บทที่ 6 – หอคอยแห่งการชำระล้าง, ผนึกสุดท้าย...และ...การหักหลัง
~ ทะเลสาบยูวมาจิ ~
เมื่อได้ทำสัญญากับอุนดิเน่แล้ว รอยด์จึงเดินทางมาที่นี่เพื่อจะพบกับยูนิคอร์นในการที่จะขอเขาของมันเพื่อรักษาปิเอโดร
รอยด์ – เอาเลยชีน่า! ขอให้อุนดิเน่พาพวกเราไปที่นั่น
คราโทส – เดี๋ยวก่อน นั่นมันไม่ได้ผลหรอกนะ
จีเนียส – ทำไมล่ะครับ?
รีฟิล – ยูนิคอร์น...จะยอมปรากฏตัวต่อหน้าหญิงบริสุทธิ์เท่านั้น
คราโทส – เพราะเช่นนั้น เรา จีเนียส กับรอยด์จึงถูกตัดไป
รอยด์ – หืมม แค่ผู้หญิงเท่านั้นเหรอ
จีเนียส – งั้นก็แค่พี่รีฟิลกับ...
รีฟิล – ฉันขอผ่านนะ ฉันก็ไม่รู้ว่าเราจะทำยังไง แต่เราจะให้โคเลทไปในสภาพแบบนี้คนเดียวไม่ได้
ชีน่า – ฮ...เฮ้! เธอจะบอกว่าฉันไม่เหมาะสมเหรอ!
รอยด์+จีเนียส – เหมาะสม?
ชีน่า – ม...ไม่เห็นต้องพูดพร้อมกันแบบนั้นเลยนี่หน่า!
คราโทส – ถ้างั้นเราคงต้องให้ชีน่าไปกับโคเลท
รอยด์ – ทำไมอาจารย์ไปไม่ได้ล่ะ?
รีฟิล – เพราะฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วน่ะสิ
รอยด์ – หืม?
ชีน่า – ก..ก็ได้ ถ้างั้นชั้นจะเริ่มอัญเชิญล่ะนะ ..... ด้วยเสียงเพรียกหาสตรีแห่งสายหมอก ข้าขออัญเชิญท่าน อุนดิเน่!
วิ้ง...มาน่าแห่งน้ำมารวมตัวต่อหน้าชีน่า และกลายร่างเป็นอุนดิเน่
ชีน่า – ช่วยทีนะ อุนดิเน่ พาพวกชั้นไปหายูนิคอร์นที
อุนดิเน่ – ตามคำขอของท่าน ข้าจะพาไปยังกลางทะเลสาบนี้
เหมือนว่าจะรับรู้การมาถึงของทั้ง 2 คน ยูนิคอร์นที่หลับใหลอยู่ใต้น้ำลืมตาตื่นและขยับตัวพ้นจากท่อนซุงเหนือตัวมัน และทะยานขึ้นมาอยู่เหนือผิวน้ำ
ยูนิคอร์น – มาร์เทล?
ชีน่า - มาร์เทล ? หมายถึงเทพธิดามาร์เทลน่ะเหรอ?
โคเลท - ...
ยูนิคอร์น – ไม่ใช่สิ...ท่านคือโคเลท และอีกคนหนึ่งข้างๆชื่อชีน่าใช่ไหม?
ชีน่า – นายได้ยินเสียงโคเลทด้วยเหรอ?
ยูนิคอร์น – ถูกต้อง....แต่ท่านไม่ใช่มาร์เทลหรือ? ทั้งรูปลักษณ์นี้ มาน่านี้....และอาการป่วยนี้ หากแม้ข้าจะตาบอด ข้าก็มั่นใจว่าท่านคือมาร์เทล
โคเลท - ....
ยูนิคอร์น – ข้ามีตัวตนอยู่เพื่อรักษาอาการป่วยของมาร์เทลหลังนางตื่นขึ้น...เพื่อรักษาอาการป่วยที่ท่านเป็นอยู่
ชีน่า – ถ้างั้นก็ช่วยรักษาโคเลทหน่อยสิ เขาของยูนิคอร์นมีพลังแบบนั้นไม่ใช่เหรอ?
ยูนิคอร์น – ท่านมายังที่นี่ไม่ใช่เพื่อตัวท่านเอง แต่เพื่อช่วยมนุษย์ที่ท่านเคยให้สัญญาไว้หรือ? เช่นนี้เอง ท่านคือผู้ได้รับเลือกแห่งการฟื้นฟูนี่เอง...จงรับไปสิ
เชาของยูนิคอร์นเปล่งแสงก่อนจะลอยขึ้นสูงแล้วลอยลงมาสู่มือของโคเลท ส่วนร่างของยูนิคอร์นก็...ค่อยๆจางหายไป
ชีน่า – เกิดอะไรขึ้นน่ะ!
ยูนิคอร์น – เขาของพวกเราก็คือชีวิตของพวกเรา.....บัดนี้ ชะตาชีวิตของข้าได้รับการเติมเต็มแล้ว อย่ากังวลเลย ชีวิตใหม่จะเกิดจากข้า เมื่อใดก็ตามที่ชีวิตหนึ่งสิ้นสุดลง ชีวิตใหม่ก็จะเกิดขึ้น เพราะเช่นนั้น พวกเราจะมีชีวิตอยู่ตลอดไป....ตลอดกาล
ร่างของยูนิคอร์นเลือนหายไปจากสายตา โคเลทและชีน่าก็กลับขึ้นฝั่ง
รอยด์ – เป็นอะไรหรือเปล่า?
จีเนียส - ...ชีน่า....คุณร้องไห้เหรอ?
ชีน่า – ยูนิคอร์น...ให้เขาของเขามา...แล้วก็.....ซิก
คราโทส – งั้นหรือ...ถ้างั้นยูนิคอร์นก็ตายแล้วสินะ
ชีน่า - ! นายรู้ด้วยเหรอ!
รีฟิล – เมื่อยูนิคอร์นเสียเขา มันก็จะตาย และเพราะการตายนั้น ยูนิคอร์นตัวใหม่ก็จะกำเนิดขึ้น เพราะอย่างนั้น ยูนิคอร์นจึงเป็นสัญลักษณ์ของความตายและการเกิดใหม่
รอยด์ - ...ยูนิคอร์นตัวใหม่จะเกิดมาเหรอ?
รีฟิล – ใช่ ฉันคิดว่าตอนนี้ก็คงอยู่ที่ไหนซักแห่งแล้วล่ะ
รอยด์ – ยูนิคอร์นให้เขาของเขามาด้วยชีวิต พวกเราต้องใช้มันให้ดีที่สุดล่ะ
จีเนียส – เย้! เท่านี้เราก็สามารถทำให้โคเลทกลับเป็นปกติได้แล้ว!
โคเลทส่ายหน้า
รอยด์ – ทำไมล่ะ!
โคเลทเข้ามาเขียนบนมือของรอยด์
รอยด์ - ....ฉันยังฟื้นฟูโลกไม่สำเร็จ เพราะงั้นก็ใช้เขานั่นช่วยคุณปิเอโดรกับคุณคราล่าก่อนนะ.......แต่ว่า โคเลท....
เธอยิ้มให้แทนคำตอบ
รอยด์ – ตกลง ถ้าเธอต้องการแบบนั้น... อาจารย์ นี่ครับ...
รีฟิลรับเขายูนิคอร์นไป ราวกับพลังใหม่วิ่งเข้าไปในตัวเธอ
รีฟิล – ดูเหมือนฉันจะใช้ศาสตร์ฟื้นฟูใหม่ๆได้แล้ว ต้องขอบคุณเขานี่จริงๆ
รอยด์ – ตอนนี้คงน่าจะช่วยคุณคราล่าได้
รีฟิล – ใช่ ด้วยเขายูนิคอร์นนี้กับบันทึกศาสตร์ของโบลท์แมน ฉันมั่นใจว่าเราจะช่วยเธอได้แน่
~ ไฮม่า ~
ชีน่า – เราเจอแล้วล่ะโซเฟีย วิธีรักษาปิเอโดรน่ะ
รีฟิล – ฉันขอลองดูเลยได้ไหม
โซเฟีย – ค่ะ! เชิญเลย!
รีฟิลเดินข้างเตียงที่ปิเอโดรนอนอยู่
รีฟิล - ....Resurrection!
ซักครู่ ปิเอโดรก็ลืมตาขึ้นช้าๆ
ปิเอโดร – ผม....อยู่ที่ไหน
โซเฟีย – เขาฟื้นแล้ว! ดีจริงๆ!
ปิเอโดร – โซเฟีย! ...ถ้างั้นผมก็มาถึงไฮม่าแล้วสิ?!
โซเฟีย – ใช่ค่ะ! ชีน่าช่วยคุณไว้
ปิเอโดร – ใช่แล้ว ! หลังออกมาจากรุยน์ พวกดีไซแอนท์ก็มาโจมตี... แล้วเธอก็...ขอบคุณมาก!
ชีน่า – อย่าขอบคุณชั้นเลย แล้วที่คุณฟื้นมาได้ก็เพราะมีรีฟิลอยู่ที่นี่ ถ้าจะขอบคุณล่ะก็บอกเธอเถอะ
ปิเอโดร – งั้นหรือ... ขอบคุณมาก เท่านี้ผมก็แค่รอมิโกะเท่านั้น
โซเฟีย – มิโกะ ? หมายความว่า?
ปิเอโดร – ที่ผมหนีมาจากค่ายกักกันเพราะผมมีเรื่องจะบอกมิโกะ
จีเนียส – ถ้ากำลังรออยู่ล่ะก็ มิโกะก็อยู่ที่นี่แล้ว
โซเฟีย – อะไรนะคะ!
ปิเอโดร – โอ ขอบคุณจริงๆเทพธิดามาร์เทล!
รอยด์ – เทพธิดาเหรอ....โธ่....
ปิเอโดร – ดีไซแอนท์กำลังจะรื้อฟื้นอะไรบางอย่างที่เรียกว่า “แองเจลัสโปรเจค” อยู่ นอกจากนั้นพวกนั้นกำลังพัฒนาอาวุธที่เรียกว่า “ปืนใหญ่มาน่า” อีกด้วย
คราโทส – ปืนใหญ่มาน่า? หมายถึง ”ทอร์แฮมเมอร์” เมื่อครั้งสงครามคารานงั้นหรือ?
ปิเอโดร – ผมก็ไม่รู้รายละเอียดนัก พวกนั้นใช้สิ่งที่เรียกว่าเอกซ์เฟียร์ในการทดลองนี้ กรุณาเถอะ หยุดยั้งแองเจลัสโปรเจคนี้ ด้วยพลังของมิโกะ และช่วยพวกเรา!
จีเนียส – วางใจเถอะครับ พวกเราปราบคุวาลแล้วก็ช่วยคนที่ถูกจับไปหมดแล้ว
ชีน่า – เพราะของที่คุณพกติดตัวมาด้วยน่ะล่ะ
ปิเอโดร – งั้นหรือครับ! ผมหวังพึ่งมิโกะได้จริงๆ!
รีฟิล – แต่ฉันเป็นห่วงเรื่องปืนใหญ่มาน่าที่ว่ามากกว่านะ...
คราโทส – เราด้วย แต่ตอนนี้คงไม่มีเบาแสะอะไรมากนัก
จีเนียส – ถ้าใช้วิธีเมื่อกี้ เราจะรักษาคุณคราล่าได้ไหมน่ะ?
คราโทส – พวกเราน่าจะช่วยหญิงที่น่าสงสารคนนั้นได้...ถ้าพวกเรามีเวลานะ
ทุกคนเดินออกมาภายนอก และพูดคุยกันถึงที่หมายสุดท้าย ซึ่งถ้าขึ้นไปที่ยอดเขาหลังหมู่บ้านนี่ ทุกคนน่าจะเห็นภาพชัดๆของหอคอยแห่งการชำระล้างได้
รอยด์ – มองแบบนี้แล้วเหมือนว่ามันอยู่ใกล้มากเลยนะ
จีเนียส – แต่จริงๆแล้วมันอยู่ไกลมากๆเลยล่ะ แล้วก็ไม่มีทางเดินไปที่นั่นได้ด้วย
??? – พวกคุณตรงนั้นน่ะ! อยากจะไปดูทิวทัศน์ใกล้ๆของหอคอยแห่งการชำระล้างไหม?
ชาวบ้านคนหนึ่งเดินเข้ามาหา
รอยด์ - ! อะไรนะ?
ชาวบ้าน – โอ้ กระพ้มเห็นได้ถึงความสนใจจากท่าทางของคุณเชียว
รอยด์ - คุณไปที่หอคอยได้จริงๆเหรอ?
ชาวบ้าน – อะแฮ่ม ยินดีต้อนรับสู่เที่ยวบินมังกร มังกรน้อยที่เชื่องสุดของกระพ้มจะพาทุกคนไปสัมผัสหอคอยแห่งการชำระล้างได้สบายบรื๋อ
จีเนียส – เที่ยวบินมังกร.....ดูเป็นธุรกิจแปลกๆแฮะ
รีฟิล – แต่ก็ดูเป็นไปได้นะที่จะไปถึงที่นั่นทางอากาศ
รอยด์ – ตกลง! พวกเราจะไป!
ชาวบ้าน – เยี่ยมมาก! พวกคุณจะได้รับเกียรติเป็นลูกค้ารายแรกของเที่ยงบินมังกรเชียวนะ! ดูก่อนนะ ทั้งหมด 6คน ก็เท่ากับ มังกร3ตัว.....น็เป็นราคาพิเศษเฉพาะวันนี้ 6000 กัลด์เท่านั้น!
รอยด์ – แพงจังเลย!
รีฟิล – แต่ช่วยไม่ได้นี่ พวกเราต้องไปที่หอคอยอยู่ดี
จีเนียส – ใช่ เพื่อการฟื้นฟูโลก
ชาวบ้าน - ! เมื่อกี้พูดอะไรนะ!...พวกคุณคือกลุ่มของมิโกะหรือ!
รีฟิล – ถูกแล้วค่ะ
ชาวบ้าน – โอ พระเจ้า ไม่ๆๆๆๆๆ กระพ้มไม่กล้ารับเงินจากมิโกะหรอก! เก็บเงินนั่นไปเถอะ!
จีเนียส - .....ยังไม่ได้เอาออกมาซักหน่อย....
ชาวบ้าน – ถ้างั้น พรุ่งนี้เช้า กระพ้มจะเตรียมมังกรชั้นดีที่สุดใว้ให้พวกคุณเอง! แน่นอนว่าไม่เสียเงินซักแดง! แต่ว่า....กระพ้มได้ยินมาว่าพื้นที่รอบๆหอคอยเต็มไปด้วยอันตราย เพราะงั้น... ถ้าพวกคุณจะแค่...หมายความว่า....มังกรที่น่ารักของกระพ้ม.....
รีฟิล – ไม่มีปัญหา เมื่อพวกเราถึงที่นั่นแล้วจะปล่อยมังกรกลับมาหาคุณเอง ตกลงไหมทุกคน?
คราโทส – เราไม่มีข้อโต้แย้ง
รอยด์ – ใช่ พวกเราจะคิดกันอีกทีว่าจะกลับกันยังไง
ชาวบ้าน – รับทราบครับ ถ้างั้นพรุ่งนี้เช้าพ้มจะมารอที่นี่ ยังมีเรื่องที่ต้องเตรียมอีกเยอะ ขอตัวละครับพ้ม
รอยด์ – พวกเรามาถึงจนได้...ผนึกสุดท้าย
รีฟิล – วันนี้แยกย้ายไปพักก่อนเถอะ แต่อย่าออกไปนอกหมู่บ้าน ตกลงนะ ราตรีสวัสดิ์ทุกคน ฝันดีล่ะ
ทุกคนเดินแยกย้ายไปเหลือรีฟิล โคเลท และรอยด์
รีฟิล – เธออยากจะขอบคุณฉันหรือ? อย่ากังวลเลย นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันจะทำให้ได้ เมื่อรู้ว่าอนาคตของเธอจะเป็นยังไง....
