Twintales.com

my tales, your tales

วิเคราะห์ลุคได้ตรงใจเราสุดๆเลยค่ะ >_< b

หลายๆคนหมั่นไส้ลุคตอนผมยาวมากๆเลย ตอนเล่นเกมแล้วแปลให้พี่ชายฟังไปด้วย พี่ถึงกะนั่งด่าลุคฉอดๆ แต่เราว่า ที่ลุคนิสัยอย่างนี้เนี่ย สมเหตุสมผลแล้ว ^^' หลายๆเรื่อง(ในความคิดเรา)ลุคอาจจะผิดจริง แต่ก็ไม่ใช่ความผิดของลุคทั้งหมด(อย่างเช่นตอนที่อาคุเซลิสบึ้ม)แถมลุคยังมี เหตุผลที่จะเชื่อใจวานขนาดนั้น (ซึ่งเป็นเรา เราก็เชื่ออออในเมื่อในโลกของลุค มีแต่วานคนเดียวที่อยู่เพื่อลุค นี่นา) พอตัดผมไปปุ๊บ! น่ารักน่าเอ็นดูมากกก! มากจนพอเรากลับไปเริ่มเกมรอบใหม่รู้สึกว่าตาลุคตอนผมยาวนี่ช่าง..เหลือเกิน ^^''(นี่ขนาดชั้นเป็นแม่ยกเธอลุคเอ้ย..) ที่ลุคเปลี่ยนไปจากเซลฟ์จัดๆกลายเป็นไม่เซลฟ์เลยเนี่ยคงประมาณว่า "เข็ด" ล่ะค่ะ (เลยกลายเป็นไม่กล้าไปเลย..)

เมนท์แรกซะยาวเชียว ^^'' (สารภาพว่าจำชื่อท่าไม่เคยจะได้เล้ยย)

Note : เอาไว้จะล้างผีให้ทีหลังครับ > >

------ แอบลบแล้วแก้ไขโดย Next Farecery @ 7 Jun, 2006, 1:34 am----------

------ แอบลบแล้วแก้ไขโดย Next Farecery @ 7 Jun, 2006, 1:36 am----------

เดี๋ยวstuffก็มาลากสีให้เองล่ะค่ะ แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครออนนี่สิ
ว่าแต่แม่(ยก)ลุคนี่เยอะจริงๆ......^^" แข่งกะไทสะได้แล้วมั้ง

อืม หลังๆ นี่ลูคจะเกิดอาการอมทุกข์เป็นบางช่วง บ้างว่าเพราะเป็นเรปริก้ามั่งล่ะ เป็นตัวปลอมมั่งล่ะ ทำให้เรารู้สึกอยากจับมาอบรมเหมือนกันค่ะ แต่ถึงจะเห็นว่าลูคดูน้อยเนื้อต่ำใจไร้ความมั่นสักแค่ไหน ลูคก็กำลังพยายามมีชีวิตในแบบของตัวเองและพยายามค้นหาตัวเอง ตอนช่วงสุดท้ายที่ลูคบอกว่าความต้องการจริงๆ ของตัวเองก็คืออยากได้รับการยอมรับจากแวนในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วเพราะไม่ว่ายังไงเขาก็คือเขา ทำเอาเราแทบร้องไห้ แล้วนึกถึงคำพูดของอิออนที่ว่าคำตอบที่ลูคต้องการอยู่ที่แวน (สมกับคนที่มองลูคอย่างจริงจังตั้งแต่แรกคนเดียวจริงๆ) และถ้ามีใครอ่านญี่ปุ่นออกลองไปอ่านไดอารี่ช่วงหลังจะเห็นว่าลูคน่าร๊าก ๆๆๆๆๆๆๆๆ คิดถึงคนอื่น ถึงมีเรื่องที่ไม่รู้อีกเยอะแต่ก็พยายามคิดด้วยตัวเอง ช่วงที่เขียนถึงเทียร์ ประมาณว่าชอบเทียร์แต่บอกไม่ได้เพราะตัวเองจะหายไปอยู่แล้ว......... โฮกๆๆๆๆ อีหนู
พอคิดไปคิดมา อาบิสนี่เหมือนบันทึกการเติบโตของมนุษย์ที่ชื่อลูคมากกว่าจะเรื่องราวการปก ป้องโลกเลยแฮะ เป็น RPG เพื่อรู้ความหมายของการเกิดมา จริงๆ
ตอนแรกๆ ก็มีให้เห็นนิสัยเกี่ยวกับความพยายามและความใจดีเยอะเหมือนกันนา แต่ปัญหามันอยู่ที่ตรงการเลี้ยงดูนี่แหละ เรื่องที่ไม่ได้เข้าไปช่วยเหลืออย่างตอนที่เทียร์ไปดันลังในทาร์ทารอสก็ เหมือนกัน ไม่เคยมีใครสอนอีหนูให้ไปทำเรื่องแบบนั้นนี่หว่า มีแต่คนทำให้ตลอด แต่พอโดนเจดประชดมากๆ เข้าก็ช่วยเห็นมะ ว่ามันต้องมีคนคอยสั่งสอน (นั่นเค้าเรียกว่าสั่งสอนเรอะ) เรื่องที่ต้องต่อสู้กับคน ลูคก็พยายามในแบบของลูค ขอเรียนท่าจากไก เพื่อไม่ให้เป็นตัวถ่วงคนอื่น ไม่รู้ว่านี่เกิดจากความหยิ่งทะนงหรืออะไรก็ตาม แต่แค่นั้นก็ทำให้รู้ถึงพื้นฐานนิสัยจริงๆ แล้วว่าเป็นคนยังไง

