่อเลยว่าเอกซ์เฟียร์นี่สร้างจากชีวิตมนุษย์...
จีเนียส – นี่คือชีวิตของป้ามาร์เบิ้ล..
รอยด์มองเอกซ์เฟียร์ของตน เขาปลดมันออกมาแล้วจะขว้างมันทิ้ง
รอยด์ – กรอด.....เจ้าของแบบนี้!!
โคเลท – เดี๋ยวก่อนสิรอยด์!! เธอจะได้อะไรกับการโยนมันทิ้งน่ะ! มันไม่ใช่แค่เอกซ์เฟียร์ แต่เป็นชีวิตของแม่เธอด้วยนะ จำได้ไหม?
รอยด์ – แต่เจ้าสิ่งนี้มันเล่นตลกกับชีวิตมนุษย์นะ!
คราโทส – แต่พวกเราคงแพ้ไปนานแล้วถ้าไม่มีมัน
รอยด์ – คิดว่าชั้นไม่รู้หรือไง?!
คราโทส – เธอรู้แน่หรือ? ถ้าโยนทิ้งเอกซ์เฟียร์ไปตอนนี้ เธอคิดว่าการเดินทางครั้งนี้จะสำเร็จได้หรือ?
รอยด์ – ใช่....ชั้นรู้ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ พวกเราก็แค่กลุ่มมนุษย์ที่อ่อนแอเท่านั้น พวกเราสามารถสู้ได้ก็เพราะสิ่งนี้ ชั้นรู้ดี แต่เอกซ์เฟียร์เป็นผลจากการแย่งชิงชีวิตของใครซักคน!
คราโทส – แล้วไงล่ะ? คนเหล่านั้นไม่ได้เป็นเหยื่อเพราะพวกเขาอยากจะเป็นก็จริง แต่เราสงสัยว่าพวกเขาอยากจะถูกโยนทิ้งหลังจากกลายเป็นเอกซ์เฟียร์หรือเปล่า
โคเลท – ความเห็นของฉันคงไม่สำคัญเท่าไหร่หรอก เพราะฉันไม่ได้ใช้เอกซ์เฟียร์ แต่ฉันเชื่อว่าดีไซแอนท์จะกำจัดพวกเราได้อย่างง่ายดายถ้าเราโยนเอกซ์เฟียร์ ทิ้งไปตอนนี้ แล้วถ้าเป็นแบบนั้น ชีวิตคนอีกมากมายคงต้องสูญเสียไปเพราะหินนี่อีก ฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้น ฉันไม่อยากให้การเดินทางครั้งนี้ไร้ความหมาย
คราโทส – โคเลทพูดถูกแล้ว เราสามารถที่จะโยนเอกซ์เฟียร์ทิ้งเมื่อใดก็ได้ แต่ตอนนี้ พวกเราต้องแบกน้ำหนักของความหวังและความฝันของเหยื่อเหล่านั้น และสู้เพื่อคนเหล่านั้น เช่นเดียวกับเพื่อพวกเราเอง เธอเคยพูดไม่ใช่หรือว่าจะไม่ลังเลอีกต่อไป?
### #ตัวเลือก2 ####
1 ใช่ (โคเลท+++ จีเนียส +++ รีฟิล++ คราโทส+ชีน่า +++)
2 ไม่! (คราโทส+++)
###############
รอยด์ – ใช่ ชั้นไม่ชอบพูดแบบนี้หรอก แต่นายพูดถูกแล้ว ความเสียใจและความปรารถนาของแม่หลอมรวมอยู่ในสิ่งนี้ เพื่อการที่จะไม่ให้มีเหยื่อแบบป้ามาร์เบิ้ลและแม่ของชั้น ชั้นจะช่วยโคเลท ชั้นจะสู้เพื่อตัวเองและแม่ซึ่งอยู่กับชั้น!
จีเนียส - ...ผมด้วย ผมจะสู้เพื่อป้ามาร์เบิ้ลเหมือนกัน
โคเลท – ฉันด้วย ฉันจะฟื้นฟูโลกนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
รีฟิล – มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เต็มไปด้วยบาป ชีวิตรอดอยู่ได้ด้วยชีวิตของผู้อื่น เพราะอย่างนั้น เราจึงต้องอดทนกับบาปของพวกเราตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่
ชีน่า - ชีวิตรอดอยู่ได้ด้วยชีวิตของผู้อื่น หรือ....ชั้นไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี แต่ชั้นไม่คิดว่ามันไม่ถูกต้องที่เอกซฺเฟียร์สร้างด้วยชีวิต มันต้องถูกหยุดให้ได้!!
วันต่อมา ถึงจะต้องการไปหยุดยั้งการทำเอกซ์เฟียร์ แต่ตอนนี้ค่ายกักกันก็มีการรักษาความปลอดภัยที่หนาแน่นกว่าเดิมมาก การจะเข้าไปได้คงต้องอาศัยความช่วยเหลือจากปิเอโดรที่นอนป่วยอยู่ แต่ถึงจะมีศาสตร์ของโบลท์แมนแล้ว รีฟิลก็ยังไม่สามารถใช้ได้ จากคำบอกของโซเฟีย ปิดเอโดรเคยพูดก่อนสลบไปว่าเขาหนีมาทางลานของค่ายและนำหินขนาดใหญ่มาบัง ทางออกไว้ โซเฟียได้ให้ดีไซแอนท์ออร์ปที่ปิเอโดรแอบเอาออกมาด้วยให้กับพวกรอยด์เพราะ อาจจะใช้อะไรบางอย่างได้
ระหว่างเดินทางไปนั้น ทุกคนเห็นได้ว่าสีหน้าคราโทสผิดปกติไป
โคเลท – คุณคราโทส.โกรธอะไรอยู่หรือเปล่าคะ...
รีฟิล – ใช่ .....บอกวกเราก็ได้นะ
คราโทส – ไม่หรอก...เราก็เป็นปกติของเราอย่างนี้
จีเนียส – ใครๆดูก็รู้น่ะว่าอยู่น่ะ!
คราโทส – เราไม่ได้โกรธอะไรทั้งนั้น !!!!!!
เสียงตะคอกของเขาทำให้ทุกคนสะดุ้งไปกันหมด
คราโทส - .......ขอโทษนะ แต่ขอเราอยู่คนเดียวก่อนเถอะ...
ชีน่ากำลังเล่นกับโคริน สัตว์เลี้ยงของเธอ
โคริน – ชีน่า พักนี้อารมณ์ดีจังเลยนะ
ชีน่า – เห ไม่นี่? คิดว่างั้นเหรอ?
โคริน – ชีน่าดีใจเพราะได้เพื่อนใหม่สินะ?
ชีน่า – ไม่..ไม่ใช่หรอก ก็โครินเป็นเพื่อนคนเดียวของชั้นนี่นะ
โคริน – ไม่ต้องปิดบังหรอก ชีน่าน่ะอยู่คนเดียวมาตลอด ถ้าชีน่ามีความสุขเพราะมีเพื่อนใหม่ โครินก็มีความสุขด้วย
ชีน่า – โคริน.....ขอบใจจ้ะ
ที่ค่าย รอยด์ได้เห็นหินก้อนใหญ่ซึ่งบังทางเข้าลับอยู่ตามคำพูดของโซเฟียจริงๆ พอนำดีไซแอนท์ออร์ปไปใกล้ๆดู หินก็เลื่อนออก เปิดทางให้ทุกคนเข้าไปภายในได้ในที่สุด
รีฟิล – เอาล่ะ..ขอดูแผนผังของที่นี่หน่อยเถอะ
รีฟิลกดปุ่มบนแผงควบคุม จอภาพโฮโลกราฟฟิกกรากฏขึ้นมาให้เห็นหร้อมโครงสร้างภายในค่าย
รอยด์ - อาจารย์เก่งจริงๆ!
ชีน่า - เห...ด้านนี้ก็มีคนควบคุมเครื่องจักรได้ด้วยเหรอ
จีเนียส - ? "ด้านนี้" เหรอครับ?
ชีน่า - อ้ะ...ไม่มีอะไรหรอก แค่พูดกับตัวเองน่ะ
เมื่อตรวจสอบแผนผังรู้ที่อยู่ของคุวาลแล้ว ติดปัญหาเพียงว่าต้องมีคนไปปิดระบบรักษาความปลอดภัยเสียก่อน จึงจะเข้าไปได้ และยังต้องปิดการทำงานของสายพานการผลิตก่อน แต่ก่อนที่จะหาทางปิดได้นั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้น รีฟิลจึงเสนอให้แบ่งเป็น2กลุ่ม กลุ่มหนึ่งปิดระบบความปลอดภัยและช่วยเหลือชาวบ้านที่ถูกจับ และอีกกลุ่มของรอยด์จะมุ่งหน้าไปหาคุวาล
ในที่สุด เมื่อสามารถปลดระบบรักษาความปลอดภัยได้ รอยด์ขึ้นไปถึงห้องของคุวาล ซึ่งกำลังคุยกับหญิงคนหนึ่งผ่านจอโฮโลกราฟฟิก
รอยด์ - ชั้นเจอแกจนได้ คุวาล!
??? - งั้นหรือ นี่คือรอยด์นี่เอง....ฉันต้องยอมรับว่าหน้าคล้ายกันจริงๆ
คุวาล - มาแล้วหรือ ...ถ้าจะไม่เปลี่ยนเรื่องจะยินดีมากเลยนะ โพรนีม่า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้าขโมยข้อมูลการวิจัยไปจากแองเจลัสโปรเจคของข้า
โพรนีม่า - ฉันเบื่อกับคำกล่าวหาของท่านแล้ว คุวาล เหมือนที่เคยบอกไปแล้ว ฉันไม่รู้อะไรกับเรื่องนี้เลย
คุวาล - เป็นผู้หญิงที่โง่จริงๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าไม่น่าจะคาดหวังอะไรได้กับคนที่ยึดตำแหน่ง 5 แม่ทัพใหญ่มา เตรียมตัวไว้เถอะ โพรนีม่า เมื่อข้าได้เอกซ์เฟียร์จากเด็กนี่มา ข้าจะได้กลายเป็นผู้นำของ 5 แม่ทัพ เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะต้องวิงวอนขออภัยข้า
โพรนีม่า - คุวาล ท่านพูดไม่รู้เรื่องจริงๆ ฉันยังได้ยินมาว่าโรดีลมาพูดชักชวนให้ท่านไปรวมมือกับแผนของเขา
ถึงตอนนี้ คนอื่นๆที่ไปปิดระบบรักษาความปลอดภัยก็ตามมาทันพอดี
โพรนีม่า – แต่คงจะดีที่สุดถ้าท่านจะไม่คิดว่าจะหลอกลวงท่านอิกดราซิลได้ตลอด
การสนทนาจบลงเมื่อถึงจุดนี้
คุวาล – ถ้าเช่นนั้น ปืนใหญ่มาน่าก็ไม่เป็นความลับอีกต่อไปแล้วสินะ....แต่นั่นก็ไม่สำคัญ เมื่อข้าได้เอกซ์เฟียร์นั่นมา ข้อสงสัยใดที่มีต่อข้าก็จะกลายเป็นแค่ความทรงจำที่ห่างไกลเท่านั้น
คราโทส – เตรียมตัวไว้!
รอยด์ – แกเอาสิ่งนี้ไปจากชั้นไม่ได้หรอก !!
คุวาล – อึ้ก !!....
รอยด์ – ชั้นทำได้แล้ว .....แม่..ผมแก้แค้นให้แล้วนะ
คนอื่นๆรีบวิ่งเข้ามาหา แต่ทว่า...
โคเลท – ระวัง!!
คุวาลลุกขึ้นมาใช้อาวุธโจมตีใส่รอยด์ที่หันหลังไม่ทันระวังตัวอยู่ โคเลทเข้าไปขวางไว้จนโดนฟันเข้าที่กลางหลัง...
รอยด์ – โคเลท !!
โคเลท – รอยด์....ปลอดภัยใช่ไหม...
รอยด์ – อืม..แต่เธอ..!
โคเลท – ฉันไม่เป็นอะไรหรอก..จริงๆ
คุวาลอาศัยช่วงนี้จะหนีไป แต่ชีน่าก็ไปขวางทางเอาไว้
รอยด์ – เจ้าสารเลวนี่!!
รอยด์แทงดาบเข้าใส่คุวาลจนมิดด้าม และคราโทสก็มาแทงซ้ำอีกที!
คุวาล – คราโทส….แก...เจ้าสิ่งมีชีวิตต่ำต้อย!!
คราโทส – จงรู้สึกถึงความเจ็บปวดนี้ซะ
คราโทสฟันใส่คุวาลอีกดาบหนึ่ง
คราโทส – ความความเจ็บปวดของ “สิ่งมีชีวิตต่ำต้อย”
และตามด้วยอีกดาบ.....คุวาลล้มลงสิ้นใจตรงนั้นเอง..
คราโทส – ยามที่แกอยู่กลางเปลวเพลิงแห่งนรก!
ทุกคนวิ่งเข้ามาดูอาการของโคเลทที่มีแผลใหญ่กลางหลัง แต่...
โคเลท – ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณนะทุกคนที่เป็นห่วง แต่เพราะอะไรซักอย่าง...มันไม่เจ็บหรอก แหะๆ.....แปลกใช่ไหม?
ชีน่า – เธอไม่เป็นไรได้ยังไงกัน! รีฟิล ใช้ศาสตร์ฟื้นฟูรักษาได้ใช่ไหม
รีฟิล – ก็ใช่...แต่ว่า..!