รอยด์เดินไปรอบๆหมู่บ้านเพื่อคุยกับคนอื่นๆ
ชีน่า – พรุ่งนี้แล้ว ซิลวาแลนด์ก็จะถูกฟื้นฟู
รอยด์ – แล้วเธอจะทำยังไงล่ะ
ชีน่า – เป็นคำถามที่ดี ที่ฉันทำได้ตอนนี้ก็คือเชื่อมั่นในตัวมิโกะล่ะน่ะ ถึงมิโกะของฝั่งนี้จะดูน่าเชื่อถือมากกว่าก็เถอะนะ
รอยด์ – หมายความว่าไงน่ะ? มีมิโกะที่เธอไม่เชื่อถือด้วยเหรอ?
ชีน่า – มิโกะของเทเซอาร่า.....ชั้นทนหมอนั่นไม่ได้จริงๆ
รอยด์ – งั้นหรือ เทเซอาร่าก็มีมิโกะด้วย
ชีน่า – 2โลก 2มิโกะ.....เฮ้อ....ถ้ามีเทพธิดาอยู่จริงๆ ทำไมเธอถึงต้องสร้างโลกให้เป็นแบบนี้นะ?
รอยด์ – ใช่ ชั้นอยากจะเตะคนที่ทำเรื่องแบบนี้จริงๆ
ชีน่า – ฮะๆ...พูดจริงๆนะ ชั้นอยากจะทำแบบนั้นด้วยตัวเองจริงๆ
จีเนียส – เราเข้าไปใกล้หอคอยแห่งการชำระล้างแล้ว มากันไกลเหมือนกันนะ
รอยด์ – ใช่
จีเนียส – เพราะเวลาแบบนี้ ฉันเลยมานั่งคิดว่าฉันมันงี่เง่าขนาดไหน
รอยด์ - ...ทำไมล่ะ?
จีเนียส – เพราะฉันไม่รู้เลยน่ะสิว่าอะไรๆจะพลิกไปด้านดีหรือด้านร้าย
รอยด์ - ......ไม่มีใครรู้หรอก คนที่คิดว่าตัวเองรู้นั่นล่ะคือคนงี่เง่าจริงๆ
จีเนียส – นายว่างั้นเหรอ?
รอยด์ – แน่นอน
จีเนียส - ฉันก็ว่างคงงั้นล่ะมั้ง นายมักพูดคำคมๆมาตลอดเลยนะ รอยด์ ขอบใจมาก
รีฟิล – ไปคุยกับโคเลทสิ นี่เป็นคืนสุดท้ายของเธอแล้ว
รอยด์ – คืนสุดท้ายหรือครับ?
รีฟิล - ......คืนสุดท้ายในฐานะมนุษย์น่ะ
รอยด์ – อาจารย์เป็นนักปราชญ์ใช่ไหม เราทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?
รีฟิล – ยังไม่เข้าใจอีกหรือ? เธอนี่ไม่ฉลาดจริงๆนะ เพราะว่าฉันเป็นนักปราชญ์ ฉันเลยทึ่งเวลาโคเลทกลายเป็นเทวฑูต
รอยด์ – ไม่ได้เอาจริงใช่ไหม อาจารย์
รีฟิล – คิดว่างั้นหรือ? รีบไปหาเธอเถอะ
คราโทส – การเดินทางของเธอมาถึงจุดจบแล้วสินะ
รอยด์ - ...นี่ไม่ใช่จุดจบที่ชั้นหวังเลยนะ
คราโทส – งั้นหรือ? นี่เป็นการเดินทางที่เธอเริ่มต้นด้วยการฝากความหวังให้กับมิโกะ ก็น่าจะคาดเดาได้อยู่แล้วนี่?
รอยด์ – ฝากความหวังงั้นเหรอ?
คราโทส – จำไม่ได้หรือ? เธอเป็นคนพูดเองว่าพวกเรามีมิโกะอยู่ข้างเดียวกัน นักบุญผู้ลงมาฟื้นฟูโลก
รอยด์ – ใช่ ชั้นพูดเอง เพราะแบบนั้นชั้นถึงต้องปกป้องเธอ
คราโทส – ทั้งๆที่ต้องพึ่งพาพลังของมิโกะในยามคับขันตลอด จะเรียกว่าปกป้องได้หรือ? ถ้าเป็นแบบนั้น ความหมายของ "ปกป้อง” คงจะเปลี่ยนไปจากที่เราเข้าใจมากทีเดียว แล้วตอนนี้มิโกะก็พยายามที่จะแก้ปัญหาทุกอย่างด้วยการเสียสละตัวเอง
รอยด์ – นายจะพูดอะไรน่ะ?
คราโทส – รอยด์ อย่าทำพลาดล่ะ
รอยด์ – ชั้นก็ไม่รู้เรื่องเท่าไหร่นะ แต่ก็รู้เรื่องน่ะ .....แต่เดี๋ยว ถ้าชั้นทำพลาดไป ชั้นจะแก้ตัวใหม่ได้หรือเปล่า?
คราโทส - ...หึๆ แก้ตัวหรือ ....ถ้ามันเป็นเรื่องที่แก้ตัวได้ก็ตามสบายเถอะ
บนยอดเขา รอยด์ขึ้นไปคุยกับโคเลท 2 คน
รอยด์ – การฟื้นฟูโลก...จะถึงเวลาแล้วสินะ
รอยด์ - ? ....ฉัน .....ขอโทษ..... ทำไมเธอถึงต้องขอโทษล่ะ?
นี่เป็นจุดสิ้นสุดแล้ว...แต่ฉันก็พูดไม่ได้...แปลกสินะ?
รอยด์ – จะบ้าเหรอ มันไม่สำคัญหรอก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอก็คือเธอ ถึงเธอจะกลายเป็นเทวทูต ถึงเธอจะกลายเป็นเทวทูต ชั้นก็ไม่คิดว่าแปลกหรอก ไม่มีทาง
รอยด์ – ยังไงก็ตาม ชั้นสิที่ควรขอโทษ ถึงชั้นจะสัญญาว่าจะทำของขวัญให้เสร็จก่อนการเดินทางจะจบลง ชั้นก็คิดอยู่เรื่อยว่าเรายังต้องเดินทางอีกใกล มันก็เลยไม่เสร็จซักที
....ฉันจะรอตลอดไป.....ถึงแม้ฉันจะกลายเป็นเทวฑูตไปแล้ว..ฉันก็จะยังรอ....เธอจะเอามาให้ตอนไหนก็ได้
รอยด์ – ตกลง คราวนี้ฉันจะทำมันให้เสร็จล่ะ ถึงจะนานแค่ไหนก็ตาม
โคเลทยิ้มแล้วพยักหน้าให้
รอยด์ – ขอถามอะไรเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม ...เธอแน่ใจเหรอว่าจะไม่เสียใจกับเรื่องนี้ แน่ใจหรือว่าจะเป็นเทวทูต?
จริงๆแล้วก็คือ...ฉันกลัวนิดหน่อย...
รอยด์ - นั่นสิ ชั้นก็คงเหมือนกัน
...แต่ถ้าการให้ชีวิตในฐานะมนุษย์ของฉัน ทำให้ซิลวาแลนด์เกิดใหม่อีกครั้ง มันก็เหมือนชีวิตของฉันจะกระจายไปอยู่ทั่วโลก พอคิดแบบนี้แล้ว ฉันก็ไม่เป็นไร.......
รอยด์ - เธอเข้มแข็งจริงๆนะ โคเลท
รอยด์ - .....ลมเริ่มหนาวแล้ว กลับไปที่พักกันเถอะ......ขอโทษที ลืมไปว่าเธอไม่รู้สึกหนาวแล้วนี่...
โคเลทยืนมองหน้ารอยด์อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินลงไปจากยอดเขา รอยด์จะเรียกให้หยุดแต่ก็ชะงักเปลี่ยนใจไป
รอยด์ - ........บ้าจริง!! ชั้นทำอะไรไม่ได้เลยหรือไงนะ!!
รุ่งสาง....รอยด์รู้สึกตัวเมื่อเห็นคราโทสเดินออกไปจากห้องคนเดียว เขาจึงลองเดินตามไปดู ข้างนอกนั้น คราโทสยืนอยู่ข้างๆนอยช์
คราโทส – แกต้องดูแลรอยด์แทนเราต่อไปนะ
นอยช์ – อิ๋งๆ
คราโทส – เรามีเรื่องที่ต้องทำ ถึงอยากให้แกมาแทนที่เรา......
ด้านหลังคราโทส ปรากฏร่างของชายคนหนึ่งขึ้นในท่าเตรียมพร้อมโจมตีคราโทส!
รอยด์ – คราโทส! ระวัง!
ฉัวะ! คราโทสชักดาบจู่โจมใส่
????? – อึ่ก!!!
คราโทส – หยุดนะ!!
ถึงจะห้ามก็ไม่ทันการ นักฆ่าผุ้นั้นวาร์ปหายหนีไปเหลือเพียงบางสิ่งที่ตกอยู่ที่พื้น
รอยด์ – คราโทส ! เป็นอะไรหรือเปล่า!
คราโทส – รอยด์ ....ขอบใจมาก
รอยด์ – อ่า..นิดหน่อยน่า แต่นั่นใครกัน
คราโทส – คิดว่าคงเป็นมือสังหาร ถึงจะหนีไปได้ก็เถอะ แต่เราฝากรอยแผลที่ยากจะลืมไปด้วยแล้ว
รอยด์ - ....ชั้นรู้สึกเหมือนเคยเห็นหมอนั้นที่ไหนมาก่อนนะ
คราโทส – บางทีนะ.....รีบกลับไปที่พักเถอะ ทุกคนอาจจะตื่นแล้วก็ได้
รอยด์ – อืม
คราโทส - .....รอยด์...
รอยด์ – หืม? มีอะไรเหรอ?
คราโทส - .....อย่าตายนะ
รอยด์ – หา? ก็ได้ แต่ทำไมจู่ๆ...?
คราโทส – ...อย่าห่วงเลย
คราโทสเดินกลับไปปล่อบให้รอยด์งงอยู่คนเดียว
รอยด์ – หมอนั่นบอกว่าอย่าห่วงได้ยังไงกันหลังจากบอกคนอื่นแบบนั้นน่ะ?!.......?
รอยด์เก็บบางสิ่งขึ้นมาจากพื้น มันเป็นแหวนที่มีตัวอักษรสลักไว้ด้านหลังว่า Y.M…
เมื่อถึงเวลานัดหมาย ทุกคนก็ขึ้นไปยังยอดเขา และเห็นมังกร 3 ตัวอยู่บนยอดนั้น
ชาวบ้าน - พ้มรอพวกคุณอยู่แล้ว กรุณาจับคู่กันขึ้นไปบนมังกร ตัวละ2คนครับ
คราโทส – เราจะไปมังกรตัวเดียวกับมิโกะเพื่อปกป้องเธอเอง.... มันเป็นงานของเรา
รีฟิล - .......
จีเนียส – รอยด์ นายจะไปกับใครเหรอ?
รอยด์ – คงเป็นอาจารย์ล่ะมั้ง?
รีฟิล – ตกลง
รอยด์ – จะถึงเวลาแล้วสินะ
รีฟิล – อีกไม่นาน..โลกนี้ก็จะถูกฟื้นฟู
รอยด์ – พวกเราทำสิ่งที่ถูกต้องใช่ไหมครับ?
รีฟิล – รอยด์ ....พวกเราแค่ทำสิ่งที่ทำได้เท่านั้น นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว...
รอยด์ – ผมก็ว่าแบบนั้น....
รีฟิล – ขอโทษนะ รอยด์....
เมื่อไปถึงหอคอย รอยด์ก็เห็นแต่ชีน่าและจีเนียส
รอยด์ – แล้วโคเลทกับหมอนั่นล่ะ?
รีฟิล – ดูเหมือนพวกเขาจะเข้าไปกันก่อนแล้ว รีบตามไปเถอะ
ทั้ง4คนเดินเข้าไปตามทางที่ทอดยาว พื้นเบื้องล่างใสจนมองทะลุลงไปได้....เบื้องล่างนั้นเต็มไปด้วยหีบบางอย่าง ซึ่งบรรจุบางสิ่งไว้ ลอยวนเวียนอยู่บนอากาศเป็นจำนวนมาก
รอยด์ – ของพวกนั้นมันอะไรน่ะ!....... นี่มัน......ศพนี่!
รีฟิล – งั้นของพวกนี้คงเป็น....โลงศพ....
รอยด์ – ทำไมศพคนตายพวกนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?!
รีฟิล – บางทีอาจจะเป็น.....ร่างของมิโกะทั้งหลายที่ล้มเหลวในการฟื้นฟูโลก.....จนถึงตอนนี้
รอยด์ –งั้นถ้าโคเลทล้มเหลว...เธอก็ต้องมาเป็นแบบนี้ด้วย....บ้าเอ้ย!
จีเนียส – ผมเป็นห่วงโคเลทแล้วล่ะ รีบไปกันเถอะ!
รอยด์ – อื้ม!
เมื่อไปถึงลานพิธี รอยด์ก็พบว่าโคเลทกำลังสวดภาวนาอยู่บนลานพิธีแล้ว..เรมิเอลปรากฎตัวลงมาเป็นครั้งสุดท้าย
เรมิเอล – เอาล่ะ ลูกสาวของข้า จงปลดผนึกสุดท้ายซะ! เมื่อทำเช่นนั้นแล้ว เจ้าจะสละซึ่งความเป็นมนุษย์สิ่งสุดท้ายของเจ้า....หัวใจและความทรงจำของ เจ้า เมื่อทำเช่นนั้นด้วยความประสงค์ของเจ้าเอง เจ้าจะกลายเป็นเทวฑูตที่แท้จริง!
ชีน่า – อะไรนะ!
รอยด์ – สละหัวใจและความทรงจำของเธอ...?!
จีเนียส – โคเลทจะลืมพวกเราหรือ?!
รีฟิล – ชีวิตของโคเลทจะสิ้นสุดลง แล้วเธอจะเกิดใหม่ในฐานะเทพ
รอยด์ – อาจารย์! เขาพูดอะไรน่ะ!
เรฟิล – รอยด์ ...ฉันขอโทษ ฉันสัญญากับโคเลทเอาไว้ว่าจะไม่บอกใคร...โคเลทจะสละชีวิตของตัวเองเพื่อ ฟื้นฟูโลก การกลายเป็นเทวฑูต.....หมายถึงการตาย
เรมิเอล – นั่นไม่ถูกซะทีเดียว หัวใจของมิโกะจะตายไป และร่างของเธอจะถูกถวายแก่เทพธิดามาร์เทล ด้วยการถวายร่างของเธอ โคเลทจะกลายเป็นเทพธิดา นี่ล่ะคือสภาพที่แท้จริงของการฟื้นฟูโลก! การคืนชีพของเทพธิดามาร์เทลก็คือการฟื้นคืนชีพของโลกนี้ด้วย!
รอยด์ – นั่น...นั่นมัน!
รีฟิล – ท่านเรมิเอลคะ เราได้ยินมาว่ายังมีโลกที่ชื่อเทเซอาร่าซึ่งเป็นโลกคู่ขนานกับซิลวาแลนด์
เรมิเอล – นั่นไม่ใช่เรื่องที่เจ้าต้องรู้
รีฟิล – ท่านปิดมันเป็นความลับเพราะมันเป็นความจริงสินะ?
เรมิเอล – เจ้ารู้มาจากใครกัน?
ชีน่า – ครูซิสทำให้ทั้ง 2 โลกอยู่กันอย่างสงบสุขไม่ได้เหรอ?!
เรมิเอล – ถ้านั่นเป็นสิ่งที่มิโกะปรารถนา เธอสามารถให้ยืมพลังของเธอในฐานะเทพธิดาแก่ครูซิสได้ เมื่อเทพธิดามาร์เทลฟื้นคืนชีพเพราะมิโกะ โลกทั้ง 2 จะพบกับความสุข เช่นที่มิโกะฮธิษฐานแน่นอน
โคเลท - ..!!
เรมิเอล – เจ้าถามว่าจริงหรือรึ? เจ้าก็รู้ว่าทำไมเจ้าถึงมายังที่แห่งนี้
เธอลุกขึ้นพร้อมจะปลดผนึกสุดท้าย....
