Twintales.com

my tales, your tales

 

บทที่ 5 – ถล่มค่ายพัลมาคอสต้า, อุนดิเน่ และโลกที่บิดเบือน
เนื่องจากต้องการเบาะแสของผนึกแห่งน้ำ พวกรอยด์จึงต้องเดินทางขึ้นเหนือไปจากพัลมาคอสต้า ไปยังเขาฮาโกเนเชีย (ซึ่งก็คือที่เดียวกันกับที่ต้องใช้บัตรผ่านราคาร้อยล้านถึงจะข้ามมาได้นี่ เอง....)ซึ่งพวกมิโกะตัวปลอมบอกว่าจะเอาหนังสือแห่งการฟื้นฟูไปขายให้คนที่ นั่น…
โกต้อน – ถ้ากำลังหาบัตรผ่านทางอยู่ละก็ เอามา 100,000,000
รอยด์ – หา ?! ราคาอะไรแบบนั้นน่ะ นี่มันปล้นกันชัดๆ!
โกต้อน - เงียบหน่าเจ้าหนุ่มนี่! รู้ไว้ด้วยว่าชั้นเกลียดผู้ชาย!
รีฟิล – หมายความว่าแม้แต่กลุ่มผู้แสวงบุญที่มากับวิหารมาเทลก็ผ่านไปไม่ได้หรือคะ?
โกต้อน - โอ้ แม่ยอดขมองอิ่ม ถ้าเป็นผู้แสวงบุญ เธอก็น่าจะเข้าร่วมกับกลุ่มทัวร์โบราณสถานแอสการ์ดที่ศูนย์นำเที่ยวพัลมาคอสต้านะ
จีเนียส – เฮ้! คุณรวมหัวกับศูนย์นำเที่ยวนี่!
โกต้อน – เงียบน่า! ถ้าไม่มีเงินก็ไสหัวไปเลย!
โคเลท – อื๋อ? บันทึกเก่าๆนี่.....?
โกต้อน – โอ แม่หญิงงาม เธอมีสายตาที่เฉียบคมจริงๆ แม่หญิงหุ่นดีทางนั้นน่าจะฝึกอีกหน่อยจะได้สังเกตของแบบนี้เห็นนะ
ชีน่า – หา ?! จ้องอะไรกันน่ะ เจ้าลามกนี่!
โกค้อน – เอาน่าๆ อย่าพึ่งตื่นเต้นไป นั่นเป็นของที่ชั้นซื้อมาจากท่านมิโกะเลยนะ มันเป็นบันทึกหายากที่บันทึกตำนานของผู้นำแห่งจิตวิญญาณด้วยนะ! ชั้นรอมาตลอดชีวิตกว่าจะได้ครอบครองมันเชียว! ทั้งที่ถอดใจไปแล้ว เพราเจ้าดอร์นั่นไม่ยอมขายให้เลย แต่โชคดีจริงๆที่มิโกะเป็นคนยอมที่จะจากมันมาเอง!
รอยด์ – ขอนั่นให้พวกเราเถอะ! หรืออย่างน้อยก็ขอดูซักหน่อยก็ได้
โกต้อน – พูดเล่นน่า! ทำไมชั้นต้องให้พวกเธอดูด้วย?!
จีเนียส – ขอเถอะครับ! โคเลทนะเป็นมิ...
พล่อก รีฟิลหวดจีเนียสเข้าหนึ่งป้าบ
รีฟิล – หยุดนะ พวกเราจะถูกหาว่าเป็นตัวปลอมซะเปล่า
โกต้อน - ? มิ ?
รีฟิล – พวกเราเป็นผู้อุทิศตัวเพื่อติดตามมิโกะค่ะ เธออยากจะดูรายละเอียดที่มิโกะรุ่นก่อนๆเคยทำไว้ โคเลทคนนี้เป็นผู้ที่มีความศรัทธามาก แล้วเธอยังเชียวชาญภาษาแองเจลิคด้วย
โคเลท – อ้ะ ใช่ค่ะ ฉันศึกษามาตั้งแต่เด็กแล้ว
โกต้อน – ถ้ามันสำคัญขนาดนั้น ชั้นจะให้แม่ยอดขมองอิ่มกับแม่หญิงงามดูมันก็ได้
ชีน่า – แล้วชั้นล่ะ?!
โกต้อน - แต่ก่อนอื่น ชั้นอยากได้เทวรูปของผู้นำแห่งจิตวิญญาณที่อยู่ที่อารามแห่งการฟื้นฟูใกล้ๆ นี่ก่อน ถ้าเอามาได้ชั้นอาจจะยอมให้ดูก็ได้
จีเนียส – ขี้เหนียวจังเลย! ทำเหมือนกับว่ามันทำให้คุณเสียอะไรไปกับอีกแค่ขอดูเท่านั้นล่ะ!
โกต้อน – หุบปา~~~~ก ถ้าไม่มีเทวรูปแล้วก็ไม่มีเงินก็ไสหัวไปจากที่นี่ซะ!

เมื่อไม่มีทาง ทุกคนจึงต้องออกมาก่อน แต่ก็ต้องฉงนที่เห็นคนยืนอยู่ภายนอกมากมาย
ชาวบ้าน – เธอไม่รู้หรือ?
ชาวบ้าน2 – เธอน่าจะรออยู่ที่นี่ซักพักก่อน ไม่ว่าจะมีอะไรก็เถอะ อยู่ให้ไกลๆจากพัลมาคอสต้าไว้ก่อนดีกว่า
รอยด์ – มีอะไรเกิดขึ้นที่เมืองหรือครับ?
ชาวบ้าน3 – ดูเหมือนว่าดีไซแอนท์กำลังมุ่งหน้าไปที่พัลมาคอสต้าน่ะสิ!
รอยด์ – อะไรนะ!?
ชาวบ้าน3 – แล้วก็นะ เห็นพูดกันว่าแมกนิสที่เป็นผู้นำของค่ายกักกันมนุษย์ใกล้ๆนี้ ก็ไปด้วย
รอยด์ – แมกนิส....
ชาวบ้าน2 – ฉันจะรออยู่แถวนี้จนกว่าเหตุการณ์จะสงบดีกว่า เธอก็น่าจะหยุดแผนที่จะไปไหนในช่วงนี้ก่อนนะ

อย่างไรก็ตาม ทุกคนรีบเดินทางกลับพัลมาคอสต้าทันที แต่ก็ยังอดนินทาเรื่องเมื่อครู่ไม่ได้
รอยด์ – ตาแก่นั่นมันละโมบโลภมากจริงๆเลย!!
รีฟิล – ว้าว....รอยด์.....เมื่อกี้เธอพูดว่า “ละโมบโลภมาก” หรือ
รอยด์ – เอ..เอ๋? ท...ทำไมเหรอครับ
รีฟิล – ไม่แค่พูดได้อย่างถูกไวยากรณ์แล้ว.....ยังพูดได้ถูกกาลเทศะอีก...ปาฏิหาริย์จริงๆ!
รอยด์ – ม...ไม่ต้องชมขนาดนั้นก็ได้ครับอาจาร์ย
จีเนียส - ......นั่นพี่เขาไม่ได้ชมนะนาย....