รอยด์ – โคเลท ชั้นปิดเป็นความลับต่อไปไม่ได้แล้วนะ ทุกคนฟังนะ โคเลทตอนนี้รู้สึกถึงอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
จีเนียส – อะไรนะ? หมายความว่าไง?
รอยด์ – โคเลทใกล้ที่จะกลายเป็นเทวทูตเข้าไปทุกทีแล้ว ตอนนี้เธอไม่ต้องนอน หรือแม้แต่รู้สึกร้อน หรือหนาว เธอร้องไห้ไม่ได้ด้วยซ้ำ! การเป็นเทวทูตก็คือการสูญเสียความเป็นมนุษย์ของเธอไป!
โคเลท – รอยด์...ไม่เป็นไรหรอก....ฉันไม่เป็นไร...เพราะงั้น...ตอนนี้เราต้องทำอะไรซักอย่างกับค่ายนี้ใช่ไหม?
รอยด์ – ใช่ แต่เราจะทำอะไรได้บ้างล่ะ ?
รีฟิล – พวกเราน่าจะทำลายที่นี่ซะ อุปกรณ์ในนี้น่าจะติดตั้งระบบทำลายตัวเองเอาไว้
ชีน่า – มันฟังดูเกินเลยไปหน่อย แต่ก็เป็นความคิดที่ดีที่สุดแล้ว
หลังตั้งให้ระบบทำลายตัวเองทำงานแล้ว ทุกคนก็ออกไปจากที่นั้น.....หลังจากนั้นไม่นาน จอภาพก็แสดงร่างของชายคนหนึ่งขึ้นมา
???? – ท่านคุวาล ขอบคุณท่านมาก เพราะท่าน ปืนใหญ่มาน่าจึงจะสมบูรณ์ในไม่ช้านี้แล้ว อย่ากังวลเลย ข้าจะสานต่อแองเจลัสโปรเจคของท่านเอง ...โอ้ ข้าคิดว่าท่านคงไม่ได้ยินที่ข้าพูดแล้ว ฮะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
???? – ถ้างั้นแล้ว ท่านคงไม่ว่าอะไรถ้าข้าจะขอข้อมูลการวิจัยแองเจลัสโปรเจคที่เหลือไปล่ะนะ
...เสียงระเบิดดังไปทั่วบริเวณนั้น เมื่อค่ายกักกันมนุษย์ถูกระเบิดทำลายจนไม่เหลือซาก ทุกคนจึงพาโคเลทไปพักที่แอสการ์ด เพื่อหารือว่าจะทำอย่างไรต่อไป
ชีน่า – สรุปคือทุกครั้งที่โคเลทปลดผนึกและก้าวเข้าไปใกล้การเป็นเทวทูต เธอก็จะเสียบางอย่างที่ทำให้เธอคือมนุษย์ไป ?
จีเนียส – เสียความเป็นมนุษย์หรือ...โหดร้ายจริง! แล้วสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นยังไงล่ะ?
รอยด์ – เป็นยังไงงั้นเหรอ....
จีเนียส – ไม่แค่นั้นนะ หลัวจากที่เธอฟื้นฟูโลกแล้ว เธอก็จะโดดเดี่ยวคนเดียวในฐานะทูตสวรรค์คนเดียวของโลกใช่ไหมล่ะ? มันโหดร้ายเกิดไปแล้ว..
รีฟิล - .....นั่นมัน....
โคเลท – อาจารย์ ไม่เป็นไรค่ะ
โคเลทลุกมาจากเตียง
รีฟิล – แต่ว่า โคเลท...
โคเลท – ฉันขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง ตอนนี้อะไรๆก็คงยากขึ้นอีกหน่อย แต่พอฉันเป็นเทวทูตที่สมบูรณ์แล้ว ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น อย่าเป็นห่วงเลย
ชีน่า – แต่มันลำบากไม่ใช่เหรอ! เวลาเธอเหนื่อยเธอก็ต้องอยากพัก แล้วเธอไม่คิดถึงรสอาหารที่ชอบเหรอ? แล้วเธอยังไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นของคนอื่นๆเวลาจับมือเขาอีก...เธอน่าจะ หยุดการฟื้นฟูโลกบ้าๆนี่ได้แล้ว!
โคเลท – ขอบคุณนะ คุณชีน่า แต่ถ้าฉันหยุดตอนนี้ ผู้คนมากมายที่ทุกข์ทรมานทั่วโลกก็จะไม่ได้รับการช่วยเหลือ แนเกิดมาเพื่อการฟื้นฟูโลก เพราะงั้นฉันถึงต้องทำหน้าที่นี่ ตกลงนะ?
คราโทส – ใช่..นั่นเป็นชะตากรรมของมิโกะ
รอยด์ – พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยหรือ อย่างหาทางทำโคเลทไม่ต้องกลายเป็นเทวทูต...
โคเลท – โลกจะฟื้นฟูก็เมื่อมิโกะกลายเป็นเทวทูต....มันเป็นแบบนี้มาตลอด..และก็จะยังคงเป็นต่อไป
รอยด์ – เธอพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้งั้นหรือ?
โคเลท - .....ใช่ ฉันจะกลายเป็นเทวทูต นั่นก็เป็นสิ่งที่พ่อต้องการเหมือนกัน
รอยด์ – พ่อคนไหนล่ะ?
โคเลท – ฉันมั่นใจว่า....ทั้ง2ท่านเลยนะ
รีฟิล – ตกลง...แต่โคเลท ทางที่เธอเลือกเดินไปมันจะไม่ง่ายเลยนะ รู้ไหม
โคเลท – ค่ะ อาจารย์
รอยด์ – ชั้นไม่ยอมรับวิธีนี้หรอกนะ มันต้องมีทางอื่นอีก.....
การเดินทางเริ่มขึ้นอีกครั้ง นอกจากจะตามหาผนึกที่เหลือแล้ว พวกรอยด์ยังต้องหาทางรักษาปิเอโดร ซึ่งต้องหาเขายูนิคอร์นหรือใบหญ้ามาน่า เพื่อใช้เสริมพลังของรีฟิลด้วย จากคำพูดของชาวบ้านบอกว่ามีคนเคยเห็นยูนิคอร์นที่ทะเลสาบยูวมาจิ ทั้งหมดจึงมุ่งไปที่นั้น และเห็นยูนิคอร์นนอนอยู่ใต้ทะเลสาบกลางซากไม้ที่ทับถมมันอยู่
รอยด์ – ดูนั่นสิ!
โคเลท – สวย..จังเลย
จีเนียส – ยูนิคอร์นล่ะพี่ ยูนิคอร์น!
รีฟิล – ใช่..แต่ว่าทำไมมัน..
ชีน่า – ว้าว! ด้านนี้ยังมียูนิคอร์นเหลืออีกเหรือเนี่ย!
รอยด์ – ด้านนี้?
ชีน่า – อ้ะ....อื้ม ไม่มีอะไรหรอก
คราโทส – ปัญหาคือพวเราจะติดต่อกับยูนิคอร์นผ่านคุกใต้น้ำแบบนั้นได้อย่างไร
รีฟิล – มันต้องมีทางสิ..ไม่อย่างนั้นเราคงไม่มีทางได้เขายูนิคอร์น
รอยด์ – เราดำน้ำลงไปได้ไหม?
จีเนียส – นายกลั้นหายใจไม่ได้นานขนาดนั้นหรอก
รอยด์ – บ้าจริง! ไม่มีทางหรือไงนะ
ชีน่า - ...ก็มีทางอยู่
รีฟิล – อะไรนะ?
ชีน่า - ....พวกเราอาจอัญเชิญอุนดิเน่ ผู้ซึ่งมีตัวตนอยู่ที่ไหนซักแห่งบนโลกนี้เพื่อควบคุมมาน่าของน้ำ
รอยด์ – อุนดิเน่....เธอหมายถึงภูติอสูรน่ะเหรอ?
จีเนียส – ในพวกเราไม่มีใครอัญเชิญภูติอสูรได้เลยนะ
ชีน่า - ...ชั้น...ตอนนี้ชั้นยังไม่ได้ทำพันธะสัญญา....แต่ถ้าได้ทำพันธะสัญญาแล้ว ชั้นสามารถอัญเชิญอสูรได้
โคเลท – ว้าว! งั้นคุณชีน่าก็เป็นนักเรียกอสูรนะสิ!
ชีน่า – ชั้นเป็นผู้ใช้อสูรพิทักษ์ต่างหาก! ......แต่ก็อัญเชิญภูติอสูรได้เหมือนกันล่ะนะ
รีฟิล – ฉันได้ยินมาว่าศาสตร์ของการอัญเชิญอสูรได้สูญหายไปนานแล้ว...
ชีน่า – ...ยังไงมันยังก็มีอยู่น่ะ....แต่ถ้าไม่สนใจ ชั้นก็ไม่บังคับหรอกนะ
รอยด์ – ไม่หรอก พวกเราต้องการเขายูนิคอร์น เอาเลย ชีน่า
ชีน่า -...ต ตกลง ถ้างั้นเราก็ต้องไปที่ผนึกแห่งน้ำ อุนดิเน่น่าจะอยู่ที่นั่น
คราทอส – หลังจากพวกเราปลดผนึกไฟที่ทรีเอท อิฟรีทก็ปรากฏตัวออกมา ถ้าเช่นนั้น พวกเราก็น่าจะต้องค้นหาและปลดผนึกแห่งน้ำด้วย?
รีฟิล – ใช่ คงต้องให้คุณปิเอโดรรอไปก่อนจนกว่าเราจะหาพบ
รอยด์ – ภูติอสูรแห่งน้ำงั้นเหรอ .....ชักอยากเห็นจนทนไม่ได้แล้วสิ!!
จีเนียส - .....เอาอีกแล้ว.....
คราโทส – เธอจะไม่เบื่อกลางทางซะก่อนหรือ?
รอยด์ – เงียบน่า…ชั้นสนใจ ชั้นเลยตื่นเต้นต่างหาก
โคริน – ชีน่า กลัวอะไรอยู่เหรอ?
ชีน่า – โคริน...ชั้นกลัวว่าจะทำล้มเหลวอีกน่ะ...
โคริน – อย่ากลัวเลยชีน่า ถ้าชีน่ากำลังจะพลาด โครินจะช่วยชีน่าเองนะ
ชีน่า - ......ขอบใจนะ โคริน
ดังนั้น ทุกคนจึงต้องไปยังผนึกแห่งน้ำ ซึ่งจากเมืองแอสการ์ดต้องข้ามภูเขาฮาโกเนเซียไป แต่การจะผ่านด่านตรวจไปได้จะต้องมีบัตรผ่าน ซึ่งมีขายที่เมืองแอสการ์ดราคา 100,000,000 กัลด์ ต่อคน.....การเดินทางจึงต้องย้อนกลับไปยังหมู่บ้านประมงอิซลูด เพื่อหาเรือข้ามไปเมืองพัลมาคอสต้าอีกครั้ง .........................................................................................................
~ หมู่บ้านประมง อิซลูด ~
ทุกคนไปที่ท่าเรือในหมู่บ้าน เพื่อหาเรือให้ได้หลังจากเคยมาลองหาครั้งหนึ่งแล้ว ที่นั่น ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังโต้เถียงกันอยู่
ไลล่า – นายเป็นอะไรของนายน่ะ! จะปฏิเสธคำขอของฉันเหรอ!
แม็กซ์ – ไม่ใช่แบบนั้น ตอนนี้มีสัตว์ประหลาดยักษ์อยู่นะ แล้วฉันก็ห่วงเธอมากเกินกว่าจะให้นั่งเรือไปด้วย แค่นั้นล่ะ
ไลล่า – ก็ได้ งั้นนายไปส่งจดมายนี่ให้ฉันที
แม็กซ์ - ไม่! ทำไมฉันต้องไปเป็นพ่อสื่อให้กับคู่แข่งความรักให้ด้วยล่ะ!
ไลล่า – .......พวกคุณทางนั้นน่ะ
โคเลท – พวกฉัน?
ไลล่า – แล้วเห็นใครที่ไหนอีกไหมล่ะ? ฉันอยากฝากจดหมายนี้ให้กับไอฟรีดที่รุยน์ให้หน่อย ถ้าส่งให้ ฉันจะให้แมกซ์พาคุณขึ้นเรือข้ามทะเลไปเอง
แมกซ์ – ล้อเล่นน่า!
ไลล่า – งั้นก็ลงตัว ใช่ไหม แม็กซ์?
แม็กซ์ – ฉ...ฉันไม่ทำให้หรอก
ไลล่า – นายล้อเล่นหรือเปล่า! จะบอกว่าก็ดีถ้าจดหมายของฉันไม่ถึงมือไอฟรีดเหรอ!
แม็กซ์ – ล...ไลล่า!....ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น
ไลล่า – แล้วหมายความว่ายังไงล่ะ! ถ้ายังขวางทางอีก ฉันจะไปส่งเองเลยก็ได้!
แม็กซ์ – ก็ได้ๆ....บ้าจริงเชียว
ไลล่า – ก็น่าจะว่าง่ายๆแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้ว
รอยด์ – เท่านี้พวกเราก็จะได้มุ่งหน้าหาผนึกต่อไปซักที
โคเลท – เย้!
รีฟิล – ฉันกลัวอยู่แล้วเชียวว่าการเดินทางนี้ต้องพาฉันลงเรือไม่เร็วก็ช้านี่ล่ะ.....