ชีน่า – อย่านะ….นี่เธอเตรียมตัวที่จะตายจริงๆเหรอ?
โคเลทหันมามองทุกคน
รอยด์ – โคเลท หยุดเถอะ! ถ้าเธอเสียสละตัวเอง เพื่อนที่รักเธอ ครอบครัวของเธอแล้วก็...แล้วก็ชั้น! พวกเราทุกคนจะเสียใจ มันก็เหมือนการสละพวกเราทุกคนน่ะล่ะ!
เธอทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้....แต่ก็ไม่สามารถจะทำเช่นนั้นได้ รอยด์จะวิ่งเข้าไปหา แต่จีเนียสมาคว้าตัวหยุดไว้
รอยด์ – จีเนียส! ปล่อยชั้นนะ!
จีเนียส – ฉันก็ไม่อยากให้เกิดอะไรกับเธอหรอกนะ! แต่พวกเราทำอะไรได้ล่ะ! ผู้คนของซิลวาแลนด์ก็ทุกข์ทรมานเหมือนกัน!
รอยด์ – แต่…….
เรมิเอล – การสละมิโกะเพียงคนเดียว จะช่วยโลกทั้งโลก เจ้าจะบอกงั้นหรือ ว่าเจ้าเลือกวิญญาณของมิโกะเหนือโลกท้งโลก? เอาล่ะ โคเลท....จงมาร่วมกับพ่อของเจ้าเถอะ...
โคเลทหันหลังให้ทุกคนแล้วเดินไปหาเรมิเอล รอยด์รีบสะบัดจีเนียสจนหลุดแล้ววิ่งเข้าไป
รอยด์ – เดี๋ยวก่อน เรมิเอล! มันไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ?! โคเลทเป็นลูกสาวของคุณนะ?! คุณก็คงไม่อยากให้เธอตายเหมือนกันใช่ไหม ?!
เรมิเอล – ลูกสาวข้ารึ? อย่าทำให้ข้าหัวเราะน่า ข้าลงมาที่โลกนี่เพื่อแสดงในฐานะเทพผู้พิทักษ์ แต่พวกเจ้า สิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อย เป็นคนเรียกข้าว่าพ่อของเธอเอง
รอยด์ – อ...อะไร....
เรมิเอล – ข้าเพียงแค่มอบครูซิสคริสตัลให้กับผู้เสียสละ ผู้ถูกเลือกมาเพื่อเป็นภาชนะของท่านมาร์เทล
รอยด์วิ่งไปหาโคเลทและเรียกชื่อเธอ เสียงของโคเลทดังก้องอยู่ในหัวของเขา
“รอยด์....ไม่เป็นไรหรอก ฉันรู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกครั้งที่ฉันพบเรมิเอล ฉันรู้สึกได้ว่าเขาไม่ใช่พ่อที่แท้จริงของฉัน....แต่เพราะอะไรซักอย่าง.... ฉันรู้สึกเหมือนจะร้องไห้”
รอยด์ – โคเลท! ถ้าเธอรู้อยู่แล้วว่าอะไรเป็นอะไร แล้วทำไม ?!
“เธอได้ยินเสียงของฉันด้วยเหรอ? ฉันดีใจจริงๆ! อย่างน้อยก็สามารถพูดลาก่อนกับเธอเป็นครั้งสุดท้ายได้”
รอยด์ – โคเลท....ชั้นขอโทษ! ชั้นช่วยเธอไม่ได้!.....ขอโทษจริงๆ! ชั้นสัญญาว่าจะไม่ทำพลาด แต่ดูเหมือนฉันก็ยังทำให้มันผิดพลาดอยู่ดี...
“ไม่หรอก ขอบคุณนะ รอยด์ เป็นเพราะเธอ ฉันจึงพบความกล้าที่จะปกป้องโลกนี้ เป็นเพราะเธอ ฉันจึงสามารถมีชีวิตอยู่ตลอด 16 ปีนี้ได้อย่างดีที่สุด เพราะฉะนั้น....”
รอยด์ – โคเลท!
ร่างของเธอลอยหลุดมือของเขาไป...
“ดูเหมือน...คงจะถึงเวลาแล้ว.......ลาก่อนนะ...”
ปีกแสงของโคเลทกางออก แสงจากปีกนั้นลอยขึ้นสู่ฟ้าพร้อมๆกับดวงตาทิ่ค่อยๆปิดลง.....เมื่อเธอลืมตา อีกครั้ง จากดวงตาสีฟ้าใสเต็มไปด้วยประกาย กลายเป็นดวงตาสีแดงชาดไร้ชีวิตชีวา....
เรมิเอล – หึๆๆๆๆๆฮะฮ่าๆๆๆๆๆๆ ข้าทำได้แล้ว! ในที่สุดก็สมบูรณ์! ภาชนะของท่านมาร์เทลสำเร็จแล้ว! ด้วยสิ่งนี้ ข้าจะได้เป็นหนึ่งใน 4 เซราฟิม!
ชีน่า – เดี๋ยวก่อนซิ! นายจะทำอะไรกับโคเลทน่ะ!
รีฟิล – เขาจะพาเธอไปสวรรค์
รอยด์ - ....เจ้าสารเลว! แกต้องชดใช้หนี้นี้แน่!! ครูซิส.....เทวฑูต.....เทพธิดามาร์เทล......เป็นเรื่องปลิ้นปล้อนทั้งหมดเลย ใช่ไหม! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!
เรมิเอล – ข้าทำไม่ได้ เพราะเธอคือภาชนะของท่านมาร์เทล นี่คือร่างใหม่ของท่านมาร์เทล ซึ่งใช่เวลานับแรมปีกว่าจะสมบูรณ์ได้ ข้าไม่จำเป็นต้องใช้งานพวกเจ้าแล้ว สลายไปซะ!!
..............
เรมิเอล - ...เป็นไปไม่ได้.....ทำไม..เทวฑูต...สิ่งมีชีวิตที่เยี่ยมยอด...พ่ายให้กับกลุ่มของมนุษย์แค่นี้....
รอยด์ – โคเลท! กลับมาหาพวกเราเถอะ! ชั้นจะหาทางรักษาเธอให้กลับเป็นเหมือนเดิมเอง! ชั้นสาบาน!
โคเลท - .........
รอยด์ -.....โคเลท...เธอลืมชั้นไปแล้วจริงๆเหรอ...?
????? – เธอกำลังทำให้เสียเวลานะ ไม่ใช่แค่สูญเสียความทรงจำ แต่มิโกะได้สูยเสียจิตวิญญาณที่จะฟังคำพูดของเธอแล้ว ตอนนี้โคเลทก็เป็นเพียงตุ๊กตาที่อยู่เบื้องหน้าประตูมรณะเท่านั้น
คราโทสที่หายตัวไปตั้งแต่ทุกคนเข้ามา ปรากฏตัวขึ้นให้เห็นบนแท่นพิธีนั่นเอง
จีเนียส – คุณคราโทส!
รอยด์ – นายไปไหนมา?! แล้วนายพูดอะไร ?!
คราโทส – มิโกะต้องการที่จะฟื้นฟูโลก และเธอก็เลือกหนทางนี้ด้วยตัวเธอเอง เมื่อทำการอัญเชิญมิโกะไปที่เดริส-คาราน ผนึกสุดท้ายก็จะถูกทำลาย แล้วการฟื้นฟูโลกก็จะสมบูรณ์
รอยด์ – คราโทส.....นายพูดอะไรกันแน่?
คราโทส – นี่เป็นสิ่งที่เธอต้องการ เราจะพามิโกะไปในฐานะร่างใหม่ของมาร์เทล
รอยด์ – พูดอะไรกันแน่ ตอบชั้นมาสิ คราโทส!
เรมิเอล - ....ท่านคราโทส......โปรดเห็นใจข้าด้วย....ได้โปรด....รักษาข้าด้วย...
คราโทส – เจ้าลืมไปแล้วหรือ เรมิเอล ว่าครั้งหนึ่งเราก็เคยเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อย....มนุษย์.....แล้ว เจ้าผุ้เป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูง จะขอความช่วยเหลือจากสิ่งที่เจ้ารังเกียจที่สุดหรือ?
เรมิเอล – คึ่ก.......อ้าก.....
เรมิเอลสิ้นใจลง...รอยด์วิ่งเข้าไปใกล้ๆคราโทส
คราโทส – ถอยไปซะ
รอยด์ – คราโทส......นายเป็นใครกัน?
คราโทส – เรา...คือครูซิส องค์กรที่ชี้นำทางให้แก่โลก
แสงเปล่งประกายออกมาจากร่างของคราโทส ขณะที่ปีกแสงสีฟ้าปรากฏบนหลังของเขา!
คราโทส –เราคือ1ใน 4 เซราฟีม ถูกส่งมาที่นี่เพื่อจับตาดูมิโกะอย่างใกล้ชิด
จีเนียส – คุณคราโทสก็เป็นเทวทูตด้วยเหรอ?
ชีน่า – นายหลอกพวกเรา ?!
คราโทส – หลอกงั้นหรือ? เมื่อมิโกะถูกนำไปรวมกับมาร์เทล เธอก็จะตื่นขึ้น แล้วโลกก็จะได้รับการช่วยเหลืเอ นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอหวังหรือ?
รีฟิล – เมื่อร่างของเธอถูกมาร์เทลใช้...โคเลทก็จะตายจริงๆ
คราโทส – ไม่ เธอจะเกิดใหม่ในฐานะมาร์เทล
รอยด์ – บ้าเอ้ย! นายคิดว่าชั้นจะปล่อยให้ทำแบบนั้นหรือ ?! โคเลทเป็นเพื่อนของพวกเรา !
การต่อสู้อย่างลำบากยากเย็นกับผู้เคยเป็นเพื่อนร่วมทาง ซึ่งเมื่อเปิดเผยตัวจริงแล้วก็เหมือนว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นนับสิบเท่า! แต่รอยด์ก็ยังชนะได้ในที่สุด
คราโทส - ....อึ่ก...
รอยด์ – ได้เวลาจบเรื่องนี้แล้ว !
รอยด์ตั้งท่าจะสังหาร แต่แสงที่ลอยลงมาจากเบื้องบนทำให้เขาต้องชะงัก...ชายผมทองในชุดขาวคนหนึ่ง ลอยลงมา...พร้อมปีกแสงมากมายที่อยู่เบื้องหลัง
???? – ฉันคิดว่าแม้แต่นายก็คงรับมือคู่ต่อสู้เช่นนี้ไม่ได้สินะ
คราโทส – ท่านอิกดราซิล
จีเนียส – ใครน่ะ?
ชีน่า – เทวทูตอีกแล้วเหรอ?
อิกดราซิล – เจ้าคือรอยด์หรือ?
รอยด์ – บอกชื่อแกมาซิ แล้วชั้นจะบอกชื่อชั้น !
อิกดราซิล – ฮะฮ่าๆ มนุษย์น่ะไม่ต้องแนะนำตัวให้สุนัขรู้หรอกนะ
รอยด์ – ว่าอะไรนะ!
อิกดราซิล – ก็ได้ ข้าจะบอกชื่อของข้าให้รู้ มนุษย์ผู้โง่เขลา ข้าคือ อิกดราซิล ผุ้นำของครูซิส ....และดีไซแอนท์! ข้าจะแสดงให้เจ้าดูถึงความหมายที่แท้จริงของ”พลัง”!
ถึงจะชนะคราโทสมาได้ แต่การต่อสู้กับอิกดราซิลก็ทำให้ทุกคนแทบจะเป็นเด็กอมมือ เพียงแค่คลื่นกระแทกที่ออกมาจากดาบที่อิกดราซิลเรียกมาก็ทำให้ทุกคนกระเด็น ไปกันหมด แม้กระทั่งรอยด์ก็ยังกระเด็นไปแรงจนทำให้เสาที่ไปชนหักโค่นลงมา...
อิกดราซิล – คราโทส ฉันคิดว่านายคงไม่คัดค้านอะไรสินะ
คราโทส - ....
อิกดราซิล – ลาก่อน
อิกดราซิลเตรียมจะลงมือฆ่าทุกคน แต่กระสุนที่ลอยมาจากระยะไกลก็ทำให้ต้องหลบไป ที่ทางเข้านั้นเอง บอตต้านำกลุ่มทหารหลายคนวิ่งเข้ามา!
บอตต้า – บ้าจริง! มิโกะกลายเป็นเทวทูตไปแล้ว! ไม่มีทางเลือก พวกเราคงต้องพาเธอกลับไปทั้งๆที่ยังมีชีวิตนี่ล่ะ!
อิกดราซิลปล่อยกระสุนแสงออกมาจากมือพุ่งตรงเข้ามาบอตต้า แต่พวกทหารก็มากันให้ด้วยชีวิต ทหารคนอื่นๆก็รีบใช้โอกาสนี้หาตัวทุกคนวาร์ปหายไปหมด
อิกดราซิล – เรเนเกท........ยังน่ารำคาญใจเหมือนเคย...แต่ก็ยังเป็นไปตามที่คิดไว้อยู่ คราโทส พวกเราไปกันเถอะ
อิกดราซิลวาร์ปหายไป....
คราโทส – หืม....ถูกเรเนเกทช่วยไว้หรือ อย่าตายนะ รอยด์
พูดจบดังนั้นแล้วคราทอสก็วาร์ปตามไป...
..
.....
.........
รอยด์ลืมตาตื่นขึ้นในห้องหนึ่ง เมื่อลืมตามาก็เห็นคนอื่นๆอยู่ในห้องเดียวกันหมด
จีเนียส – รอยด์! ในที่สุดก็ฟื้นซะที!
รอยด์ - .....พวกเราอยู่ที่ไหนกัน?...แล้วโคเลทล่ะ ?!
รอยด์วิ่งไปดูโคเลท ซึ่งยืนนิ่งไม่ไหวติง
ชีน่า – เธอไม่ตอบสนองอะไรเลย ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ตาม...
รอยด์ – บ้าจริง!
รีฟิล – รอยด์ เธอจำที่นี่ได้ไหม พวกเราอยู่ในฐานที่ทรีเอทนะ จำได้ไหม นี่คือที่ๆเธอเคยถูกจับมา
รอยด์ – ฐานดีไซแอนท์เหรอ !?
ชีน่า – คนพวกนี้ไม่ใช่ดีไซแอนท์นะ
รอยด์ – อะไร? หมายความว่าไงน่ะ?
จีเนียส – มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นน่ะ ฉันก็ยังสับสนเลย
รีฟิล – ถ้างั้นพวกเราคงต้องคุยกันหน่อยแล้วว่าเหตุการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ข้อแรก สถานการณ์ของพวกเราตอนนี้ ตอนที่พวกเราเกือบจะถูกฆ่าที่หอคอยแห่งการชำระล้าง พวกเราก็ถูกช่วยเหลือโดยองค์กรที่อยู่ที่ฐานนี่ พวกเขาลักษณะเหมือนดีไซแอนท์ พวกเขาเรียกตัวเองว่า”เรเนเกท”
รอยด์ – อาจารย์จะบอกว่าคนที่อยู่ที่นี่คือเรเนเกท ไม่ใช่ดีไซแอนท์เหรอ? เอาเถอะ ถึงจะยังไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่ต่อได้เลย
รีฟิล – ดูเหมือนว่าเรเนเกทจะเป็นฝ่ายตรงข้ามกับดีไซแอนท์ บางทีพวกเขาอาจมีเป้าหมายที่แต่งกายเหมือนดีไซแอนท์
รอยด์ – อืม ผมว่าพอจะเข้าใจแล้วล่ะ พวกเราถูกช่วยโดยองค์กรชื่อเรเนเกทที่ดูเหมือนพวกดีไซแอนท์......แล้วเจ้าเท วฑูตคนนั้น อิกดราซิลหรืออะไรนั่นเป็นใครกัน.....แล้วคราโทสล่ะ?
รีฟิล – เธอจำคำพูดของอิกดราซิลได้ไหม นี่เป็นแค่การคาดเดาล้วนๆนะ แต่ว่า ครูซิส เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่วิหารมาร์เทลบูชา และบางทีแล้วอาจจะเป็นองค์กรเดียวกันกับดีไซแอนท์ก็ได้
รอยด์ – โอะ...เดี๋ยว! อะไรกัน มันจะเป็นไปได้ได้ยังไง?!