~ พัลมาคอสต้า ~
ทุกคนรีบไปยังลานกลางเมือง ที่นั่น ทหารดีไซแอนท์มากมายยืนอยู่ล้อมรอบเครื่องประหารที่มีคาคาโอะ แม่ของโชโคล่ายืนอยู่บนนั้นพร้อมเชือกที่มัดรอบคอเธออย่างแน่นหนา
ทหาร – ถอยไปซะ! ท่านแมกนิสกำลังจะมาถึงแล้ว!
ชาวเมือง – น...นั่นมันแมกนิสจากค่ายกักกัน...
แมกนิส – เรียกข้าว่าท่านแมกนิสสิ! เจ้าหนอนนี่!
แมกนิสคว้าคอของคนพูดแล้วยกขึ้นสูง ..กร้อบ...เสียงกระดูกลั่นมาจากคอของเขา ก่อนที่แมกนิสจะโยนร่างที่ไม่ไหวติงลงไปกองที่พื้น
ทหาร – หญิงนางนี้ปฏิเสธความปรารถนาของท่านแมกนิสผู้ยิ่งใหญ่และปฏิเสธที่จะให้เสบียงแก่พวกเรา
ทหาร2 - ดังนั้น ขณะที่ตอนนี้ จำนวนโทษประหารชีวิตได้เกินไปกว่าที่กำหนดแล้ว พวกเราได้รับอนุญาตจากท่านแมกนิสในการที่จะประหารหญิงนางนี้!
รอยด์ - บ้าจริง! ทำไมกองทหารของเมืองไม่ทำอะไรเพื่อหยุดพวกนี้เลยนะ!
ชาวเมือง – ตอนนี่พวกเขาส่วนมากกำลังอยู่ระหว่างการฝึกนอกสถานที่น่ะ..
จีเนียส – ดีไซแอนท์ต้องรอโอกาสนี้อยู่แน่เลยพวกขี้ขลาดนี่!
โชโคล่า – แม่คะ!
โชโคล่าวิ่งไปยังแท่นประหาร
ทหาร – หยุดตรงนั้นล่ะ สาวน้อย ถ้าหล่อนเข้ามายุ่ง พวกเราจะทำให้เธอต้องทนทุกข์กับวิธีที่เธอต้องร้องขอความตายเลยล่ะ!
โชโคล่า – แกคิดว่าท่านดอร์จะปล่อยพวกแกไปกับเรื่องแบบนี้หรือ!
แมกนิส – ดอร์หรือ? ฮ่าฮ่าฮ่า! อย่าตั้งความหวังไว้เลย สาวน้อย!
แมกนิสให้สัญญาณเริ่มประหารชีวิต
โชโคล่า – ไม่นะ!
ป้อก....ก้อนหินเล็กๆจากมือเด็กชาวตัวเล็กพุ่งเข้าใส่แมกนิส
แมกนิส - ....แก....เจ้าหนอนตัวเล็กที่น่าขยะแขยงนี่!
แมกนิสกระโดดลงจากแท่นประหารตรงเข้าหาเด็ก พร้อมๆกับคลื่นพลังวิ่งมาตามพื้นโจมตีใส่แมกนิสทันที!
รอยด์ – หยุดตรงนั้นล่ะ!
รีฟิล – รอยด์ – หยุดนะ! เธออยากให้เมืองนี้กลายเป็นเหมือนอิเซเรียหรือไง?
รอยด์ – มันไม่เหมือนกันครับ! ที่นี่ไม่มีสนธิสัญญากับพวกนี้! พวกเราจะทำการฟื้นฟูโลกให้สำเร็จได้ยังไงกันถ้าพวกเราช่วยไม่ได้แม้แต่คนทึ่ ยืนอยู่ต่อหน้าต่อตาน่ะ!
โคเลท – รอยด์พูดถูกแล้วค่ะ! ฉันจะไม่ยืนทนดูให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้หรอก!
ทหาร – แก! อาชญากรหมายเลข 074 รอยด์ เออร์วิน!
แมกนิส – แกคือเจ้าหนุ่มที่มีเอกซ์เฟียร์นั่นเองหรือ! ฮะฮ่าๆ นี่มันเยียมจริงๆ! ถ้าข้าได้เอกซ์เฟียร์นั่นมา ข้าต้องได้เป้นหัวหน้าของ5แม่ทัพแน่! จับมันมา!
ทหารเวทย์ยิงเวทย์ใส่รอยด์ แต่จีเนียสก็เอามากางม่านพลังกันไว้อย่างสบายๆ
จีเนียส – พวกอ่อนหัด..
แมกนิส – บ้าเอ้ย เจ้าพวกไม่ได้ความนี่! พอได้แล้วกับเรื่องแบบนี้ ข้าจะจัดการเจ้าผู้หญิงคนนี้ก่อน!
แมกนิสให้สัญญาณให้ทหารเปิดพื้นใต้เท้าของโชโคล่าเพื่อทำการแขวนคอ ร่างของเธอร่วงลงมาอย่างรวดเร็ว
โคเลท – อย่านะ!
โคเลทขว้างอาวุธไปตัดเชือกได้ทันอย่างหวุดหวิด!
แมกนิส – อะไรน่ะ! อ้าก!...
คราโทสอาศัยจังหวะเผลอเข้าโจมตีแมกนิส
คราโทส - ...เราคงต้องให้ความเคารพกับความต้องการของมิโกะล่ะนะ
ชาวเมือง - ! มิโกะ?
ชาวเมือง – แด็กคนนั้นคือมิโกะเหรอ?
ชาวเมือง – มิโกะมาที่นี่เพื่อช่วยพวกเราด้วยตัวเอง?
รีฟิล – พวกเธอรู้ตัวบ้างไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่? ถ้าพวกเธอไล่พวกดีไซแอนท์ไป เมืองนี้อาจถูกโจมตีแบบอิเซเรียก็ได้
ชีน่า – ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นที่อิเซเรีย แต่ชั้นรู้ว่าชั้นทนนิ่งเฉยกับคนที่เดือดร้อนไม่ได้
รอยด์ – ถูกแล้ว! ผมรู้ดีว่ากำลังทำอะไร! ผมจะไม่ทำความผิดพลาดเดิมซ้ำอีก ผมจะทำลายมันให้หมด ค่ายกักกันนั่น!!
รีฟิล – รอยด์ นั่นมันคือความบ้าคลั่งนะ
รอยด์ – ยังไงพวกมันก็ตามล่าโคเลทกับผมอยู่ดี นอกจากนั้น เราก็อยู่ข้างเดียวกับมิโกะ! นักบุญผู้ที่ลงมาฟื้นฟูโลก ใช่ไหม โคเลท?
โคเลท – อื้ม! ฉันจะสู้เพื่อทุกคน
ชาวเมือง – โอ! ท่านโคเลท มิโกะแห่งมาน่าผู้ยิ่งใหญ่!
รีฟิล – ฉันยอมแพ้แล้ว...พวกเธอนี่หวังอะไรไม่ได้จริงๆ แต่ฉันก็จะช่วย เพราะยังไงฉันก็เป็นห่วงพวกเธออยู่
รอยด์ – อาจารย์! ขอบคุณมาก!
แมกนิส – บ้าเอ้ย! พอกันทีกับพวกโง่นี่ ข้าให้พวกแกจัดการที่เหลือ กำจัดพวกมันซะ!
แมกนิสออกคำสั่งก่อนจะวาร์ปหายไป
ทหาร – แกกล้าดียังไงมาแตะต้องท่านแมกนิส พวกแกตายแน่!

และแล้ว ทหารก็ตายกันหมด
คาคาโอะ – ขอบคุณมาก
โชโคล่า – ขอบคุณจริงๆค่ะที่ช่วยแม่ไว้! ฉันคงไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีถ้าพวกนั้นฆ่าแม่ไปด้วย..
จีเนียส – ด้วย?
คาคาโอะ – สามีของฉันอาสาเข้าร่วมกองทัพของท่านดอร์...และเขาก็ถูกฆ่าในสนามรบ และแม่ของฉัน...ถูกพาไปที่ค่าย..
โชโคล่า – คุณยายเป็นคนตั้งร้านนี้ขึ้นมา พวกฉันต้องปกป้องเอาไว้ ไม่ใช่แค่เพื่อตัวเอง แต่เพื่อคุณยายตอนท่านกลับมาด้วย และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ที่ฉันไปทำงานที่ศูนย์ท่องเที่ยววิหารมาร์เทล ก็เพื่อช่วยเหลือร้านนี้ แต่ไม่ใช่ว่าฉันเชื่อในตัวท่านมาร์เทล์หรืออะไรนะ
คาคาโอะ – โชโคล่า! ลูกพูดแบบนั้นได้ยังไง!
โชโคล่า – หนูรู้ หนูชื่นชมมิโกะมาก แต่ท่านมาร์เทลก็ไม่ได้ปกป้องพ่อหรือคุณยายเลย ทุกคนเชื่อในตัวของเทพธิดาที่หลับใหลในขณะที่พวกเรากำลังทรมานได้ยังไงกัน?
โคเลท – ฉันเข้าใจค่ะ แต่ฉันก็ยังเชื่อว่าท่านมาร์เทลมีอยู่จริง
โชโคล่า – คุณคิดว่างั้นหรือ?
โคเลท – ฉันแน่ใจ....ท่านมีตัวตนอยู่ในตัวคุณและตัวฉัน
โชโคล่า – ถ้ามิโกะพูดถึงขนาดนั้น ฉันก็จะพยายามเชื่อบ้างล่ะ ยังไงก็เถอะ ฉันคงต้องไปแล้ว จะถึงเวลาที่กลุ่มแสวงบุญแอสการ์ดจะไปกันแล้ว
รอยด์ – ยังมีคนจะไปเที่ยวหลังจากเกิดเรื่องแบบนี้ได้อีกเหรอเนี่ย?
คราโทส – เป็นเพราะเรื่องนี้ล่ะ ทั้งคนที่เชื่อและไม่เชื่อจึงต้องการออกเดินทางค้นหาการฟื้นฟูโลก
โชโคล่า – นั่นก็คงเป็นคำตอบล่ะมั้ง ยังไงก็ขอบคุณมากค่ะ!

หลังเรื่องราวเริ่มคลายความตึงเครียดลง ทุกคนจึงนึกถึงกลุ่มมิโกะตัวปลอมอีก
รอยด์ – พวกนั้นคงเลียนแบบพวกเราสินะ
รีฟิล - คนที่ดูโหวกเหวกๆคงจะปลอมเป็นรอยด์
จีเนียส – ฮ่าๆๆ เหมือนเลยล่ะ
รีฟิล - ส่วนผู้หญิงที่โคเลทชนก็คงปลอมเป็นโคเลทเอง ส่วนผู้หญิงที่เป็นผู้ใช้เวทย์ก็คือฉัน
จีเนียส – เอ้ะ....? งั้นคนที่หน้าตาเหมือนลิงล่ะ....
รอยด์ – ก็เป็นนายไง จีเนียส!
จีเนียส - ....ไม่ใช่! .....ต้องเป็นคุณคราโทสแน่นอนเลย!
คราโทส - ..............

ทุกคนกลับเข้าสู่การหาผนึกต่อ แต่พอจะไปที่อารามแห่งการฟื้นฟูก็มีทหารมาหาซะก่อน...
ทหาร – ผมมีข้อความจากท่านดอร์ ท่านอยากให้จะให้พวกคุณหยุดการเดินทางฟื้นฟูโลกชั่วคราวก่อน
คราโทส – หมายความว่าอย่างไรกัน?
ทหาร – คนในกลุ่มผู้แสวงบุญของวิหารมาร์เทลถูกลักพาตัวไประหว่างทางด้วยฝีมือของดี ไซแอนท์ ในภาวะเช่นนี้ ท่านดอร์ตัดสินใจว่าถึงเวลาที่จะเรียกรวมพลกองทหารของพัลมาคอสต้า และเริ่มการโจมตีค่ายกักกันมนุษย์ซึ่งควบคุมโดยแมกนิส
จีเนียส – แล้วนั่นเกี่ยวพวกเรายังไงครับ?
ทหาร – พวกเราอยากจะช่วยผู้ถูกลักพาตัวไปพร้อมกับที่โจมตีด้วย
โคเลท – ใครถูกลักพาตัวไปหรือคะ?
ทหาร – หล่อนชื่อโชโคล่า
รอยด์ – โชโคล่าหรือ!
รีฟิล – ไม่นะ...
ทหาร – มิโกะ โปรดช่วยพวกเราด้วย
โคเลท – รอยด์ ! ช่วยพวกเขาเถอะ
ชีน่า – ใช่ ผู้หญิงถูกลักพาตัวไป ถ้านายเป้นผู้ชายก็ต้องไปช่วยเธอสิ!
รอยด์ – ได้เลย
รีฟิล - ..เพราะอะไรบางอย่าง ฉันรู้ว่าเธอต้องพูดแบบนั้น
ทหาร – ขอบคุณมาก! ท่านนีลจะแจ้งรายละเอียดให้ทราบเมื่อไปถึงที่ค่ายแล้ว

ดังนั้น รอยด์จึงมุ่งหน้าไปที่ค่ายกักกันมนุษย์พัลมาคอสต้า และพบกับนีลซึ่งมารออยู่แล้ว
นีล – ท่านมิโกะ กรุณารอก่อน
รอยด์ – คุณนีล! ผมได้ยินมาว่าโชโคล่าถูกจับไปเหรอ!?
นีล – ครับ..ผมอยากจะพูดกับพวกคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้ กรุณาตามมาทางนี้...
รีฟิล - ...ดูเหมือนว่าคุณคงจะมีข่าวไม่ดีมาบอกสินะ...