~ เมืองแห่งการค้า พัลมาคอสต้า ~
เรือมาถึงเมืองโดยปลอดภัย แม็กซ์ก็ขอลาไปก่อน ทุกคนจึงเริ่มหาเบาะแสของผนึกค่อไป ระหว่างเดินอยุ่นั้น โคเลทก็ไปเดินชนกลุ่มคน 4 คนตรงมุมตึกจนทำให้เหล้าของพวกนั้นแตก
จีเนียส – เอาอีกแล้ว...
หญิงสาว1 – โอ้ย! ทำอะไรน่ะ!
โคเลท – อ้ะ..ขอโทษค่ะ
หญิงสาว1 – อ้า! ไวน์พัลมาคอสต้าที่พึ่งได้มา!!
ชายหนุ่ม1 – นี่คุณผู้หญิง ไวน์นั่นมันแพงมากนะ! จะทำยังไงกับมันเนี่ย?
โคเลท – ฉันจะซื้อมาชดใช้ไหม้ใหม่เองค่ะ
ชายหนุ่ม1 – ชดใช้!! คิดว่าแค่นั้นมันเพียงพอที่จะระงับความโกรธของชั้นได้เหรอ !
รอยด์ – พอเถอะน่า อย่าทำตัวงี่เง่าแบบนี้เลย
ชายหนุ่ม1 – พูด-อะ-ไร-น่ะ!! รู้ไหมว่าพวกเราเป็นใคร!!
รอยด์ - ....ชั้นต้องสนใจด้วยเหรอ?
ชายหนุ่ม1 – เจ้านี่....
หญิงสาว2 – พอเถอะ ฉันอยากออกไปจากนี่ให้เร็วที่สุด อย่าสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็นเพิ่มเลย
หญิงสาว1 – ฉันเห็นด้วย ให้พวกเขาซื้อไวน์มาใช้เถอะ
ชายหนุ่ม1 – เชอะ โชคดีไปนะ รีบไปซื้อมาซะ
รอยด์ไปที่ร้านขายไวน์ ที่นั่น ทหารดีไซแอนท์ 2 - 3คนยืนอยู่ในร้าน
โชโคล่า – ขอร้องเถอะ!! ไม่มีใครเขายอมขายให้คนราคาต่ำแบบนั้นหรอก
ทหาร – หล่อนน่าจะขอบคุณพวกเราที่ยอมมาจ่ายเงินให้กับร้านซอมซ่อแบบนี้
โชโคล่า – ฉันไม่อยากได้ยินแบบนั้นจากพวกดีไซแอนท์หรอก! ฉันไม่ยอมขายแม้แต่ชิ้นเดียวให้กับพวกคนอย่างนายหรอก!!
คาคาโอะ – โชโคล่า พอเถอะ!
โชโคล่า – แต่แม่คะ! พวกนี้เป็นปีศาจที่พาคุณยายไปนะ!!
ทหาร – หล่อนกล้ามากนะที่พูดกับพวกเราแบบนี้! ลองทำแบบนั้นต่อไปสิ ชั้นไม่รับรองแน่ว่าจะเกิดอะไรกับเมืองนี้ต่อไป
โชโคล่า – ก็ลองดูสิ! ตราบใดที่ผู้ว่าดอร์ยังอยู่ เขาไม่ยอมพวกนายหรอก!!
ทหาร – ยัยเด็กนี่!...
ทหาร2 – พอได้แล้ว เดี๋ยวมันจะเกินจำกัดของปีนี้นะ เราต้องขออนุญาตจากท่านแมกนิสก่อนจะทำอะไร
ทหาร – เหอะ
ทหาร2 – ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของท่านแมกนิส เธออาจจะเก็บหัวของเธอไว้บนบ่าได้หรือไม่ก็ได้!
ทหารดีไซแอนท์เดินสวนพวกรอยด์ออกไป จนทุกคนต้องหลบหน้าหลบกันใหญ่
โชโคล่า – ถ้างั้นหนูไปทำงานล่ะค่ะแม่
คาคาโอะ – ระวังตัวนะ ...ต้องขดโทษจริงๆกับเรื่องที่เกิดขึ้นค่ะ เชิญดูสินค้าในร้านเถอะ
รอยด์ – ผู้คนของพัลมาคอสต้ากล้าหาญกันจริงๆเลยนะ...
จีเนียส – ผมอยากให้คนที่อิเซเรียได้เห็นจริงๆ
โคเลท – คนที่ชื่อดอร์ที่ว่า คงจะเป็นคนที่เยี่ยมมากเลยนะ
รีฟิล – พวกเราน่าจะลองไปถามเขาดูก่อนล่ะ
พวกรอยด์ซื้อไวน์พัลมาคอสต้าแล้วนำไปให้กับกลุ่มคนเหล่านั้น
รอยด์ – เอ้า..
ชายหนุ่ม1 – ดูเหมือนพวกนายจะเป็นเด็กดีกันนี่ วันหลังก็เรียนรู้ไว้แล้วอย่ามาแหยมกับพวกเราล่ะ
โคเลท – ค่ะ ฉันจะระวัง
หญิงสาว2 – เร็วเข้า เราจะไปกันแล้วนะ
หญิงสาว1 – ฉันว่าท่านผู้ว่าดอร์คงจะเชื่อจริงๆด้วยล่ะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะให้สมบัติของตระกูลมาแบบนี้
ชายหนุ่ม2 – แล้วเราจะทำไงกับของนั่นล่ะ
ชายหนุ่ม1 – แกโง่หรือไง พวกเราไม่จำเป็นต้องใช้มันอยู่แล้ว ก็แค่ขายมันให้ตาแก่จอมงกที่ฮาโกเนเซียก็พอ ตานั่นชอบสะสมขยะด้วย
หญิงสาว1 – ไปกันเถอะ!
หลังจากนั้น รอยด์ก็เดินไปที่ลานกลางเมือง
เด็ก – ท่านผู้ว่าดอร์! พ่อผมถูกพาไปที่ค่ายกักกัน แล้วก็ยังไม่กลับมาเลย ถึงแม้ผมจะเป็นเด็กดีแล้วนะ!!
ดอร์ – อดทนอีกหน่อยเถอะ เราสัญญาไว้แล้วนี่ จำได้ไหม เราจะช่วยทุกคนที่ถูกพาไปที่ค่าย
เด็ก – แต่ผมอยู่ตัวคนเดียว...
???? – อย่าห่วงเลย ท่านพ่อเป็นเพื่อนกับทุกคนในเมืองนี้ ท่านแม่ของฉันตายไปแล้วเหราะอาการป่วย แต่พ่อของเธอต้องยังมีชีวิตอยู่แน่ ฉันเชื่ออย่างนั้น
เด็ก – จริงเหรอ?
ดอร์ – ถูกต้อง พวกเขาถูกจับไปเพราะไปต่อต้านดีไซแอนท์ เราสัญญาว่าจะช่วยออกมาให้ได้
เด็ก – ตกลง....ผมจะรอวันที่พ่อกลับมา
ดอร์ – เด็กดีนะ ไปกันเถอะ คิเรีย
คิเรีย – ค่ะ ท่านพ่อ
ชายคนนั้นเดินเข้าไปในตึกว่าการเมืองร้อมลูกสาว
รอยด์ – เขาเป็นใครน่ะ?
ชาวเมือง – ผู้ว่าการดอร์ เขากำลังรวบรวมทหารเพื่อต่อต้านดีไซแอนท์ ท่านเป็นชายที่วิเศษมาก
ชาวบ้าน2 – หลังจากเสียภรรยาไปเพราะโรค ท่านก็เลี้ยง คิเรีย ลูกสาวของท่าน ด้วยตัวคนเดียวมาตลอด
ชาวบ้าน – ตราบใดที่ท่านผู้ว่าดอร์ยังอยู่ พวกเราจะไม่ยอมแพ้ดีไซแอนท์เป็นอันขาด ถึงเราจะถูกพาไปที่ค่าย ท่านดอร์ก็จะช่วยพวกเราออกมา เราเชื่อในตัวท่าน
ดังนั้น รอยด์จึงตามเข้าไปในตึกที่ดอร์อยู่เพื่อจะลองสอบถามรายละเอียด
ดอร์ – ยินดีต้อนรับนักเดินทางทุกท่าน! เราขอต้อนรับตามคำสอนของโบสถ์มาร์เทล ขอให้พรของท่านมาร์เทลจงประทานแด่ทุกท่าน อยากทราบว่าพวกท่านมาจากที่ไหนกันหรือ หรือว่าพวกท่านกำลังอยู่ระหว่างการเดินทางแสวงบุญ?
รอยด์ – อ้ะ พวกผมมาจากอิเซเรียครับ ทุกคนกำลังอยู่หว่างการเดินทางเพื่อฟื้นฟูโลก
ดอร์ – ฟื้นฟูโลก?
จีเนียส – โคเลทคนนี้เป็นผู้ได้รับเลือกครับ น่าจะเห็นหอคอยแห่งการชำระล้างแล้วนี่?
ดอร์ – จะบอกว่านี่คือมิโกะหรือ?...
โคเลท – อ้ะ ค่ะ ดูเหม็อนจะเป็นอย่างนั้น
นีล - ! ...ท่านผู้ว่าดอร์...
ดอร์ – ใช่....มิโกะพึ่งมาที่นี่เมื่อซักครู่นี้เอง! พวกเจ้ากล้าดึยังไงถึงแอบอ้างชื่อนั้น! อาชญากรพวกนี้ต้องถูกจับและส่งตัวไปที่วิหารเดี๋ยวนี้!!
ทหารเข้ามาล้อมทุกคนไว้จนโคเลทตกใจล้มลง และเผลอกางปีกแสงให้เห็น
คิเรีย – ว้าว! ท่านพอคะ เห็นไหม! เธอมีปีกด้วย เหมือนกับเทพธิดาเลย! สวยจริงๆ
นีล – ...เดี๋ยวก่อน! ทุกคน ลดอาวุธลง! ผุ้ที่อยู่เบื้องหน้านี้ต้องเป็นมิโกะแน่นอน! ต้องขออภัยกับการล่วงเกินจริงๆท่านมิโกะ
โคเลท – ไม่เป็นไรหรอกค่ะ...จริงๆแล้วทุกคนก็บอกว่าฉันไม่เหมือนมิโกะจริงๆเท่าไหร่อยู่แล้ว
ดอร์ – งั้น...ก็หมายความว่ามิโกะที่เราให้ตำราแห่งการฟื้นฟูเป็นพวกหลอกลวงงั้นหรือ!!
รอยด์ – เดี๋ยวก่อนซิ คุณพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับมิโกะที่มาที่นี่เมื่อครู่ แล้วอะไรคือหนังสือแห่งการฟื้นฟู เกิดอะไรขึ้นครับ?
นีล – หนังสือแห่งการฟื้นฟูเป็นบันทึกการเดินทางของผู้นำแห่งจิตวิญญาณ เป็นบันทึกเดียวที่ระบุรายละเอียดของการฟื้นฟูโลก และมันเป็นสมบัติล้ำค่าที่สืบทอดให้แก่ผู้ว่าของเมืองพัลมาคอสต้า
จีเนียส – นั่นล่ะ! ถ้ามีนั่น พวกเราก็จะไม่ลำบากในการหาผนึก!
รีฟิล – แล้วท่านก็ให้หนังสือที่ประเมินค่าไม่ได้นี้ให้กับใครก็ไม่รู้ที่อ้างตนว่าเป็นมิโกะ?...ไม่น่าเชื่อจริงๆ
รอยด์ - ...ต้องเป็นคนพวกนั้นที่เจอเมื่อกี้แน่เลย!
นีล – เราได้รับข้อมูลมาว่ากลุ่มของมิโกะกำลังเดินทางมาที่นี่ พวกเราเลยเชื่อว่าต้องเป็นพวกนั้นโดยไม่สงสัยอะไร...
จีเนียส – พวกคุณโง่หรืออะไรเนี่ย! แล้วเราจะทำยังไงล่ะที่นี้!
ชีน่า – ถ้าไม่มีหนังสือนั่น เราก็ไม่รู้ว่าผนึกต่อไปอยู่ที่ไหน
นีล – ขอโทษจริงๆครับ....
จีเนียส – ไม่อยากเชื่อจริงๆ! คุณใช้ลูกตาดูทั่วหรือเปล่า หรือว่าดูแค่การแต่งตัวแค่นั้น? มนุษย์แบบพวกคุณนี่มัน-----
พั้วะ! รีฟิลหวดจีเนียสไปทีนึง
รีฟิล – พอแล้ว จีเนียส!
รอยด์ – คุณคงจำเนื้อหาของหนังสือบลาๆๆๆอะไรนั่นไม่ได้ใช่ไหม?
ดอร์ – เราคิดว่าคงใม่...ถึงอย่างไรก็ตาม หนังสือก็ถูกเขียนด้วยภาษาแองเจลิค เพราะเช่นนนั้นจึงมีแค่สมาชิกของโบสถ์ที่จะอ่านมันได้
โคเลท – ฉันรู้แล้ว! เราลองไปถามที่โบสถ์ดีกว่า! บางทีนักบวชอาจจะรู้ก็ได้
รีฟิล – เป็นความคิดที่ดีมากเลย
นีล – ต้องขออภัยเป็นอย่างมากครับมิโกะ
ดอร์ - .....
ที่โบสถ์ รอยด์ได้พบกับโชโคล่าที่ทำงานอยู่ที่นั่น
โชโคล่า – อ้ะ พวกคุณใช่ไหมคะที่อยู่ที่ร้านเมื่อครู่นี้ ต้องขอโทษจริงๆค่ะ
รอยด์ – จะไม่เป็นไรหรือที่ทำแบบนั้นน่ะ? พวกนั้นอาจจะไม่ลังเลที่จะทำลายทั้งเมืองทิ้ง..