รีฟิล – รอยด์ ฟังฉันสิ ถ้าเราคิดว่าดีไซแอนท์เป็นส่วนหนึ่งของครูซิส ถูกอย่างก็จะฟังดูสมเหตุสมผล
จีเนียส – ฉันจำได้ว่าเคยได้ยินพวก5แม่ทัพดีไซแอนท์คนนึงพูดว่าหัวหน้าของพวกเขาคืออิกดราซิล
รีฟิล – และอิกดราซิลคนนี้ก็พูดว่าเขาเป็นหัวหน้าของครูซิสและดีไซแอนท์
รอยด์ – ถ้าครูซิสกับดีไซแอนทฺเป็นพวกเดียวกัน แล้วคราโทสล่ะ? เขาทำตามคำสั่งของอิกดราซิล ก็หมายความว่า...
ชีน่า – ใช่แล้ว! เขาเป็นศัตรู! เขาหักหลังพวกเรา! เขายอมรับเองนี่ว่าเขาเป็นหนึ่งในเซราฟิมของครูซิส!
รีฟิล – คราโทสดูเหมือนว่าจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของอิกดราซิล เขามาร่วมทางกับพวกเราอาจะเพราะต้องการจะทำให้แน่ใจว่าโคเลทไม่ได้หลงทางไป ทำอย่างอื่นนอกจากการฟื้นฟูโลก
รอยด์ – งั้นพวกเราก็ถูกหลอกมาตั้งแต่ต้น....โดยเรมิเอล ครูซิส แล้วก็แม้แต่คราโทส !
ประตูห้องเปิดออกและทหารคนหนึ่งเดินเข้ามา
ทหาร – ตื่นกันหมดแล้วหรือ เช่นนั้นกรุณาตามผมไปที่ห้องข้างๆนี้ หัวหน้าของเรากำลังรออยู่
ที่ห้องข้างๆนั้น บอตต้ากำลังยืนคุยกับชายคนหนึ่งอยู่
???? – ตื่นแล้วสินะ
รอยด์ – พวกนายคือ...เรเนเกทหรือ?
???? – ถูกต้อง พวกเราคือกลุ่มต่อต้านใต้ดิน มีเป้าหมายเพื่อต่อสู้กับดีไซแอนท์...หรืออีกแง่นึงก็คือครูซิส
รอยด์ – งั้นครูซิสกับดีไซแอนท์ก็เป็นกลุ่มเดียวกันจริงๆสินะ!
บอตต้า – ถูกแล้ว ครูซิสคอบควบคุมวิหารมาร์เทลแบบเปิดเผย และคอยบงการดีไซแอนท์อย่างลับๆ ดีไซแอนท์เองก็เป็นเครือข่ายลูกภายในครูซิสเอง
???? – วิหารมาร์เทลก็ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าของประกอบฉากที่ครูซิสสร้างขึ้นเพื่อ ใช้ควบคุมโลก พวกนั้น พวกที่เรียกตัวเองว่าเทวทูต จริงๆแล้วคือฮาล์ฟเอลฟ์ ซึ่งพัฒนาตัวเองด้วยการใช้เอกซ์เฟียร์ชนิดพิเศษเรียกว่าครูซิสคริสตัล พวกนั้นไม่ได้เป็นพระเจ้าหรืออะไรทั้งนั้น แน่นอนว่ามิโกะกับวิหารมาร์เทลก็ไม่รู้เรื่องนี้หรอก
ชีน่า – พวกนั้นก็เป็นฮาล์ฟเอล์ฟด้วยเหรอ!?
บอตต้า – ใช่แล้ว ส่วนหนึ่งของดีไซแอนท์ และครูซิส เช่นเดียวกับพวกเรา เป็นฮาล์ฟเอล์ฟ
รอยด์ – ครูซิสกำลังทำอะไรอยู่กันแน่น่ะ? พวกนั้นทำเรื่องแบบนี้เพื่อควบคุมโลกแค่นั้นเหรอ?
???? – แกจะให้พวกเราอธิบายทุกอย่างเลยหรือ ลองใช้หัวคิดดูบ้างสิ
รีฟิล – พวกนั้นอยากฟื้นคืนชีพให้เทพธิดามาร์เทลหรือ? พวกนั้นส่งคำพยากรณ์ให้ เหล่าผู้สืบสายเลือดแห่งมาน่า และควบคุมการแต่งงานของคนเหล่านั้นเพื่อสร้างมิโกะที่จะกลายเป็นภาชนะ มันอาจจะฟังดูซับซ้อนไปหน่อยนะ
บอตต้า – น่าประทับใจจริงๆ
???? – นอกจากซิลวาแลนด์แล้วยังมีอีกโลกหนึ่งซึ่งกำลังช่วงชิงมาน่ากับโลกนี้อยู่
รอยด์ – เทเซอาร่า
???? – ถูกต้อง และคนที่สร้างโลกที่บิดเบือนนี่ก็คือผู้นำของครูซิส อิกดราซิล
จีเนียส - ! สร้างโลกงั้นหรือ? ตลกน่า ไม่มีใครทำได้หรอก!
???? – ถ้าพวกแกคิดแบบนั้น การสนทนาก็คงจบแค่นี้ล่ะ
รอยด์ – เดี๋ยวก่อน ถ้าอิกดราซิลเป็นคนสร้างโลกทั้ง2ให้เป็นแบบนี้เอง เราจะทำอะไรคนแบบนั้นได้หรือ? ไม่แค่นั้น นายยังพยายามฆ่าโคเลทกับชั้นอีก นายไม่ได้อยู่ข้างพวกเราแน่ แต่ก็ยังช่วยพวกเราไว้ ทำไมกัน?
???? – แกนี่ไม่ได้โง่เหมือนที่เห็นเลยนะ
บอตต้า – เป้าหมายของพวกเราคือการหยุดยั้งการคืนชีพของมาร์เทล เพราะอย่างนั้น มิโกะที่จะกลายเป็นภาชนะจึงเป็นอุปสรรค
???? – โชคร้ายที่มิโกะกลายเป็นเทวฑูตอย่างสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้เธอเป็นเพียงอาวุธมีชีวิตที่มีเป้าหมายเดียวคือการป้องกันตัวเอง พวกเราคงไม่กล้าไปแตะต้องเธอหรอก แต่ตอนนี้พวกเรามีกุญแจที่จะหยุดการคืนชีพของมาร์เทลแล้ว เราก็ไม่ต้องการมิโกะอีกต่อไป!
ทหารวิ่งเข้ามาล้อมทุกคนจากทุกด้าน!
รอยด์ - ...อะไรน่ะ
???? – ที่พวกเราต้องการก็คือแก รอยด์ เออร์วิน!
รอยด์ – ชั้นอีกแล้วเรอะ! ชั้นมีอะไรพิเศษนักหรือไงกัน!
???? – ไม่ใช่เรื่องของแกหรอก! จับตัวซะ!!
ทหารเดินบีบวงแคบเข้ามา ขณะที่เขาเดินตรงเข้ามาหารอยด์ รอยด์อาศัยจังหวะถีบเขาไปซักที....แต่ได้ผลเกินคาด เขาทรุดลงไปเพราะความเจ็บปวด
ทหาร – ท่านยูอัน!!
บอตต้า – แผลที่ได้มาจากไฮม่าเปิดออกอีกแล้ว!
ยูอัน – อึ้ก! ...คราโทส! แกจะเข้ามาขวางชั้นอีกกี่ครั้งกันนะ!
รอยด์ – แผลจากไฮม่า? จะบอกว่าคนที่ลอบโจมตีคราโทสที่ไฮม่าก็คือ...
คนอื่นฉวยโอกาสหนีไปหมดมีเพียงรอยด์ที่ยืนอึ้งอยู่ จนชีน่าต้องเรียกให้ไป จากนั้นเธอก็อัญเชิญโครินมาถ่วงเวลาทหารไว้
รอยด์ – บ้าจริง! ชั้นมันพิเศษอะไรขนาดนั้นนะ!
จีเนียส – พวกเราจะทำยังไงกันต่อไปล่ะ?
รอยด์ – เราต้องหาทางช่วยโคเลทก่อน! เธอจะตายถ้าเธอหลายเป็นภาชนะของมาร์เทล
จีเนียส – แล้วพวกเราทำอะไรได้ล่ะ?
รีฟิล – ชีน่า...เธอได้เอกซ์เฟียร์มาจากที่ไหนหรือ?
ชีน่า - หา? ไม่ใช่ได้มาจากไหนหรอก ชั้นได้มาตอนจะมาที่โลกนี้น่ะ พวกนั้นติดให้กับชั้นที่ศูนย์วิจัยของราชวงศ์
รีฟิล – ปกติคนที่เทเซอาร่าติดเอกซ์เฟียร์กันหรือเปล่า?
ชีน่า – ไม่หรอก เทคโนโลยีนี่จริงๆแล้วพวกเรเนเกทเป็นคนเอามาเผยแพร่ให้ ตอนนี้ส่วนมากแล้วเอกซ์เฟียร์จะใช้กับเครื่องจักรมากกว่า
รอยด์ – เดี๋ยวก่อนซิ แสดงว่าเทเซอาร่ากับเรเนเกทอยู่ฝ่ายเดียวกันเหรอ?
ชีน่า – ชั้นไม่แน่ใจว่านายจะพูดแบบนั้นได้หรือเปล่านะ แต่พวกเรเนเกทก็เป็นคนบอกพวกเราเองเกี่ยวกับข้อมูลของวิถีทางของทั้ง2โลก แล้วแผนที่จะลอบสังหารมิโกะก็เป็นแผนของพวกนั้น แล้วยังชักจูงพระราชากับสังฆราชด้วยว่า “ถ้าอยากให้เทเซอาร่ารุ่งเรืองต่อไป ก็จงฆ่ามิโกะของซิลวาแลนด์”
จีเนียส – แย่จริงๆ!
รีฟิล – รอยด์ ฉันคิดว่าเราควรไปที่เทเซอาร่า
จีเนียส – ทำไมต้องที่เทเซอาร่าล่ะพี่?
รีฟิล – จำที่ยูอันพูดไม่ได้หรือ? เทวทูตคือฮาลฟ์เอลฟ์ที่พัฒนาด้วยเอกซ์เฟียร์พิเศษเรียกว่าครูซิสคริสตัล
รอยด์ - ...เข้าใจแล้ว สภาพของโคเลทตอนนี้เกิดขึ้นเพราะครูซิสคริสตัล!
รีฟิล – เพราะเทเซอาร่ากำลังศึกษาถึงเอกซ์เฟียร์ พวกเขาก็น่าจะรู้อะไรเกี่ยวกับครูซิสคริสตัลเช่นกัน
ชีน่า – เป็นความคิดที่ดีเลย ชั้นเชื่อว่าพวกเขากำลังศึกษาครูซิสคริสตัลของมิโกะของเทเซอาร่าอยู่ที่ศูนย์วิจัยของราชวงศ์
จีเนียส – ที่เทเซอาร่ามีมิโกะด้วยเหรอครับ?
ชีน่า – แน่นอน พิธีกรรมการฟื้นฟูโลกก็มีที่เทเซอาร่า แล้ววิหารมาร์เทลก็มีเหมือนกัน
รอยด์ – แต่ถ้าพวกนั้นทำพิธีฟื้นฟูมามากขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงยังไม่ได้ภาชนะของมาร์เทล์อีกล่ะ?
รีฟิล – ฉันก็สงสัยเรื่องนี้อยู่ บางทีศพในหอคอยแห่งการชำระล้างอาจจะเป็น.......ไม่หรอก....ช่างเถอะ
รอยด์ – ใช่ ตอนนี้มีเรื่องที่พวกเราไม่รู้เต็มไปหมด! เป้าหมายของครูซิส เรเนเกท วิธีการรักษาโคเลท ตอนนี้คงต้องเริ่มจากสิ่งที่พวกเราทำได้ก่อน
ชีน่า – งั้นพวกเราต้องไปที่เทเซอาร่าหรือ?
รอยด์ – ใช่ นั่นเป็นเบาะแสเดียวที่พวกเรามีนี่ แล้วคราวนี้ชั้นจะทำหน้าที่ให้เต็มที่ที่สุด ชั้นจะไม่ยอมให้โคเลทต้องแบกภาระไว้ตัวคนเดียวอีกแล้ว
จีเนียส – เดี๋ยวก่อนนะ นั่นก็เยี่ยมมากเลยล่ะ แล้วพวกเราจะไปเทเซอาร่าได้ยังไงล่ะ?
รีฟิล – ฉันคิดว่าชีน่าคงรู้ว่าจะไปได้ยังไง ใช่ไหม?
ชีน่า – ที่ชั้นเข้าใจคือพวกเราสามารถข้ามไปยังเทเซอาร่าได้โดยการเดินทางผ่านห้วง อวกาศที่บิดผัน เท่าที่ชั้นรู้ มียานบินชื่อแรร์เบิรด์เพียงอย่างเดียวที่ทำอะไรแบบนั้นได้
รอยด์ – แล้วพวกมันอยู่ที่ไหนล่ะ?
ชีน่า – เรเนเกทน่าจะมีนะ? ก็น่าจะเก็บไว้ที่ไหนซักแห่งในฐานนี่ล่ะ
รอยด์ – ตกลง งั้นไปกันเถอะ
ทุกคนเดินสำรวจในฐานไปจนถึงห้องเก็บแรร์เบิร์ด รีฟิลกดปุ่มบนแผงควบคุม แล้วยานพาหนะรูปร่างแปลกตาก็ปรากฏออกมาให้เห็น ปีกที่พับเก็บทั้ง2ข้างกางออกและลอยตัวเหนือพื้นได้อย่างน่าฉงน กำแพงเบื้องหน้าก็เปิดออกเป็นทางให้ยานวิ่งสู่ภายนอก
รอยด์ – นี่เองหรือ แรร์เบิรด์
ชีน่า – รีบเข้าเถอะ! เดี๋ยวพวกนั้นจะตามมาทัน!
รอยด์ – เอาล่า ถ้างั้น เทเซอาร่า พวกเราจะไปล่ะนะ!
ปีกของยานขยับขึ้นลง พลังงานวิ่งไปรวมที่ส่วนท้ายยานก่อนจะสร้างแรงผลักดันพายานของทุกคนบินออกไป ภายนอก และวิ่งผ่านช่วงว่างของมิติที่บิดผันเหนือฐานของเรเนเกทไป....ไม่ทันรู้ตัว ทุกคนก็บินอยู่เหนือแผ่นดินเทเซอาร่าแล้ว.......
แกร้ก.....ปึ้งๆ.....เสียงแปลกๆดังมาจากเครื่องยนต์ของแต่ละคน
รอยด์ – อะไรเนี่ย!!
ชีน่า – ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน อยู่ๆมันก็....
รีฟิล – ดูที่เกจพลังงานสิ มันตกลงมาเหลือศูนย์แล้ว!!
ชีน่า - ....ชั้นรู้แล้ว! เพราะพวกเราปลดผนึกที่ซิลวาแลนด์ออกจนหมด มาน่าเลยเริ่มไหลไปทางที่นั่น....ส่งผลให้ที่นี่เริ่มขาดแคลนมาน่า...!
รอยด์ – นั่นหมายความว่ายังไงล่ะ!!!
ชีน่า – หมายความว่า.......พวกเรากำลังจะโหม่งพสุธาน่ะสิ!!! อ้า!!!!!!
ตอนต่อไป!
รอยด์เดินทางมาถึงแผ่นดินเทเซอาร่าได้ในที่สุด เป้าหมายในตอนนี้คือการหาทางรักษาโคเลท แต่ทว่า เมื่อเทเซอาร่าต้องการสังหารโคเลทแล้ว การมาเยือนดินแดนแห่งนี้ของพวกเขาจะราบรื่นได้อย่างไรกันล่ะ?!
Lv : 36
Play time 32.00 Hr
Do you want to continue?