นีล – ผมอยากให้พวกคุณออกไปจากที่นี่และออกไปนอกเขตพัลมาคอสต้าครับ
โคเลท – แต่ถ้าทำแบบนั้นแล้วอะไรจะเกิดขึ้นกับคุณโชโคล่าคะ?
จีเนียส – ใช่ครับ! พวกเราน่าจะประสานงานกับกองทหารพัลมาคอสต้าเพื่อช่วยคุณโชโคล่าไม่ใช่หรือ?
นีล – ไม่....นั่นมัน....
คราโทส – กับดักสินะ
รีฟิล – ถึงจะมีความเป็นไปได้น้อยนิด แต่ดูเหมือนว่าที่เลวร้ายที่สุดคงจะเป็นจริงแล้วสิ
รอยด์ – นายกับอาจาร์ยพูดอะไรน่ะ!
คราโทส – มันดูค่อนข้างจะลึกลับอยู่ ที่ดีไซแอนท์จะปล่อยให้เมืองที่มีกองทหารไว้เฉยๆแบบนั้น
รีฟิล – ถูกแล้ว การที่จะไม่บดขยี้เมล็ดพันธุ์ของการต่อต้าน ต้องหมายความว่ามันไม่มีภัยอะไรเลย พวกเขาถูกปล่อยไว้เพราะพวกเขาไม่มีพลังที่แท้จริง หรือไม่ก็เพราะพวกเขามีประโยชน์อะไรบ้าง
นีล - ...เป็นอย่างที่คุณพูดครับ ....ท่านดอร์ทำงานร่วมกับดีไซแอนท์เพื่อหลอกให้มิโกะหลงติดกับดัก
จีเนียส – เขาจะทำแบบนั้นทำไมกัน
นีล – ท่านไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน....ท่านมักจะนึกถึงการอยู่ดีกินดีของประชาชน เสมอ แม้แต่ตอนที่ภริยาของท่านเสียชีวิตเมื่อ 5 ปีก่อน ท่านก็ยังสาบานว่าจะต่อสู้กับดีไซแอนท์
โคเลท – แล้วทำไม..
นีล – ผมก็ไม่ทราบ แต่การเข้าไปในค่ายตอนนี้จะทำให้มิโกะอยู่ในอันตรายได้ ปล่อยเรื่องโชโคล่าเป็นหน้าที่ของผม และพวกคุณไปตามทางของคุณเถอะ กรุณาฟื้นฟูโลกนี้ให้เร็วที่สุด
คราโทส – แน่นอน...อาจจะดีที่สุดสำหรับพวกเราที่จะถอยห่างจากสถานการณ์นี้เพื่อการฟื้นฟูโลก
โคเลท – ไม่ค่ะ! ฉันปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้!
จีเนียส – ถูกแล้ว! ถ้าเราปล่อยไปแบบนี้ พลังมาคอสต้าอาจถูกทำลายแบบอิเซเรียก็ได้ นายก็คิดแบบนั้นไม่ใช่เหรอ รอยด์!
รีฟิล – จีเนียส ที่เธอพูดก็ถูกต้อง แต่ครั้งนี้ฉันเข้าข้างคราโทสนะ ถ้าเธอไม่อยากให้เมืองถูกทำลาย เธอก็น่าจะหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับดีไซแอนท์
โคเลท – ไม่ มันไม่ถูกค่ะ การฟื้นฟูโลก และการช่วยผู้คนที่อยู่ตรงหน้า เป็นเรื่องที่แยกจากกันไม่ได้ ฉันคิดว่าแบบนั้น
รีฟิล – ถ้าเธอคิดแบบนั้น พวกฉันก็คงไม่มีสิทธิหยุดเธอได้ โคเลท คนเดียวที่สามารถตัดสินใจก็คือเธอ มิโกะ รอยด์ เธอเห็นด้วยไหม
รอยด์ – นั่นเป็นจุดมุ่งหมายของผมตั้งแต่แรก จำที่ผมพูดได้ไหม ผมจะทำลายมันทั้งหมด
นีล – แต่ว่า...
จีเนียส – ไม่เป็นไรครับ โคเลทเป็นคนบอกเองว่าเธอต้องการแบบนี้
รีฟิล - ตอนนี้พวกเรามีทางให้เลือก 2 ทาง ทางหนึ่งคือเดินต่อไป แล้วแทรกซึมเข้าไปในค่ายเพื่อช่วยโชโคล่าและคนอื่นๆ แต่ถ้าเรายังปล่อยค่ายนี้ไว้เฉยๆ เมืองพัลมาคอสต้าก็คงกลายเป็นอิเซเรียแห่งที่2แน่นอน อีกทางหนึ่งก็คือการไปค้นหาเป้าหมายที่แท้จริงของดอร์ ถ้าเขาเป็นคนวางแผนกับดักนี้ เขาก็น่าจะรู้รายละเอียดภายในค่ายเป็นอย่างดี...คงต้องให้เขาเป็นฝ่ายพูดล่ะ นะ
นีล – พวกคุณจะทำอย่างไรกับท่านหรือครับ?
จีเนียส – คุณไม่อยากรู้เรื่องนั้นหรอก การลงโทษของพี่นะเจ็บมากเลย
พล่อก! จีเนียสโดนหวดไปหนึ่งที
คราโทส – คิดตามตรรกะแล้ว การไปจัดการกับดอร์ก่อนเป็นคำตอบที่ดีที่สุด
โคเลท – รอยด์คิดว่ายังไงล่ะ?
รอยด์ – กลับไปพัลมาคอสต้าก่อนเถอะ เราต้องได้ยินคำพูดจากปากของดอร์ก่อน
จีเนียส – ใช่
โคเลท – แต่ต้องรีบมาช่วยคุณโชโคล่านะ ฉันเชื่อว่าเธอต้องกลัวและอ้างว้างอยู่แน่
รีฟิล – ไม่น่าเชื่อจริงๆว่าบางครั้งรอยด์เองก็ตัดสินใจได้ถูกต้องด้วย
นีล – แล้วผมจะ....
รอยด์ – รอที่นี่ล่ะ พวกเรากำลังจะไปเค้นข้อมูลจากหัวหน้าของคุณ.... ซึ่งคุณก็คงไม่อยากเห็นหรอก
โคเลท – ช่วยดูสถานการณ์ของค่ายจากที่นี่ด้วยนะคะ