โชโคล่า – คุณไม่รู้สินะ เขตนี้อยู่ใต้การควบคุมของแมกนิสจากค่ายกักกันทางะวันออก แต่พึ่งจะเดือนก่อนนี่เอง พวกนั้นพึ่งทำยอดประหารถึงที่กำหนดเอง พวกเราจึงปลอดภัยจนกว่าจะถึงปีหน้า
รีฟิล – ถ้างั้นเมืองนี้ยังไม่ได้ทำสัญญาไม่ยุ่งเกี่ยวกันสินะ
โชโคล่า - ....อิเซเรียเป็นที่เดียวที่ทำสัญญานั้น หลายๆคนอิจฉาเรื่องนี้มากทีเดียว แต่ฉันไม่อยากทำสัญญาอะไรที่ต้องอ่อนข้อให้กับดีไซแอนท์
คราโทส – แต่นั่นหมายถึงเธอต้องใช้ชีวิตทุกวันไปกับความกลัว
โชโคล่า – ถึงฉันจะไม่ทำอะไร ทุกคนก็อยู่กับความรู้สึกกลัวพวกดีไซแอนท์อยู่แล้ว นอกจากนั้น ท่านดอร์ก็กำลังสร้างกองทหารเพื่อสู้กับพวกนั้นด้วย ท่านจะสามารถกำจัดพวกนั้นได้หมดเร็วๆนี้ แล้วฉันยังได้ยินมาว่ามิโกะกำลังออกเดินทางเพื่อฟื้นฟูโลกแล้วด้วย!
โคเลท – อ้ะ ใช่ค่ะ
โชโคล่า – แค่ทนรอจนกว่ามิโกะจะช่วยพวกเรานะ
โคเลท – ค่ะ ฉันจะพยายาม!
รอยด์ – โคเลท ...เธอคนนี้ไม่รู้ตัวหรอกนะว่าเธอน่ะคือมิโกะ...
จากนั้น เมื่อไปถามบาทหลวงถึงหนังสือแห่งการฟื้นฟู ทุกคนก็ยังไม่เห็นหนทางเพราะบาทหลวงก็จำเนื้อหาของหนังสือไม่ได้เช่นกัน รอยด์นึกขึ้นมาได้ว่าพวกมิโกะตัวปลอมพูดถึงการขายหนังสือให้แก่คนที่ฮาโกเน เชีย ดังนั้นแล้ว ทุกคนจึงมุ่งหน้าขึ้นเหนือไปยังที่แห่งนั้น.......
ตอนต่อไป!
รอยด์เดินทางไปยังที่อยู่ของผนึกแห่งต่อไปตามข้อมูลที่ได้จากหนังสือแห่งการ ฟื้นฟู นอกจากนั้นชีน่ายังต้องทำพันธะสัญญากับอุนดีเน่ เพื่อใช้ในการติดต่อกับยูนิคอร์น แล้วถ้าปลดผนึกครั้งนี้แล้วอาการของโคเลทจะเป็นอย่างไร เธอจะสูญเสียอะไรไปอีก? ไม่แค่นั้น ชีน่ายังจะยอมเปิดเผยที่มาของตนที่น่าแปลกใจให้ทุกคนได้รู้ แล้วยังค่ายกักกันมนุษย์พัลมาคอสต้าอีก?? โปรดติดตามตอนต่อไป~~
Lv : 30
Play time : 21.51 Hr.
Do you wan to continue?
--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:18 pm----------
บทที่ 4
บทที่ 4 – หายนะ, เรื่องราวของเอกซ์เฟียร์ และเมืองพัลมาคอสต้า
~ เมืองแห่งหายนะ รุยน์ ~
รอยด์ – นี่มัน............
รอยด์กวาดสายตาไปทั่ว หลังก้าวเข้ามาภายในเมืองรุยน์ ซึ่งเคยคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ซึ่งตอนนี้เหลือเพียงซากปรักหักพัง และไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิต ยกเว้นเพียงชีน่าที่นั่งทรุดตัวอยู่คนเดียวภายในเมือง
รอยด์ - เกิดอะไรขึ้น? เธอบาดเจ็บมากเลยนี่
ชีน่า - ...อ้อ...พวกนายเองเหรอ.....ถ้าอยากจะจัดการชั้นก็ลงมือซะเถอะ...เป็นโอกาสดีแล้วนี่....ชั้นไม่มีแรงจะยืนแล้วด้วยซ้ำ
โคเลท – มีแต่แผลเต็มไปหมดเลย.....อาจารย์คะ รักษาเธอหน่อยเถอะ
รีฟิล – ได้สิ แต่ก่อนอื่นคงต้องให้เธอเล่ามาก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ดูเหมือนเธอจะมีพวกอยู่ แล้วนี่อาจเป็นกับดักทำให้พวกเราเผลอก็ได้
โคเลท – อาจารย์!
ชีน่า – เฮอะ! เธอนี่เจ้าเล่ห์เหมือนที่เห็นเลยนะ
รีฟิล – จะเรียกฉันยังไงก็ตามใจเถอะ
ชีน่า – ดูเมืองนี้สิ ทุกอย่างเหลือแต่ซาก...พวกดีไซแอนท์....บุกเข้ามา
รอยด์ – อะไรนะ!?
ชีน่า – พวกนายรู้จักค่ายกักกันมนุษย์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่นี่ไหมล่ะ...ผู้คน ในเมืองนี้ให้ที่ซ่อนตัวกับใครซํกคนที่หนีออกมาจากที่นั่น..ดีไซแอนท์รู้ เข้า แล้วหลังจากนั้นก็ไม่ใช่แค่จับทุกคนไปไว้ที่ค่าย...แต่กลับทำลายทั้งเมือง ด้วย
โคเลท – แล้ว...ทำไมคุณถึงบาดเจ็บล่ะคะ?
ชีน่า – ไม่มีอะไรหรอก ชั้นแค่ซุ่มซ่ามไปหน่อย....
เสียงคนร้องมาจากบริเวณใกล้เคียง เมื่อหันไปดูก็พบนักเดินทางคนหนึ่งกำลังวิ่งหนีสัตว์ประหลาดที่ไล่กวดมาติดๆ ชีน่ารีบฝืนตัวเข้าไปขวางไว้ทันที
ชีน่า – บ้าเอ้ย!! ถอยไปซะเจ้าแมลงนี่!............อึ้ก!....
แม้จะสามารถจัดการศัตรูได้ แต่พิษบาดแผลที่มีอยู่แล้วก็ทำให้เธอทรุดลงไปอีก
รอยด์ – เป็นอะไรหรือเปล่า?
คราโทส – เธอเสียเลือดไปมากแล้ว
รอยด์ – นั่นสิ อาจารย์รีฟิล รักษาเธอเถอะ
โคเลท – ขอร้องล่ะค่ะ!
รีฟิล – ตกลง....แต่ขอบอกไว้ก่อนนะว่าพวกเธอใจอ่อนเกินไปนะ...
ชีน่า – ทำไม.....ทำไมถึงช่วยชั้น!?
รอยด์ – ก็คงเหมือนกับที่เธอช่วยคนตะกี้ไว้น่ะล่ะ
ชีน่า - .....ขอบใจ....ชั้รู้ว่าออกจะเห็นแก่ตัวไปหน่อยที่จะพูดอะไรตอนนี้ แต่.....ชั้นมีเรื่องจะขอร้อง
รอยด์ – ขอร้อง?
ชีน่า – ชั้นเป็นหนี้คนในเมืองนี้ที่ให้อาหารกับที่พัก ขอร้องล่ะ ไปช่วยคนเหล่านั้นกับชั้น ถ้าตกลง ชั้นจะสงบศึกกับพวกนาย แล้วจะช่วยเหลือเท่าที่ทำได้
#### ตัวเลือก 1 ####
1 ตกลง (โคเลท+ ชีน่า+)
2 ไม่ (โคเลท - รีฟิล ++ ชีน่า -)
#### ######## ####
รอยด์ – ได้สิ
รีฟิล – รอยด์ เธอเอาจริงหรือ?
โคเลท – ฉันเห็นด้วยกับรอยด์ค่ะ
รีฟิล – โคเลท! เธอก็ด้วยหรือ!?
รอยด์ – แล้วนายล่ะ?
คราโทส – เราไม่คิดว่าจะมีปัญหาอะไร
จีเนียส – อ่า......ขอโทษนะ พี่รีฟิล
รีฟิล – เอาเถอะ! ถามตามที่อยากจะทำก็แล้วกัน ฉันคิดว่าถ้ามองอีกทางแล้ว มันก็หมายถึงว่าเราสามารถจับตามองเธอได้ตลอดด้วย
ชีน่า – หึ เธอน่าจะระวังไว้นะ หัวเธอมันจะได้ไม่หลุดหายไปตอนหลับ
~ ค่ายกักกันมนุษย์ แอสการ์ด ~
ชีน่าเข้าร่วมเดินทางกับทุกคน และมุ่งหน้าไปยังที่กักกันมนุษย์แอสการ์ด ซึ่งมีการรักษาความปลอดภัยที่หนาแน่นมาก รอยด์และรีฟิลคิดเหมือนกันว่าจะต้องปลอมตัวเป็นทหารของดีไซแอนท์เพื่อที่จะ เข้าไปภายในได้
รีฟิล - ..รู้สึกว่าสมองของเธอจะทำงานได้ดีก็เวลาแบบนี้นะ รอยด์
รอยด์ – หมายความว่าไงเนี่ย?
ชีน่า – มันดูเป็นแผนตื้นๆไปนะ
รีฟิล – ฉันก็ไม่คิดว่านี่เป็นแผนที่ดีที่สุดเหมือนกัน แต่เรามีตัวเลือกอื่นหรือเปล่าล่ะ
คราโทส – หน่วยลาดตระเวนกำลังจากมาทางนี้แล้ว พวกเราจะทำอย่างไรดี?
ชีน่า – ลุยเลยสิ!
โคเลท – อื้ม!
รอยด์ – ตกลง ตอนนี้รีบไปซ่อนหลังต้นไม้กับพุ่มไม้ก่อนดีกว่า
ทุกคนหลบซ่อนตัวรอให้หน่วยลาดตระเวนผ่านมา แล้วเข้าไปรุมจัดการเพื่อแย่งเครื่องแบบทหารมาได้สำเร็จ ทุกคนจึงถอยไปตั้งหลักที่เมืองรุยน์เพื่อวางแผนการกันก่อน
จีเนียส – เท่านี้ก็จะได้ลักลอบเข้าไปในนั้นซักที
รีฟิล – เดี๋ยวก่อน เราต้องเลือกว่าใครจะสวมบททหารดีไซแอนท์นะ เพราะดูเหมือนว่าชุดที่เอามานี่พอจะใช้ไดแค่ชุดเดียวเท่านั้น เพราะอย่างนั้น คนอื่นๆต้องรับบทเป็นนักโทษ
รอยด์ – ผม ผม!! ผมจะรับบททหารเอง!
คราโทส – นี่ไม่ใช่เกมนะ...
ซักพัก รีฟิลก็ได้รับเลือกให้สวมชุดทหาร
รอยด์ – นี่มันไม่แฟร์เลยนะอาจารย์!
รีฟิล - มันไม่เกี่ยวว่าแฟร์หรือเปล่า แต่แบบนี้จะดูเป็นธรรมชาติมากกว่า นอกจากนั้น ชุดนี้ก็เป็นชุดของผู้หญิงด้วย เธอจะใส่หรือ?
รอยด์ - .......แล้วทำไมเธอถึงมีชุดของดีไซแอนท์ด้วยล่ะเนี่ย
รอยด์หันไปทางชีน่าที่ใส่ชุดทหารเหมือนของรีฟิล ทั้งๆที่น่าจะมีแค่ชุดเดียว
ชีน่า – ยังไงชั้นก็จะลักลอบแทรกซึมเข้าไปในนั้นอยู่แล้ว ก็เลยหามาเตรียมไว้ก่อน
รีฟิล – เอาล่ะ ไปกันเถอะ
~ ค่ายกักกัน ~
ทหารยาม - หยุดก่อน!
ทหารรีฟิล – เราทำสำเร็จแล้ว!! เราจับตัว รอยด์ เออร์วิน อาชญากรที่เบื้องบนต้องการตัวได้แล้ว!!
ทหารยาม – อะไรนะ!! เยี่ยมมาก! แล้วยังจับกลับมาเป็นๆได้อีก
ทหารรีฟิล – เราอยากส่งตัวเขาให้กับ 5 แม่ทัพใหญ่เดี๋ยวนี้เลย เปิดทางให้เราด้วย
ทหารยาม – รับทราบ เข้าไปได้เลย!
พวกรอยด์ถูก(เสแสร้ง)คุมตัวเข้าไปภายใน ระหว่างทางก็เหมือนจะได้ยินทหารพูดกันว่าให้ร่างต้นทำงานให้หนักเจียนตาย แต่ให้รักษาชีวิตไว้ ไม่อย่างนั้นเอกซ์เฟียร์จะไม่ตื่นขึ้น ถึงจะสงสัย แต่รอยด์ก็ต้องเดินทำทีเป็นว่าถูกจับตัวไปก่อน จนมาถึงห้องควบคุมซึ่งไม่มีใครอยู่ ทุกคนมองผ่านกระจกลงไปก็เห็นสายพานที่กำลังทำงานอย่างต่อเนื่อง โดยมีบางสิ่งซึ่งบรรจุอยู่ในกระบอกแก้วเลื่อนไปตามสายพานนั่นด้วย
รีฟิล – ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นโรงงานผลิตเอกซ์เฟียร์นะ
รอยด์ – ทั้งหมดนี่คือเอกซ์เฟียร์หรือ...