--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:20 pm----------
บทที่ 6 – หอคอยแห่งการชำระล้าง, ผนึกสุดท้าย...และ...การหักหลัง
~ ทะเลสาบยูวมาจิ ~
เมื่อได้ทำสัญญากับอุนดิเน่แล้ว รอยด์จึงเดินทางมาที่นี่เพื่อจะพบกับยูนิคอร์นในการที่จะขอเขาของมันเพื่อรักษาปิเอโดร
รอยด์ – เอาเลยชีน่า! ขอให้อุนดิเน่พาพวกเราไปที่นั่น
คราโทส – เดี๋ยวก่อน นั่นมันไม่ได้ผลหรอกนะ
จีเนียส – ทำไมล่ะครับ?
รีฟิล – ยูนิคอร์น...จะยอมปรากฏตัวต่อหน้าหญิงบริสุทธิ์เท่านั้น
คราโทส – เพราะเช่นนั้น เรา จีเนียส กับรอยด์จึงถูกตัดไป
รอยด์ – หืมม แค่ผู้หญิงเท่านั้นเหรอ
จีเนียส – งั้นก็แค่พี่รีฟิลกับ...
รีฟิล – ฉันขอผ่านนะ ฉันก็ไม่รู้ว่าเราจะทำยังไง แต่เราจะให้โคเลทไปในสภาพแบบนี้คนเดียวไม่ได้
ชีน่า – ฮ...เฮ้! เธอจะบอกว่าฉันไม่เหมาะสมเหรอ!
รอยด์+จีเนียส – เหมาะสม?
ชีน่า – ม...ไม่เห็นต้องพูดพร้อมกันแบบนั้นเลยนี่หน่า!
คราโทส – ถ้างั้นเราคงต้องให้ชีน่าไปกับโคเลท
รอยด์ – ทำไมอาจารย์ไปไม่ได้ล่ะ?
รีฟิล – เพราะฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วน่ะสิ
รอยด์ – หืม?
ชีน่า – ก..ก็ได้ ถ้างั้นชั้นจะเริ่มอัญเชิญล่ะนะ ..... ด้วยเสียงเพรียกหาสตรีแห่งสายหมอก ข้าขออัญเชิญท่าน อุนดิเน่!
วิ้ง...มาน่าแห่งน้ำมารวมตัวต่อหน้าชีน่า และกลายร่างเป็นอุนดิเน่
ชีน่า – ช่วยทีนะ อุนดิเน่ พาพวกชั้นไปหายูนิคอร์นที
อุนดิเน่ – ตามคำขอของท่าน ข้าจะพาไปยังกลางทะเลสาบนี้
เหมือนว่าจะรับรู้การมาถึงของทั้ง 2 คน ยูนิคอร์นที่หลับใหลอยู่ใต้น้ำลืมตาตื่นและขยับตัวพ้นจากท่อนซุงเหนือตัวมัน และทะยานขึ้นมาอยู่เหนือผิวน้ำ
ยูนิคอร์น – มาร์เทล?
ชีน่า - มาร์เทล ? หมายถึงเทพธิดามาร์เทลน่ะเหรอ?
โคเลท - ...
ยูนิคอร์น – ไม่ใช่สิ...ท่านคือโคเลท และอีกคนหนึ่งข้างๆชื่อชีน่าใช่ไหม?
ชีน่า – นายได้ยินเสียงโคเลทด้วยเหรอ?
ยูนิคอร์น – ถูกต้อง....แต่ท่านไม่ใช่มาร์เทลหรือ? ทั้งรูปลักษณ์นี้ มาน่านี้....และอาการป่วยนี้ หากแม้ข้าจะตาบอด ข้าก็มั่นใจว่าท่านคือมาร์เทล
โคเลท - ....
ยูนิคอร์น – ข้ามีตัวตนอยู่เพื่อรักษาอาการป่วยของมาร์เทลหลังนางตื่นขึ้น...เพื่อรักษาอาการป่วยที่ท่านเป็นอยู่
ชีน่า – ถ้างั้นก็ช่วยรักษาโคเลทหน่อยสิ เขาของยูนิคอร์นมีพลังแบบนั้นไม่ใช่เหรอ?
โคเลท - ....
ยูนิคอร์น – ท่านมายังที่นี่ไม่ใช่เพื่อตัวท่านเอง แต่เพื่อช่วยมนุษย์ที่ท่านเคยให้สัญญาไว้หรือ? เช่นนี้เอง ท่านคือผู้ได้รับเลือกแห่งการฟื้นฟูนี่เอง...จงรับไปสิ
เชาของยูนิคอร์นเปล่งแสงก่อนจะลอยขึ้นสูงแล้วลอยลงมาสู่มือของโคเลท ส่วนร่างของยูนิคอร์นก็...ค่อยๆจางหายไป
ชีน่า – เกิดอะไรขึ้นน่ะ!
ยูนิคอร์น – เขาของพวกเราก็คือชีวิตของพวกเรา.....บัดนี้ ชะตาชีวิตของข้าได้รับการเติมเต็มแล้ว อย่ากังวลเลย ชีวิตใหม่จะเกิดจากข้า เมื่อใดก็ตามที่ชีวิตหนึ่งสิ้นสุดลง ชีวิตใหม่ก็จะเกิดขึ้น เพราะเช่นนั้น พวกเราจะมีชีวิตอยู่ตลอดไป....ตลอดกาล
ร่างของยูนิคอร์นเลือนหายไปจากสายตา โคเลทและชีน่าก็กลับขึ้นฝั่ง
รอยด์ – เป็นอะไรหรือเปล่า?
จีเนียส - ...ชีน่า....คุณร้องไห้เหรอ?
ชีน่า – ยูนิคอร์น...ให้เขาของเขามา...แล้วก็.....ซิก
คราโทส – งั้นหรือ...ถ้างั้นยูนิคอร์นก็ตายแล้วสินะ
ชีน่า - ! นายรู้ด้วยเหรอ!
รีฟิล – เมื่อยูนิคอร์นเสียเขา มันก็จะตาย และเพราะการตายนั้น ยูนิคอร์นตัวใหม่ก็จะกำเนิดขึ้น เพราะอย่างนั้น ยูนิคอร์นจึงเป็นสัญลักษณ์ของความตายและการเกิดใหม่
รอยด์ - ...ยูนิคอร์นตัวใหม่จะเกิดมาเหรอ?
รีฟิล – ใช่ ฉันคิดว่าตอนนี้ก็คงอยู่ที่ไหนซักแห่งแล้วล่ะ
รอยด์ – ยูนิคอร์นให้เขาของเขามาด้วยชีวิต พวกเราต้องใช้มันให้ดีที่สุดล่ะ
จีเนียส – เย้! เท่านี้เราก็สามารถทำให้โคเลทกลับเป็นปกติได้แล้ว!
โคเลทส่ายหน้า
รอยด์ – ทำไมล่ะ!
โคเลทเข้ามาเขียนบนมือของรอยด์
รอยด์ - ....ฉันยังฟื้นฟูโลกไม่สำเร็จ เพราะงั้นก็ใช้เขานั่นช่วยคุณปิเอโดรกับคุณคราล่าก่อนนะ.......แต่ว่า โคเลท....
เธอยิ้มให้แทนคำตอบ
รอยด์ – ตกลง ถ้าเธอต้องการแบบนั้น... อาจารย์ นี่ครับ...
รีฟิลรับเขายูนิคอร์นไป ราวกับพลังใหม่วิ่งเข้าไปในตัวเธอ
รีฟิล – ดูเหมือนฉันจะใช้ศาสตร์ฟื้นฟูใหม่ๆได้แล้ว ต้องขอบคุณเขานี่จริงๆ
รอยด์ – ตอนนี้คงน่าจะช่วยคุณคราล่าได้
รีฟิล – ใช่ ด้วยเขายูนิคอร์นนี้กับบันทึกศาสตร์ของโบลท์แมน ฉันมั่นใจว่าเราจะช่วยเธอได้แน่
~ ไฮม่า ~
ชีน่า – เราเจอแล้วล่ะโซเฟีย วิธีรักษาปิเอโดรน่ะ
รีฟิล – ฉันขอลองดูเลยได้ไหม
โซเฟีย – ค่ะ! เชิญเลย!
รีฟิลเดินข้างเตียงที่ปิเอโดรนอนอยู่
รีฟิล - ....Resurrection!
ซักครู่ ปิเอโดรก็ลืมตาขึ้นช้าๆ
ปิเอโดร – ผม....อยู่ที่ไหน
โซเฟีย – เขาฟื้นแล้ว! ดีจริงๆ!
ปิเอโดร – โซเฟีย! ...ถ้างั้นผมก็มาถึงไฮม่าแล้วสิ?!
โซเฟีย – ใช่ค่ะ! ชีน่าช่วยคุณไว้
ปิเอโดร – ใช่แล้ว ! หลังออกมาจากรุยน์ พวกดีไซแอนท์ก็มาโจมตี... แล้วเธอก็...ขอบคุณมาก!
ชีน่า – อย่าขอบคุณชั้นเลย แล้วที่คุณฟื้นมาได้ก็เพราะมีรีฟิลอยู่ที่นี่ ถ้าจะขอบคุณล่ะก็บอกเธอเถอะ
ปิเอโดร – งั้นหรือ... ขอบคุณมาก เท่านี้ผมก็แค่รอมิโกะเท่านั้น
โซเฟีย – มิโกะ ? หมายความว่า?
ปิเอโดร – ที่ผมหนีมาจากค่ายกักกันเพราะผมมีเรื่องจะบอกมิโกะ
จีเนียส – ถ้ากำลังรออยู่ล่ะก็ มิโกะก็อยู่ที่นี่แล้ว
โซเฟีย – อะไรนะคะ!
ปิเอโดร – โอ ขอบคุณจริงๆเทพธิดามาร์เทล!
รอยด์ – เทพธิดาเหรอ....โธ่....
ปิเอโดร – ดีไซแอนท์กำลังจะรื้อฟื้นอะไรบางอย่างที่เรียกว่า “แองเจลัสโปรเจค” อยู่ นอกจากนั้นพวกนั้นกำลังพัฒนาอาวุธที่เรียกว่า “ปืนใหญ่มาน่า” อีกด้วย
คราโทส – ปืนใหญ่มาน่า? หมายถึง ”ทอร์แฮมเมอร์” เมื่อครั้งสงครามคารานงั้นหรือ?
ปิเอโดร – ผมก็ไม่รู้รายละเอียดนัก พวกนั้นใช้สิ่งที่เรียกว่าเอกซ์เฟียร์ในการทดลองนี้ กรุณาเถอะ หยุดยั้งแองเจลัสโปรเจคนี้ ด้วยพลังของมิโกะ และช่วยพวกเรา!
จีเนียส – วางใจเถอะครับ พวกเราปราบคุวาลแล้วก็ช่วยคนที่ถูกจับไปหมดแล้ว
ชีน่า – เพราะของที่คุณพกติดตัวมาด้วยน่ะล่ะ
ปิเอโดร – งั้นหรือครับ! ผมหวังพึ่งมิโกะได้จริงๆ!
รีฟิล – แต่ฉันเป็นห่วงเรื่องปืนใหญ่มาน่าที่ว่ามากกว่านะ...
คราโทส – เราด้วย แต่ตอนนี้คงไม่มีเบาแสะอะไรมากนัก
จีเนียส – ถ้าใช้วิธีเมื่อกี้ เราจะรักษาคุณคราล่าได้ไหมน่ะ?
คราโทส – พวกเราน่าจะช่วยหญิงที่น่าสงสารคนนั้นได้...ถ้าพวกเรามีเวลานะ
ทุกคนเดินออกมาภายนอก และพูดคุยกันถึงที่หมายสุดท้าย ซึ่งถ้าขึ้นไปที่ยอดเขาหลังหมู่บ้านนี่ ทุกคนน่าจะเห็นภาพชัดๆของหอคอยแห่งการชำระล้างได้
รอยด์ – มองแบบนี้แล้วเหมือนว่ามันอยู่ใกล้มากเลยนะ
จีเนียส – แต่จริงๆแล้วมันอยู่ไกลมากๆเลยล่ะ แล้วก็ไม่มีทางเดินไปที่นั่นได้ด้วย
??? – พวกคุณตรงนั้นน่ะ! อยากจะไปดูทิวทัศน์ใกล้ๆของหอคอยแห่งการชำระล้างไหม?
ชาวบ้านคนหนึ่งเดินเข้ามาหา
รอยด์ - ! อะไรนะ?
ชาวบ้าน – โอ้ กระพ้มเห็นได้ถึงความสนใจจากท่าทางของคุณเชียว
รอยด์ - คุณไปที่หอคอยได้จริงๆเหรอ?
ชาวบ้าน – อะแฮ่ม ยินดีต้อนรับสู่เที่ยวบินมังกร มังกรน้อยที่เชื่องสุดของกระพ้มจะพาทุกคนไปสัมผัสหอคอยแห่งการชำระล้างได้สบายบรื๋อ
จีเนียส – เที่ยวบินมังกร.....ดูเป็นธุรกิจแปลกๆแฮะ
รีฟิล – แต่ก็ดูเป็นไปได้นะที่จะไปถึงที่นั่นทางอากาศ
รอยด์ – ตกลง! พวกเราจะไป!
ชาวบ้าน – เยี่ยมมาก! พวกคุณจะได้รับเกียรติเป็นลูกค้ารายแรกของเที่ยงบินมังกรเชียวนะ! ดูก่อนนะ ทั้งหมด 6คน ก็เท่ากับ มังกร3ตัว.....น็เป็นราคาพิเศษเฉพาะวันนี้ 6000 กัลด์เท่านั้น!
รอยด์ – แพงจังเลย!
รีฟิล – แต่ช่วยไม่ได้นี่ พวกเราต้องไปที่หอคอยอยู่ดี
จีเนียส – ใช่ เพื่อการฟื้นฟูโลก
ชาวบ้าน - ! เมื่อกี้พูดอะไรนะ!...พวกคุณคือกลุ่มของมิโกะหรือ!
รีฟิล – ถูกแล้วค่ะ
ชาวบ้าน – โอ พระเจ้า ไม่ๆๆๆๆๆ กระพ้มไม่กล้ารับเงินจากมิโกะหรอก! เก็บเงินนั่นไปเถอะ!
จีเนียส - .....ยังไม่ได้เอาออกมาซักหน่อย....
ชาวบ้าน – ถ้างั้น พรุ่งนี้เช้า กระพ้มจะเตรียมมังกรชั้นดีที่สุดใว้ให้พวกคุณเอง! แน่นอนว่าไม่เสียเงินซักแดง! แต่ว่า....กระพ้มได้ยินมาว่าพื้นที่รอบๆหอคอยเต็มไปด้วยอันตราย เพราะงั้น... ถ้าพวกคุณจะแค่...หมายความว่า....มังกรที่น่ารักของกระพ้ม.....
รีฟิล – ไม่มีปัญหา เมื่อพวกเราถึงที่นั่นแล้วจะปล่อยมังกรกลับมาหาคุณเอง ตกลงไหมทุกคน?
คราโทส – เราไม่มีข้อโต้แย้ง
รอยด์ – ใช่ พวกเราจะคิดกันอีกทีว่าจะกลับกันยังไง
ชาวบ้าน – รับทราบครับ ถ้างั้นพรุ่งนี้เช้าพ้มจะมารอที่นี่ ยังมีเรื่องที่ต้องเตรียมอีกเยอะ ขอตัวละครับพ้ม
รอยด์ – พวกเรามาถึงจนได้...ผนึกสุดท้าย
รีฟิล – วันนี้แยกย้ายไปพักก่อนเถอะ แต่อย่าออกไปนอกหมู่บ้าน ตกลงนะ ราตรีสวัสดิ์ทุกคน ฝันดีล่ะ
ทุกคนเดินแยกย้ายไปเหลือรีฟิล โคเลท และรอยด์
รีฟิล – เธออยากจะขอบคุณฉันหรือ? อย่ากังวลเลย นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันจะทำให้ได้ เมื่อรู้ว่าอนาคตของเธอจะเป็นยังไง....