ที่เมือง รอยด์ตรงไปยังศาลาว่าการเมืองเพื่อหาตัวดอร์แต่ก็ไม่พบ ส่วนโคเลทก็ได้ยินเสียงมาจากทางลงชั้นใต้ดิน เมื่อลงไปด้านล่างก็เห็นดอร์คุยกับบางคนอยู่
ดอร์ – เมื่อไหร่ภรรยาเรา....คราล่าจะกลับร่างเดิมได้ล่ะ?
ทหารดีไซแอนท์ – ยังๆ แกยังจ่ายเงินมาไม่พอ นับวันก็มีแต่จะจ่ายน้อยลงๆ
ดอร์ – นี่เราก็ทำดีที่สุดแล้วนะ! ค่าผ่านทาง ,ภาษีเมือง , เงินบริจาคของวิหารมาร์เทล...ไม่มีที่ไหนที่จะไปเค้นเงินออกมาได้แล้ว!
ทหาร – งั้นข้าก็คิดว่าเท่านี้ก็คงพอ...สำหรับวันนี้ ข้าคิดว่าท่านแมกนิสจะถอนเมล็ดปีศาจออก ขึ้นอยู่กับว่าครั้งหน้าเจ้าจะส่งเงินให้ได้เท่าไหร่
ทหารดีไซแอนท์เดินจากไปเงียบๆ
คิเรีย – ท่านพ่อคะ....
ดอร์ – แค่อีกไม่นานเท่านั้น....อีกไม่นาน แม่ก็จะกลับมาแล้ว พ่อจะเพิ่มค่าเดินทางแสวงบุญแล้วก็...
รอยด์ – หมายความว่ายังไงกันน่ะ?!
ดอร์ - !
รอยด์ – ทำหน้าอย่างกับเห็นผีเชียวนะ
ดอร์ – พวกคุณมาทำอะไรที่นี่น่ะ! นีล! นีลอยู่ไหน!
รีฟิล – ฉันว่านีลคงไม่อยู่ที่นี่นะคะ
ดอร์ – งั้นหรือ...นีลทรยศเรา!
รอยด์ – มีอะไรเกิดขึ้นหับภรรยาของคุณหรือไง? เธอถูกจับเป็นตัวประกันหรือ?
ดอร์ – ตัวประกันหรือ?....อย่าทำให้หัวเราะน่า ถ้าอยากจะเห็นภรรยาเราล่ะก็..เธออยู่นี่ไงล่ะ!
ดอร์ดึงผ้าคลุมที่ขึงบังห้องขังห้องหนึ่งอยู่ เบื้องหลังลูกกรงนั้นมีสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งยืนอยู่....
คราโทส - !
จีเนียส – อ้า......ปีศาจนั่นมันอะไรน่ะ!
โคเลท – เธอ...กำลังร้องไห้...ร้องไห้เพราะความเจ็บปวด....เธอไม่น่าเรียกว่าปีศาจนะ...
รอยด์ – คงไม่ใช่ว่า...
ดอร์ – ถูกแล้ว! นี่ล่ะ สิ่งที่ภรรยาของเราเป็น! คราล่า!
รีฟิล – เพราะอย่างนี้คุณถึงบอกทุกคนว่าเธอตายไปแล้วนี่เอง
ดอร์ – พ่อของเราผู้ว่าการเมืองคนที่แล้ว เป็นคนโง่เง่า เพราะท่าที่ขัดขืนที่เขามีต่อดีไซแอนท์ พวกมันเลยฆ่าเขา.....แล้วยังฝังเมล็ดปีศาจในตัวภรรยาของเราเพื่อเป็นการ เตือน ถ้าเรารวมมือกับพวกมัน พวกมันก็จะให้ยาเพื่อรักษาเธอ
จีเนียส – แต่....คุณกำลังทรยศผู้คนของเมืองนี้นะ!
ดอร์ – เราจะไปสนอะไรล่ะ ยังไงก็หนีไม่พ้นกฎของพวกดีไซแอนท์อยู่แล้ว!
รอยด์ – โคเลทจะ....มิโกะจะช่วยฟื้นฟูโลกเอง!
ดอร์ – การเดินทางของมิโกะเพื่อฟื้นฟูโลกน่ะไม่แน่นอนนี่ อย่าลืมสิว่าคนสุดท้ายก็จบลงที่ความล้มเหลว! นอกจากนั้นคนของเมืองนี้ก็พอใจกับหนทางของเรา พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเราทำงานให้ดีไซแอนท์
รอยด์ – เงียบเถอะ! หมายความว่ายังไง “หนทาง” ที่ว่าน่ะ?! ผมก็เสียใจกับภรรยาของคุณ แต่ลองคิดถึงผู้คนที่ศรัทธาในตัวคุณ เพื่อที่จะแค่ถูกส่งไปที่ค่ายสิ! พวกเขาบางคนอาจจะต้องเจ็บปวดแบบภรรยาคุณก็ได้!
ดอร์ – หุบปากซะเจ้าหนุ่ม! อย่าคิดว่าความยุติธรรมของแกมันถูกต้องตลอดเลย!
รอยด์ – โมโหอะไรกันล่ะ ? แล้วอย่าพล่ามคำว่า”ความยุติธรรม” ออกมาแบบนี้สิ! ผมเกลียดคำนั่นที่สุด! ถ้าคุณอยากจะช่วยภรรยา คุณก็น่าจะลาออกจากตำแหน่งแล้วค้นหาทางรักษา หรือหาคนช่วย หรืออะไรก็ช่างเถอะ! คุณน่ะเป็นแค่ไอ้คนงี่เง่าไร้ค่าที่ไม่สามารถทิ้งยศฐาบรรดาศักดิ์ แม้แต่ทิ้งเพื่อภรรยาของตัวเองก็ยังไม่ได้เลย!
โคเลท – พอเถอะรอยด์ ! ทุกคนน่ะไม่ได้มีพลังพอที่จะต่อต้านดีไซแอนท์ได้หรอกนะ พอเถอะ!...
รอยด์ – โคเลท ....
โคเลท – แล้วถ้าพวกเราไปหายาที่คุณว่ามาให้เองล่ะคะ? แล้วคุณก็จะได้ไม่ต้องเป็นพวกเดียวกับพวกนั้นอีกต่อไป
ดอร์ – เธอ.....ยกโทษให้กับสิ่งที่เราทำหรือ?....
โคเลท – พวกเราไม่มีสิทธิตัดสินว่าจะยกโทษให้ค่ะ...นั่นเป็นหน้าที่ของชาวเมืองนี้ แต่ฉันรู้ว่ามาร์เทลต้องอภัยให้คุณแน่ เทพธิดามาร์เทลอยู่กับคุณตลอดเวลา เธอกำลังรอการฟื้นฟูภ่นในตัวคุณเอง
ดอร์ – ในตัว...เราเอง?
คิเรีย – ไร้สาระจริงๆ!!!
ลูกสาวของดอร์สบถออกมาแล้วเดินไปที่ด้านหลังของเขา...และเสียบมือทะลุหลัง ของดอร์จนทะลุ......เขาล้มลงไปกองกับพื้นที่เจิ่งนองด้วยเลือดสดๆสีแดงฉาน
คิเรีย – เทพธิดามาร์เทลน่ะไม่ยอมช่วยเหลือมนุษย์ไร้ค่าแบบนี้หรอก!
รอยด์ – เธอทำอะไรน่ะ!
จีเนียส – ทำแบบนั้นกับพ่อตัวเองได้ยังไงกัน!!
คิเรีย – ขำน่า!
ร่างของคิเรียกลายร่างเป็นปีศาจต่อหน้าต่อตาทุกคน
คิเรีย – ชั้นเป็นข้ารับใช้ของท่านโพรนีม่า ผู้นำของ 5 แม่ทัพผู้ซึ่งควบคุมดีไซแอนท์ทั้งหมด ชั้นได้รับมอบหมายให้มาสังเกตการณ์เทคนิคการปลูกถ่ายมนุษย์แบบใหม่ที่แมกนิ สเป็นคนคิดขึ้น ฮาล์ฟเอล์ฟผู้สูงส่งเช่นข้าไม่มีทางมีพ่อเป็นมนุษย์ที่โง่เง่าแบบนี้หรอก!
โคเลท – พ่อ.....ที่โง่เง่า....เหรอ?
คิเรีย – ก็ดูเขาสิ! เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าลูกสาวตัวจริงน่ะตายไปแล้ว...เพราะเขายุ่งกับงานเกิน ไป มัวแต่ไล่ตามหายาที่ไม่มีอยู่จริง...เพื่อจะช่วยภรรยาสัตว์ประหลาดของเขา ฮิๆๆๆฮ่าๆๆๆๆๆ
รอยด์ – แก...!
โคเลท – ทำได้ยังไงกัน!

คิเรีย – เป็น....ไปไม่ได้....ก็ได้....ชั้นจะปล่อยปีศาจตัวนี้ออกมา....แล้วให้มันฆ่าพวกแกซะ!
คิเรียล้มลงหลังการต่อสู้กับพวกรอยด์ที่กำลังโกรธจัด เธอคลานอย่างช้าๆไปปลดล็อกห้องขังที่คราล่าในร่างสัตว์ประหลาดถูกขังอยู่ ก่อนร่างกายจะสลายหายไป
รอยด์ – ไม่นะ.....ชั้นต้องฆ่าคนบริสุทธิ์อีกแล้วเหรอ...
คราล่าเดินออกมาจากห้องขังตรงเข้ามาจะโจมตีรอยด์ แต่เพราะเสียงเรียกให้หยุดของโคเลททำให้เธอชะงักและเดินเลี่ยงหนีไปอีกทาง หนึ่ง ก่อนที่ทุกคนจะตามไป ดอร์ก็พูดออกมาอย่างลำบากยากเย็น
ดอร์ - ......คิเรีย...ปลอดภัยไหม?...
จีเนียส – คิเรีย..เธอ...
รอยด์ - ....อย่าเป็นห่วงเลย ดูเหมือนว่าลูกสาวตัวจริงของคุณยังปลอดภัยอยู่
จีเนียส – รอยด์...
ดอร์ – งั้นหรือ.....ชื่อของเธอคือรอยด์สินะ?...
รอยด์ – ใช่...
โคเลท – อาจาร์ยคะ! ช่วยเขาด้วยเถอะ!
รีฟิลใช้ศาสตร์ฟื้นฟูซักพัก ก่อนจะหันหลังกลับไปส่ายศรีษะ...
ดอร์ – กรุณาเถอะ...ช่วยโชโคล่าด้วย...เด็กสาวคนนั้น...ถูกใช้เป็นเหยื่อล่อพวกเธอออกไป
ดอร์ส่งมอบกุญแจที่ใช้เข้าประตูของค่ายกักกันให้กับรอยด์
ดอร์ – รหัสคือ....3341....และเรารู้ว่านี่เป็นคำขอที่เห็นแก่ตัว.....แต่ถ้าเธอพบ วิธีที่จะช่วยภรรยาของเรา..ได้โปรด...ช่วยให้เธอกลับสู่ร่างมนุษย์..... เมื่อลูกสาวของเรากลับมา เธอจะได้ไม่อยู่ตัวคนเดียว....
รอยด์ – ตกลง ผมสัญญา
ดอร์ - ขอบคุณ .....
ดอร์หลุดคำพูดสุดท้ายออกมาก่อนสิ้นใจ
คราโทส – ไปกันเถอะ
รอยด์ – นายพูดแบบนั้นได้ยังไงน่ะ!
คราโทส – ใจเย็นซะรอยด์ ตอนนี้ที่เราต้องทำคืออะไร?
รีฟิล - ...ช่วยโชโคล่า กำจัดแมกนิส หัวหน้าของเขตนี้
คราโทส – ถูกต้อง
รอยด์ – ใช่...ชั้นรู้...นายพูดถูกแล้ว ขอโทษที
จีเนียส – ไปกันเถอะรอยด์ ไปจัดการพวกดีไซแอนท์
รีฟิล – ศาสตร์ฟื้นฟูของฉันช่วยไม่ได้แม้แต่ชีวิตคนๆเดียวหรือ?....

โคเลท – รอยด์ ....ทำไมถึงโกหกคุณดอร์ไปแบบนั้นล่ะ...
รอยด์ - ...ชั้น....บอกคนที่กำลังจะสิ้นใจไม่ได้น่ะ...ว่าลูกของเขาไม่อยู่อีกแล้ว...
โคเลท – งั้นเหรอ.....แต่บางทีเขาอาจจะรู้อยู่แล้วก็ได้...
รอยด์ – หือ? แล้วทำไมเขาถึงถามชั้นล่ะ
โคเลท – ก็คงเพราะ....เขาเป็นพ่อน่ะ....ไม่มีพ่อแม่ที่ไหนที่ไม่อยากให้ลูกอยู่อย่างมีความสุขหรอก!
รอยด์ – พ่องั้นหรือ...พ่อของชั้นจะคิดแบบนั้นไหมนะ?...