โคเลท – ชู่ว....ฉันได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังก้าวมาที่ห้องนี้...
จีเนียส - ...ผมไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
รอยด์ – ระวังตัวไว้
โคเลทและรอยด์วิ่งไปทางประตูด้านหนึ่ง ซึ่งบอตต้าและทหารกลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยท่าทีเร่งรีบ
บอตต้า – หืม!? แก !?
รอยด์ – โอ้ะ...นี่มันพวกดีไซแอนท์ที่เจอที่ทะเลทรายทรีเอทนี่!
ทหาร – พวกนี้ยังคิดว่าพวกเราเป็นพวกดีไซแอนท์อยู่เลย
ทหาร2 – ทหารครับ นี่เป็นโอกาสเหมาะที่สุดแล้ว!
คราโทส – ต้องการจะสู้งั้นหรือ?
บอตต้า – หยุดก่อน คราโทสอยู่กับพวกมันด้วย ตอนนี้เราต้องถอยก่อน!!
รอยด์ – นายรู้จักพวกนั้นด้วยเรอะ
คราโทส – ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น ถ้าพูดถึงว่าเคยเจอกันที่อิเซเรียกับทรีเอทน่ะนะ
บอตต้า – ข้าคิดว่าคงเป็นการดีกับเราทั้ง 2 ฝ่ายถ้าไม่สู้กันที่นี่
คราโทส – ตามใจเถอะ
บอตต้าวิ่งไปที่ประตูอีกด้าน แต่ก็หยุดกระทันหัน ด้วยความแปลกใจ รอยด์จึงเดินไปดู........เหมือนจะรู้ถึงสิ่งที่อยู่นอกประตู โคเลทและคราโทสเข้าไปบังรอยด์เอาไว้ ประตูเปิดออก เผยให้เห็นทหารดีไซแอนท์ปักหลักร่ายเวทย์อยู่ด้านหลัง และยิงใส่รอยด์ทันที!! คราโทสสามารถสร้างม่านพลังกันได้ทัน ส่วนโคเลทก็โดนเต็มๆ...พวกบอตต้าอาศัยช่วงชุลมุนหลบหนีออกไปได้
รอยด์ – โคเลท! คราโทส !
โคเลท – ฉันไม่เป็นไร
คราโทส – ไม่มีเวลาแล้ว! ดูด้านหลังสิ!
ประตูด้านหลังรอยด์เปิดออก ชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบที่ดูภูมิฐานกว่าทหารทั่วไปก้าวเข้ามา
??? – นี่ช่างน่าประหลาดใจเสียจริง ตอนที่ได้ยินว่ามีพวกหนูแอบเข้ามาในนี้ ข้าก็นึกว่าเป็นพวกบอตต้าจาก”เรเนเกท” ซะอีก แต่กลับกลายเป็นว่ามาเจอสิ่งมีชีวิตต่ำต้อยที่เป็นที่ต้องการตัวอยู่ซะนี่ คงต้องพูดว่าข้าประทับใจที่ยังมีชีวิตรอดได้หลังโดนโจมตีเมื่อครู่นี้
รอยด์ – แกเป็นใคร !?
??? – เจ้าบุกเข้ามาในฐานของข้าแล้วยังจะถามชื่ออีกหรือ?
จีเนียส – วู้ว รอยด์ รู้สึกบทพูดจะสลับกันหน่อยไหม?
รอยด์ – จีเนียส ไม่ใช่เวลาแบบนี่น่า!
คราโทส – เขาคือคุวาล หนึ่งใน5แม่ทัพใหญ่ของดีไซแอนท์
คุวาล – ฮะๆๆๆ... ดูเหมือนจะมีคนรู้จักข้านะ เหมือนที่ฟอร์ซีเทสพูดจริงๆ เอกซ์เฟียร์นั่นเป็นผลงานของแองเจลัสโปรเจคของข้าจริงๆด้วย!
ทหารเริ่มวิ่งเข้ามาล้มทุกคนเอาไว้ โคเลทขว้างจากรัมในมือใส่คุวาลที่หลบได้แบบสบายๆ แต่ก็ทำให้ทางหนีของทุกคนเปิดขึ้น
รอยด์ – เยี่ยมมากโคเลท! ไปเร็วทุกคน!
ประตูที่หนีออกมานำทุกคนมาสู่ส่วนของสายพานผลิตเอกซ์เฟียร์ เมื่อวิ่งตามทางไปเรื่อยๆ รอยด์ก็เห็นต้นทางของสายการผลิตซึ่งมีร่างมนุษย์วิ่งตามสายพานเข้าไปในห้อง ...และสิ่งที่ออกมาจากห้องนั้นก็คือเอกซ์เฟียร์บรรจุในหลอดแก้ว
รอยด์ – นี่มัน...อะไรน่ะ?!
คุวาล - ที่นี่คือสถานนี่ที่เอกซ์เฟียร์จะถูดปลดออกจากร่างต้น
รีฟิล – จะบอกว่าเอกซ์เฟียร์นั้นสร้างจาก...ร่างกายของมนุษย์หรือ
คุวาล – ก็ไม่เชิงอย่างนั้นซะทีเดียว ตอนแรกสุด เอกซ์เฟียร์จะยังอยู่ในสภาพจำศีล มันจะดูดซับสารอาหารจากร่างกายมนุษย์แล้วก็ตื่นขึ้น ค่ายกักกันมนุษย์ก็คือโรงงานผลิตเอกซ์เฟียร์นั่นเอง คิดว่าพวกเราจะเสียเวลามาเลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตไร้ค่าแบบนี้ไว้ทำไมล่ะ?
จีเนียส – นั่นมันโหดร้ายที่สุด!
คุวาล – โหดร้ายหรือ? ที่โหดร้ายคือพวกเจ้าต่างหาก ขโมยเอกซ์เฟียร์ที่พวกเราลงทุนทั้งเวลาและเงินทองในการสร้างมันไปใช้เฉยๆน่ะ พวกเจ้าสมควรได้รับการลงโทษ
รอยด์ – บ้าจริง!! พวกเราโดนล้อมแล้ว!
คุวาล – รอยด์ เอกซ์เฟียร์ของเจ้าเป็นสิ่งที่จะถูกนำไปมอบให้กับท่านอิกดราซิล ได้เวลาที่เจ้าต้องคืนมันแล้ว.
รีฟิล – อิกดราซิล....ฉันเดาว่านั่นคงเป็นชื่อหัวหน้าของพวกนายสินะ
คุวาล – ถูกต้อง เพื่อผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของพวกเรา และเพื่อความสำเร็จของข้า ข้าต้องการเอกซ์เฟียร์นั่น!
รอยด์ – อีกแล้วเหรอ? เอกซ์เฟียร์ของชั้นมันสำคัญอะไรขนาดนั้นเชียว
คุวาล - นั่นเป็นผลของการวิจัยที่แสนยาวนาน ในที่สุด ข้าก็จะได้ทวงคืนสิ่งที่ถูกขโมยไปเพราะนังร่างต้นหญิงนั่น!!
รอยด์ – พูดถึงอะไรน่ะ !? ร่างต้นหญิง ? คงไม่ได้หมายถึง...
คุวาล – หืมม....เจ้าไม่รู้อะไรเลยสินะ เอกซ์เฟียร์นั่นถูกปลูกถ่ายบนร่างต้นหมายเลข A012 ชื่อมนุษย์คือแอนนา.....แม่ของเจ้า หล่อนหลบหนีออกไปจากที่นี่พร้อมกับมัน แน่นอน เธอต้องชดใช้กับอาชญากรรมนั้นด้วยชีวิตของหล่อนเอง
รอยด์ – พวกแกฆ่า....!
คุวาล – โธ่ๆ อย่าโทษข้าเลย ข้าไม่ใช่คนที่ฆ่าแอนนา ฝีมือพ่อของเจ้าต่างหาก
รอยด์ – โกหก!!
คุวาล – พอเอกซ์เฟียร์ที่ไร้ตราผนึกของหล่อนถูกถอนออก หล่อนก็กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาด แล้วพ่อของเจ้าก็ฆ่านาง ประสาทดีใช่ไหม?
คราโทส - ....ห้ามพูดให้ร้ายคนตายอย่างนั้นนะ
คุวาล – ฮ่าๆๆๆๆ ใครจะสนใจล่ะ ยังไงทั้งคู่ก็เป็นแค่มนุษย์ต่ำต้อย....แมลงที่ไร้ค่า
รอยด์ – ห้ามพูดถึงพ่อแม่ชั้นแบบนั้นนะ!!!
ทหารเริ่มเดินล้อมกรอบเข้ามาเรื่อยๆ
ชีน่า – ชั้นจัดการเอง…จะขอใช้อันสุดท้ายล่ะนะ ท่านปู่....
เธอหยิบยันต์บางอย่างออกมา กลุ่มควันปรากฏขึ้นพร้อมกับสัตว์อสูรตัวหนึ่ง แล้วร่างของทุกคนก็หายไปจากสายตาของทหารดีไซแอนท์
ทหาร – หายไปแล้ว!! ขอคำสั่งด้วยครับท่าน!
คุวาล – ปล่อยไปเถอะ ยังไงพวกเราก็ตามพวกนั้นได้ตลอดเวลาจากสัญญาณของมิโกะเอง ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือการแย่งเอกซ์เฟียร์นั่นมาให้ได้! ตามล่าพวกเรเนเกทซะ
ทุกคนออกมาอยู่ภายนอกโดยปลิดภัย แต่เพราะเรื่องที่เกิดขึ้น จึงตกลงว่าจะไปตั้งหลักกันที่รุยน์ก่อน.....
คืนนั้น...ทุกคนจ้องมองเอกซ์เฟียร์ของแต่ละคน
ชีน่า – ชั้นไม่อยากเชื่อเลยว่าเอกซ์เฟียร์นี่สร้างจากชีวิตมนุษย์...
จีเนียส – นี่คือชีวิตของป้ามาร์เบิ้ล..
รอยด์มองเอกซ์เฟียร์ของตน เขาปลดมันออกมาแล้วจะขว้างมันทิ้ง
รอยด์ – กรอด.....เจ้าของแบบนี้!!
โคเลท – เดี๋ยวก่อนสิรอยด์!! เธอจะได้อะไรกับการโยนมันทิ้งน่ะ! มันไม่ใช่แค่เอกซ์เฟียร์ แต่เป็นชีวิตของแม่เธอด้วยนะ จำได้ไหม?
รอยด์ – แต่เจ้าสิ่งนี้มันเล่นตลกกับชีวิตมนุษย์นะ!
คราโทส – แต่พวกเราคงแพ้ไปนานแล้วถ้าไม่มีมัน
รอยด์ – คิดว่าชั้นไม่รู้หรือไง?!
คราโทส – เธอรู้แน่หรือ? ถ้าโยนทิ้งเอกซ์เฟียร์ไปตอนนี้ เธอคิดว่าการเดินทางครั้งนี้จะสำเร็จได้หรือ?
รอยด์ – ใช่....ชั้นรู้ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ พวกเราก็แค่กลุ่มมนุษย์ที่อ่อนแอเท่านั้น พวกเราสามารถสู้ได้ก็เพราะสิ่งนี้ ชั้นรู้ดี แต่เอกซ์เฟียร์เป็นผลจากการแย่งชิงชีวิตของใครซักคน!
คราโทส – แล้วไงล่ะ? คนเหล่านั้นไม่ได้เป็นเหยื่อเพราะพวกเขาอยากจะเป็นก็จริง แต่เราสงสัยว่าพวกเขาอยากจะถูกโยนทิ้งหลังจากกลายเป็นเอกซ์เฟียร์หรือเปล่า
โคเลท – ความเห็นของฉันคงไม่สำคัญเท่าไหร่หรอก เพราะฉันไม่ได้ใช้เอกซ์เฟียร์ แต่ฉันเชื่อว่าดีไซแอนท์จะกำจัดพวกเราได้อย่างง่ายดายถ้าเราโยนเอกซ์เฟียร์ ทิ้งไปตอนนี้ แล้วถ้าเป็นแบบนั้น ชีวิตคนอีกมากมายคงต้องสูญเสียไปเพราะหินนี่อีก ฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้น ฉันไม่อยากให้การเดินทางครั้งนี้ไร้ความหมาย
คราโทส – โคเลทพูดถูกแล้ว เราสามารถที่จะโยนเอกซ์เฟียร์ทิ้งเมื่อใดก็ได้ แต่ตอนนี้ พวกเราต้องแบกน้ำหนักของความหวังและความฝันของเหยื่อเหล่านั้น และสู้เพื่อคนเหล่านั้น เช่นเดียวกับเพื่อพวกเราเอง เธอเคยพูดไม่ใช่หรือว่าจะไม่ลังเลอีกต่อไป?
### #ตัวเลือก2 ####
1 ใช่ (โคเลท+++ จีเนียส +++ รีฟิล++ คราโทส+ชีน่า +++)
2 ไม่! (คราโทส+++)
###############
รอยด์ – ใช่ ชั้นไม่ชอบพูดแบบนี้หรอก แต่นายพูดถูกแล้ว ความเสียใจและความปรารถนาของแม่หลอมรวมอยู่ในสิ่งนี้ เพื่อการที่จะไม่ให้มีเหยื่อแบบป้ามาร์เบิ้ลและแม่ของชั้น ชั้นจะช่วยโคเลท ชั้นจะสู้เพื่อตัวเองและแม่ซึ่งอยู่กับชั้น!