รอยด์เดินไปรอบๆหมู่บ้านเพื่อคุยกับคนอื่นๆ
ชีน่า – พรุ่งนี้แล้ว ซิลวาแลนด์ก็จะถูกฟื้นฟู
รอยด์ – แล้วเธอจะทำยังไงล่ะ
ชีน่า – เป็นคำถามที่ดี ที่ฉันทำได้ตอนนี้ก็คือเชื่อมั่นในตัวมิโกะล่ะน่ะ ถึงมิโกะของฝั่งนี้จะดูน่าเชื่อถือมากกว่าก็เถอะนะ
รอยด์ – หมายความว่าไงน่ะ? มีมิโกะที่เธอไม่เชื่อถือด้วยเหรอ?
ชีน่า – มิโกะของเทเซอาร่า.....ชั้นทนหมอนั่นไม่ได้จริงๆ
รอยด์ – งั้นหรือ เทเซอาร่าก็มีมิโกะด้วย
ชีน่า – 2โลก 2มิโกะ.....เฮ้อ....ถ้ามีเทพธิดาอยู่จริงๆ ทำไมเธอถึงต้องสร้างโลกให้เป็นแบบนี้นะ?
รอยด์ – ใช่ ชั้นอยากจะเตะคนที่ทำเรื่องแบบนี้จริงๆ
ชีน่า – ฮะๆ...พูดจริงๆนะ ชั้นอยากจะทำแบบนั้นด้วยตัวเองจริงๆ
จีเนียส – เราเข้าไปใกล้หอคอยแห่งการชำระล้างแล้ว มากันไกลเหมือนกันนะ
รอยด์ – ใช่
จีเนียส – เพราะเวลาแบบนี้ ฉันเลยมานั่งคิดว่าฉันมันงี่เง่าขนาดไหน
รอยด์ - ...ทำไมล่ะ?
จีเนียส – เพราะฉันไม่รู้เลยน่ะสิว่าอะไรๆจะพลิกไปด้านดีหรือด้านร้าย
รอยด์ - ......ไม่มีใครรู้หรอก คนที่คิดว่าตัวเองรู้นั่นล่ะคือคนงี่เง่าจริงๆ
จีเนียส – นายว่างั้นเหรอ?
รอยด์ – แน่นอน
จีเนียส - ฉันก็ว่างคงงั้นล่ะมั้ง นายมักพูดคำคมๆมาตลอดเลยนะ รอยด์ ขอบใจมาก
รีฟิล – ไปคุยกับโคเลทสิ นี่เป็นคืนสุดท้ายของเธอแล้ว
รอยด์ – คืนสุดท้ายหรือครับ?
รีฟิล - ......คืนสุดท้ายในฐานะมนุษย์น่ะ
รอยด์ – อาจารย์เป็นนักปราชญ์ใช่ไหม เราทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?
รีฟิล – ยังไม่เข้าใจอีกหรือ? เธอนี่ไม่ฉลาดจริงๆนะ เพราะว่าฉันเป็นนักปราชญ์ ฉันเลยทึ่งเวลาโคเลทกลายเป็นเทวฑูต
รอยด์ – ไม่ได้เอาจริงใช่ไหม อาจารย์
รีฟิล – คิดว่างั้นหรือ? รีบไปหาเธอเถอะ
คราโทส – การเดินทางของเธอมาถึงจุดจบแล้วสินะ
รอยด์ - ...นี่ไม่ใช่จุดจบที่ชั้นหวังเลยนะ
คราโทส – งั้นหรือ? นี่เป็นการเดินทางที่เธอเริ่มต้นด้วยการฝากความหวังให้กับมิโกะ ก็น่าจะคาดเดาได้อยู่แล้วนี่?
รอยด์ – ฝากความหวังงั้นเหรอ?
คราโทส – จำไม่ได้หรือ? เธอเป็นคนพูดเองว่าพวกเรามีมิโกะอยู่ข้างเดียวกัน นักบุญผู้ลงมาฟื้นฟูโลก
รอยด์ – ใช่ ชั้นพูดเอง เพราะแบบนั้นชั้นถึงต้องปกป้องเธอ
คราโทส – ทั้งๆที่ต้องพึ่งพาพลังของมิโกะในยามคับขันตลอด จะเรียกว่าปกป้องได้หรือ? ถ้าเป็นแบบนั้น ความหมายของ "ปกป้อง” คงจะเปลี่ยนไปจากที่เราเข้าใจมากทีเดียว แล้วตอนนี้มิโกะก็พยายามที่จะแก้ปัญหาทุกอย่างด้วยการเสียสละตัวเอง
รอยด์ – นายจะพูดอะไรน่ะ?
คราโทส – รอยด์ อย่าทำพลาดล่ะ
รอยด์ – ชั้นก็ไม่รู้เรื่องเท่าไหร่นะ แต่ก็รู้เรื่องน่ะ .....แต่เดี๋ยว ถ้าชั้นทำพลาดไป ชั้นจะแก้ตัวใหม่ได้หรือเปล่า?
คราโทส - ...หึๆ แก้ตัวหรือ ....ถ้ามันเป็นเรื่องที่แก้ตัวได้ก็ตามสบายเถอะ
บนยอดเขา รอยด์ขึ้นไปคุยกับโคเลท 2 คน
รอยด์ – การฟื้นฟูโลก...จะถึงเวลาแล้วสินะ
รอยด์ - ? ....ฉัน .....ขอโทษ..... ทำไมเธอถึงต้องขอโทษล่ะ?
นี่เป็นจุดสิ้นสุดแล้ว...แต่ฉันก็พูดไม่ได้...แปลกสินะ?
รอยด์ – จะบ้าเหรอ มันไม่สำคัญหรอก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอก็คือเธอ ถึงเธอจะกลายเป็นเทวทูต ถึงเธอจะกลายเป็นเทวทูต ชั้นก็ไม่คิดว่าแปลกหรอก ไม่มีทาง
รอยด์ – ยังไงก็ตาม ชั้นสิที่ควรขอโทษ ถึงชั้นจะสัญญาว่าจะทำของขวัญให้เสร็จก่อนการเดินทางจะจบลง ชั้นก็คิดอยู่เรื่อยว่าเรายังต้องเดินทางอีกใกล มันก็เลยไม่เสร็จซักที
โคเลทส่ายหน้า
....ฉันจะรอตลอดไป.....ถึงแม้ฉันจะกลายเป็นเทวฑูตไปแล้ว..ฉันก็จะยังรอ....เธอจะเอามาให้ตอนไหนก็ได้
รอยด์ – ตกลง คราวนี้ฉันจะทำมันให้เสร็จล่ะ ถึงจะนานแค่ไหนก็ตาม
โคเลทยิ้มแล้วพยักหน้าให้
รอยด์ – ขอถามอะไรเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม ...เธอแน่ใจเหรอว่าจะไม่เสียใจกับเรื่องนี้ แน่ใจหรือว่าจะเป็นเทวทูต?
จริงๆแล้วก็คือ...ฉันกลัวนิดหน่อย...
รอยด์ - นั่นสิ ชั้นก็คงเหมือนกัน
...แต่ถ้าการให้ชีวิตในฐานะมนุษย์ของฉัน ทำให้ซิลวาแลนด์เกิดใหม่อีกครั้ง มันก็เหมือนชีวิตของฉันจะกระจายไปอยู่ทั่วโลก พอคิดแบบนี้แล้ว ฉันก็ไม่เป็นไร.......
รอยด์ - เธอเข้มแข็งจริงๆนะ โคเลท
รอยด์ - .....ลมเริ่มหนาวแล้ว กลับไปที่พักกันเถอะ......ขอโทษที ลืมไปว่าเธอไม่รู้สึกหนาวแล้วนี่...
โคเลทยืนมองหน้ารอยด์อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินลงไปจากยอดเขา รอยด์จะเรียกให้หยุดแต่ก็ชะงักเปลี่ยนใจไป
รอยด์ - ........บ้าจริง!! ชั้นทำอะไรไม่ได้เลยหรือไงนะ!!
รุ่งสาง....รอยด์รู้สึกตัวเมื่อเห็นคราโทสเดินออกไปจากห้องคนเดียว เขาจึงลองเดินตามไปดู ข้างนอกนั้น คราโทสยืนอยู่ข้างๆนอยช์
คราโทส – แกต้องดูแลรอยด์แทนเราต่อไปนะ
นอยช์ – อิ๋งๆ
คราโทส – เรามีเรื่องที่ต้องทำ ถึงอยากให้แกมาแทนที่เรา......
ด้านหลังคราโทส ปรากฏร่างของชายคนหนึ่งขึ้นในท่าเตรียมพร้อมโจมตีคราโทส!
รอยด์ – คราโทส! ระวัง!
ฉัวะ! คราโทสชักดาบจู่โจมใส่
????? – อึ่ก!!!
คราโทส – หยุดนะ!!
ถึงจะห้ามก็ไม่ทันการ นักฆ่าผุ้นั้นวาร์ปหายหนีไปเหลือเพียงบางสิ่งที่ตกอยู่ที่พื้น
รอยด์ – คราโทส ! เป็นอะไรหรือเปล่า!
คราโทส – รอยด์ ....ขอบใจมาก
รอยด์ – อ่า..นิดหน่อยน่า แต่นั่นใครกัน
คราโทส – คิดว่าคงเป็นมือสังหาร ถึงจะหนีไปได้ก็เถอะ แต่เราฝากรอยแผลที่ยากจะลืมไปด้วยแล้ว
รอยด์ - ....ชั้นรู้สึกเหมือนเคยเห็นหมอนั้นที่ไหนมาก่อนนะ
คราโทส – บางทีนะ.....รีบกลับไปที่พักเถอะ ทุกคนอาจจะตื่นแล้วก็ได้
รอยด์ – อืม
คราโทส - .....รอยด์...
รอยด์ – หืม? มีอะไรเหรอ?
คราโทส - .....อย่าตายนะ
รอยด์ – หา? ก็ได้ แต่ทำไมจู่ๆ...?
คราโทส – ...อย่าห่วงเลย
คราโทสเดินกลับไปปล่อบให้รอยด์งงอยู่คนเดียว
รอยด์ – หมอนั่นบอกว่าอย่าห่วงได้ยังไงกันหลังจากบอกคนอื่นแบบนั้นน่ะ?!.......?
รอยด์เก็บบางสิ่งขึ้นมาจากพื้น มันเป็นแหวนที่มีตัวอักษรสลักไว้ด้านหลังว่า Y.M…
เมื่อถึงเวลานัดหมาย ทุกคนก็ขึ้นไปยังยอดเขา และเห็นมังกร 3 ตัวอยู่บนยอดนั้น
ชาวบ้าน - พ้มรอพวกคุณอยู่แล้ว กรุณาจับคู่กันขึ้นไปบนมังกร ตัวละ2คนครับ
คราโทส – เราจะไปมังกรตัวเดียวกับมิโกะเพื่อปกป้องเธอเอง.... มันเป็นงานของเรา
รีฟิล - .......
จีเนียส – รอยด์ นายจะไปกับใครเหรอ?
รอยด์ – คงเป็นอาจารย์ล่ะมั้ง?
รีฟิล – ตกลง
รอยด์ – จะถึงเวลาแล้วสินะ
รีฟิล – อีกไม่นาน..โลกนี้ก็จะถูกฟื้นฟู
รอยด์ – พวกเราทำสิ่งที่ถูกต้องใช่ไหมครับ?
รีฟิล – รอยด์ ....พวกเราแค่ทำสิ่งที่ทำได้เท่านั้น นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว...
รอยด์ – ผมก็ว่าแบบนั้น....
รีฟิล – ขอโทษนะ รอยด์....
เมื่อไปถึงหอคอย รอยด์ก็เห็นแต่ชีน่าและจีเนียส
รอยด์ – แล้วโคเลทกับหมอนั่นล่ะ?
รีฟิล – ดูเหมือนพวกเขาจะเข้าไปกันก่อนแล้ว รีบตามไปเถอะ
ทั้ง4คนเดินเข้าไปตามทางที่ทอดยาว พื้นเบื้องล่างใสจนมองทะลุลงไปได้....เบื้องล่างนั้นเต็มไปด้วยหีบบางอย่าง ซึ่งบรรจุบางสิ่งไว้ ลอยวนเวียนอยู่บนอากาศเป็นจำนวนมาก
รอยด์ – ของพวกนั้นมันอะไรน่ะ!....... นี่มัน......ศพนี่!
รีฟิล – งั้นของพวกนี้คงเป็น....โลงศพ....
รอยด์ – ทำไมศพคนตายพวกนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?!
รีฟิล – บางทีอาจจะเป็น.....ร่างของมิโกะทั้งหลายที่ล้มเหลวในการฟื้นฟูโลก.....จนถึงตอนนี้
รอยด์ –งั้นถ้าโคเลทล้มเหลว...เธอก็ต้องมาเป็นแบบนี้ด้วย....บ้าเอ้ย!
จีเนียส – ผมเป็นห่วงโคเลทแล้วล่ะ รีบไปกันเถอะ!
รอยด์ – อื้ม!
เมื่อไปถึงลานพิธี รอยด์ก็พบว่าโคเลทกำลังสวดภาวนาอยู่บนลานพิธีแล้ว..เรมิเอลปรากฎตัวลงมาเป็นครั้งสุดท้าย
เรมิเอล – เอาล่ะ ลูกสาวของข้า จงปลดผนึกสุดท้ายซะ! เมื่อทำเช่นนั้นแล้ว เจ้าจะสละซึ่งความเป็นมนุษย์สิ่งสุดท้ายของเจ้า....หัวใจและความทรงจำของ เจ้า เมื่อทำเช่นนั้นด้วยความประสงค์ของเจ้าเอง เจ้าจะกลายเป็นเทวฑูตที่แท้จริง!
ชีน่า – อะไรนะ!
รอยด์ – สละหัวใจและความทรงจำของเธอ...?!
จีเนียส – โคเลทจะลืมพวกเราหรือ?!
รีฟิล – ชีวิตของโคเลทจะสิ้นสุดลง แล้วเธอจะเกิดใหม่ในฐานะเทพ
รอยด์ – อาจารย์! เขาพูดอะไรน่ะ!
เรฟิล – รอยด์ ...ฉันขอโทษ ฉันสัญญากับโคเลทเอาไว้ว่าจะไม่บอกใคร...โคเลทจะสละชีวิตของตัวเองเพื่อ ฟื้นฟูโลก การกลายเป็นเทวฑูต.....หมายถึงการตาย
เรมิเอล – นั่นไม่ถูกซะทีเดียว หัวใจของมิโกะจะตายไป และร่างของเธอจะถูกถวายแก่เทพธิดามาร์เทล ด้วยการถวายร่างของเธอ โคเลทจะกลายเป็นเทพธิดา นี่ล่ะคือสภาพที่แท้จริงของการฟื้นฟูโลก! การคืนชีพของเทพธิดามาร์เทลก็คือการฟื้นคืนชีพของโลกนี้ด้วย!
รอยด์ – นั่น...นั่นมัน!
รีฟิล – ท่านเรมิเอลคะ เราได้ยินมาว่ายังมีโลกที่ชื่อเทเซอาร่าซึ่งเป็นโลกคู่ขนานกับซิลวาแลนด์
เรมิเอล – นั่นไม่ใช่เรื่องที่เจ้าต้องรู้
รีฟิล – ท่านปิดมันเป็นความลับเพราะมันเป็นความจริงสินะ?
เรมิเอล – เจ้ารู้มาจากใครกัน?
ชีน่า – ครูซิสทำให้ทั้ง 2 โลกอยู่กันอย่างสงบสุขไม่ได้เหรอ?!
เรมิเอล – ถ้านั่นเป็นสิ่งที่มิโกะปรารถนา เธอสามารถให้ยืมพลังของเธอในฐานะเทพธิดาแก่ครูซิสได้ เมื่อเทพธิดามาร์เทลฟื้นคืนชีพเพราะมิโกะ โลกทั้ง 2 จะพบกับความสุข เช่นที่มิโกะฮธิษฐานแน่นอน
โคเลท - ..!!
เรมิเอล – เจ้าถามว่าจริงหรือรึ? เจ้าก็รู้ว่าทำไมเจ้าถึงมายังที่แห่งนี้
โคเลท - ....
เธอลุกขึ้นพร้อมจะปลดผนึกสุดท้าย....