~ ค่ายกักกันพัลมาคอสต้า ~
นีล - ...ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นครับ...แค่ดูจากสีหน้าของพวกคุณผมก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับท่านดอร์...
โคเลท – แต่ท่านก็ยังพูดฝากเอาไว้ ท่านอยากให้ช่วยคุณโชโคล่าให้ได้ค่ะ
นีล – ท่านผู้ว่า..ทราบแล้วครับ กรุณาพาผมไปภายในเพื่อเป็นตัวแทนของความต้องการของท่านด้วย

บุกไปภายในค่ายด้วยกุญแจที่ดอร์ให้มา รอยด์จึงเข้าไปช่วยผู้คนที่ถูกจับออกมาได้โดยมีนีลช่วยพาทุกคนหนีไป และภายในนั้นรอยด์ยังพบโชโคล่าอีกคนด้วย
โชโคล่า – คุณมาช่วยฉันหรือ?
โคเลท – อื้ม! พวกนั้นทำอะไรคุณหรือเปล่าคะ?
โชโคล่า – ไม่เป้นไร ขอบคุณมากที่มาช่วยนะ
คราโทส – นี่ไม่ใช่เวลาฉลองนะ เรายังต้องจัดการแมกนิสอีก
รีฟิล – ผู้ช่วยผู้ว่านีลกำลังพาคนที่ถูกจับมาออกไปยังที่ปลอดภัย งานของพวกเราคือเข้าไปในห้องควบคุมหลัก และทำให้ทุกคนหนีไปได้อย่างปลอดภัย
โชโคล่า – ท่านดอร์เดินหน้าแผนงานของท่านแล้วใช่ไหมคะ?
รอยด์ – ก็..ล่ะมั้ง...

โชโคล่าอาสาพาไปยังห้องที่เธอคิดว่าเป็นห้องควบคุม ซึ่งก็ไม่พลาด
รอยด์ – นี่เองสินะ ห้องควบคุม
แมกนิส – และแล้ว มิโกะผู้ละทิ้งหน้าที่ และกลุ่มหนูสกปรกก็มาถึงที่นี่จนได้
คราโทส – ละทิ้ง...รึ?
รอยด์ - แกคงสับสนแล้วแมกนิส แกน่ะล่ะที่จะถูกทิ้ง เวลาของแกหมดแล้ว
ทหารทยอยวิ่งออกมาล้อมทุกคนจากทุกด้าน
โคเลท – พวกเราถูกล้อมแล้ว...
แมกนิส – ฮะฮ่าๆๆๆ เหมือนกับกลุ่มของหนูโง่เง่าจริงๆ! ข้ารู้การเคลื่อนไหวของพวกแกทุกย่างก้าว และข้าก็ยังรู้ถึงพวกต่ำต้อยที่พยายามหนีออกไปด้วย
ภาพบนหน้าจอแสดงให้เห็นนีลกำลังหาคนออกไป แต่ประตูก็ปิดขังทุกคนไว้ภายใน
โคเลท – คุณนีล..เข้าไปอยู่ในนั้นได้ยังไงกันน่ะ?
คราโทส – นั่นคือจอฉายภาพน่ะ เป็นผลผลิตของเวทยาการ
รีฟิล – มันเป็นอุปกรณ์ที่แสดงภาพของสิ่งที่อยู่ไกลออกไปได้ ภาพของพวกเราก็คงถูกแสดงอยู่บนนี้เหมือนกัน
แมกนิส – ฮะฮ่าๆ เป็นความพยายามที่สุญเปล่าจริงๆ ทุกอย่างที่แกทำมันไร้ความหมาย!
รอยด์ - แล้วไงล่ะ พวกเราจะช่วยทุกคนหลังจากจัดการแกเอง!
แมกนิส – สมเป็นคำอวดเบ่งจากคนที่ทำให้อิเซเรียถูกทำลายจริงๆ!
รอยด์ – นั่น...นั่นมัน...
แมกนิส – ข้ารู้แล้ว เอาแบบนี้ไหม จะให้ข้าสร้างภาพเหตุการณ์นั้นขึ้นจอให้ดูไหมล่ะ? ข้าจะปลดเอกซ์เฟียร์แล้วทำให้คนเหล่านี้เป็นปีศาจให้หมด!
รอยด์ – อย่านะ!
แมกนิส – เอาน่า ข้าจะสุขใจมากถ้าได้ทำให้พวกมันกลายเป็นปีศาจ เหมือนหญิงชราที่แกฆ่าไป...เหมือนกับมาร์เบิ้ล ฮะฮ่าๆๆๆ!!
โชโคล่า – มาร์เบิ้ล...? คงไม่ได้หมายถึง.....
แมกนิส – โอ้ แต่มันเป็นเรื่องจริง สาวน้อยโชโคล่าเอ๋ย คุณยายมาร์เบิ้ลที่เจ้ารักถูกส่งไปที่ค่ายอิเซเรีย ที่ที่เธอถูกสังหารด้วยน้ำมือของรอยด์คนนั้น ข้าได้ยินมาว่าเธอพบจุดจบที่น่าสังเวชด้วยล่ะ!
จีเนียส – เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่แบบนั้น! รอยด์พยายามช่วยเธอนะ! แต่พวกมันเปลี่ยนแธอเป็นสัตว์ประหลาด แล้วก็....
แมกนิส – แล้วรอยด์ก็ฆ่าเธอ!
โชโคล่า – ไม่....
โชโคล่าถอยห่างไปจากรอยด์ ทหารดีไซแอนท์เข้ามาคุมตัวเธอไว้
โคเลท – คุณโชโคล่า!
รอยด์ – ปล่อยเธอไปซะ!!
โชโคล่า – อย่ามายุ่งกับฉันนะ! ฉันไม่อยากถูกช่วยด้วยน้ำมือของคนที่ฆ่าคุณยายหรอก!! ฉันยอมตายซะดีกว่า!
โคเลท – อย่าพูดแบบนั้นสิ! อย่าโยนชีวิตทิ้งไปแบบนั้น!
โชโคล่า – ท่านดอร์จะช่วยฉันเอง! อย่ามายุ่งกับฉัน!!
แมกนิส – ฮ่าๆๆๆๆ ใช่แล้ว ดอร์ หือ? เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นล่ะ พาเธอไปซะ!
โชโคล่าถูกพาขึ้นแท่นวาร์ปหายไปต่อหน้าต่อตาทุกคน...ถึงจะพยายามเข้าไปขวางแต่ก็มีทหารคอยขวางอยู่จนไม่อาจทำได้สำเร็จ
แมกนิส – ข้าจะจัดการพวกแกเอง! ข้าจะยัดเยียดจุดจบให้กับมิโกะไปพร้อมกับเจ้าพวกโง่ซึ่งไม่อาจปล่อยปลดปล่อยเลือดเอลฟ์ออกไปได้!

แมกนิส – อ้าก.....ข้าแพ้ให้กับเด็กอมมือพวกนี้เรอะ......อึ่ก....ทำไม....ฮาล์ฟเอลฟ์ผู้ยิ่งใหญ่เช่นข้า...
คราโทส – เพราะเจ้าเป็นคนโง่ แมกนิส ครูซิสได้ยอมรับโคเลทในฐานะมิโกะแล้ว
แมกนิส – อะไรนะ..!
รอยด์ – ถูกแล้ว! โคเลทกำลังจะฟื้นฟูโลก เราไม่แพ้ให้กับคนแบบแกหรอก!!
แมกนิส - ....งั้น.....ข้า.....แสดงว่า.....ข้าถูกหลอก...
แมกนิสล้มฟุบลง แต่ก็ยังไม่จบ รีฟิลรีบไปไปควบคุมให้ประตูที่ปิดกั้นทุกคนเปิดออก ขณะนั้น รอยด์ก็เห็นภาพที่หน้าค่ายกักกัน ซึ่งโชโคล่ากำลังถูกพาตัวออกไป
รอยด์ – บ้าจริง!!
รีฟิล – เท่านี้ทุกคนในนี้ก็น่าจะหนีออกไปได้แล้ว
คราโทส – แล้วเอกซ์เฟียร์ที่ปลูกถ่ายอยู่บนตัวพวกเขาล่ะ? ถ้าไม่มีตราผนึก ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเวลาว่ามันจะพ้นการควบคุมเมื่อไหร่
จีเนียส – พวกเราถอนเอกซ์เฟียร์ออกมาเลยไม่ได้เหรอ?
คราโทส – มันจะอันตรายมากถ้าจะปลดเอกซ์เฟียร์ที่ไม่มีตราผนึก เราคิดว่าคงมีแต่ดวอร์ฟที่จะรับมือกับเรื่องนี้ได้
โคเลท – งั้นเราก็จอให้คุณเดริก์ช่วยได้
รอยด์ – ใช่แล้ว เอาไว้ติดต่อพ่อของชั้นเถอะ
รีฟิล – เอาไว้คุยกันถึงรายละเอียดทีหลัง ฉันจะสั่งให้ที่นี่ระเบิดตัวเองแล้ว พร้อมนะ?
ชีน่า - ....หล่อนนี่นิยมความรุนแรงเหมือนกันสินะ?
รีฟิล – ถ้าพวกเราจะทำลายที่นี่ มันก็ต้องรวดเร็วและรุนแรงด้วย
จีเนียส – พี่....
รีฟิล – จำเอาไว้จีเนียส พวกเราไม่เหมือนพวกมัน พวกเราแตกต่างจากพวกมัน

รีฟิลตั้งเวลาให้ระเบิด หลังจากนั้นทุกคนก็วิ่งหนีออกไป....แมกนิสซึ่งยังมีชีวิตอยู่คืบคลานไปยังที่ควบคุมช้าๆ
แมกนิส – ข้าต้องแจ้งฟอร์ซีเทส.....ขณะที่ข้ายังทำได้..
ภาพของชายคนหนึ่งปรากฏบนจอ
???? – ข้าคงจะมีปัญหาแน่ถ้าให้ท่านติดต่อกับท่านฟอร์ซีเทสได้ เขาคงจะรู้ตัวแน่ว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่
แมกนิส – โรดีล...!!! แก..หลอกข้า!! มันไม่มีคำสั่งให้กำจัดมิโกะใช่ไหม!!
โรดีล – ฮิฮี่ๆๆๆๆๆๆๆๆ ทั้งรวบรวมเงินให้ข้า ทั้งพยายามกำจัดมิโกะเพื่อข้า.....ท่านนี่มีประโยชน์มากทีเดียว แมกนิส ลาก่อน! หวังว่าท่านคงสุขสนุกสนานชื่นบานกับชีวิตหลังความตายนะ!
ภาพบนจอดับลงไป...
แมกนิส – เจ้าสารเลว!!.....ท่านอิกดราซิล......ข้าขอสรรเสริญกับยุคแห่งฮาลฟ์เอลฟ์ที่กำลังจะมาถึง!!...