จีเนียส - ...ผมด้วย ผมจะสู้เพื่อป้ามาร์เบิ้ลเหมือนกัน
โคเลท – ฉันด้วย ฉันจะฟื้นฟูโลกนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
รีฟิล – มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เต็มไปด้วยบาป ชีวิตรอดอยู่ได้ด้วยชีวิตของผู้อื่น เพราะอย่างนั้น เราจึงต้องอดทนกับบาปของพวกเราตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่
ชีน่า - ชีวิตรอดอยู่ได้ด้วยชีวิตของผู้อื่น หรือ....ชั้นไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี แต่ชั้นไม่คิดว่ามันไม่ถูกต้องที่เอกซฺเฟียร์สร้างด้วยชีวิต มันต้องถูกหยุดให้ได้!!
วันต่อมา ถึงจะต้องการไปหยุดยั้งการทำเอกซ์เฟียร์ แต่ตอนนี้ค่ายกักกันก็มีการรักษาความปลอดภัยที่หนาแน่นกว่าเดิมมาก การจะเข้าไปได้คงต้องอาศัยความช่วยเหลือจากปิเอโดรที่นอนป่วยอยู่ แต่ถึงจะมีศาสตร์ของโบลท์แมนแล้ว รีฟิลก็ยังไม่สามารถใช้ได้ จากคำบอกของโซเฟีย ปิดเอโดรเคยพูดก่อนสลบไปว่าเขาหนีมาทางลานของค่ายและนำหินขนาดใหญ่มาบัง ทางออกไว้ โซเฟียได้ให้ดีไซแอนท์ออร์ปที่ปิเอโดรแอบเอาออกมาด้วยให้กับพวกรอยด์เพราะ อาจจะใช้อะไรบางอย่างได้
ระหว่างเดินทางไปนั้น ทุกคนเห็นได้ว่าสีหน้าคราโทสผิดปกติไป
โคเลท – คุณคราโทส.โกรธอะไรอยู่หรือเปล่าคะ...
รีฟิล – ใช่ .....บอกวกเราก็ได้นะ
คราโทส – ไม่หรอก...เราก็เป็นปกติของเราอย่างนี้
จีเนียส – ใครๆดูก็รู้น่ะว่าอยู่น่ะ!
คราโทส – เราไม่ได้โกรธอะไรทั้งนั้น !!!!!!
เสียงตะคอกของเขาทำให้ทุกคนสะดุ้งไปกันหมด
คราโทส - .......ขอโทษนะ แต่ขอเราอยู่คนเดียวก่อนเถอะ...
ชีน่ากำลังเล่นกับโคริน สัตว์เลี้ยงของเธอ
โคริน – ชีน่า พักนี้อารมณ์ดีจังเลยนะ
ชีน่า – เห ไม่นี่? คิดว่างั้นเหรอ?
โคริน – ชีน่าดีใจเพราะได้เพื่อนใหม่สินะ?
ชีน่า – ไม่..ไม่ใช่หรอก ก็โครินเป็นเพื่อนคนเดียวของชั้นนี่นะ
โคริน – ไม่ต้องปิดบังหรอก ชีน่าน่ะอยู่คนเดียวมาตลอด ถ้าชีน่ามีความสุขเพราะมีเพื่อนใหม่ โครินก็มีความสุขด้วย
ชีน่า – โคริน.....ขอบใจจ้ะ
~ ค่ายกักกันมนุษย์ แอสการ์ด ~
ที่ค่าย รอยด์ได้เห็นหินก้อนใหญ่ซึ่งบังทางเข้าลับอยู่ตามคำพูดของโซเฟียจริงๆ พอนำดีไซแอนท์ออร์ปไปใกล้ๆดู หินก็เลื่อนออก เปิดทางให้ทุกคนเข้าไปภายในได้ในที่สุด
รีฟิล – เอาล่ะ..ขอดูแผนผังของที่นี่หน่อยเถอะ
รีฟิลกดปุ่มบนแผงควบคุม จอภาพโฮโลกราฟฟิกกรากฏขึ้นมาให้เห็นหร้อมโครงสร้างภายในค่าย
รอยด์ - อาจารย์เก่งจริงๆ!
ชีน่า - เห...ด้านนี้ก็มีคนควบคุมเครื่องจักรได้ด้วยเหรอ
จีเนียส - ? "ด้านนี้" เหรอครับ?
ชีน่า - อ้ะ...ไม่มีอะไรหรอก แค่พูดกับตัวเองน่ะ
เมื่อตรวจสอบแผนผังรู้ที่อยู่ของคุวาลแล้ว ติดปัญหาเพียงว่าต้องมีคนไปปิดระบบรักษาความปลอดภัยเสียก่อน จึงจะเข้าไปได้ และยังต้องปิดการทำงานของสายพานการผลิตก่อน แต่ก่อนที่จะหาทางปิดได้นั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้น รีฟิลจึงเสนอให้แบ่งเป็น2กลุ่ม กลุ่มหนึ่งปิดระบบความปลอดภัยและช่วยเหลือชาวบ้านที่ถูกจับ และอีกกลุ่มของรอยด์จะมุ่งหน้าไปหาคุวาล
ในที่สุด เมื่อสามารถปลดระบบรักษาความปลอดภัยได้ รอยด์ขึ้นไปถึงห้องของคุวาล ซึ่งกำลังคุยกับหญิงคนหนึ่งผ่านจอโฮโลกราฟฟิก
รอยด์ - ชั้นเจอแกจนได้ คุวาล!
??? - งั้นหรือ นี่คือรอยด์นี่เอง....ฉันต้องยอมรับว่าหน้าคล้ายกันจริงๆ
คุวาล - มาแล้วหรือ ...ถ้าจะไม่เปลี่ยนเรื่องจะยินดีมากเลยนะ โพรนีม่า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้าขโมยข้อมูลการวิจัยไปจากแองเจลัสโปรเจคของข้า
โพรนีม่า - ฉันเบื่อกับคำกล่าวหาของท่านแล้ว คุวาล เหมือนที่เคยบอกไปแล้ว ฉันไม่รู้อะไรกับเรื่องนี้เลย
คุวาล - เป็นผู้หญิงที่โง่จริงๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าไม่น่าจะคาดหวังอะไรได้กับคนที่ยึดตำแหน่ง 5 แม่ทัพใหญ่มา เตรียมตัวไว้เถอะ โพรนีม่า เมื่อข้าได้เอกซ์เฟียร์จากเด็กนี่มา ข้าจะได้กลายเป็นผู้นำของ 5 แม่ทัพ เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะต้องวิงวอนขออภัยข้า
โพรนีม่า - คุวาล ท่านพูดไม่รู้เรื่องจริงๆ ฉันยังได้ยินมาว่าโรดีลมาพูดชักชวนให้ท่านไปรวมมือกับแผนของเขา
ถึงตอนนี้ คนอื่นๆที่ไปปิดระบบรักษาความปลอดภัยก็ตามมาทันพอดี
โพรนีม่า – แต่คงจะดีที่สุดถ้าท่านจะไม่คิดว่าจะหลอกลวงท่านอิกดราซิลได้ตลอด
การสนทนาจบลงเมื่อถึงจุดนี้
คุวาล – ถ้าเช่นนั้น ปืนใหญ่มาน่าก็ไม่เป็นความลับอีกต่อไปแล้วสินะ....แต่นั่นก็ไม่สำคัญ เมื่อข้าได้เอกซ์เฟียร์นั่นมา ข้อสงสัยใดที่มีต่อข้าก็จะกลายเป็นแค่ความทรงจำที่ห่างไกลเท่านั้น
คราโทส – เตรียมตัวไว้!
รอยด์ – แกเอาสิ่งนี้ไปจากชั้นไม่ได้หรอก !!
คุวาล – อึ้ก !!....
รอยด์ – ชั้นทำได้แล้ว .....แม่..ผมแก้แค้นให้แล้วนะ
คนอื่นๆรีบวิ่งเข้ามาหา แต่ทว่า...
โคเลท – ระวัง!!
คุวาลลุกขึ้นมาใช้อาวุธโจมตีใส่รอยด์ที่หันหลังไม่ทันระวังตัวอยู่ โคเลทเข้าไปขวางไว้จนโดนฟันเข้าที่กลางหลัง...
รอยด์ – โคเลท !!
โคเลท – รอยด์....ปลอดภัยใช่ไหม...
รอยด์ – อืม..แต่เธอ..!
โคเลท – ฉันไม่เป็นอะไรหรอก..จริงๆ
คุวาลอาศัยช่วงนี้จะหนีไป แต่ชีน่าก็ไปขวางทางเอาไว้
รอยด์ – เจ้าสารเลวนี่!!
รอยด์แทงดาบเข้าใส่คุวาลจนมิดด้าม และคราโทสก็มาแทงซ้ำอีกที!
คุวาล – คราโทส….แก...เจ้าสิ่งมีชีวิตต่ำต้อย!!
คราโทส – จงรู้สึกถึงความเจ็บปวดนี้ซะ
คราโทสฟันใส่คุวาลอีกดาบหนึ่ง
คราโทส – ความความเจ็บปวดของ “สิ่งมีชีวิตต่ำต้อย”
และตามด้วยอีกดาบ.....คุวาลล้มลงสิ้นใจตรงนั้นเอง..
คราโทส – ยามที่แกอยู่กลางเปลวเพลิงแห่งนรก!
ทุกคนวิ่งเข้ามาดูอาการของโคเลทที่มีแผลใหญ่กลางหลัง แต่...
โคเลท – ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณนะทุกคนที่เป็นห่วง แต่เพราะอะไรซักอย่าง...มันไม่เจ็บหรอก แหะๆ.....แปลกใช่ไหม?
ชีน่า – เธอไม่เป็นไรได้ยังไงกัน! รีฟิล ใช้ศาสตร์ฟื้นฟูรักษาได้ใช่ไหม
รีฟิล – ก็ใช่...แต่ว่า..!
รอยด์ – โคเลท ชั้นปิดเป็นความลับต่อไปไม่ได้แล้วนะ ทุกคนฟังนะ โคเลทตอนนี้รู้สึกถึงอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
จีเนียส – อะไรนะ? หมายความว่าไง?
รอยด์ – โคเลทใกล้ที่จะกลายเป็นเทวทูตเข้าไปทุกทีแล้ว ตอนนี้เธอไม่ต้องนอน หรือแม้แต่รู้สึกร้อน หรือหนาว เธอร้องไห้ไม่ได้ด้วยซ้ำ! การเป็นเทวทูตก็คือการสูญเสียความเป็นมนุษย์ของเธอไป!
โคเลท – รอยด์...ไม่เป็นไรหรอก....ฉันไม่เป็นไร...เพราะงั้น...ตอนนี้เราต้องทำอะไรซักอย่างกับค่ายนี้ใช่ไหม?
รอยด์ – ใช่ แต่เราจะทำอะไรได้บ้างล่ะ ?
รีฟิล – พวกเราน่าจะทำลายที่นี่ซะ อุปกรณ์ในนี้น่าจะติดตั้งระบบทำลายตัวเองเอาไว้
ชีน่า – มันฟังดูเกินเลยไปหน่อย แต่ก็เป็นความคิดที่ดีที่สุดแล้ว
หลังตั้งให้ระบบทำลายตัวเองทำงานแล้ว ทุกคนก็ออกไปจากที่นั้น.....หลังจากนั้นไม่นาน จอภาพก็แสดงร่างของชายคนหนึ่งขึ้นมา
???? – ท่านคุวาล ขอบคุณท่านมาก เพราะท่าน ปืนใหญ่มาน่าจึงจะสมบูรณ์ในไม่ช้านี้แล้ว อย่ากังวลเลย ข้าจะสานต่อแองเจลัสโปรเจคของท่านเอง ...โอ้ ข้าคิดว่าท่านคงไม่ได้ยินที่ข้าพูดแล้ว ฮะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
???? – ถ้างั้นแล้ว ท่านคงไม่ว่าอะไรถ้าข้าจะขอข้อมูลการวิจัยแองเจลัสโปรเจคที่เหลือไปล่ะนะ
...เสียงระเบิดดังไปทั่วบริเวณนั้น เมื่อค่ายกักกันมนุษย์ถูกระเบิดทำลายจนไม่เหลือซาก ทุกคนจึงพาโคเลทไปพักที่แอสการ์ด เพื่อหารือว่าจะทำอย่างไรต่อไป
ชีน่า – สรุปคือทุกครั้งที่โคเลทปลดผนึกและก้าวเข้าไปใกล้การเป็นเทวทูต เธอก็จะเสียบางอย่างที่ทำให้เธอคือมนุษย์ไป ?
จีเนียส – เสียความเป็นมนุษย์หรือ...โหดร้ายจริง! แล้วสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นยังไงล่ะ?
รอยด์ – เป็นยังไงงั้นเหรอ....
จีเนียส – ไม่แค่นั้นนะ หลัวจากที่เธอฟื้นฟูโลกแล้ว เธอก็จะโดดเดี่ยวคนเดียวในฐานะทูตสวรรค์คนเดียวของโลกใช่ไหมล่ะ? มันโหดร้ายเกิดไปแล้ว..
รีฟิล - .....นั่นมัน....
โคเลท – อาจารย์ ไม่เป็นไรค่ะ
โคเลทลุกมาจากเตียง
รีฟิล – แต่ว่า โคเลท...