ชีน่า – อย่านะ….นี่เธอเตรียมตัวที่จะตายจริงๆเหรอ?
โคเลทหันมามองทุกคน
รอยด์ – โคเลท หยุดเถอะ! ถ้าเธอเสียสละตัวเอง เพื่อนที่รักเธอ ครอบครัวของเธอแล้วก็...แล้วก็ชั้น! พวกเราทุกคนจะเสียใจ มันก็เหมือนการสละพวกเราทุกคนน่ะล่ะ!
เธอทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้....แต่ก็ไม่สามารถจะทำเช่นนั้นได้ รอยด์จะวิ่งเข้าไปหา แต่จีเนียสมาคว้าตัวหยุดไว้
รอยด์ – จีเนียส! ปล่อยชั้นนะ!
จีเนียส – ฉันก็ไม่อยากให้เกิดอะไรกับเธอหรอกนะ! แต่พวกเราทำอะไรได้ล่ะ! ผู้คนของซิลวาแลนด์ก็ทุกข์ทรมานเหมือนกัน!
รอยด์ – แต่…….
เรมิเอล – การสละมิโกะเพียงคนเดียว จะช่วยโลกทั้งโลก เจ้าจะบอกงั้นหรือ ว่าเจ้าเลือกวิญญาณของมิโกะเหนือโลกท้งโลก? เอาล่ะ โคเลท....จงมาร่วมกับพ่อของเจ้าเถอะ...
โคเลทหันหลังให้ทุกคนแล้วเดินไปหาเรมิเอล รอยด์รีบสะบัดจีเนียสจนหลุดแล้ววิ่งเข้าไป
รอยด์ – เดี๋ยวก่อน เรมิเอล! มันไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ?! โคเลทเป็นลูกสาวของคุณนะ?! คุณก็คงไม่อยากให้เธอตายเหมือนกันใช่ไหม ?!
เรมิเอล – ลูกสาวข้ารึ? อย่าทำให้ข้าหัวเราะน่า ข้าลงมาที่โลกนี่เพื่อแสดงในฐานะเทพผู้พิทักษ์ แต่พวกเจ้า สิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อย เป็นคนเรียกข้าว่าพ่อของเธอเอง
รอยด์ – อ...อะไร....
เรมิเอล – ข้าเพียงแค่มอบครูซิสคริสตัลให้กับผู้เสียสละ ผู้ถูกเลือกมาเพื่อเป็นภาชนะของท่านมาร์เทล
รอยด์วิ่งไปหาโคเลทและเรียกชื่อเธอ เสียงของโคเลทดังก้องอยู่ในหัวของเขา
“รอยด์....ไม่เป็นไรหรอก ฉันรู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกครั้งที่ฉันพบเรมิเอล ฉันรู้สึกได้ว่าเขาไม่ใช่พ่อที่แท้จริงของฉัน....แต่เพราะอะไรซักอย่าง.... ฉันรู้สึกเหมือนจะร้องไห้”
รอยด์ – โคเลท! ถ้าเธอรู้อยู่แล้วว่าอะไรเป็นอะไร แล้วทำไม ?!
“เธอได้ยินเสียงของฉันด้วยเหรอ? ฉันดีใจจริงๆ! อย่างน้อยก็สามารถพูดลาก่อนกับเธอเป็นครั้งสุดท้ายได้”
รอยด์ – โคเลท....ชั้นขอโทษ! ชั้นช่วยเธอไม่ได้!.....ขอโทษจริงๆ! ชั้นสัญญาว่าจะไม่ทำพลาด แต่ดูเหมือนฉันก็ยังทำให้มันผิดพลาดอยู่ดี...
“ไม่หรอก ขอบคุณนะ รอยด์ เป็นเพราะเธอ ฉันจึงพบความกล้าที่จะปกป้องโลกนี้ เป็นเพราะเธอ ฉันจึงสามารถมีชีวิตอยู่ตลอด 16 ปีนี้ได้อย่างดีที่สุด เพราะฉะนั้น....”
รอยด์ – โคเลท!
ร่างของเธอลอยหลุดมือของเขาไป...
“ดูเหมือน...คงจะถึงเวลาแล้ว.......ลาก่อนนะ...”
ปีกแสงของโคเลทกางออก แสงจากปีกนั้นลอยขึ้นสู่ฟ้าพร้อมๆกับดวงตาทิ่ค่อยๆปิดลง.....เมื่อเธอลืมตา อีกครั้ง จากดวงตาสีฟ้าใสเต็มไปด้วยประกาย กลายเป็นดวงตาสีแดงชาดไร้ชีวิตชีวา....
เรมิเอล – หึๆๆๆๆๆฮะฮ่าๆๆๆๆๆๆ ข้าทำได้แล้ว! ในที่สุดก็สมบูรณ์! ภาชนะของท่านมาร์เทลสำเร็จแล้ว! ด้วยสิ่งนี้ ข้าจะได้เป็นหนึ่งใน 4 เซราฟิม!
ชีน่า – เดี๋ยวก่อนซิ! นายจะทำอะไรกับโคเลทน่ะ!
รีฟิล – เขาจะพาเธอไปสวรรค์
รอยด์ - ....เจ้าสารเลว! แกต้องชดใช้หนี้นี้แน่!! ครูซิส.....เทวฑูต.....เทพธิดามาร์เทล......เป็นเรื่องปลิ้นปล้อนทั้งหมดเลย ใช่ไหม! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!
เรมิเอล – ข้าทำไม่ได้ เพราะเธอคือภาชนะของท่านมาร์เทล นี่คือร่างใหม่ของท่านมาร์เทล ซึ่งใช่เวลานับแรมปีกว่าจะสมบูรณ์ได้ ข้าไม่จำเป็นต้องใช้งานพวกเจ้าแล้ว สลายไปซะ!!
..............
เรมิเอล - ...เป็นไปไม่ได้.....ทำไม..เทวฑูต...สิ่งมีชีวิตที่เยี่ยมยอด...พ่ายให้กับกลุ่มของมนุษย์แค่นี้....
รอยด์ – โคเลท! กลับมาหาพวกเราเถอะ! ชั้นจะหาทางรักษาเธอให้กลับเป็นเหมือนเดิมเอง! ชั้นสาบาน!
โคเลท - .........
รอยด์ -.....โคเลท...เธอลืมชั้นไปแล้วจริงๆเหรอ...?
????? – เธอกำลังทำให้เสียเวลานะ ไม่ใช่แค่สูญเสียความทรงจำ แต่มิโกะได้สูยเสียจิตวิญญาณที่จะฟังคำพูดของเธอแล้ว ตอนนี้โคเลทก็เป็นเพียงตุ๊กตาที่อยู่เบื้องหน้าประตูมรณะเท่านั้น
คราโทสที่หายตัวไปตั้งแต่ทุกคนเข้ามา ปรากฏตัวขึ้นให้เห็นบนแท่นพิธีนั่นเอง
จีเนียส – คุณคราโทส!
รอยด์ – นายไปไหนมา?! แล้วนายพูดอะไร ?!
คราโทส – มิโกะต้องการที่จะฟื้นฟูโลก และเธอก็เลือกหนทางนี้ด้วยตัวเธอเอง เมื่อทำการอัญเชิญมิโกะไปที่เดริส-คาราน ผนึกสุดท้ายก็จะถูกทำลาย แล้วการฟื้นฟูโลกก็จะสมบูรณ์
รอยด์ – คราโทส.....นายพูดอะไรกันแน่?
คราโทส – นี่เป็นสิ่งที่เธอต้องการ เราจะพามิโกะไปในฐานะร่างใหม่ของมาร์เทล
รอยด์ – พูดอะไรกันแน่ ตอบชั้นมาสิ คราโทส!
เรมิเอล - ....ท่านคราโทส......โปรดเห็นใจข้าด้วย....ได้โปรด....รักษาข้าด้วย...
คราโทส – เจ้าลืมไปแล้วหรือ เรมิเอล ว่าครั้งหนึ่งเราก็เคยเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อย....มนุษย์.....แล้ว เจ้าผุ้เป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูง จะขอความช่วยเหลือจากสิ่งที่เจ้ารังเกียจที่สุดหรือ?
เรมิเอล – คึ่ก.......อ้าก.....
เรมิเอลสิ้นใจลง...รอยด์วิ่งเข้าไปใกล้ๆคราโทส
คราโทส – ถอยไปซะ
รอยด์ – คราโทส......นายเป็นใครกัน?
คราโทส – เรา...คือครูซิส องค์กรที่ชี้นำทางให้แก่โลก
แสงเปล่งประกายออกมาจากร่างของคราโทส ขณะที่ปีกแสงสีฟ้าปรากฏบนหลังของเขา!
คราโทส –เราคือ1ใน 4 เซราฟีม ถูกส่งมาที่นี่เพื่อจับตาดูมิโกะอย่างใกล้ชิด
จีเนียส – คุณคราโทสก็เป็นเทวทูตด้วยเหรอ?
ชีน่า – นายหลอกพวกเรา ?!
คราโทส – หลอกงั้นหรือ? เมื่อมิโกะถูกนำไปรวมกับมาร์เทล เธอก็จะตื่นขึ้น แล้วโลกก็จะได้รับการช่วยเหลืเอ นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอหวังหรือ?
รีฟิล – เมื่อร่างของเธอถูกมาร์เทลใช้...โคเลทก็จะตายจริงๆ
คราโทส – ไม่ เธอจะเกิดใหม่ในฐานะมาร์เทล
รอยด์ – บ้าเอ้ย! นายคิดว่าชั้นจะปล่อยให้ทำแบบนั้นหรือ ?! โคเลทเป็นเพื่อนของพวกเรา !
การต่อสู้อย่างลำบากยากเย็นกับผู้เคยเป็นเพื่อนร่วมทาง ซึ่งเมื่อเปิดเผยตัวจริงแล้วก็เหมือนว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นนับสิบเท่า! แต่รอยด์ก็ยังชนะได้ในที่สุด
คราโทส - ....อึ่ก...
รอยด์ – ได้เวลาจบเรื่องนี้แล้ว !
รอยด์ตั้งท่าจะสังหาร แต่แสงที่ลอยลงมาจากเบื้องบนทำให้เขาต้องชะงัก...ชายผมทองในชุดขาวคนหนึ่ง ลอยลงมา...พร้อมปีกแสงมากมายที่อยู่เบื้องหลัง
???? – ฉันคิดว่าแม้แต่นายก็คงรับมือคู่ต่อสู้เช่นนี้ไม่ได้สินะ
คราโทส – ท่านอิกดราซิล
จีเนียส – ใครน่ะ?
ชีน่า – เทวทูตอีกแล้วเหรอ?
อิกดราซิล – เจ้าคือรอยด์หรือ?
รอยด์ – บอกชื่อแกมาซิ แล้วชั้นจะบอกชื่อชั้น !
อิกดราซิล – ฮะฮ่าๆ มนุษย์น่ะไม่ต้องแนะนำตัวให้สุนัขรู้หรอกนะ
รอยด์ – ว่าอะไรนะ!
อิกดราซิล – ก็ได้ ข้าจะบอกชื่อของข้าให้รู้ มนุษย์ผู้โง่เขลา ข้าคือ อิกดราซิล ผุ้นำของครูซิส ....และดีไซแอนท์! ข้าจะแสดงให้เจ้าดูถึงความหมายที่แท้จริงของ”พลัง”!
ถึงจะชนะคราโทสมาได้ แต่การต่อสู้กับอิกดราซิลก็ทำให้ทุกคนแทบจะเป็นเด็กอมมือ เพียงแค่คลื่นกระแทกที่ออกมาจากดาบที่อิกดราซิลเรียกมาก็ทำให้ทุกคนกระเด็น ไปกันหมด แม้กระทั่งรอยด์ก็ยังกระเด็นไปแรงจนทำให้เสาที่ไปชนหักโค่นลงมา...
อิกดราซิล – คราโทส ฉันคิดว่านายคงไม่คัดค้านอะไรสินะ
คราโทส - ....
อิกดราซิล – ลาก่อน
อิกดราซิลเตรียมจะลงมือฆ่าทุกคน แต่กระสุนที่ลอยมาจากระยะไกลก็ทำให้ต้องหลบไป ที่ทางเข้านั้นเอง บอตต้านำกลุ่มทหารหลายคนวิ่งเข้ามา!
บอตต้า – บ้าจริง! มิโกะกลายเป็นเทวทูตไปแล้ว! ไม่มีทางเลือก พวกเราคงต้องพาเธอกลับไปทั้งๆที่ยังมีชีวิตนี่ล่ะ!
อิกดราซิลปล่อยกระสุนแสงออกมาจากมือพุ่งตรงเข้ามาบอตต้า แต่พวกทหารก็มากันให้ด้วยชีวิต ทหารคนอื่นๆก็รีบใช้โอกาสนี้หาตัวทุกคนวาร์ปหายไปหมด
อิกดราซิล – เรเนเกท........ยังน่ารำคาญใจเหมือนเคย...แต่ก็ยังเป็นไปตามที่คิดไว้อยู่ คราโทส พวกเราไปกันเถอะ
อิกดราซิลวาร์ปหายไป....
คราโทส – หืม....ถูกเรเนเกทช่วยไว้หรือ อย่าตายนะ รอยด์
พูดจบดังนั้นแล้วคราทอสก็วาร์ปตามไป...
..
.....
.........
รอยด์ลืมตาตื่นขึ้นในห้องหนึ่ง เมื่อลืมตามาก็เห็นคนอื่นๆอยู่ในห้องเดียวกันหมด
จีเนียส – รอยด์! ในที่สุดก็ฟื้นซะที!
รอยด์ - .....พวกเราอยู่ที่ไหนกัน?...แล้วโคเลทล่ะ ?!
รอยด์วิ่งไปดูโคเลท ซึ่งยืนนิ่งไม่ไหวติง
ชีน่า – เธอไม่ตอบสนองอะไรเลย ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ตาม...
รอยด์ – บ้าจริง!
รีฟิล – รอยด์ เธอจำที่นี่ได้ไหม พวกเราอยู่ในฐานที่ทรีเอทนะ จำได้ไหม นี่คือที่ๆเธอเคยถูกจับมา
รอยด์ – ฐานดีไซแอนท์เหรอ !?
ชีน่า – คนพวกนี้ไม่ใช่ดีไซแอนท์นะ
รอยด์ – อะไร? หมายความว่าไงน่ะ?
จีเนียส – มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นน่ะ ฉันก็ยังสับสนเลย
รีฟิล – ถ้างั้นพวกเราคงต้องคุยกันหน่อยแล้วว่าเหตุการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ข้อแรก สถานการณ์ของพวกเราตอนนี้ ตอนที่พวกเราเกือบจะถูกฆ่าที่หอคอยแห่งการชำระล้าง พวกเราก็ถูกช่วยเหลือโดยองค์กรที่อยู่ที่ฐานนี่ พวกเขาลักษณะเหมือนดีไซแอนท์ พวกเขาเรียกตัวเองว่า”เรเนเกท”
รอยด์ – อาจารย์จะบอกว่าคนที่อยู่ที่นี่คือเรเนเกท ไม่ใช่ดีไซแอนท์เหรอ? เอาเถอะ ถึงจะยังไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่ต่อได้เลย
รีฟิล – ดูเหมือนว่าเรเนเกทจะเป็นฝ่ายตรงข้ามกับดีไซแอนท์ บางทีพวกเขาอาจมีเป้าหมายที่แต่งกายเหมือนดีไซแอนท์
รอยด์ – อืม ผมว่าพอจะเข้าใจแล้วล่ะ พวกเราถูกช่วยโดยองค์กรชื่อเรเนเกทที่ดูเหมือนพวกดีไซแอนท์......แล้วเจ้าเท วฑูตคนนั้น อิกดราซิลหรืออะไรนั่นเป็นใครกัน.....แล้วคราโทสล่ะ?
รีฟิล – เธอจำคำพูดของอิกดราซิลได้ไหม นี่เป็นแค่การคาดเดาล้วนๆนะ แต่ว่า ครูซิส เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่วิหารมาร์เทลบูชา และบางทีแล้วอาจจะเป็นองค์กรเดียวกันกับดีไซแอนท์ก็ได้
รอยด์ – โอะ...เดี๋ยว! อะไรกัน มันจะเป็นไปได้ได้ยังไง?!