เสียงระเบิดดังไปทั่วเป็นครั้งที่ 2 ต่อจากค่ายแอสการ์ด ค่ายพัลมาคอสต้าไม่เหลือซากเพราะแรงระเบิด
รอยด์ - .....นึกว่าจะตายแล้วสิ
โคเลท – ดีจังที่ทุกคนปลอดภัย
นีล – แล้ว....โชโคล่าล่ะ?
รีฟิล – ฉันคิดว่าเธอคงถูกพาไปที่ค่ายอื่นแล้ว
นีล – งั้นหรือ...
คราโทส ถ้าเธอยังปลอดภัย เธอก็ยังถูกช่วยออกมาได้
นีล – ครับ ถ้าพวกคุณรู้ที่อยู่ของเธอ กรุณาแจ้งผมด้วย แม้กระทั่งท่านดอร์ก็ยังอยากช่วยเธอ
รอยด์ – ได้ ผมสัญญาว่าจะหาเธอ
จีเนียส – แล้วก็คนที่ถูกจับมาจะมีสิ่งที่เรียกว่าเอกซ์เฟียร์ฝังอยู่บนตัวพวกเขา
รอยด์ – ถ้าปล่อยไว้ก็จะเป็นอันตรายได้ คุณต้องส่งจดหมายในนามของผม ไปหาดวอร์ฟชื่อเดิรก์ เขาอาศัยอยู่ที่อิเซเรีย ผมมั่นใจว่าเขาจะช่วยเอาอกให้ได้
นีล – เดิร์กที่อิเซเรีย เข้าใจแล้ว ถ้างั้นผมก็จะกลับไปที่เมืองล่ะ ถ้าเป็นไปได้ก็ไปแวะที่เมืองได้ครับ

เมื่อจัดการธุระเรียบร้อยแล้ว รอยด์ก็กลับมุ่งสู่การตามหาผนึกอีกครั้งหนึ่ง แต่จากคำพูดของผู้ช่วยบาทหลวง เขาบอกว่าเขาได้ทำเทวรูปหายไปตอนออกแสวงบุญเมื่อปีที่แล้วที่บ่อน้ำพุร้อนโท ด้า ที่หมายต่อไปจึงอยู่ที่บ่อน้ำร้อนโทด้าซึ่งตั้งอยู่โดดเดียวยบนเกาะทางตะวัน ออกของพัลมาคอสต้า ซึ่งการจะไปที่นั่นนั้นต้องนั่ง ”เรือ” จากท่าเรือโทด้าไป แต่ที่ท่าเรือก็มีแต่...
ทุกคน - ........
รอยด์ - ....นี่มัน......กะละมัง?
จีเนียส – ใช่ กะละมัง.....
คราโทส – กะละมังหรือ....หืม...
โคเลท – ว้าว! ท่าทางจะสนุกนะ!
รีฟิล – เอ่อ.....ฉันจะรออยู่ที่นี่นะ ไปกันโดยไม่มีฉันกแล้วกัน...
รอยด์ – มีอะไรเหรออาจารย์?
รีฟิล – ไม่มีอะไร...ฉันไม่ยอมลงไปในของแบบนั้นหรอก
โคเลท – น่าสนุกออกค่ะ! ไปกันเถอะ!
จีเนียส – ใช่ ไปกันเถอะพี่
จีเนียสเข้าไปดึงแขนรีฟิล....
รีฟิล – กรี้ดดดด!!!
ทุกคนอ้าปากค้าง....
รอยด์ - ........กรี้ด? ....อาจารย์.....กลัวน้ำหรืออะไรหรือเปล่า?
รีฟิล – ฉัน....ฉันแค่จะพูดว่า “กรี้ด ท่าทางน่าสนุกจริงๆ” น่ะ....
เธอเดินตัวแข็งไปลงกะละมัง...
รอยด์ - ....ครับๆ....
คราโทส - .....หึ.....

ทุกคนนั่งกะละมังใครกะละมังมัน ล่องไปตามทะเลเรื่อยๆจนถึงเกาะโทด้า
รีฟิล - .....ถึง...ซะที....
โคเลท – สนุกดีเนอะรอยด์!
จีเนียส – น้ำทะเลมันซึมเข้ามาด้วย นึกว่าจะจมน้ำแล้วซะอีก!
รอยด์ – ขึ้นมาสิ อาจาร์ย
รอยด์ยื่นมือไปช่วยดึงรีฟิลที่ยังอยู่ในกะละมังคนเดียว เธอไต่ขึ้นมาอย่างลำบาก
รีฟิล - ...ขอบคุณ
คราโทส - ......นี่เป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากจริงๆ
ชีน่า – ชั้นรู้สึกเหมือนพึ่งขึ้นรถไฟเหาะที่อัลตามิร่ามาเลยล่ะ...
โคเลท – อัลตามิร่า? ที่ไหนคะ?
ชีน่า – อ้ะ...ไม่มีอะไร

เดินไปรอบๆบ่อน้ำพุร้อน ทุกคนก็เห็นเทวรูปตั้งอยู่อีกฝั่งของบ่อน้ำพุร้อนโดยมีแต่หินผาแหลมคมเต็มไป หมด ทางเดียวที่จะไปเอาคือให้จีเนียสใช้เวทย์น้ำแข็งทำให้บ่อน้ำร้อนหยุดการปะทุ ชั่วคราว
รอยด์ – เอาล่ะ ไปล่ะนะ!
รอยด์กระโดดไปยืนตามหินต่างๆตามทิศทางที่จีเนียสบอก แต่ก็กระโดดผิดๆถูกๆ จนกว่าจะได้เทวรูปมาก็สะบักสะบอมหน่อย

พอเดินไปเดินมารอบๆบ่อน้ำพุร้อน โคเลทสังเกตเห็นแท่นบางอย่างที่ดูคุ้นตาจึงลองเข้าไปดู
รอยด์ – นี่มันศิลาปรัมปราอะไรนั่นใช่ไหม?
คราโทส – ศิลาพยากรณ์
รอยด์ – เหะๆ
โคเลท – เพราะอย่างนั้นฉันถึงรู้สึกคุ้นเคยนี่เอง!
รีฟิล – ที่นี่ก็คือผนึกแห่งน้ำนี่เอง
รอยด์ – บ้าจัง...ชั้นไม่เห็นต้องลงทุนไปเอาเทวรูปนี่เลยก็ได้นะเนี่ย...
โคเลทวางมือลงบนแท่นศิลา ก้อนหินบนหน้าผาฝั่งตรงข้ามแตกออกเผยให้เห็นทางเข้า และสะพานแสงก็ก่อตัวทอดยาวให้ทุกคนเดินข้ามไปได้
รอยด์ – พันธะสัญญาเหรอ! อยากรู้จริงๆว่ามันใช้ยังไง! อยากรู้จนทนไม่ได้แล้วสิ!
ชีน่า - ....นี่ พวกเราจะทำพันธะสัญญาจริงๆหรือ
จีเนียส – พูดอะไรน่ะ? นี่เป้นความคิดของคุณตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอครับ?
คราโทส – ขาสั่นแล้วหรือ?
ชีน่า – ง..เงียบน่า!
รอยด์ – โคเลท แล้วเธอพร้อมแล้วหรือ ที่จะปลดผนึกน่ะ?
โคเลท – อืม ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ
รอยด์ – แต่ว่านะ....เทวรูปนี่น่ะสร้างหลังจากผู้นำแห่งจิตวิญญาณฟื้นฟูโลกสำเร็จใช่ไหม?
โคเลท – อื้ม หลังจากนั้นเธอก็กลับสู่สรวงสวรรค์ไป....ฉันถูกสอนแบบนั้นมาน่ะนะ
รอยด์ – แล้ว......ทำไมตอนนี้มาน่าถึงได้ขาดแคลนอีกล่ะ ทั้งๆที่โลกถูกช่วยแล้ว แต่พวกเราก็กลับมาลำบากอีก…
โคเลท – คงเพราะว่าหอคอยแห่งการชำระล้างได้เลือนหายไป ดินแดนแห่งนี้เลยไม่ได้รับพรจากหอคอยอีกล่ะมั้ง?
รีฟิล – บางทีอาจจะเป็นบรรดาเทวทูตทั้งหลายก็ได้ที่เป็นผู้ให้มาน่ากับโลกนี้
คราโทส – แต่พวกเราก็ยังไม่รู้หรอก จนกว่าจะไปถึงหอคอยแห่งการชำระล้างได้
รอยด์ – ถ้างั้น...โคเลท เธอก็ต้องไปที่คอหอยด้วยหรือเปล่า ถ้าปลดผนึกหมดแล้ว...?
โคเลท – ก็น่าจะเป็นแบบนั้นล่ะนะ?
รอยด์ – ว้าว! งั้นกลับมาแล้วต้องเล่าให้ชั้นฟังนะว่าเป็นยังไงบ้าง!
โคเลท - ....อ....อื้ม........