ส่วนเรื่องที่แอคเซริวส์ คิดว่าคงเป็นเพราะสับสนและช๊อคเรื่องแวน ช๊อคที่ตัวเองทำให้แอคเซริวส์ล่มสลาย คนมากมายตายไปต่อหน้า แล้วก็มาโดนพวกในกลุ่มรุมประนามอีก........อาการมันก็เหมือนกับเด็กนี่แหละ ปกติมีใครทำผิดแล้วยอมรับทันทีมั่งล่ะ พอมานั่งคิดถึงการกระทำของคนอื่นๆ ในกลุ่มแล้วมันก็ฉุนขึ้นมาตะหงิดๆ เพราะ

เจด [color=white]เฮ้ยถามจริงเหอะ ที่พูดว่ามีอะไรน่าจะบอกกันก่อน นายเคยอธิบายอะไรให้ลูคฟังมั้ยแถมยังทำท่าปิดบังอีก ถึงจะบอกว่าไม่อยากพูดเรื่องที่ไม่แน่นอนก็เหอะ เคยทำอะไรให้ลูคเชื่อใจบ้างมั้ย ที่จะให้เค้าไปพูดอะไรให้ฟังเนี่ย ที่จริงก็คิดว่าลุงเนี่ยโมโหตัวเอง แล้วยังมีปมเรื่องเรปริก้าอีก เลยหงุดหงิดแต่อย่าเอาไปพาลใส่ชาวบ้านเด้ (ขอโทษค่ะ ไทสะใส่อารมณ์ไปหน่อย อย่าเพิ่งเล่นหนูน้า)[/color]

นาตาเลีย นี่คือหงุดหงิดอันดับสองเพราะเจ้าหล่อนเอาแต่เรียกร้องหาลูคใน อดีต ไม่เคยคิดจะดูตัวลูคในตอนนี้เลย และด้วยเหตุนี้ถ้าจะพูดหรือทำท่าทางออกมาอย่างนั้นก็ไม่แปลกเพราะลูคทำตัว ไม่ค่อยดีมากตั้งแต่ตอนโดนแวนปั่นหัวเรื่องวีรบุรุษ แต่มันโมโหวุ้ยยัยเจ้าหญิง

ไก เป็นคนที่เราโมโหน้อยที่สุด นายเป็นคนเลี้ยงลูคมาไม่ใช่เรอะ น่าจะรู้จักลูคดียิ่งกว่าใครสิ แล้วยังมีการมาพูดว่าอย่าทำให้ชั้นผิดหวังไปมากกว่านี้เลย ถึงลูคตอนนั้นจะน่าโมโหก็เถอะ แต่สุดท้ายนายก็ไม่ทิ้งลูค สุดยอดจริงๆ ไก

อานิส โมโหเว้ย เธอนั่นแหละที่คิดดูแล้วไม่มีสิทธิ์พูดอย่างนั้นที่สุด คนต่ำช้าเรอะ พูดอะไรยะ แถมยังลากอิออนที่พยายามจะพูดกับลูคไปอีก ถึงลูคตอนนั้นอาจจะไม่ยอมฟังอะไรก็เถอะ แต่แม่คุณกลับลากไปซะนี่