โคเลท – ฉันขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง ตอนนี้อะไรๆก็คงยากขึ้นอีกหน่อย แต่พอฉันเป็นเทวทูตที่สมบูรณ์แล้ว ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น อย่าเป็นห่วงเลย
ชีน่า – แต่มันลำบากไม่ใช่เหรอ! เวลาเธอเหนื่อยเธอก็ต้องอยากพัก แล้วเธอไม่คิดถึงรสอาหารที่ชอบเหรอ? แล้วเธอยังไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นของคนอื่นๆเวลาจับมือเขาอีก...เธอน่าจะ หยุดการฟื้นฟูโลกบ้าๆนี่ได้แล้ว!
โคเลท – ขอบคุณนะ คุณชีน่า แต่ถ้าฉันหยุดตอนนี้ ผู้คนมากมายที่ทุกข์ทรมานทั่วโลกก็จะไม่ได้รับการช่วยเหลือ แนเกิดมาเพื่อการฟื้นฟูโลก เพราะงั้นฉันถึงต้องทำหน้าที่นี่ ตกลงนะ?
คราโทส – ใช่..นั่นเป็นชะตากรรมของมิโกะ
รอยด์ – พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยหรือ อย่างหาทางทำโคเลทไม่ต้องกลายเป็นเทวทูต...
โคเลท – โลกจะฟื้นฟูก็เมื่อมิโกะกลายเป็นเทวทูต....มันเป็นแบบนี้มาตลอด..และก็จะยังคงเป็นต่อไป
รอยด์ – เธอพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้งั้นหรือ?
โคเลท - .....ใช่ ฉันจะกลายเป็นเทวทูต นั่นก็เป็นสิ่งที่พ่อต้องการเหมือนกัน
รอยด์ – พ่อคนไหนล่ะ?
โคเลท – ฉันมั่นใจว่า....ทั้ง2ท่านเลยนะ
รีฟิล – ตกลง...แต่โคเลท ทางที่เธอเลือกเดินไปมันจะไม่ง่ายเลยนะ รู้ไหม
โคเลท – ค่ะ อาจารย์
รอยด์ – ชั้นไม่ยอมรับวิธีนี้หรอกนะ มันต้องมีทางอื่นอีก.....
การเดินทางเริ่มขึ้นอีกครั้ง นอกจากจะตามหาผนึกที่เหลือแล้ว พวกรอยด์ยังต้องหาทางรักษาปิเอโดร ซึ่งต้องหาเขายูนิคอร์นหรือใบหญ้ามาน่า เพื่อใช้เสริมพลังของรีฟิลด้วย จากคำพูดของชาวบ้านบอกว่ามีคนเคยเห็นยูนิคอร์นที่ทะเลสาบยูวมาจิ ทั้งหมดจึงมุ่งไปที่นั้น และเห็นยูนิคอร์นนอนอยู่ใต้ทะเลสาบกลางซากไม้ที่ทับถมมันอยู่
รอยด์ – ดูนั่นสิ!
โคเลท – สวย..จังเลย
จีเนียส – ยูนิคอร์นล่ะพี่ ยูนิคอร์น!
รีฟิล – ใช่..แต่ว่าทำไมมัน..
ชีน่า – ว้าว! ด้านนี้ยังมียูนิคอร์นเหลืออีกเหรือเนี่ย!
รอยด์ – ด้านนี้?
ชีน่า – อ้ะ....อื้ม ไม่มีอะไรหรอก
คราโทส – ปัญหาคือพวเราจะติดต่อกับยูนิคอร์นผ่านคุกใต้น้ำแบบนั้นได้อย่างไร
รีฟิล – มันต้องมีทางสิ..ไม่อย่างนั้นเราคงไม่มีทางได้เขายูนิคอร์น
รอยด์ – เราดำน้ำลงไปได้ไหม?
จีเนียส – นายกลั้นหายใจไม่ได้นานขนาดนั้นหรอก
รอยด์ – บ้าจริง! ไม่มีทางหรือไงนะ
ชีน่า - ...ก็มีทางอยู่
รีฟิล – อะไรนะ?
ชีน่า - ....พวกเราอาจอัญเชิญอุนดิเน่ ผู้ซึ่งมีตัวตนอยู่ที่ไหนซักแห่งบนโลกนี้เพื่อควบคุมมาน่าของน้ำ
รอยด์ – อุนดิเน่....เธอหมายถึงภูติอสูรน่ะเหรอ?
จีเนียส – ในพวกเราไม่มีใครอัญเชิญภูติอสูรได้เลยนะ
ชีน่า - ...ชั้น...ตอนนี้ชั้นยังไม่ได้ทำพันธะสัญญา....แต่ถ้าได้ทำพันธะสัญญาแล้ว ชั้นสามารถอัญเชิญอสูรได้
โคเลท – ว้าว! งั้นคุณชีน่าก็เป็นนักเรียกอสูรนะสิ!
ชีน่า – ชั้นเป็นผู้ใช้อสูรพิทักษ์ต่างหาก! ......แต่ก็อัญเชิญภูติอสูรได้เหมือนกันล่ะนะ
รีฟิล – ฉันได้ยินมาว่าศาสตร์ของการอัญเชิญอสูรได้สูญหายไปนานแล้ว...
ชีน่า – ...ยังไงมันยังก็มีอยู่น่ะ....แต่ถ้าไม่สนใจ ชั้นก็ไม่บังคับหรอกนะ
รอยด์ – ไม่หรอก พวกเราต้องการเขายูนิคอร์น เอาเลย ชีน่า
ชีน่า -...ต ตกลง ถ้างั้นเราก็ต้องไปที่ผนึกแห่งน้ำ อุนดิเน่น่าจะอยู่ที่นั่น
คราทอส – หลังจากพวกเราปลดผนึกไฟที่ทรีเอท อิฟรีทก็ปรากฏตัวออกมา ถ้าเช่นนั้น พวกเราก็น่าจะต้องค้นหาและปลดผนึกแห่งน้ำด้วย?
รีฟิล – ใช่ คงต้องให้คุณปิเอโดรรอไปก่อนจนกว่าเราจะหาพบ
รอยด์ – ภูติอสูรแห่งน้ำงั้นเหรอ .....ชักอยากเห็นจนทนไม่ได้แล้วสิ!!
จีเนียส - .....เอาอีกแล้ว.....
คราโทส – เธอจะไม่เบื่อกลางทางซะก่อนหรือ?
รอยด์ – เงียบน่า…ชั้นสนใจ ชั้นเลยตื่นเต้นต่างหาก
โคริน – ชีน่า กลัวอะไรอยู่เหรอ?
ชีน่า – โคริน...ชั้นกลัวว่าจะทำล้มเหลวอีกน่ะ...
โคริน – อย่ากลัวเลยชีน่า ถ้าชีน่ากำลังจะพลาด โครินจะช่วยชีน่าเองนะ
ชีน่า - ......ขอบใจนะ โคริน
ดังนั้น ทุกคนจึงต้องไปยังผนึกแห่งน้ำ ซึ่งจากเมืองแอสการ์ดต้องข้ามภูเขาฮาโกเนเซียไป แต่การจะผ่านด่านตรวจไปได้จะต้องมีบัตรผ่าน ซึ่งมีขายที่เมืองแอสการ์ดราคา 100,000,000 กัลด์ ต่อคน.....การเดินทางจึงต้องย้อนกลับไปยังหมู่บ้านประมงอิซลูด เพื่อหาเรือข้ามไปเมืองพัลมาคอสต้าอีกครั้ง .........................................................................................................
~ หมู่บ้านประมง อิซลูด ~
ทุกคนไปที่ท่าเรือในหมู่บ้าน เพื่อหาเรือให้ได้หลังจากเคยมาลองหาครั้งหนึ่งแล้ว ที่นั่น ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังโต้เถียงกันอยู่
ไลล่า – นายเป็นอะไรของนายน่ะ! จะปฏิเสธคำขอของฉันเหรอ!
แม็กซ์ – ไม่ใช่แบบนั้น ตอนนี้มีสัตว์ประหลาดยักษ์อยู่นะ แล้วฉันก็ห่วงเธอมากเกินกว่าจะให้นั่งเรือไปด้วย แค่นั้นล่ะ
ไลล่า – ก็ได้ งั้นนายไปส่งจดมายนี่ให้ฉันที
แม็กซ์ - ไม่! ทำไมฉันต้องไปเป็นพ่อสื่อให้กับคู่แข่งความรักให้ด้วยล่ะ!
ไลล่า – .......พวกคุณทางนั้นน่ะ
โคเลท – พวกฉัน?
ไลล่า – แล้วเห็นใครที่ไหนอีกไหมล่ะ? ฉันอยากฝากจดหมายนี้ให้กับไอฟรีดที่รุยน์ให้หน่อย ถ้าส่งให้ ฉันจะให้แมกซ์พาคุณขึ้นเรือข้ามทะเลไปเอง
แมกซ์ – ล้อเล่นน่า!
รอยด์ – ได้สิ
ไลล่า – งั้นก็ลงตัว ใช่ไหม แม็กซ์?
แม็กซ์ – ฉ...ฉันไม่ทำให้หรอก
ไลล่า – นายล้อเล่นหรือเปล่า! จะบอกว่าก็ดีถ้าจดหมายของฉันไม่ถึงมือไอฟรีดเหรอ!
แม็กซ์ – ล...ไลล่า!....ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น
ไลล่า – แล้วหมายความว่ายังไงล่ะ! ถ้ายังขวางทางอีก ฉันจะไปส่งเองเลยก็ได้!
แม็กซ์ – ก็ได้ๆ....บ้าจริงเชียว
ไลล่า – ก็น่าจะว่าง่ายๆแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้ว
รอยด์ – เท่านี้พวกเราก็จะได้มุ่งหน้าหาผนึกต่อไปซักที
โคเลท – เย้!
รีฟิล – ฉันกลัวอยู่แล้วเชียวว่าการเดินทางนี้ต้องพาฉันลงเรือไม่เร็วก็ช้านี่ล่ะ.....
~ เมืองแห่งการค้า พัลมาคอสต้า ~
เรือมาถึงเมืองโดยปลอดภัย แม็กซ์ก็ขอลาไปก่อน ทุกคนจึงเริ่มหาเบาะแสของผนึกค่อไป ระหว่างเดินอยุ่นั้น โคเลทก็ไปเดินชนกลุ่มคน 4 คนตรงมุมตึกจนทำให้เหล้าของพวกนั้นแตก
จีเนียส – เอาอีกแล้ว...
หญิงสาว1 – โอ้ย! ทำอะไรน่ะ!
โคเลท – อ้ะ..ขอโทษค่ะ
หญิงสาว1 – อ้า! ไวน์พัลมาคอสต้าที่พึ่งได้มา!!
ชายหนุ่ม1 – นี่คุณผู้หญิง ไวน์นั่นมันแพงมากนะ! จะทำยังไงกับมันเนี่ย?
โคเลท – ฉันจะซื้อมาชดใช้ไหม้ใหม่เองค่ะ
ชายหนุ่ม1 – ชดใช้!! คิดว่าแค่นั้นมันเพียงพอที่จะระงับความโกรธของชั้นได้เหรอ !
รอยด์ – พอเถอะน่า อย่าทำตัวงี่เง่าแบบนี้เลย
ชายหนุ่ม1 – พูด-อะ-ไร-น่ะ!! รู้ไหมว่าพวกเราเป็นใคร!!
รอยด์ - ....ชั้นต้องสนใจด้วยเหรอ?
ชายหนุ่ม1 – เจ้านี่....
หญิงสาว2 – พอเถอะ ฉันอยากออกไปจากนี่ให้เร็วที่สุด อย่าสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็นเพิ่มเลย
หญิงสาว1 – ฉันเห็นด้วย ให้พวกเขาซื้อไวน์มาใช้เถอะ
ชายหนุ่ม1 – เชอะ โชคดีไปนะ รีบไปซื้อมาซะ
รอยด์ไปที่ร้านขายไวน์ ที่นั่น ทหารดีไซแอนท์ 2 - 3คนยืนอยู่ในร้าน
โชโคล่า – ขอร้องเถอะ!! ไม่มีใครเขายอมขายให้คนราคาต่ำแบบนั้นหรอก
ทหาร – หล่อนน่าจะขอบคุณพวกเราที่ยอมมาจ่ายเงินให้กับร้านซอมซ่อแบบนี้
โชโคล่า – ฉันไม่อยากได้ยินแบบนั้นจากพวกดีไซแอนท์หรอก! ฉันไม่ยอมขายแม้แต่ชิ้นเดียวให้กับพวกคนอย่างนายหรอก!!
คาคาโอะ – โชโคล่า พอเถอะ!
โชโคล่า – แต่แม่คะ! พวกนี้เป็นปีศาจที่พาคุณยายไปนะ!!
ทหาร – หล่อนกล้ามากนะที่พูดกับพวกเราแบบนี้! ลองทำแบบนั้นต่อไปสิ ชั้นไม่รับรองแน่ว่าจะเกิดอะไรกับเมืองนี้ต่อไป
โชโคล่า – ก็ลองดูสิ! ตราบใดที่ผู้ว่าดอร์ยังอยู่ เขาไม่ยอมพวกนายหรอก!!
ทหาร – ยัยเด็กนี่!...
ทหาร2 – พอได้แล้ว เดี๋ยวมันจะเกินจำกัดของปีนี้นะ เราต้องขออนุญาตจากท่านแมกนิสก่อนจะทำอะไร
ทหาร – เหอะ
ทหาร2 – ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของท่านแมกนิส เธออาจจะเก็บหัวของเธอไว้บนบ่าได้หรือไม่ก็ได้!