เข้าไปถึงภายในและกำจัดอสูรพิทักษ์ผนึกลงได้สำเร็จ จิตวิญญาณแห่งน้ำก็ตื่นขึ้นอีกครั้งพร้อมๆกับการปรากฏตัวของเรมิเอล.....
เรมิเอล – เจ้าเดินทางมายาวไกลมาก และทำได้ดีที่มาถึงจุดนี้ มิโกะโคเลท
โคเลท - ...ขอบคุณค่ะ ...ท่านเรมิเอล
เรมิเอล – พวกข้าจักมอบพลังให้แก่เจ้า
โคเลท – ค่ะ....
“พลัง” พุ่งหายเข้าไปในร่างของเธอ
เรมิเอล – เจ้าได้ก้าวเข้าใกล้ความเป็นเทพอีกก้าวหนึ่ง กระนั่น เจ้าก็ยังมีท่าทีลังเลอยู่
โคเลท – อ้ะ ไม่ค่ะ ฉันดีใจมาก
เรมิเอล – หืม? ...มิโกะ การเดินทางของเจ้าใกล้ถึงจุดหมายแล้ว ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องยินดี หนทางสู่หอคอยแห่งการชำระล้างได้เปิดออกแล้ว! จงมุ่งหน้าสู่หอคอย และบรรณาการด้วยคำอธิษฐานแห่งการฟื้นฟูของเจ้า! จากนั้นเจ้าจะสามารถก้าวขึ้นสู่บันไดแห่งสรวงสวรรค์
รอยด์ – ....ไปหอคอยแห่งการชำระล้างเหรอ?!
จีเนียส – การฟื้นฟูโลกกำลังจะเริ่มแล้ว
ชีน่า – การฟื้นฟู.....จะเกิดขึ้นจริงๆเหรอ?...
โคเลท – ฉันจะทำตามประสงค์ของท่านค่ะ ท่านเรมิเอล
เรมิเอล – ข้าจะรอที่ผนึกแห่งสุดท้าย โคเลท ลูกสาวของข้า ณ ที่นั้น เจ้า จะกลายเป็นเทพเช่นข้า
เรมิเอลกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะจากไป

คราโทส – ดูเหมือนว่าจุดสิ้นสุดจะปรากฏให้เห็นแล้ว มุ่งหน้าไปที่หอคอยกันเถอะ
รีฟิล – โคเลท....เธอแน่ใจหรือ?
โคเลท – ค่ะ ฉันไม่เป็นไร
คราโทส – แล้วพวกเราจะทำสัญญากับอุนดิเน่ได้หรือยัง?
รอยด์ – นั่นสิ เริ่มกันเถอะ ชั้นเบื่อที่จะเดินไปๆมาๆแล้ว แล้วชั้นก็อยากรู้ด้วยว่าพันธะสัญญามันเป็นยังไง
จีเนียส + โคเลท – พันธะสัญญา! พันธะสัญญา!
รีฟิล – คงต้องยอมรับว่าฉันก็สนใจเรื่องนี้เหมือนกัน
คราโทส – พันธะสัญญาอัญเชิญภูติอสูรหรือ...หืมม....
ชีน่า – พูดน่ะมันง่ายนี่....ชั้นอาจจะล้มเหลวนะ รู้มั้ย...
รอยด์ – ไม่เป็นไรน่า! ชั้นไม่รู้นะว่ามันเป็นยังไง แต่ก็..
โคเลท – รอยด์พูดถูกแล้ว ถ้าทุกคนทำได้ คุณก็ทำได้สิ ชีน่า!
ชีน่า – ....เธอไม่รู้อะไรกับเรื่องนี้หรอก เอาเถอะๆ ชั้นจะทำก็ได้ แต่อย่าโทษฉันล่ะถ้าเกิดผิดพลาดขึ้นมาแล้วต้องเจ็บตัวน่ะ!
เธอเดินไปที่แท่นพิธีกรรมซึ่งจิตวิญญาณแห่งน้ำลอยอยู่ พื้นสั่นสะเทือนพร้อมๆกับแสงที่ส่องสว่าง อุนดิเน่ปรากฏตัวออกมาให้เห็นเป็นครั้งแรก
อุนดิเน่ – เจ้า ผู้เหมาะสมแก่การรังสรรค์พันธะสัญญา เราคือผู้อยู่ใต้อาณัติของมิโทส แล้วนามของท่านคือ?
รอยด์ – มิโทส? วีรบุรุษแห่งสงครามคารานเหรอ?
จีเนียส – ไม่ใช่แค่ว่ามิโทสเชี่ยวชาญทางดาบ เขายังชำนาญด้านการอัญเชิญอสูรด้วยเหรอ?
รีฟิล – มิโทสน่ะเป็นชื่อทั่วๆไปที่เด็กผู้ชายจะใช้กันนะ ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นวีรบุรุษมิโทสหรอก
ชีน่า – นามของเราคือชีน่า! เราต้องการสร้างพันธะสัญญากับท่าน อุนดิเน่!
อุนดิเน่ – ด้วยสภาพเช่นนี้ เราไม่สามารถทำได้
ชีน่า – ท ...ทำไม!?
อุนดิเน่ – ขณะนี้เราได้อยู่ใต้พันธะสัญญาหนึ่งแล้ว เราไม่สามารถรังสรรค์พันธะสัญญาได้ 2 ครั้งในเวลาเดียวกัน
ชีน่า – หมายถึงพันธะสัญญากับมิโทสนั่นน่ะหรือ?....ชั้นจะทำยังไงล่ะเนี่ย! ไม่เคยมีงานวิจัยอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่สถาบันวิจัยเลย!
โคเลท – พวก...พวกเราจะทำยังไงกันดีล่ะ รอยด์?....
รอยด์ – เอ่อ....เธอขอให้อุนดิเน่ยกเลิกพันธะสัญญาเก่าไม่ได้เหรอ?
ชีน่า – ยังไงล่ะ! พวกเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามิโทสนั่นอยู่ที่ไหน!
คราโทส – การรังสรรค์ค์พันธะสัญญากับภูติอสูรต้องใช้สัตย์สาบาน ตราบใดที่ผู้ครองพันธะสัญญายังยึดมั่นในสัตย์สาบานนั้นไว้ พันธะสัญญาก็จะคงอยู่ต่อไป
อุนดิเน่ - ถูกต้องแล้ว
ชีน่า – ชั้นรู้เรื่องนั้นน่ะ ภูติอสูรต้องยอมรับสัตย์สาบานของผู้ขอสร้างพันธะสัญญาก่อน
คราโทส – ถูกต้อง เพราะฉะนั้น ที่เธอต้องทำคือทำตามที่รอยด์พูด คือขอให้ยกเลิกพันธะสัญญาครั้งก่อน หลังจากนั้นจึงสร้างสัญญาใหม่ขึ้น มันเป็นไปได้ที่ตอนนี้เจ้าของพันธะสัญญาก่อนอาจจะผิดสัตย์สาบานไปแล้วก็ได้ หรือไม่ก็เขา...อาจจะตายไปแล้ว
จีเนียส – ง่ายขนาดนั้นเลยหรือครับ?
คราโทส – เธออาจจะบอกว่าง่ายก็ได้ แต่ถ้าเจ้าของเดิมยังคงมีชีวิตอยู่และยังไม่ได้ผิดสัตย์สาบานของเขา พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้
ชีน่า – ตกลง ชั้นจะลองดูแล้วกัน......อุนดิเน่! เราคือชีน่า เราร้องขอให้ท่าน สลายพันธะสัญญาที่มีต่อมิโทส และรังสรรค์ครั้งใหม่....กับเรา
อุนดิเน่ – ก่อนที่เราจะอนุญาตให้รังสรรค์พันธะสัญญาด้วยหนทางนี้ เราต้องขอทดสอบความคู่ควรของผู้ขอสร้างพันธะสัญญาเสียก่อน หยิบอาวุธของท่านขึ้นมา
รอยด์ – หา?! พวกเราต้องสู้เหรอ!?
อุนดิเน่ – เริ่มกันเถอะ!

หลังการประมือกัน อุนดิเน่สลายอาวุธในมือตนกลายเป็นน้ำเหมือนเดิม
อุนดิเน่ – เยี่ยมมาก จงกล่าวสัตย์สาบานของท่าน สัตย์สาบานใดที่ท่านจะมีให้แก่เราในการรังสรรค์พันธะสัญญาครั้งนี้
ชีน่า – ขณะนี้ในเวลานี้ มีผู้คนที่กำลังทนทุกข์ทรมานอยู่ เราอยากจะช่วยเขาเหล่านั้น
อุนดิเน่ - เราขอยอมรับสัตย์สาบานของท่าน และขอมอบพลังของเราให้แก่ท่าน ชีน่า
ร่างของอุนดิเน่เข้ามารวมตัวอัดแน่นเป็นก้อนพลังงานขนาดเล็ก และแปรสภาพกลายเป็นแหวนอควอมารีนลอยเข้าสู่มือของชีน่า
โคเลท – ทำสำเร็จแล้ว คุณชีน่า!
ชีน่า - ...ฮะๆ ไม่ขนาดนั้นหรอก
รอยด์ – ไม่หรอก เธอนี่ยอดเลย! อยากเห็นตอนอัญเชิญอุนดิเน่จนทนไม่ไหวแล้วสิ!!
รีฟิล – คุณมีความรู้มากจนน่าตกใจจริงๆ คราโทส
คราโทส – เราเคยมีเพื่อนที่มีความรู้เรื่องการอัญเชิญอสูรอยู่บ้างน่ะ
รีฟิล – งั้นหรือ....

หลังการปลดผนึกและการทำสัญญากับอุนดิเน่สำเร็จ ทุกคนจึงออกมาจากถ้ำ .....โคเลทุดตัวลงไปเพราะผลของ PAT เช่นที่เคยเป็นมา.....
รอยด์ – อาจาร์ย ! ผลข้างเคียงของการกลายเป็นเทพอีกแล้ว!
รีฟิล – ฉันเห็นแล้ว ถ้างั้นเราคงต้องพักกันที่นี่ก่อน
โคเลท - ...................?......
รอยด์ – เป็นอะไรหรือเปล่า โคเลท?
โคเลท - ...............................
คราโทส - ....เราคิดว่าเธอคงสูญเสียเสียงไปแล้ว
จีเนียส – อะไรนะ!!
โคเลทพยายามออกเสียง แต่ก็มีเสียงลมออกมาจากลำคอเท่านั้น....