เทียร์ อีกหนึ่งที่โมโหน้อยที่สุด เพราะอะไรก็ไม่รู้ คงเป็นเพราะว่าเธอไม่ทิ้งลูคจนหยดสุดท้ายล่ะมั้ง อืม ไม่ทิ้งเลยแหละ ถึงดูจะเหมือนทิ้งก็เถอะ นางเอก.....ที่จริงน่าจะเรียกคุณพี่สาวมากกว่าแฮะ(ได้ยินว่าเธออายุน้อยกว่า ลูค)

สรุปแล้วทุกอย่างมันเกิดจากความไม่รู้ของลูคนั่นแหละ ทีนี้พอโดนแอชบังคับจับให้รู้ซะ ดีที่อีหนูเป็นเด็กฉลาดชาติเจริญเลยสำนึกตัวได้ และเริ่มต้นชีวิตใหม่

ความจริงมีเรื่องหมั่นไส้แอชตอนเจอกันที่แกรนด์คอกม่าด้วย แต่เอาไว้ทีหลังดีกว่า ยาวแล้ว 55555(ปาดสปอย์ อภิมหายาว)

แหะๆ ต่อไปคือการค้นพบใหม่ หลังจากลุยเอลด์แลนด์แล้ว พบว่าท่าฮิเอ็นชุนเรนซัน นั้นใช้กะตัวที่บินกลางอากาศเหนือหัวเราดีเหลือเกิน กลายเป็นว่าช่วงนี้ใช้แต่ท่านี้บ่อยมากซะแล้ว ตอนโดนนกรุมถ้าใช้ท่านี้จะมีการเสยยกกลุ่มด้วย แต่ยังไงตัวที่โดนจังๆ ก็จะมีตัวที่เราเล็งไว้ตัวเดียว เพราะฉะนั้นเรื่องตำแหน่งเล็งก็มีความสำคัญน่อ

หึหึ บันทึกความสะใจเมื่อสู้กะแอชในเอลด์แลนด์
เมื่อครั้งยังอ่อนหัด (สมัยยูเรียซิตี้) เราสู้ไม่ได้ (สู้ 15 ยกแพ้รวดจนยอมแพ้ ชิ ฝากไว้ก่อนเถอะ) แต่ตอนนี้ (เอลด์แลนด์) เราใช้ลูคคล่องแล้วเพราะฉะนั้น 5555 จุดอ่อนของแอชมันก็เหมือนลูคเด๊ะเลย รู้หมดว่าต้องทำยังไง ท่าที่ใช้ตะละอันก็ช่องโหว่เพียบทั้งนั้น ล่อให้ใช้สกิลแล้วไม่มีการรอให้จบหรือชะงัก เสียบหลังเข้าไปเลยต่อคอมโบ 3 ท่ารวด (ฮือ ภาพตอนแอชโดนออราเคิลฆ่ามันแวบเข้ามาในหัวแง้) เยสสะใจ !! คราวก่อนดูถูกเราดีนัก (แค้นตั้งกะยูเรียซึตี้ + ความหมั่นไส้ที่แกรด์คอกม่า)
ปล. ส่วนนี้เป็นเพียงบันทึกระบายความสะใจเท่านั้น มิใช่แนะนำวิธีเล่นแต่อย่างใด