ทหารดีไซแอนท์เดินสวนพวกรอยด์ออกไป จนทุกคนต้องหลบหน้าหลบกันใหญ่
โชโคล่า – ถ้างั้นหนูไปทำงานล่ะค่ะแม่
คาคาโอะ – ระวังตัวนะ ...ต้องขดโทษจริงๆกับเรื่องที่เกิดขึ้นค่ะ เชิญดูสินค้าในร้านเถอะ
รอยด์ – ผู้คนของพัลมาคอสต้ากล้าหาญกันจริงๆเลยนะ...
จีเนียส – ผมอยากให้คนที่อิเซเรียได้เห็นจริงๆ
โคเลท – คนที่ชื่อดอร์ที่ว่า คงจะเป็นคนที่เยี่ยมมากเลยนะ
รีฟิล – พวกเราน่าจะลองไปถามเขาดูก่อนล่ะ
พวกรอยด์ซื้อไวน์พัลมาคอสต้าแล้วนำไปให้กับกลุ่มคนเหล่านั้น
รอยด์ – เอ้า..
ชายหนุ่ม1 – ดูเหมือนพวกนายจะเป็นเด็กดีกันนี่ วันหลังก็เรียนรู้ไว้แล้วอย่ามาแหยมกับพวกเราล่ะ
โคเลท – ค่ะ ฉันจะระวัง
หญิงสาว2 – เร็วเข้า เราจะไปกันแล้วนะ
หญิงสาว1 – ฉันว่าท่านผู้ว่าดอร์คงจะเชื่อจริงๆด้วยล่ะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะให้สมบัติของตระกูลมาแบบนี้
ชายหนุ่ม2 – แล้วเราจะทำไงกับของนั่นล่ะ
ชายหนุ่ม1 – แกโง่หรือไง พวกเราไม่จำเป็นต้องใช้มันอยู่แล้ว ก็แค่ขายมันให้ตาแก่จอมงกที่ฮาโกเนเซียก็พอ ตานั่นชอบสะสมขยะด้วย
หญิงสาว1 – ไปกันเถอะ!
หลังจากนั้น รอยด์ก็เดินไปที่ลานกลางเมือง
เด็ก – ท่านผู้ว่าดอร์! พ่อผมถูกพาไปที่ค่ายกักกัน แล้วก็ยังไม่กลับมาเลย ถึงแม้ผมจะเป็นเด็กดีแล้วนะ!!
ดอร์ – อดทนอีกหน่อยเถอะ เราสัญญาไว้แล้วนี่ จำได้ไหม เราจะช่วยทุกคนที่ถูกพาไปที่ค่าย
เด็ก – แต่ผมอยู่ตัวคนเดียว...
???? – อย่าห่วงเลย ท่านพ่อเป็นเพื่อนกับทุกคนในเมืองนี้ ท่านแม่ของฉันตายไปแล้วเหราะอาการป่วย แต่พ่อของเธอต้องยังมีชีวิตอยู่แน่ ฉันเชื่ออย่างนั้น
เด็ก – จริงเหรอ?
ดอร์ – ถูกต้อง พวกเขาถูกจับไปเพราะไปต่อต้านดีไซแอนท์ เราสัญญาว่าจะช่วยออกมาให้ได้
เด็ก – ตกลง....ผมจะรอวันที่พ่อกลับมา
ดอร์ – เด็กดีนะ ไปกันเถอะ คิเรีย
คิเรีย – ค่ะ ท่านพ่อ
ชายคนนั้นเดินเข้าไปในตึกว่าการเมืองร้อมลูกสาว
รอยด์ – เขาเป็นใครน่ะ?
ชาวเมือง – ผู้ว่าการดอร์ เขากำลังรวบรวมทหารเพื่อต่อต้านดีไซแอนท์ ท่านเป็นชายที่วิเศษมาก
ชาวบ้าน2 – หลังจากเสียภรรยาไปเพราะโรค ท่านก็เลี้ยง คิเรีย ลูกสาวของท่าน ด้วยตัวคนเดียวมาตลอด
ชาวบ้าน – ตราบใดที่ท่านผู้ว่าดอร์ยังอยู่ พวกเราจะไม่ยอมแพ้ดีไซแอนท์เป็นอันขาด ถึงเราจะถูกพาไปที่ค่าย ท่านดอร์ก็จะช่วยพวกเราออกมา เราเชื่อในตัวท่าน
ดังนั้น รอยด์จึงตามเข้าไปในตึกที่ดอร์อยู่เพื่อจะลองสอบถามรายละเอียด
ดอร์ – ยินดีต้อนรับนักเดินทางทุกท่าน! เราขอต้อนรับตามคำสอนของโบสถ์มาร์เทล ขอให้พรของท่านมาร์เทลจงประทานแด่ทุกท่าน อยากทราบว่าพวกท่านมาจากที่ไหนกันหรือ หรือว่าพวกท่านกำลังอยู่ระหว่างการเดินทางแสวงบุญ?
รอยด์ – อ้ะ พวกผมมาจากอิเซเรียครับ ทุกคนกำลังอยู่หว่างการเดินทางเพื่อฟื้นฟูโลก
ดอร์ – ฟื้นฟูโลก?
จีเนียส – โคเลทคนนี้เป็นผู้ได้รับเลือกครับ น่าจะเห็นหอคอยแห่งการชำระล้างแล้วนี่?
ดอร์ – จะบอกว่านี่คือมิโกะหรือ?...
โคเลท – อ้ะ ค่ะ ดูเหม็อนจะเป็นอย่างนั้น
นีล - ! ...ท่านผู้ว่าดอร์...
ดอร์ – ใช่....มิโกะพึ่งมาที่นี่เมื่อซักครู่นี้เอง! พวกเจ้ากล้าดึยังไงถึงแอบอ้างชื่อนั้น! อาชญากรพวกนี้ต้องถูกจับและส่งตัวไปที่วิหารเดี๋ยวนี้!!
ทหารเข้ามาล้อมทุกคนไว้จนโคเลทตกใจล้มลง และเผลอกางปีกแสงให้เห็น
คิเรีย – ว้าว! ท่านพอคะ เห็นไหม! เธอมีปีกด้วย เหมือนกับเทพธิดาเลย! สวยจริงๆ
นีล – ...เดี๋ยวก่อน! ทุกคน ลดอาวุธลง! ผุ้ที่อยู่เบื้องหน้านี้ต้องเป็นมิโกะแน่นอน! ต้องขออภัยกับการล่วงเกินจริงๆท่านมิโกะ
โคเลท – ไม่เป็นไรหรอกค่ะ...จริงๆแล้วทุกคนก็บอกว่าฉันไม่เหมือนมิโกะจริงๆเท่าไหร่อยู่แล้ว
ดอร์ – งั้น...ก็หมายความว่ามิโกะที่เราให้ตำราแห่งการฟื้นฟูเป็นพวกหลอกลวงงั้นหรือ!!
รอยด์ – เดี๋ยวก่อนซิ คุณพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับมิโกะที่มาที่นี่เมื่อครู่ แล้วอะไรคือหนังสือแห่งการฟื้นฟู เกิดอะไรขึ้นครับ?
นีล – หนังสือแห่งการฟื้นฟูเป็นบันทึกการเดินทางของผู้นำแห่งจิตวิญญาณ เป็นบันทึกเดียวที่ระบุรายละเอียดของการฟื้นฟูโลก และมันเป็นสมบัติล้ำค่าที่สืบทอดให้แก่ผู้ว่าของเมืองพัลมาคอสต้า
จีเนียส – นั่นล่ะ! ถ้ามีนั่น พวกเราก็จะไม่ลำบากในการหาผนึก!
รีฟิล – แล้วท่านก็ให้หนังสือที่ประเมินค่าไม่ได้นี้ให้กับใครก็ไม่รู้ที่อ้างตนว่าเป็นมิโกะ?...ไม่น่าเชื่อจริงๆ
รอยด์ - ...ต้องเป็นคนพวกนั้นที่เจอเมื่อกี้แน่เลย!
นีล – เราได้รับข้อมูลมาว่ากลุ่มของมิโกะกำลังเดินทางมาที่นี่ พวกเราเลยเชื่อว่าต้องเป็นพวกนั้นโดยไม่สงสัยอะไร...
จีเนียส – พวกคุณโง่หรืออะไรเนี่ย! แล้วเราจะทำยังไงล่ะที่นี้!
ชีน่า – ถ้าไม่มีหนังสือนั่น เราก็ไม่รู้ว่าผนึกต่อไปอยู่ที่ไหน
นีล – ขอโทษจริงๆครับ....
จีเนียส – ไม่อยากเชื่อจริงๆ! คุณใช้ลูกตาดูทั่วหรือเปล่า หรือว่าดูแค่การแต่งตัวแค่นั้น? มนุษย์แบบพวกคุณนี่มัน-----
พั้วะ! รีฟิลหวดจีเนียสไปทีนึง
รีฟิล – พอแล้ว จีเนียส!
รอยด์ – คุณคงจำเนื้อหาของหนังสือบลาๆๆๆอะไรนั่นไม่ได้ใช่ไหม?
ดอร์ – เราคิดว่าคงใม่...ถึงอย่างไรก็ตาม หนังสือก็ถูกเขียนด้วยภาษาแองเจลิค เพราะเช่นนนั้นจึงมีแค่สมาชิกของโบสถ์ที่จะอ่านมันได้
โคเลท – ฉันรู้แล้ว! เราลองไปถามที่โบสถ์ดีกว่า! บางทีนักบวชอาจจะรู้ก็ได้
รีฟิล – เป็นความคิดที่ดีมากเลย
นีล – ต้องขออภัยเป็นอย่างมากครับมิโกะ
ดอร์ - .....
ที่โบสถ์ รอยด์ได้พบกับโชโคล่าที่ทำงานอยู่ที่นั่น
โชโคล่า – อ้ะ พวกคุณใช่ไหมคะที่อยู่ที่ร้านเมื่อครู่นี้ ต้องขอโทษจริงๆค่ะ
รอยด์ – จะไม่เป็นไรหรือที่ทำแบบนั้นน่ะ? พวกนั้นอาจจะไม่ลังเลที่จะทำลายทั้งเมืองทิ้ง..
โชโคล่า – คุณไม่รู้สินะ เขตนี้อยู่ใต้การควบคุมของแมกนิสจากค่ายกักกันทางะวันออก แต่พึ่งจะเดือนก่อนนี่เอง พวกนั้นพึ่งทำยอดประหารถึงที่กำหนดเอง พวกเราจึงปลอดภัยจนกว่าจะถึงปีหน้า
รีฟิล – ถ้างั้นเมืองนี้ยังไม่ได้ทำสัญญาไม่ยุ่งเกี่ยวกันสินะ
โชโคล่า - ....อิเซเรียเป็นที่เดียวที่ทำสัญญานั้น หลายๆคนอิจฉาเรื่องนี้มากทีเดียว แต่ฉันไม่อยากทำสัญญาอะไรที่ต้องอ่อนข้อให้กับดีไซแอนท์
คราโทส – แต่นั่นหมายถึงเธอต้องใช้ชีวิตทุกวันไปกับความกลัว
โชโคล่า – ถึงฉันจะไม่ทำอะไร ทุกคนก็อยู่กับความรู้สึกกลัวพวกดีไซแอนท์อยู่แล้ว นอกจากนั้น ท่านดอร์ก็กำลังสร้างกองทหารเพื่อสู้กับพวกนั้นด้วย ท่านจะสามารถกำจัดพวกนั้นได้หมดเร็วๆนี้ แล้วฉันยังได้ยินมาว่ามิโกะกำลังออกเดินทางเพื่อฟื้นฟูโลกแล้วด้วย!
โคเลท – อ้ะ ใช่ค่ะ
โชโคล่า – แค่ทนรอจนกว่ามิโกะจะช่วยพวกเรานะ
โคเลท – ค่ะ ฉันจะพยายาม!
รอยด์ – โคเลท ...เธอคนนี้ไม่รู้ตัวหรอกนะว่าเธอน่ะคือมิโกะ...
จากนั้น เมื่อไปถามบาทหลวงถึงหนังสือแห่งการฟื้นฟู ทุกคนก็ยังไม่เห็นหนทางเพราะบาทหลวงก็จำเนื้อหาของหนังสือไม่ได้เช่นกัน รอยด์นึกขึ้นมาได้ว่าพวกมิโกะตัวปลอมพูดถึงการขายหนังสือให้แก่คนที่ฮาโกเน เชีย ดังนั้นแล้ว ทุกคนจึงมุ่งหน้าขึ้นเหนือไปยังที่แห่งนั้น.......
ตอนต่อไป!
รอยด์เดินทางไปยังที่อยู่ของผนึกแห่งต่อไปตามข้อมูลที่ได้จากหนังสือแห่งการ ฟื้นฟู นอกจากนั้นชีน่ายังต้องทำพันธะสัญญากับอุนดีเน่ เพื่อใช้ในการติดต่อกับยูนิคอร์น แล้วถ้าปลดผนึกครั้งนี้แล้วอาการของโคเลทจะเป็นอย่างไร เธอจะสูญเสียอะไรไปอีก? ไม่แค่นั้น ชีน่ายังจะยอมเปิดเผยที่มาของตนที่น่าแปลกใจให้ทุกคนได้รู้ แล้วยังค่ายกักกันมนุษย์พัลมาคอสต้าอีก?? โปรดติดตามตอนต่อไป~~
Lv : 30
Play time : 21.51 Hr.
Do you wan to continue?
--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:18 pm----------