คืนนั้นขณะที่ทุกคนกำลังพักผ่อน...
ชีน่า – ทุกคน ชั้นมีเรื่องจะพูด
รอยด์ – หา?
ชีน่า – ชั้นอยากจะอธิบายให้ทุกคนรู้ว่าทำไมชั้นถึงจะสังหารมิโกะ
รีฟิล – เอาเลย เล่าสิ เกี่ยวกับบ้านเกิดของเธอ ดินแดนที่ไม่มีตัวตนในโลกนี้
ชีน่า – เธอรู้ด้วยเหรอ!?
รีฟิล – ไม่หรอก แต่เธอเป็นคนพูดเองว่ามีแค่ซิลวาแลนด์ที่จะถูกช่วยเหลือ ซึ่งก็หมายความว่าเธอไม่ได้มาจากซิลวาแลนด์
ชีน่า – หึ...รู้ไหม มันน่าเสียดายจริงๆที่ความฉลาดของเธอต้องมาเสียเปล่าอยู่ที่นี่น่ะ ถูกแล้ว บ้านเกิดของชั้นไม่ได้อยู่ที่นี่ ไม่ได้อยู่บนซิลวาแลนด์
จีเนียส – หมายความว่าไงครับ?
ชีน่า – โลกของชั้นเรียกว่า “เทเซอาร่า”
จีเนียส – เทเซอาร่า? หมายถึงดวงจันทร์นั่นน่ะเหรอ?
ชีน่า – ฮะๆ ไม่ใช่หรอก โลกของชั้นไม่ได้อยู่ที่ดวงจันทร์.....ชั้นเองก็ไม่รู้แน่ชัดนักหรอก แต่มันยังมีอีกโลกหนึ่งที่โคจรขนานไปกับซิลวาแลนด์นี่ เหมือนกับแสงสว่างและความมืด นั่นล่ะคือเทเซอาร่า.....โลกของชั้น
รีฟิล – ขนานกันงั้นหรือ?
ชีน่า - ทั้ง2โลกตั้งอยู่เคียงข้างกันเลยทีเดียว เพียงแค่ต่างฝ่ายต่างมองกันไม่เห็นเท่านั้นล่ะ ปราชญ์ของเรากล่าวว่ามันอยู่บนมิติที่ถูกเลื่อนออกจากกัน ยังไงก็ตาม ทั้ง 2 โลกไม่สามารถสัมผัสหรือเห้นกันและกันได้ แต่พวกมันก็อยู่เคียงข้างกันจริงๆ และต่างก็ส่งผลกระทบต่อกันและกัน
รอยด์ – หมายความว่ายังไงที่ว่า “ส่งผลกระทบต่อกันและกัน” น่ะ
ชีน่า – ทั้ง 2 โลกต่างพยายามแย่งชิงมาน่ากัน เมื่อโลกหนึ่งเริ่มอ่อนแอ มาน่าจากโลกนั้นก็จะไหลไปสู่อีกโลกหนึ่ง และเพราะเหตุนั้น โลกหนึ่งจึงรุ่งเรือง และอีกโลกจึงเสื่อมโทรม เหมือนกับนาฬิกาทราย
จีเนียส – เดี๋ยวก่อน ถ้างั้นตอนนี้ซิลวาแลนด์ก็...
ชีน่า – ใช่ มาน่าของซิลวาแลนด์กำลังไหลเวียนไปสู่เทเซอาร่า เพราะงั้นซิลวาแลนด์ถึงเป็นแบบนี้ ถ้าไม่มีมาน่า ต้นไม้ก็ไม่อาจงอกงาม และเวทย์มนต์ก็ไม่อาจใช้ได้ ถ้าไม่มีมาน่า ภูติอสูรที่คุ้มครองมาน่าพร้อมๆกับเทพธิดามาร์เทลก็ไม่สามารถมีชีวิตรอดบนซิ ลวาแลนด์ได้เหมือนกัน และผลจากสิ่งนั้น โลกก็จะไถลเข้าไปใกล้หนทางแหงหายนะขึ้นอีก
รีฟิล – ถ้าเช่นนั้น การเดินทางฟื้นฟูโลกของมิโกะ ที่จริงแล้วก็คือการทำให้การไหลเวียนของมาน่าย้อนกลับสินะ
ชีน่า – ถูกต้อง เมื่อมิโกะทำลายผนึก การไหลเวียนของมาน่าก็จะเริ่มย้อนกลับเพราะการตื่นของภูติอสูร ชั้นถูกส่งมาก็เพื่อหยุดการฟื้นฟูนั่น ชั้นข้ามผ่านห้วงมิติที่ไม่น่าจะผ่านได้ เพื่อที่จะปกป้องเทเซอาร่า
รอยด์ – ในทางกลับกัน คือการทำให้แน่ใจถึงการเสื่อมโทรมและการถูกทำลายของซิลวาแลนด์สินะ?
ชีน่า – นายจะว่าแบบนั้นก็ได้ แต่การเดินทางเพื่อฟื้นฟูโลกของนายก็เป็นการทำลายเทเซอาร่าเหมือนกัน....เรา 2 คนก็ทำสิ่งเดียวกันน่ะล่ะ
รีฟิล – ฉันยากที่จะเชื่อกับเรื่องนี้จริงๆ
ชีน่า – ชั้นนี่ล่ะคือหลักฐาน ชั้นสามารถใช้ศาสตร์ของการอัญเชิญอสูรที่สูญหายไปจากโลกนี้นานแล้วได้
โคเลท - ....
ชีน่า – ขอเถอะ...อย่ามองชั้นแบบนั้นเลย โคเลท ชั้นรู้ว่ามันไม่ใช่ความตั้งใจของเธอ ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไงดี ชั้นมาที่นี่เพื่อปกป้องเทเซอาร่า แต่โลกนี้ก็กำลังย่อยยับ ผู้คนก็กำลังทรมาน แต่ถ้าชั้นยอมให้การฟื้นฟูโลกเกิดขึ้น ถ้างั้นเทเซอาร่าก็จะกลายเป็นแบบนี้น่ะสิ
จีเนียส – แต่ตอนนี้คุณก็ช่วยพวกเราใช่ไหมล่ะ?
ชีน่า – ใช่ แต่ไม่ได้หมายความว่าชั้นจะทิ้งเทเซอาร่า! ฉัน...ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว ไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ? หนทางที่ทำให้ทั้งซิลวาแลนด์ เทเซอาร่า กับโคเลทมีความสุขได้น่ะ ?!
รอยด์ – ชั้นก็อยากรู้เหมือนกันล่ะน่า!
รีฟิล – เธอเคยคิดไหมว่ามันไม่มีอะไรที่ง่ายไปหมดทุกอย่างอยู่บนโลกนี้หรอก
คราโทส – ที่ดีที่สุดที่พวกเราทำตอนนี้ได้ ก็คือการช่วยซิลวาแลนด์จากวิกฤตินี้ก่อน
รอยด์ – แล้วถ้าพวกเราไม่ฟื้นฟูโลก แต่แค่จัดการพวกดีไซแอนท์ล่ะ ?
คราโทส – ถึงพวกเราจะสามารถทำลายค่ายได้สำเร็จ แต่ก็เป้นไปไม่ได้หรอกที่เราจะจัดการพวกนั้นได้ทั้งหมด แล้วยังไงก็ตาม มาน่าก็ยังคงจะหมดไปอยู่
รอยด์ – มาน่ามันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ?
จีเนียส – ฉันคิดว่าคงมีแค่คนใช้เวทย์กับนักปราชญ์ทั้งหลายที่เป็นห่วงเรื่องนี้น่ะ แต่มาน่าน่ะสำคัญต่อชีวิตมากกว่าน้ำซะอีก ถ้าไม่มีมัน ดินแดนนี้ก็จะตาย มาน่าเป็นวัตถุดิบพื้นฐานในการสร้างทุกสิ่ง....อย่างน้อยนั่นก็เท่าที่ฉัน เรียนน่ะนะ
รีฟิล – โชคร้ายที่ต้นไม้ยักษ์ที่อุดมไปด้วยมาน่ามหาศาลในนิทานไม่มีอยู่จริงบนโลก พวกเราแค่มีชีวิตอยู่ได้เพราะการสลับมาน่าที่มีอยู่จำกัดไปมาเท่านั้น เธอคิดว่าทำไมเวทยาการในอดีตถึงสูญหายไปล่ะ?
ชีน่า – เป็นเพราะมาน่าหายสาบสูญไปจากโลก
รีฟิล – ถูกต้อง เวทยาการน่ะใช้มาน่าในปริมาณที่มหาศาล ถ้าทุกสิ่งยังดำเนินไปแบบนี้ ซิลวาแลนด์ก็จะสูญเสียมาน่าไปเหมือนที่เคยสูญเสียเวทยาการ และถูกทำลายในที่สุด
โคเลทเดินมาจับมือรอยด์แล้วเขียนอะไรยุกยิกๆบนมือเขา
รอยด์ – โคเลท?.........เ...ร....มิ....เอ..ล...อ้อ เธอพยายามจะบอกอะไรสินะ!
รอยด์ – ฉัน...จะ...ลอง..ถาม...ท่าน...เรมิเอล...ดู....ว่า...มี..หนทาง...ที่จะ...ช่วยเหลือ.....ทั้ง....สอง....โลก...ไหม
ชีน่า – ถ้านั่นยังช่วยไม่ได้ล่ะก็ ...ชั้นคงต้องฆ่าเธอจริงๆล่ะนะ
จีเนียส –คุณชีน่า!
รอยด์ – ถ้า....เวลา...นั้น...มาถึง...ฉัน....ก็...จะ...สู้...กลับ...ค่ะ....เพราะ...ฉัน...ก็...รัก...ซิลวาแลนด์....เหมือนกัน...
ชีน่า – เข้าใจแล้ว....เธอจะเป็นเทวฑูตไม่ว่าจะยังไงก็ตามสินะ?

-----------------------------------------------
ตอนต่อไป!
สู่จุดมุ่งหมายสุดท้าย! หอคอยแห่งการชำระล้าง! ถึงจะรู้ความจริงที่ไร้หนทางออกที่ดีที่สุด ทุกคนก็ได้แต่เดินตามทางของตน ....แต่จะเป็นอย่างไร เมื่อทุกสิ่งไม่ใช่แบบที่คิดเสมอไป ?!

Lv : 32
Play time : 27.50 Hr.
Do you want to continue?
----------------------------------------------

--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:18 pm----------

--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:19 pm----------

 

ขอยกย่องคนแปล นายคือสุดยอด