------ แอบลบแล้วแก้ไขโดย rin @ 8 Jun, 2006, 12:38 pm----------

------ แอบลบแล้วแก้ไขโดย rin @ 8 Jun, 2006, 12:42 pm----------

หุๆๆๆ คุณรินบรรยายซะหมดเปลือกจริงค่ะ ชอบๆ ส่วนใหญ่คิดเหมือนกันเลยค่ะ(แต่เราพิมออกมาไม่เปง >_>) ชอบเกมที่ตัวละครค่อยๆเจริญเติบโตไปเรื่อยแบบนี้อ่าค่ะ รู้สึกเหมือนเราคอยดูมันเติบโตตลอด เรื่องแอซนี่....... นิสัยเหมือนกันจริงๆ...... ใจดี น่ารัก น่าถีบบ้างเป็นบางครั้ง เอาแต่ใจ ปากแข็ง (ดีนะไม่เจ้าชู้เข้าไปอีก)
แต่ยังไงก็รักแอซค่ะ.....:love:
แต่ภาคนี้เป็นภาคแรกที่ผมเล่นแล้วใส่ใจเนื้อเรื่องมากกว่าภาคอื่น ๆ นะ <<< ใช่เลยค่ะ เกมอื่นๆเน้นกราฟิกอลังฯ แต่เล่นๆไปน่าเบื่อมากเลย พระเอกเป็นเทพมาตั้งกะต้นเงี้ย อะไรๆเพอร์เฟคทุกอย่าง ไม่ชอบค่ะ "เธอดีเกินไป... ผู้หญิงเค้าชอบคนเลว" (ซะงั้น) แต่บางฉากก็รู้สึกว่าแข็งไป อย่างตอนฉากลุคไปคุยกับเนฟลี่มาแล้วเจอเจด มันน่าจะเป็นฉากกลางหิมะอะไรประมาณเนี้ย ฉากในโรงแรมดูแล้วเฉยๆมาก
พอแปลเกมนี้แล้วรู้สึกว่าไม่เสียใจเลย คุ้มกับที่อดนอนเป็นสัปดาห์เพื่อแปลมันจริงๆ *-* ตอนแรกก็ชอบลุคอ่ะนะ แต่พอเจอแอซแล้วเปลี่ยนใจทันที(ใจง่ายเจงๆ) ไม่รู้ทำไม แอซสะท้อนอะไรหลายๆอย่างมากเลย ทั้งเรื่องโดนลักพาตัวไป ต้องอยู่ห่างพ่อห่างแม่ถึง 7 ปี(ทั้งๆยังเด็ก) แต่ที่อยู่ได้ก็เพราะแวนนั่นเอง

"ที่ๆ แอซและลุคจะอยู่ได้คือข้างๆตัววาน"

แต่สุดท้ายความทะเยอทะยานของวาน ทำให้แอซยอมรับไม่ได้ จึงตัดสินใจเดินจากมาเอง ซึ่งต่างกับลุคที่ตอนแรกยังยึดติดกับวานอยู่มากๆ แอซเลยโดดเดี่ยวพอสมควร พอกลับมาโลกความจริงก็เคว้งคว้างไม่รู้จะไปอยู่ไหนดี ไปอยู่กับกลุ่มลุคตอนแรกๆไกก็ไม่ยอมรับอีก สุดท้ายเลยเลือกสันโดษดีกว่า สิ่งที่แอซเหลืออยู่คือเรพลิก้าของตัวเองเท่านั้น เลยโทษทุกอย่างว่าเป็นเพราะลุคที่แย่ง"ตัวตน"ของเค้าไป ตอนหลังลุคยืนได้ด้วยตัวเองแล้วเลยเคว้งอีก ไม่มีอะไรเหลือเป็นของแอซอีกเลย ส่วนในตอนจบก็.....ฮือๆๆๆ กระซิกๆๆๆ ........ตายยังโดดเดี่ยวเลยค่ะ น่าสงสาร~ ฮือๆๆๆๆ แปลไปน้ำตาซึมไปเลยอ่ะ (ขนาดยังไม่เห็นภาพ) สปอยไร้สาระจิงๆ >_>
ส่วนเวบที่มีสคิท ที่นี่เลยค่ะ แต่เป็นญี่ปุ่นนะ *-* อ่านไม่ออกเลยแต่อยากแปลง่ะ ฮือๆ

------ แอบลบแล้วแก้ไขโดย Icys @ 8 Jun, 2006, 8:57 pm----------

โอ้ว แอชแฟนไซด์รึนี่?!?! ขอบคุณมากครับ ขอไปดูก่อนหล่ะน่อ

สำหรับผมนะ แอชก็แอชเถอะ ลุคด้วย เจอมิวไปหน่อยเหอะ เรตติ้งตกหมดแน่(สำหรับผมนะ) ชอบมากเลยเจ้าตัวนี้ ยิ่งตอนที่นั่งเรือไปเคเซโดเนียครั้งแล้วแล้วเจอโจมตีหน่ะ ฮามาก ๆ

มิว : มิวว่ายน้ำไม่เป็นนะคับ
ลุค : เปรี้ยง!!(เสียงอะไรคงจำได้น่อ)