รีฟิล – รอยด์ ฟังฉันสิ ถ้าเราคิดว่าดีไซแอนท์เป็นส่วนหนึ่งของครูซิส ถูกอย่างก็จะฟังดูสมเหตุสมผล
จีเนียส – ฉันจำได้ว่าเคยได้ยินพวก5แม่ทัพดีไซแอนท์คนนึงพูดว่าหัวหน้าของพวกเขาคืออิกดราซิล
รีฟิล – และอิกดราซิลคนนี้ก็พูดว่าเขาเป็นหัวหน้าของครูซิสและดีไซแอนท์
รอยด์ – ถ้าครูซิสกับดีไซแอนทฺเป็นพวกเดียวกัน แล้วคราโทสล่ะ? เขาทำตามคำสั่งของอิกดราซิล ก็หมายความว่า...
ชีน่า – ใช่แล้ว! เขาเป็นศัตรู! เขาหักหลังพวกเรา! เขายอมรับเองนี่ว่าเขาเป็นหนึ่งในเซราฟิมของครูซิส!
รีฟิล – คราโทสดูเหมือนว่าจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของอิกดราซิล เขามาร่วมทางกับพวกเราอาจะเพราะต้องการจะทำให้แน่ใจว่าโคเลทไม่ได้หลงทางไป ทำอย่างอื่นนอกจากการฟื้นฟูโลก
รอยด์ – งั้นพวกเราก็ถูกหลอกมาตั้งแต่ต้น....โดยเรมิเอล ครูซิส แล้วก็แม้แต่คราโทส !
ประตูห้องเปิดออกและทหารคนหนึ่งเดินเข้ามา
ทหาร – ตื่นกันหมดแล้วหรือ เช่นนั้นกรุณาตามผมไปที่ห้องข้างๆนี้ หัวหน้าของเรากำลังรออยู่
ที่ห้องข้างๆนั้น บอตต้ากำลังยืนคุยกับชายคนหนึ่งอยู่
???? – ตื่นแล้วสินะ
รอยด์ – พวกนายคือ...เรเนเกทหรือ?
???? – ถูกต้อง พวกเราคือกลุ่มต่อต้านใต้ดิน มีเป้าหมายเพื่อต่อสู้กับดีไซแอนท์...หรืออีกแง่นึงก็คือครูซิส
รอยด์ – งั้นครูซิสกับดีไซแอนท์ก็เป็นกลุ่มเดียวกันจริงๆสินะ!
บอตต้า – ถูกแล้ว ครูซิสคอบควบคุมวิหารมาร์เทลแบบเปิดเผย และคอยบงการดีไซแอนท์อย่างลับๆ ดีไซแอนท์เองก็เป็นเครือข่ายลูกภายในครูซิสเอง
???? – วิหารมาร์เทลก็ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าของประกอบฉากที่ครูซิสสร้างขึ้นเพื่อ ใช้ควบคุมโลก พวกนั้น พวกที่เรียกตัวเองว่าเทวทูต จริงๆแล้วคือฮาล์ฟเอลฟ์ ซึ่งพัฒนาตัวเองด้วยการใช้เอกซ์เฟียร์ชนิดพิเศษเรียกว่าครูซิสคริสตัล พวกนั้นไม่ได้เป็นพระเจ้าหรืออะไรทั้งนั้น แน่นอนว่ามิโกะกับวิหารมาร์เทลก็ไม่รู้เรื่องนี้หรอก
ชีน่า – พวกนั้นก็เป็นฮาล์ฟเอล์ฟด้วยเหรอ!?
บอตต้า – ใช่แล้ว ส่วนหนึ่งของดีไซแอนท์ และครูซิส เช่นเดียวกับพวกเรา เป็นฮาล์ฟเอล์ฟ
รอยด์ – ครูซิสกำลังทำอะไรอยู่กันแน่น่ะ? พวกนั้นทำเรื่องแบบนี้เพื่อควบคุมโลกแค่นั้นเหรอ?
???? – แกจะให้พวกเราอธิบายทุกอย่างเลยหรือ ลองใช้หัวคิดดูบ้างสิ
รีฟิล – พวกนั้นอยากฟื้นคืนชีพให้เทพธิดามาร์เทลหรือ? พวกนั้นส่งคำพยากรณ์ให้ เหล่าผู้สืบสายเลือดแห่งมาน่า และควบคุมการแต่งงานของคนเหล่านั้นเพื่อสร้างมิโกะที่จะกลายเป็นภาชนะ มันอาจจะฟังดูซับซ้อนไปหน่อยนะ
บอตต้า – น่าประทับใจจริงๆ
???? – นอกจากซิลวาแลนด์แล้วยังมีอีกโลกหนึ่งซึ่งกำลังช่วงชิงมาน่ากับโลกนี้อยู่
รอยด์ – เทเซอาร่า
???? – ถูกต้อง และคนที่สร้างโลกที่บิดเบือนนี่ก็คือผู้นำของครูซิส อิกดราซิล
จีเนียส - ! สร้างโลกงั้นหรือ? ตลกน่า ไม่มีใครทำได้หรอก!
???? – ถ้าพวกแกคิดแบบนั้น การสนทนาก็คงจบแค่นี้ล่ะ
รอยด์ – เดี๋ยวก่อน ถ้าอิกดราซิลเป็นคนสร้างโลกทั้ง2ให้เป็นแบบนี้เอง เราจะทำอะไรคนแบบนั้นได้หรือ? ไม่แค่นั้น นายยังพยายามฆ่าโคเลทกับชั้นอีก นายไม่ได้อยู่ข้างพวกเราแน่ แต่ก็ยังช่วยพวกเราไว้ ทำไมกัน?
???? – แกนี่ไม่ได้โง่เหมือนที่เห็นเลยนะ
บอตต้า – เป้าหมายของพวกเราคือการหยุดยั้งการคืนชีพของมาร์เทล เพราะอย่างนั้น มิโกะที่จะกลายเป็นภาชนะจึงเป็นอุปสรรค
???? – โชคร้ายที่มิโกะกลายเป็นเทวฑูตอย่างสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้เธอเป็นเพียงอาวุธมีชีวิตที่มีเป้าหมายเดียวคือการป้องกันตัวเอง พวกเราคงไม่กล้าไปแตะต้องเธอหรอก แต่ตอนนี้พวกเรามีกุญแจที่จะหยุดการคืนชีพของมาร์เทลแล้ว เราก็ไม่ต้องการมิโกะอีกต่อไป!
ทหารวิ่งเข้ามาล้อมทุกคนจากทุกด้าน!
รอยด์ - ...อะไรน่ะ
???? – ที่พวกเราต้องการก็คือแก รอยด์ เออร์วิน!
รอยด์ – ชั้นอีกแล้วเรอะ! ชั้นมีอะไรพิเศษนักหรือไงกัน!
???? – ไม่ใช่เรื่องของแกหรอก! จับตัวซะ!!
ทหารเดินบีบวงแคบเข้ามา ขณะที่เขาเดินตรงเข้ามาหารอยด์ รอยด์อาศัยจังหวะถีบเขาไปซักที....แต่ได้ผลเกินคาด เขาทรุดลงไปเพราะความเจ็บปวด
ทหาร – ท่านยูอัน!!
บอตต้า – แผลที่ได้มาจากไฮม่าเปิดออกอีกแล้ว!
ยูอัน – อึ้ก! ...คราโทส! แกจะเข้ามาขวางชั้นอีกกี่ครั้งกันนะ!
รอยด์ – แผลจากไฮม่า? จะบอกว่าคนที่ลอบโจมตีคราโทสที่ไฮม่าก็คือ...
คนอื่นฉวยโอกาสหนีไปหมดมีเพียงรอยด์ที่ยืนอึ้งอยู่ จนชีน่าต้องเรียกให้ไป จากนั้นเธอก็อัญเชิญโครินมาถ่วงเวลาทหารไว้
รอยด์ – บ้าจริง! ชั้นมันพิเศษอะไรขนาดนั้นนะ!
จีเนียส – พวกเราจะทำยังไงกันต่อไปล่ะ?
รอยด์ – เราต้องหาทางช่วยโคเลทก่อน! เธอจะตายถ้าเธอหลายเป็นภาชนะของมาร์เทล
จีเนียส – แล้วพวกเราทำอะไรได้ล่ะ?
รีฟิล – ชีน่า...เธอได้เอกซ์เฟียร์มาจากที่ไหนหรือ?
ชีน่า - หา? ไม่ใช่ได้มาจากไหนหรอก ชั้นได้มาตอนจะมาที่โลกนี้น่ะ พวกนั้นติดให้กับชั้นที่ศูนย์วิจัยของราชวงศ์
รีฟิล – ปกติคนที่เทเซอาร่าติดเอกซ์เฟียร์กันหรือเปล่า?
ชีน่า – ไม่หรอก เทคโนโลยีนี่จริงๆแล้วพวกเรเนเกทเป็นคนเอามาเผยแพร่ให้ ตอนนี้ส่วนมากแล้วเอกซ์เฟียร์จะใช้กับเครื่องจักรมากกว่า
รอยด์ – เดี๋ยวก่อนซิ แสดงว่าเทเซอาร่ากับเรเนเกทอยู่ฝ่ายเดียวกันเหรอ?
ชีน่า – ชั้นไม่แน่ใจว่านายจะพูดแบบนั้นได้หรือเปล่านะ แต่พวกเรเนเกทก็เป็นคนบอกพวกเราเองเกี่ยวกับข้อมูลของวิถีทางของทั้ง2โลก แล้วแผนที่จะลอบสังหารมิโกะก็เป็นแผนของพวกนั้น แล้วยังชักจูงพระราชากับสังฆราชด้วยว่า “ถ้าอยากให้เทเซอาร่ารุ่งเรืองต่อไป ก็จงฆ่ามิโกะของซิลวาแลนด์”
จีเนียส – แย่จริงๆ!
รีฟิล – รอยด์ ฉันคิดว่าเราควรไปที่เทเซอาร่า
จีเนียส – ทำไมต้องที่เทเซอาร่าล่ะพี่?
รีฟิล – จำที่ยูอันพูดไม่ได้หรือ? เทวทูตคือฮาลฟ์เอลฟ์ที่พัฒนาด้วยเอกซ์เฟียร์พิเศษเรียกว่าครูซิสคริสตัล
รอยด์ - ...เข้าใจแล้ว สภาพของโคเลทตอนนี้เกิดขึ้นเพราะครูซิสคริสตัล!
รีฟิล – เพราะเทเซอาร่ากำลังศึกษาถึงเอกซ์เฟียร์ พวกเขาก็น่าจะรู้อะไรเกี่ยวกับครูซิสคริสตัลเช่นกัน
ชีน่า – เป็นความคิดที่ดีเลย ชั้นเชื่อว่าพวกเขากำลังศึกษาครูซิสคริสตัลของมิโกะของเทเซอาร่าอยู่ที่ศูนย์วิจัยของราชวงศ์
จีเนียส – ที่เทเซอาร่ามีมิโกะด้วยเหรอครับ?
ชีน่า – แน่นอน พิธีกรรมการฟื้นฟูโลกก็มีที่เทเซอาร่า แล้ววิหารมาร์เทลก็มีเหมือนกัน
รอยด์ – แต่ถ้าพวกนั้นทำพิธีฟื้นฟูมามากขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงยังไม่ได้ภาชนะของมาร์เทล์อีกล่ะ?
รีฟิล – ฉันก็สงสัยเรื่องนี้อยู่ บางทีศพในหอคอยแห่งการชำระล้างอาจจะเป็น.......ไม่หรอก....ช่างเถอะ
รอยด์ – ใช่ ตอนนี้มีเรื่องที่พวกเราไม่รู้เต็มไปหมด! เป้าหมายของครูซิส เรเนเกท วิธีการรักษาโคเลท ตอนนี้คงต้องเริ่มจากสิ่งที่พวกเราทำได้ก่อน
ชีน่า – งั้นพวกเราต้องไปที่เทเซอาร่าหรือ?
รอยด์ – ใช่ นั่นเป็นเบาะแสเดียวที่พวกเรามีนี่ แล้วคราวนี้ชั้นจะทำหน้าที่ให้เต็มที่ที่สุด ชั้นจะไม่ยอมให้โคเลทต้องแบกภาระไว้ตัวคนเดียวอีกแล้ว
จีเนียส – เดี๋ยวก่อนนะ นั่นก็เยี่ยมมากเลยล่ะ แล้วพวกเราจะไปเทเซอาร่าได้ยังไงล่ะ?
รีฟิล – ฉันคิดว่าชีน่าคงรู้ว่าจะไปได้ยังไง ใช่ไหม?
ชีน่า – ที่ชั้นเข้าใจคือพวกเราสามารถข้ามไปยังเทเซอาร่าได้โดยการเดินทางผ่านห้วง อวกาศที่บิดผัน เท่าที่ชั้นรู้ มียานบินชื่อแรร์เบิรด์เพียงอย่างเดียวที่ทำอะไรแบบนั้นได้
รอยด์ – แล้วพวกมันอยู่ที่ไหนล่ะ?
ชีน่า – เรเนเกทน่าจะมีนะ? ก็น่าจะเก็บไว้ที่ไหนซักแห่งในฐานนี่ล่ะ
รอยด์ – ตกลง งั้นไปกันเถอะ
ทุกคนเดินสำรวจในฐานไปจนถึงห้องเก็บแรร์เบิร์ด รีฟิลกดปุ่มบนแผงควบคุม แล้วยานพาหนะรูปร่างแปลกตาก็ปรากฏออกมาให้เห็น ปีกที่พับเก็บทั้ง2ข้างกางออกและลอยตัวเหนือพื้นได้อย่างน่าฉงน กำแพงเบื้องหน้าก็เปิดออกเป็นทางให้ยานวิ่งสู่ภายนอก
รอยด์ – นี่เองหรือ แรร์เบิรด์
ชีน่า – รีบเข้าเถอะ! เดี๋ยวพวกนั้นจะตามมาทัน!
รอยด์ – เอาล่า ถ้างั้น เทเซอาร่า พวกเราจะไปล่ะนะ!
ปีกของยานขยับขึ้นลง พลังงานวิ่งไปรวมที่ส่วนท้ายยานก่อนจะสร้างแรงผลักดันพายานของทุกคนบินออกไป ภายนอก และวิ่งผ่านช่วงว่างของมิติที่บิดผันเหนือฐานของเรเนเกทไป....ไม่ทันรู้ตัว ทุกคนก็บินอยู่เหนือแผ่นดินเทเซอาร่าแล้ว.......
แกร้ก.....ปึ้งๆ.....เสียงแปลกๆดังมาจากเครื่องยนต์ของแต่ละคน
รอยด์ – อะไรเนี่ย!!
ชีน่า – ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน อยู่ๆมันก็....
รีฟิล – ดูที่เกจพลังงานสิ มันตกลงมาเหลือศูนย์แล้ว!!
ชีน่า - ....ชั้นรู้แล้ว! เพราะพวกเราปลดผนึกที่ซิลวาแลนด์ออกจนหมด มาน่าเลยเริ่มไหลไปทางที่นั่น....ส่งผลให้ที่นี่เริ่มขาดแคลนมาน่า...!
รอยด์ – นั่นหมายความว่ายังไงล่ะ!!!
ชีน่า – หมายความว่า.......พวกเรากำลังจะโหม่งพสุธาน่ะสิ!!! อ้า!!!!!!
ตอนต่อไป!
รอยด์เดินทางมาถึงแผ่นดินเทเซอาร่าได้ในที่สุด เป้าหมายในตอนนี้คือการหาทางรักษาโคเลท แต่ทว่า เมื่อเทเซอาร่าต้องการสังหารโคเลทแล้ว การมาเยือนดินแดนแห่งนี้ของพวกเขาจะราบรื่นได้อย่างไรกันล่ะ?!
Lv : 36
Play time 32.00 Hr
Do you want to continue?
--------มือบอนโดย Next Farecery @ 9 Mar, 2007, 10:20 pm----------